Internationale vrouwendag

Op deze dag is het goed om uitgebreid stil te staan bij gelijke rehten. Maar ook bij de vele problemen die er nog zijn rond ongelijkheid en ongelijke verloning maar ook rond sexisme, geweld tegen vrouwen, verkrachtingen, uitbuiting en ga zo maar door.

 wie zegt dat feminisme niet meer van deze tijd is heeft dringend een dosis realiteitsbesef nodig, of een pak rammel, dat kan ook.


Dewereldmorgen heeft een stevig dossier, dat weliswaar geen gratis reclame krijgt, maar stukken steviger dan sommigen die eens een 'vrouwelijke hoofdredacteur' voor 1 dag krijgen. Platvloers vind ik dat namelijk, er zijn ook kranten waar kinderen voor 1 dag 'de baas' zijn.

feminisme en religie

Feministische voorvechtsters






en uiteraard humor, dat mag zeker niet ontbreken

145 jaar W.E.B. Du Bois

Vandaag is het de 145ste verjaardag van de grote Afro-Amerikaanse historicus en activist W.E.B. Du Bois. Om zijn erfenis en groot historisch belang in de verf te zetten brengen we vandaag een bijzonder lezenswaardige tekst van Abayomi Azikiwe, hoofdredacteur van de Pan-African News Wire.

February 23 marks the 145th anniversary of the birth of William Edward Burghardt Du Bois in Great Barrington, Massachusetts in 1868. This area did not have many African Americans and it was only after Du Bois graduated from high school and enrolled at the Historically Black College of Fisk University in Nashville, Tennessee in 1885 did he have extensive interaction within the context of an African American culture.

Du Bois excelled in his studies when he eventually attained degrees from Fisk, Harvard, the University of Berlin and a Ph.D from Harvard in 1896, reputed to be the first African American to attain such a degree in history from this institution. His dissertation dealt with the suppression of the Atlantic Slave Trade from the 17th to the 19th century.

His first teaching appointment was at the Historically Black College at Wilberforce in Ohio. He would later conduct one of the first sociological studies of African Americans in urban life known as The Philadelphia Negro released in 1899.

Du Bois was an activist and a scholar. In 1900 he traveled to London, England as one of the thirty participants in the Pan-African Conference convened by Henry Sylvester Williams, a Trinidadian barrister who was concerned about the need for an international struggle to fight colonialism and imperialism. Du Bois served as the secretary for the Conference and drafted its resolutions.

During the first decade of the 20th century, Du Bois taught at Atlanta University where he held annual conferences to encourage research among African American students and scholars on the conditions prevailing among the formally enslaved population in the United States. However, by the conclusion of the decade he would be essentially forced out of the segregated higher educational system due to his criticism of the limitations placed on the role of African American scholars in the South.

In 1905, the Niagara Movement was convened which was the forerunner of the National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) formed in 1909. Du Bois founded the Crisis magazine, the publication of the organization, and served as its editor between 1910 and 1934.

In 1934, Du Bois would be forced out of the NAACP for the first time, when during the Great Depression, he advocated the formation of cooperatives and other self-help programs which the leadership considered Black nationalist-oriented. He returned to Atlanta University in 1934 where he published his seminal study entitled Black Reconstruction in America.

Black Reconstruction was a serious Marxist analysis of the civil war and the efforts to construct a non-racial democracy in the U.S. Later Du Bois would serve in the leadership of the Council on African Affairs, along with Paul Robeson and Dr. William Alphaeus Hunton, Jr., a solidarity and educational advocacy organization that pioneered in the struggle against colonialism during World War II and the early Cold War period.

In 1944, Du Bois was retired from Atlanta University and invited back to the NAACP to work on international issues including the formation of the United Nations and the rising anti-colonial struggle. Initially the NAACP praised his efforts and provided him with a prominent position within the organization’s international department.

Due to his further move leftward, Du Bois would be once again forced out of the NAACP in 1948. During that year he openly supported the Wallace presidential campaign which had the involvement of communists and other progressive forces.



Partnership With Shirley Graham and Movement to the Left

After the death of Du Bois’ first wife, Nina Gomer, whom he met as a student at Fisk University, he would become close politically and personally with Shirley Graham, a playwright, biographer, journalist and organizer, who was nearly thirty years his junior. Graham was a member of both the NAACP and the Communist Party and would facilitate W.E.B.’s more formal entry into left circles in the U.S. and internationally.

Graham Du Bois was born in Indianapolis, Indiana on November 11, 1896. She was the daughter of an African Methodist Episcopal Church pastor and had great exposure to Black religious circles.

During this period the Cold War would take hold of U.S. politics with its rabid anti-communism and racism. In 1951, W.E.B. Du Bois was indicted by the federal government for allegedly being an agent of a foreign belief system simply because he advocated peace between the U.S. and the socialist countries of the Soviet Union, China and North Korea.

Although the charges were later dropped after a bogus trial, the Du Bois’ passports were confiscated and their capacity to make a living under such political conditions remained precarious until 1958 when travel documents were returned. These same actions were carried out against other leftists of the period including Paul Robeson, Claudia Jones, William L. Patterson and William Alphaeus Hunton, Jr.

The Du Bois’ would travel to the Soviet Union, China and Western Europe between 1958-1960. In 1960 they settled in the West African state of Ghana at the invitation of the-then President Kwame Nkrumah, where they were granted citizenship and prominent roles within the government.

W.E.B. was appointed as director of the Africana Encyclopedia, a project aimed at reconstructing the history of the peoples of the continent. Shirley lectured and wrote extensively for the Ghana Government and was later appointed in 1964 as the first director of Ghana National Television.

W.E.B. Du Bois died on August 28, 1963 at the age of 95. Shirley would remain in Ghana until the February 24, 1966 Central Intelligence Agency (CIA) supported coup against the Nkrumah government. She would then live between Egypt under President Gamal Abdel Nasser and the People’s Republic of China led by Chairman Mao Tse-tung.

Shirley Graham Du Bois had barred from re-entering the U.S. after being granted citizenship in Ghana in 1960. A national campaign would reverse this decision by Washington in the 1970s when she toured the U.S. and spoke out extensively in support of the Black Panther Party then under severe persecution by the state as well as in defense of the national liberation movements and revolutionary governments in Africa.

She would make her transition in Beijing, China on March 27, 1977 at the age of 80. Her son, David Graham Du Bois would work as an editor of the Black Panther newspaper during the 1970s.

David Graham Du Bois passed away on January 28, 2005 in Northhampton, Massachusetts at 79. He had worked for years as a journalist and professor at the University of Massachusetts at Amherst.

The Du Bois’ made tremendous contributions to the movements for Civil Rights, Pan-Africanism and Socialism. Their works are still valuable for younger generations of activists and scholars.

bron

actiedag

Al 5 jaar zijn het de werknemers die de gevolgen van de crisis dragen.

De lonen zijn bevroren, aan de index werd gefoefeld en heel wat onder hen verloren hun baan.

Ondertussen stellen wij vast dat ons land een fiscaal paradijs is voor wie veel geld heeft.
Talrijke grote bedrijven betalen zelfs amper belastingen op hun winst. Daaraan gebeurt helemaal niets.

Dat doet ons het ergste vrezen voor dat andere grote dossier: de gelijkschakeling van de arbeiders en bedienden. Ook daar dreigt de regering de werknemers in de kou te laten staan.

Het is tijd voor rechtvaardigheid!

Wat doet de regering hieraan? 

Het is volgens de regering “crisis voor iedereen”. Maar blijkbaar niet voor wie vermogend is, de vrije beroepen, de verhuurders en de bedrijven. Zij worden ongemoeid gelaten.
De werknemers en wie recht heeft op een sociale uitkering betalen de crisis:

• De regering verbiedt looneisen de komende 6 jaar
• werknemers zullen al in 2013 koopkracht verliezen door een ‘aangepaste index’
• werknemers zullen in 2014 opnieuw met een gewijzigde index koopkracht inleveren
• wie zijn werk verliest wordt als ‘sociale fraudeur’ harder aangepakt dan de fiscale fraudeur

Wat zeggen de werkgevers hierop?  De oplossing van de werkgevers voor ‘hun crisis’ luidt: Loonblokkering voor de werknemers Lastenverlagingen voor de bedrijven, ook al zorgen ze niet voor extra jobs Nog meer ingrepen aan de index Meer en goedkopere overuren Komen werken als het de baas zint Goedkoper ontslag voor arbeiders en bedienden Werknemers verdienen rechtvaardigheid!  De LBC-NVK, CNE en BBTK-SETCa willen: Geen bevriezing van de lonen Geen ingrepen aan de index Menswaardige sociale uitkeringen Een beter statuut voor arbeiders en bedienden Opzegtermijnen die tegen ontslag beschermen Normale werkuren en werkbaar werk Een rechtvaardige fiscaliteit. Ook vermogenden, kapitaalbezitters en bedrijven moeten eindelijk hun deel betalen. Alleen zo kunnen werknemers de toekomst en hun inkomen gevrijwaard zien.

"De linkse PvdA praat, de rechtse PvdA regeert"

Emile Roemer van de Nederlandse SP schreef een bijzonder hard opiniestuk over de Nederlandse sociaal-democratie. De parallellen met de Belgische sociaal-democratie zijn gemakkelijk te trekken. "Een partij kan links zijn, of een partij kan rechts zijn, maar niet allebei tegelijk" stelt Roemer. De trieste essentie van de zaak is dat partijen als de SPa gespecialiseerd lijken in linkse persberichten en altijd wel kritische progressieven partijleden uit de mouw weet te schudden rond de verkiezingen. Maar helaas wordt er steeds een beleid gevoerd waar de progressiviteit-in-de-feiten ver te zoeken blijkt.

Meer gemeenschapszin en georganiseerde solidariteit. Culturele verheffing en bestaanszekerheid. In het onderzoek 'Van waarde - Sociaal-democratie voor de 21ste eeuw' presenteert de Wiardi Beckman Stichting een klassiek sociaaldemocratisch programma. Het wetenschappelijk bureau van de PvdA kiest voor een linkse koers en neemt afscheid van de neoliberale politiek van meer markt en eigen verantwoordelijkheid.

Maar er is ook nog een andere PvdA, die eind vorig jaar een regeerakkoord sloot met de VVD. Daarin wordt de georganiseerde solidariteit verder afgebroken en worden mensen meer op zichzelf teruggeworpen. De linkse PvdA praat, maar de rechtse PvdA regeert.

De nieuwe oproep voor een meer linkse koers deed mij denken aan precies een jaar geleden. 'We moeten linksom uit de crisis komen', zeiden partijvoorzitter Hans Spekman en toenmalig partijleider Job Cohen in februari 2012. Ook toen moest het roer om: de crisis had bewezen dat de oude politiek, waarin het toezicht op de markten was afgeschaft en publieke voorzieningen uit handen waren gegeven, had gefaald.

In aanloop naar de verkiezingen van september schreef de PvdA een links programma en werd ook een linkse campagne gevoerd. Voor de verkiezingen riep Diederik Samsom samen met mij: 'de zorg is geen markt'. Maar na de verkiezingen stond hij toe dat in de zorg nog meer marktwerking wordt ingevoerd, het recht op zorg (AWBZ) wordt afgeschaft en de thuiszorg wordt afgebroken. Vóór september streed ik samen met de nieuwe PvdA-leider voor het behoud van de sociale werkplaatsen. Nu breekt een PvdA-staatssecretaris op termijn de WSW-bedrijven helemaal af.

Bouw
Voor de verkiezingen steunde de PvdA ons plan om miljarden te investeren in de bouw. Nu staat de PvdA toe dat miljarden worden weggehaald bij de woningcorporaties. Voor de verkiezingen zei de PvdA dat burgers niet meer zouden moeten bloeden voor het
falen van de financiële sector. Nu schuift een PvdA-minister het opkopen van SNS Reaal opnieuw af op de belastingbetaler. En dan heb ik het nog niet eens over de toegang tot het recht, dat wordt uitgehold, het afschaffen van een collectieve voorziening als de studiefinanciering of het verminderen van onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek.

Kort nadat in 1994 de SP voor het eerst in de Tweede Kamer kwam, sloeg bij de PvdA de ideologische onzekerheid toe. In december 1995 - tijdens de Joop den Uyl lezing - nam Wim Kok afscheid van de ideologische veren. Dat betekende volgens de toenmalige PvdA-leider een 'definitieve verbreking met de ideologische banden met andere nazaten van de socialistische beweging'.

Dolend bestaan
Sindsdien leidt de PvdA een dolend bestaan. Telkens als de PvdA regeert, voert zij een rechts beleid. Tijdens de Paarse kabinetten van premier Kok (1994-2002) werden onder meer de woningcorporaties, het openbaar vervoer en de energievoorziening geliberaliseerd en werd de zorg voor zieken, arbeidsongeschikten en werklozen steeds meer overgelaten aan de markt. Terecht zei VVD-leider Frits Bolkestein destijds: 'Zij de premier, wij het beleid'.

Na het mislukken van Paars gingen in de PvdA stemmen op voor een meer linkse koers. Partijdenker Paul Kalma, die Kok nog had geïnspireerd om het socialisme voor altijd af te zweren ('Socialisme op sterk water', 1988), pleitte nu voor een terugkeer naar de klassieke sociaaldemocratie ('Links, rechts en de vooruitgang', 2004). Maar deze roep om terugkeer naar de eigen waarden sloeg slechts aan bij een deel van de partij.

De traditionele bestuurders in de PvdA bleven vasthouden aan hun neoliberale opvattingen. In 'Dit land kan zoveel beter' (2006) sprak toenmalig partijleider Wouter Bos vooral in neoliberale termen over 'eigen verantwoordelijkheid' en 'welbegrepen eigenbelang'. In Balkenende III (2007-2010) werden door de PvdA de afbraak van de sociale zekerheid en de vermarkting van de zorg dan ook met volle kracht voortgezet.

Wantrouwen
Als politici telkens het ene zeggen, maar het andere doen, voedt dit het wantrouwen van mensen in de politiek. Een partij kan links zijn, of een partij kan rechts zijn, maar niet allebei tegelijk. Een partij kan niet nieuwe waarden formuleren, zonder dat dit gevolgen heeft voor het beleid. Als de PvdA rechts wil regeren, kan ze zich niet blijven verschuilen achter linkse praatjes. Als de PvdA een linkse koers wil, zal dit ook gevolgen moeten hebben voor het beleid.

Roepen om meer gemeenschapszin, maar hard bezuinigen op de zorg. Pleiten voor georganiseerde solidariteit, maar de studiebeurs afschaffen. Mensen willen verheffen, maar hard bezuinigen op kunst en cultuur. Pleiten voor bestaanszekerheid, maar de werkloosheid laten oplopen. Het kan niet allebei tegelijk.

Rutte II is een minderheidskabinet, omdat het geen meerderheid heeft in de Eerste Kamer. Dat betekent dat de regering zal moeten onderhandelen met de oppositie. Als Diederik Samsom de sociaaldemocratische waarden van de PvdA nu wel serieus neemt en de koers daadwerkelijk naar links wil bijstellen, staat bij mij de deur altijd open.

bron: SP.nl

Vulferusdag

Vandaag organiseert de Gentse dienst Stadsarcheologie een interessante dag rond de resultaten van de archeologische opgravingen op het Sint-Pietersplein van 10 jaar geleden.

Het programma voor de dag:


8u.30 Onthaal

8u.50 Introductie tot de Vulferusdag, Marie Christine Laleman, Directeur Stad Gent, Dienst
Stadsarcheologie en Stadsarchief

9u. 1000 jaar begraven op het Sint-Pietersplein, Geert Vermeiren, Archeoloog Stad Gent,
Stadsarcheologie

9u.30 Een geschreven, maar toch verborgen dood: over het endotaaf van Vulferus (+ 1013),
Dr. Georges Declercq, VUB Brussel

10u. La cathédrale de l’an mil à Tournai, Dr. Raymond Brulet, UCL Louvain-la-Neuve

10u.30 Koffie

11u. Hervorming als narratieve schaamlap. Een andere kijk op de ontwikkeling van het
Vlaamse kloosterwezen omstreeks het jaar 1000, Dr. Steven Vanderputten, UG Gent

11u.30 Tussen wildernis en boerderij. Het platteland tussen Gent en Brugge zoals Vulferus
het kan gezien hebben anno 1000 …, Dr. Wim De Clercq, UG Gent

12u. ‘Een dag aan zee’ met Vulferus in het jaar 1000, Dr. Dries Tys, VUB Brussel
 
13u.30 De Laatste Wildernis. Toen de natuur uit Vlaanderen verdween, en de maatschappij
hopeloos verdeeld raakte, Dr. Anton Ervynck, Onroerend Erfgoed Vlaanderen, Brussel

14u. Artisanale productie en stadswording: de casus Ename, Dr. Koen De Groote, Onroerend
Erfgoed Vlaanderen, Brussel

14u.30 Koffie

15u. Brussel omstreeks het jaar 1000. Eerste resultaten van een multidisciplinair onderzoek,
Stephan Van Bellingen, Archeoloog Cel Archeologie Brussels Hoofdstedelijk Gewest

15u.30 Brugge rond het jaar 1000, Marc Ryckaert, Historicus Brugge

16u. “Eenheid en Verscheidenheid” rond het jaar 1000, Dirk Callebaut, Archeoloog Ename

16u. 30 Slotbeschouwing

De Vulferusdag is een organisatie van de Stad Gent (Historische Huizen en Dienst Stadsarcheologie
en Stadsarchief) en de vzw Archaeologia Mediaevalis en gaat door in de Sint-Pietersabdij.

Dus wie zich zou afvragen waar uw kameraad-koster uithangt.