12.04.2007

15 december

Het was nooit de bedoeling om van deze 'blog' een aankondigingsite te maken voor betogingen allerhande, maar deze oproep is te belangrijk om te negeren:

ACV, ABVV en ACLVB gaan in gemeenschappelijk vakbondsfront betogen op zaterdag 15 december om 10u30 te Brussel. De ordewoorden/slogans voor deze manifestatie zijn :

  • voor een sterke en federale sociale zekerheid

  • Voor méér koopkracht

  • Voor een méér evenwichtige fiscaliteit



de laatste rechte lijn

Kameraden en vrienden,

de laatste rechte lijn is ingezet. Donderdag is het zover, de Sinterklaasbetoging tegen het Plan VDB. En ik moet zeggen, de ambiance zit er goed in.

De tienkamp wordt gedragen door een serieuse lijst ondertekenaars, van vakbonden, over allochtone en multiculturele studentenorganisaties tot studentenraden en verenigingen van allerlei pluimage.
Dat VDB een sos placht te zijn kan animo er niet van weerhouden om op te roepen voor de betoging, zowaar een schone zaak. Dat het acod het financieringsplan 'een zegen' vind (een letterlijk citaat nota bene) kan ABVV-jongeren er niet van weerhouden om de tienkamp ten volle te steunen.

De betoging in Gent van vorige week was een groot succes. 4000 studenten op de been in barslecht weer voor een geestige betoging met een goeie ambiance. De Gentse studenten kan alvast niet zeggen dat ze niet weten wat er aan de hand is in het hoger onderwijs.
Ondertussen loopt de mobilisatie ook in de andere regio's op volle toeren.

Voor hen die het nog niet zouden weten, nog eenmaal de oproep:
Donderdag 6 december betoging 13u30 Brussel-Noord
meer informatie op onze onvolprezen axie-website.

11.19.2007

Op naar 6 december!


De Vlaamse Regering wil een nieuw systeem invoeren om de hogescholen en universiteiten te financiering. Dit systeem bevat bijzonder veel punten waarmee de studenten en de personeelsleden fundamentele problemen hebben. Om onze bezwaren kracht bij te zetten komen we op straat!



6
december

Donderdag 6 december gaan de studenten en personeelsleden van de hogescholen en universiteit de straat op in Brussel tegen de financieringsplannen van de Vlaamse Regering.

VVS roept op voor de Tienkamp voor een democratische financiering van het hoger onderwijs:

1. Stop de uitholling van deliberatie en compensatie

Als universiteiten en hogescholen geen geld meer krijgen voor de buispunten die ze delibereren, zullen ze dat niet langer meer doen. Studenten zullen bepaald vakken blijven meeslepen en steeds later afstuderen..

2. Tegen de stijging van inschrijvingsgelden voor manama’s, banaba’s of als je niet snel genoeg afstudeert

Slechts een handvol banaba’s en manama’s krijgen in de toekomst nog geld en dus zal de student zelf 5.600 tot zelfs 25.000 euro inschrijvingsgeld moeten ophoesten! Vanaf volgend academiejaar komt er een leerkrediet, een rugzakje met studiepunten. Als het leeg is, ben je niet langer financierbaar en mag je niet meer inschrijven! Geraak je toch ingeschreven, dan is het aan dubbele prijs!

3. Meer middelen voor het hoger onderwijs, financiering naar behoefte!

Het nieuwe financieringsdecreet lost het grootste probleem niet op : het geldtekort. De noodlijdende hogescholen blijven ondergefinancierd, democratisering en gelijke kansen is geen financiële prioriteit. De kenniseconomie wordt slechts lippendienst bewezen. Meer middelen zijn nodig voor instellingen, studiebeurzen en studentenvoorzieningen om de Europese investeringsnorm voor hoger onderwijs te halen van 2% van het BBP.

4. Neen aan de asociale en kwaliteitsbedreigende outputfinanciering

Universiteiten en hogescholen financieren op basis van behaalde diploma’s en creditbewijzen, doet examinatoren en instellingen kwistiger omspringen met punten en vrijstellingen. Daarnaast worden moeilijker doorstromende groepen die extra inspanningen vergen, financieel minder aantrekkelijk. De kans op asociale selectiemechanismen stijgt.

5. Meer stimulansen voor gelijke kansen!

Te weinig moeilijker in- en doorstromende kansengroepen komen in aanmerking voor de extra financiering. Ze worden fout gedefinieerd en hun aangroei wordt niet gestimuleerd. Belangrijke kansengroepen worden helemaal niet structureel erkend: studenten van allochtone afkomst, chronisch zieken, studenten uit TSO/BSO of met laaggeschoolde ouders. Het groots aangekondigde fonds voor gelijke kansen is met 1% van het totale budget een druppel op een hete plaat!

6. Geen schrapping van waardevolle opleidingen over de hoofden van studenten en personeel heen

Studenten noch personeel zijn welkom in de commissie waar hoge piefen uit de associaties afspraken maken over het rationaliseren van opleidingen. Er is niemand om te waken over de onderwijskwaliteit, de student/stafratio, de democratiseringsverdiensten, het studentenprofiel of de geografische bereikbaarheid. Sociaal flankerende maatregelen zoals hogere beurzen, goedkopere studentenkamers…vindt de overheid onnodig!

7. Tegen onderwijs-onderzoeksverhouding die de onderwijskwaliteit bedreigt

Het decreet zorgt voor een transfer van onderwijs naar onderzoeksmiddelen. Bijna de helft van het universiteitsbudget wordt voortaan berekend op onderzoeksoutput: publicaties en citaties, afgewerkte doctoraten. Hierdoor zullen faculteiten en proffen nog minder aandacht kunnen schenken aan de onderwijstaken. Met alle gevolgen voor de onderwijskwaliteit!

8. Een meer humane financering van de humane wetenschappen

Humane wetenschappen tellen minder doctoraatsstudenten, produceren minder Engelstalige tijdschriftartikels, en krijgen zo minder onderzoeksmiddelen. Ook in de onderwijsfinanciering zet de verarming van de humane zich door. Een student in de geneeskunde levert tot meer dan 4 keer zoveel op dan zijn medestudent in de humane.

9. Stop de schrijnende onderfinanciering van de hogescholen

De hogescholen kampen met gigantische tekorten omdat hun studentenaantal sterk is gestegen in tegenstelling tot hun budget. Met dit decreet gaat er opnieuw meer dan de helft van het extra geld naar de universiteiten en niet naar de hogescholen!

10. Stop de verstikking van de kunstopleidingen

Het decreet mikt op grote opleidingen met veel studenten, maar voor het kunstonderwijs is dat de doodsteek. Bovendien kunnen de kunsten amper groeien, door de beperking die de overheid heeft opgelegd. De financiële erosie zorgt dat de studenten zelf steeds vaker moeten opdraaien voor de materiaalkosten.


Om het eisenpakket te ondersteunen en om wat meer ambiance in de keet te brengen voeren de Gentse studenten op 29 november actie. Meer informatie volgt.

10.28.2007

ze zijn weer goe bezig in Rome

Vandaag ging het Vatikaan over tot de zaligverklaring van 498 'martelaren', religieuzen die stierven tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Religieuzen die 'vermoord' werden door de republikeinen wel te verstaan.

Een opmerkelijke operatie van Moeder de Heilige Kerk, niet alleen door het grote aantal zaligverklaringen in '1 klap', maar ook door het feit dat er opnieuw openlijk kant wordt gekozen tégen de Spaanse Republiek.

Dat de Kerk niet het meest vooruitstrevende instituut ter wereld is, is overbekend, maar dit is weer een driest hoogtepunt in de zwarte geschiedenis van de Kerk.

Want dit is ook niet de eerste keer dat zoiets gebeurd. Zo maar even 471 'martelaren' werden reeds zalig verklaard door Popi-Jopi. Nu verdubbelt de Beierse vampier dit aantal nog.

Ook de timing van dit alles maakt het bijzonder pijnlijk. De Spaanse regering heeft recent stappen gezet om af te rekenen met het fascistische verleden.
De laatste standbeelden van El Caudillo werden de voorbije jaren reeds neergehaald. De nog resterende straatnaamborden en gedenktekens volgen.

In 2004 werd een commissie in het leven geroepen om de slachtoffers te rehabiliteren, 'Comision para reparar la dignidad y restituir la memoria de las victimas del franquismo'.
De 'Asociacion para la Recuperacion de la Memoria Historica' werd opgericht in 2000 om systematisch massagraven op te sporen en om getuigenissen op te tekenen. De groep bestaat uit archeologen, antropologen en forensische wetenschappers. Ze hebben ondertussen reeds 40 massagraven opgegraven en meer dan 520 slachtoffers geïdentificieerd.

Uitgerekend komende woensdag dient het Spaanse parlement zich te uit te spreken over een wetsvoorstel 'Wet op het Historische Geheugen' om de slachtoffers van Franco te rehabiliteren. De Partido Popular, erfgenamen van de francisten, spreken over een 'onnodige wet'.

Dat de Rooms-katolieke kerk vandaag de dag andermaal de republiek aanvalt is bijzonder tragisch. De Kerk heeft het bijzonder moeilijk om fouten te erkennen, integendeel zelf, ze lijkt er zelf fier op te zijn. Samen met de nazi's en de Italianen was het Vaticaan bij de eerste landen om de fascistische staatsgreep van Franco te erkennen als legitieme regering, nota bena in augustus 1937.

Tijdens de burgeroorlog alleen al stierven maar liefst 600.000 mensen. Franco liet tijdens zijn dicatuur nog eens 100.000 mensen executeren. Nu nog worden er massagraven gevonden. Niet minder dan 400.000 mensen werden in concentratiekampen opgesloten.

Het Europees Parlement, ook niet meteen het meest progressieve bastion, ging in 2006 over tot de duidelijke veroordeling van de vele grove schendingen van de mensenrechten in Spanje onder het Francistische regime tussen 1939 en 1975. De resolutie stelde ook dat Spanje moest zorgen voor vrije toegang tot de archieven voor historici. Want het zijn zeker boeiende tijden voor (spaanstalige) contemporalisten, er ligt nog bijzonder veel historische onderzoek te wachten.

Maar voor wie ongerust zou worden, Aartsbisschop Francisco Gil Hellin van Bourgos waarschuwde voor een politisering van de zaligverklaring. Hij riep op om de zaligverklaring niet tot het zoveelste debat over de houding van de katholieke Kerk te maken.

“De boodschap die zij ons nalieten, is er een van liefde, vergevingsgezindheid en volledige verzoening. Dat is hun boodschap en hun les voor de Kerk vandaag en in alle tijden. De nieuwe zaligen tonen ons dat de moderne wereld niet alleen gestuwd wordt door het verlangen naar macht, geld en plezier. Zij maken ons duidelijk dat vele mensen handelen vanuit liefde en vergevingsgezindheid.”

Leuk om weten is trouwens dat deze 'heilige vader' tevens secretaris is van de Pontificale Raad voor het Familie (u weet wel die hoeksteen van de samenleving zonder holebis en zonder eenoudergezinnen) en vooraanstaand lid van het Priesterlijke Orde van het Heilige Kruis, zeg maar de priesterclub van Opus Dei. Maar dit alles uiteraard geheel ter zijde.

Wat evenwel merkwaardig is, is dat we vrij weinig te horen krijgen over deze martelaren. Wat we weten is dat het gaat om 2 bischoppen, 24 priesters, 462 religieuzen, 1 diaken, 1 subdiaken, 1 seminariestudent en 7 leken.

De National Catholic Reporter bracht vorige week reeds uit dat een van de nieuwe zaligen Gabino Olaso Zabala allesbehalve 'handelde vanuit liefde' toen hij actief was in de Filippijnen. Hij zou zich in 1896 schuldig gemaakt hebben aan foltering van een collega priester, de Filippijn Mariano Dacanay, die beschuldigd werd van sympathie voor het anti-koloniale verzet.

Of bovenstaand verhaal nu waar is of niet, en of die zaligen nu wel of niet onschuldigde slachtoffers zijn doet er mijns inziens niet toe.

at er heel veel toe doet is dat de kerk hier andermaal kant kiest en kant blijft kiezen voor de meest reactionaire krachten in de wereld. Het is toch ronduit pijnlijk dat er over liefde gesproken wordt en over martelaren voor het geloof als er nog geen klare veroordeling van het Francisme kan gegeven worden. De Rooms-katholieke kerk heeft zowat alle fascistische en reactionaire regimes ter wereld haar volle steun gegeven en is dan verwonderd dat er geloofafval is. 'Waarom blijven de kerken leeg?' Ja, dat vraag ik mij ook af...

ich bin zuruck

Kameraden en vrienden,
uw Kameraad Harko is een week op congé geweest. Maar geen nood, hij is terug. En zal wederom schier permanent achter zijn bureau te vinden zijn.
De afgelopen week was trouwens bijzonder fijn, congé in eigen land, de toerist gaan uithangen in Brugge, Antwerpen, Brussel en uiteraard het eigenste Gent. Niets fijner dan de hele dag rondzwalpen, met fototoes in de aanslag en alle mogelijke kerken en musea bezoeken. Een echte aanrader, geen reisbureaus, geen luchthaven miserie, geen kilo's bagage, alleen een railpass.

10.12.2007

regeringsplannen rond asiel en migratie (amai)

De regering-in-spe (waarbij spe blijkbaar zeer ver weg ligt) lanceerde zijn 'Bouwstenen van een globaal, coherent en rechtvaardig asiel- en migratiebeleid' Maar toch wat staat daar allemaal in?! Enkele van de leukste passages:
"De nieuwe regering wil duidelijke afspraken voor meer ruimte op de arbeidsmarkt met
bijzondere aandacht voor de economische migratie."
"Verder komt er een meldpunt voor slachtoffers van schijnhuwelijken en de parketten moeten echt vervolgen, zodat de strafbaarstelling van schijnhuwelijken geen dode letter blijft."
"Voor gezinnen met kinderen wiens asielaanvraag wordt afgewezen wil de nieuwe regering voorzien in een aangepaste opvang van waaruit een humane terugkeer vlot kan worden georganiseerd. Vanuit deze doelstellling wil de nieuwe regering een omgeving die niet traumatiserend is voor de kinderen. Een snelle begeleide terugkeer kan hierbij helpen."
"De regering opteert voor een regularisatiebeleid op individuele basis."
"De nieuwe regering maakt van de nationaliteitswetgeving een hefboom tot integratie."

Uiteraard blijven de reacties niet uit:
Caroline Copers, Vlaams ABVV: Eerst diversiteit op de werkvloer, dan pas nieuwe immigratie.
"De beslissing van de federale regeringsonderhandelaars om nieuwe economische immigratie toe te staan roept heel wat vragen op. Nieuwe immigratie mag werkgevers zeker niet ontslaan van hun verantwoordelijkheid om de bestaande discriminatie op de arbeidsmarkt actief te bestrijden. Die discriminatie leidt er nu vaak toe dat allochtone werklozen geen job vinden. Vooraleer men in het buitenland gaat rekruteren, moet men ernstiger werk maken van diversiteit op de werkvloer." Verder pleiten ze voor Meer transparantie, Meer controle en een Betere bescherming.

Vluchtelingenwerk Vlaanderen: Regeerakkoord: vernieuwend maar teleurstellend.
"Vluchtelingenwerk Vlaanderen ziet in het oranje-blauwe akkoord over asiel en migratie een aanzet tot een ernstige en vernieuwende aanpak in het asiel- en migratiebeleid. Het akkoord is tegelijk teleurstellend op de twee meest cruciale punten. Voor de regularisatie komen er geen criteria in de wet en slechts heel misschien een Commissie. De mogelijkheid om kinderen op te sluiten blijft overeind. Oranje-blauw legt de massale steun vanuit publieke opinie en middenveld naast zich neer voor de regularisatie van goed geïntegreerde mensen zonder papieren en tegen de opsluiting van kinderen."

Het MOC, de franstalige Christelijke Arbeidersbeweging noemt het akkoord een pleister op een houten been.
“Deze maatregelen zijn een doekje voor het bloeden: op de echte uitdagingen van de migratie wordt geen antwoord geboden.”

Kerkwerk Multicultureel Samenleven noemt het Onduidelijkheid troef.
“Wat we precies zullen krijgen is nog heel onduidelijk."
“Wat het echt wordt is nog onduidelijk. Vandaar dat wij zeggen: geen champagne, maar wel koffie om te gaan werken aan een goed verstaan en een goed uitwerken van wat er nu op tafel ligt.”

Selma Benkhelifa, advocate bij het Progress Lawyers Netwerk reageert zeer teleurgesteld:
"Al wat onder de vorige regering slecht liep, blijft slecht lopen: dezelfde vage criteria, hetzelfde uitblijven van een onafhankelijke commissie, eenzelfde willekeur van een minister die op zijn eentje over dossiers beslist."

De PVDA klaagt het feit aan dat de strenge nationaliteitswet vooral de zwakkeren zal treffen.

Ik hou mijn hart vast voor wat er uiteindelijk zal komen. In de tussentijd kan ik nu iedereen oproepen om deel te nemen aan de nationale manifestatie volgende week zondag in Gent.

"Met de verkiezingen en met de daaropvolgende moeilijke regeringsonderhandelingen is het momenteel redelijk stil geworden rond de regularisatie van mensen zonder papieren. Alhoewel de problemen van de mensen zonder papieren niet verdwenen zijn, is het moeilijk om de aandacht van de media en van de politici bij de zaak van de mensen zonder papieren te houden.

Een mobilisatie van de mensen zonder papieren en van de vele Belgen die hen steunen is noodzakelijk, om ervoor te ijveren dat een ruime regularisatie uitgevoerd wordt door de nieuwe regering. Een ruime regularisatie is immers een noodzakelijke oplossing voor de problemen waarmee mensen zonder papieren momenteel geconfronteerd worden, maar kan ook de toekomstige welvaart van België en Europa verzekeren, zoals onder meer de zelfstandigenorganisatie UNIZO reeds benadrukte."

Praktisch:

Zondag 21 oktober 2007 - 14u W. Wilsonplein (de Zuid lijk da we zeggen)

Sicko - allen daar heen!

Een tijdje terug maakte ik reclame voor sicko, de zeer boeiende nieuwe documentaire van Michael Moore.
Vandaag de dag is hij overal ten lande te zien in 'de cinema'. De film geeft ons een grondig beeld van de gezondheidszorg in de VS. Een grondig shockerend beeld wel te verstaan.
De toestand van de gezondheidszorg in de VS is lamentabel. Maar liefst 47 miljoen Amerikanen hebben geen enkele ziekteverzekering.
De film gaat evenwel niet over hen, de film gaat over de meer dan 250 miljoen Amerikanen die wél een ziekteverzekering hebben.
Ondanks het (ongetwijfeld té) positieve beeld dat Michael Moore schetst van de gezondheidszorg in Europa, bevat de film toch ook wel belangrijke lessen voor onze gezondheidszorg. Zoals de documentairemaker het zelf zegt: “Des te meer Europa haar gezondheidszorg privatiseert, des te meer gaan jullie Amerikaanse toestanden kennen.” Of zoals prof. dr. Marcia Angell voormalig hoofdredacteur van The New England Journal of Medicine de wetenschappelijk adviseur voor SiCKO zegt: “Het is verbazingwekkend dat zo velen in Europa of in Canada willen experimenteren met vermarkting in de gezondheidszorg, ondanks het feit dat deze vermarkting
in de Verenigde Staten overduidelijk een verschrikkelijke mislukking is geworden.”
En deze boodschap wordt gehoord. Lees maar eens het interview met Sandra Derieuw van de Christelijke Mutualiteit op indymedia. Zij geeft een duidelijke opdracht weer: “We moeten aantonen dat blijven investeren in de publieke ziekteverzekering van groot belang is en dat rol van de private ziekteverzekering beperkt moet blijven, want ook in Europa dreigt op dat vlak gevaar.” Een ander interessant artikel is dat van dr. Dirk Van Duppen (de kiwidokter) in de Gids op Maatschappelijk Gebied: Het andere gezicht van de ‘American Dream’
Van dezelfde dokter zijn ook volgende artikels grote aanraders:
Dirk Van Duppen ontleedt Belgische gezondheidszorg
Sicko ook in België: patiënten aan het woord
Michael Moore dissecteert Amerikaanse gezondheidszorg





Kijk zeker ook naar Michael Moore's fantastische respons op 'reportage' van CNN:

9.24.2007

Sicko

Vanaf 6 oktober is hij te zien in de betere bioscoop (maar waarschijnlijk ook in kinopolis):De nieuwste film van Michael Moore, 's werelds bekenste documentairemaker. Deze keer brengt hij een boeiend relaas van de medische toestand van de VS.
En je kunt ervan op aan dat ook deze film behoorlijk wat stof zal doen opwaaien.

De film bevat tonnen materiaal die elke mens steil van achterover doet slaan:
'18,000 Americans will die this year simply because they're uninsured.'
Zoals steeds kun je de feiten en de bronnen nakijken op Michael Moore's website.
Heel wat interessant materiaal vind je ook in dit artikel van de Guardian.

Voor de nieuwsgierigen onder ons, hier reeds de trailer:


'

Michael Moore reikt ook oplossingen aan:


Het zou geen Michael Moore film zijn moesten er niet heel wat reacties komen:



Kiwidokter Dirk Van Duppen hoopt dat Sicko hetzelfde effect zal teweegbrengen als de klimaatfilm van Al Gore.
“Als progressieve gezondheidswerkers moeten we de film van Michael Moore aangrijpen om de strijd tegen commercialisering en tegen de Vlaanderen/wallonie splitsing op de politieke agenda krijgen. Gezondheidszorg is een basisrecht, geen koopwaar.“

Want laat ons vooral niet vergeten dat het België ook niet allemaal rozegeur en manneschijn is.
Een studie van de Christelijke Mutualiteiten (CM) stelde vast dat tussen 1998 en 2003 de eigen kosten voor de patiënt bij een ziekenhuisopname met 33 procent zijn gestegen.
In de nationale gezondheidsenquête van 2004 rapporteerde 10 procent van de ondervraagden al eens gezondheidszorg te hebben uitgesteld wegens financiële problemen.
Vandaag wordt in toenemende mate gesproken van een ‘gezondheidszorg met twee snelheden’, waarin hooggeprijsde technologische vernieuwingen enkel toegankelijk zouden zijn voor diegenen die ze kunnen betalen, eventueel via een aanvullende private verzekering.

Ik zou zeggen, allen naar de cinema en allen naar de boekhandel (of bib niewaar), want gezondheidszorg is een basisrecht.

9.12.2007

veel verandering

Veel veranderingen de laatste tijd bij VVS.

Vorige week hebben we afscheid genomen van Peter, de 'praktisch coördinator' van onze studentenkoepel. Na twee jaar (dag op dag nota bene) verliet onze collega Peter de organisatie. Dit konden we natuurlijk niet ongemerkt voorbij laten gaan. Na een etentje met de collega's werden de boeken gesloten, de sleutel werd teruggeven, de account op de computer verwijderd, de deur toegetrokken. Het Tof Café wachte met sloten bier.
Op de foto ziet u Peter die voor de symbolische 'laatste keer' de deur achter zich toetrekt. Naast hem ziet u trouwens Jean-François, de sympathieke ICT-er van la FEF. Ook voor hem was het de laatste dag.
Ook Carlos Crespo, de coördinator van Fef nam afscheid van de studentenbeweging.
Binnenkort nemen we ook afscheid van onze eigenste Geert. Hij waagt de sprong in het diepe, fulltime muzikant. Ook hem zullen we bijzonder hard missen.

Maar gelukkig is er niet enkel slecht nieuws. Er komt ook volk bij op VVS!

Peter is vervangen door Hanne, de uiterst sympatieke stafmedewerker internationaal wordt organisatorisch coördinator.

Inge Gielis, de uiterst-Antwerpse VVSster, zal haar ervaring en kennis opgebouwd als RvB'ster niet laten verloren gaan, zij volgt Hanne op als stafmedewerker internationaal.

Geert wordt vervangen (in zoverre dat mogelijk is niewaar) door Nele. Jawel een tweede Nele op VVS, eveneens alumni van KUL en eveneens sympatieke Limburgse.

En VVS krijgt er wederom een stagiair bij, Kathleen, een uiterst sympathieke pedagoge in spe.
Over wat deze bende allemaal gaat uitsteken dit jaar leest u binnenkort ongetwijfeld veel meer.

'De School van de Ongelijkheid' in de pers

Het boek 'De school van de ongelijkheid' kreeg heel wat media-aandacht. Een klein overzicht.

'Het onderwijs versterkt de sociale ongelijkheid'

BRUSSEL l België is zelfs het land met de grootste kloof tussen de sterkste en de zwakste presteerders op school in Europa, concluderen Ides Nicaise, Nico Hirtt en Dirk De Zutter in hun studie. Zij willen in de eerste plaats een aanzet bieden tot reflectie voor studenten, leerkrachten, ouders en beleidsmakers.
De prestatiekloof blijkt verband te houden met sociale afkomst. Niet onwetendheid, maar gevestigde belangen en politiek verzet van bepaalde groepen staan hervormingen in de weg. "Ouders van sterke leerlingen sturen hun kind niet zomaar naar een school met een gemengd publiek", zegt Ides Nicaise, hoofd van de HIVA-onderzoeksgroep onderwijs en levenslang leren en docent aan de KU Leuven. "Ze kiezen voor elitair onderwijs omdat ze denken dat de kwaliteit beter is. Het is echter belangrijk dat kinderen in het secundair onderwijs een sociale vorming krijgen en dat ze in contact komen met andere culturen en sociale lagen. Ook praktische vaardigheden zijn belangrijk. Ouders moeten er dus van overtuigd worden dat een brede vorming voordelen heeft."
Zelfs over een periode van een eeuw bekeken is er volgens Nicaise geen sprake van een duidelijke democratisering van het onderwijs. "Het onderwijs is wel toegankelijker geworden voor verschillende sociale groepen", zegt Nicaise. "Maar massificatie is niet gelijk aan democratisering. Kinderen uit lagere sociale klassen gaan nu langer naar school, maar tegelijk gaan de kinderen uit de hogere klassen ook langer naar school. Zij behalen bijvoorbeeld een tweede diploma. De ongelijkheid verschuift zich dus gewoon.
"Bovendien concurreren scholen zelfs binnen de onderwijsnetten onderling om de sterkste leerlingen te werven. Hun doel is de reputatie van de school hoog te houden. Dat heeft positieve gevolgen, maar uiteraard ook nefaste. Zo krijg je immers elitescholen en scholen met minder sterke leerlingen. Kansarmen komen in een neerwaartse spiraal terecht, kinderen uit een hoger milieu in een opwaartse.
"In sommige landen heeft men daarom aan de overheid de exclusieve macht gegeven om onderwijs in te richten. Zo wordt de gelijke behandeling van alle leerlingen gewaarborgd. In de Belgische context is dat uiteraard ondenkbaar.
"Een realistischer voorstel is om de kwaliteit en de sociale toegankelijkheid van scholen gelijker te maken. De maximumfactuur, die stelt dat de ouders niet meer dan een bepaalde som moeten betalen voor schooluitstapjes en dergelijke, is al een stap in de goede richting. Dat kan helpen om de financiële ongelijkheid tegen te gaan."
Ook het watervalsysteem in het secundair onderwijs vormt een probleem. "Dat kan ten dele opgelost worden door het uitstellen van de studieoriëntering. Dat de vroege keuze voor aso, tso, bso of kso de sociale ongelijkheid versterkt, blijkt ten overvloede uit onderzoek. Daarom pleiten wij voor één curriculum voor alle leerlingen tot veertien jaar. Mensen vrezen dat het algemene niveau daalt bij zulk comprehensief onderwijs. Het niveau moet echter hoog zijn. Mét integratie van zwakkere leerlingen. Zij moeten meer individuele ondersteuning krijgen.
"Het is niet onze doelstelling dat iedereen hoger onderwijs gaat volgen. Wel is het belangrijk dat de keuze voor hoger onderwijs bepaald wordt door individuele voorkeur en niet door sociale afkomst."
© 2007 De Persgroep Publishing Knack

"Verbieden van hoofddoek is vorm van discriminatie"

Vlaanderen mag wel aan de wereldtop staan als het gaat om het niveau van het onderwijs, qua gelijke onderwijskansen bengelen we aan het staartje. Pas als het Vlaamse onderwijs wordt omgevormd, kan die ongelijkheid worden weggewerkt.
Dat is de conclusie in het boek De school van de ongelijkheid, dat vrijdag op het Hoger Instituut voor de Arbeid (HIVA) werd voorgesteld. De achterstelling die kinderen bij het begin van hun schoolcarrière kennen, wordt door de schooljaren heen alleen maar groter.
De auteurs Nico Hirtt, Ides Nicaise en Dirk De Zutter stellen een aantal oplossingen voor.
*Beter integratiebeleid: volgens de auteurs zijn het verbannen van de hoofddoek en het verbod op het spreken van de moedertaal op de speelplaats verdoken vormen van discriminatie. Beide moeten kunnen, zelfs lessen in de moedertaal.
*Veel later kiezen: hoe eerder kinderen voor een bepaalde richting moeten kiezen, hoe groter de sociale ongelijkheid aan het einde van de studies is. Kinderen zouden allemaal samen, zonder onderscheid van richting, tot 14 jaar hetzelfde onderwijs moeten krijgen, om dan pas te moeten kiezen.
*Vrije schoolkeuze beperken: er zijn grenzen aan de liberalisering van het onderwijs. Zo krijg je elitescholen en gettoscholen. Gelijke behandeling gaat voor vrije keuze. De levensbeschouwelijke verzuiling moet worden doorbroken.
*Nadruk op theoretische kennis: er wordt volgens de auteurs te veel nadruk gelegd op vaardigheidstraining en te weinig op theoretische kennis.

Gazet van Antwerpen, pagina 16, 190 woorden
© De Vlijt NV

'Minder vrijheid van onderwijs'

Drie auteurs hakken in op een heilige koe. Ze pleiten voor een inkrimping van de vrijheid van onderwijs.
Ons onderwijs is een 'quasi-markt'. De scholen concurreren met elkaar, zonder geld te winnen. Volgens de drie auteurs van 'De school van de ongelijkheid', dat gisteren is voorgesteld, leidt die vrijheid tot sociale ongelijkheid. Sterke scholen met 'sterke' leerlingen worden sterker, en de 'zwakke' scholen zitten in een negatieve spiraal. Ides Nicaise (Hoger Instituut voor de Arbeid, KU Leuven), Nico Hirtt (actiegroep Oproep voor een Democratische School) en Dirk De Zutter (christelijke onderwijsvakbond COC) pleiten daarom voor meer tussenkomst van de overheid. 'Het onderwijs nationaliseren is niet realistisch, want politiek niet haalbaar', aldus Ides Nicaise. 'Wel kan de vrijheid van onderwijs op een zachte manier worden aangepakt.' Hij heeft het zowel over de vrijheid van de scholen als de vrije schoolkeuze van de ouders. 'In andere landen worden ouders gestimuleerd om een school te kiezen in functie van de samenstelling van de scholen in de regio.' Aan de andere kant zouden ook de scholen meer aan banden gelegd kunnen worden. 'De overheid zou meer kunnen toekijken op de kwaliteit van het onderwijs', zegt Nicaise. 'Zo kunnen de eindtermen uitgebreid worden, om de kwaliteit te verhogen en gelijk te maken. Ook zou het pedagogisch project van elke school doorgelicht kunnen worden, om de verborgen discriminatie bloot te leggen. Zo is een hoofddoekenverbod discriminerend, net als de plicht om op de speelplaats Nederlands te spreken.' De quasi-markt is een van de twee grote oorzaken dat de leerprestaties van leerlingen door hun sociale positie worden bepaald. De andere oorzaak is volgens de auteurs de vroege studiekeuze. Zij stellen voor om de leeftijd te verhogen van 12 naar 14 of 16 jaar. (pl) 'De school van de ongelijkheid' is uitgegeven bij Epo en kost 19,50 euro.

De Standaard, pagina 3, 286 woorden © Vlaamse Uitgeversmaatschappij NV

Beluister zeker ook het item op Radio 1: http://www.radio1.be/programmas/och1/mail/155415/

"Belgisch onderwijs kampioen van ongelijkheid"

LEUVEN 07/09 (BELGA) = België is het land met de grootste kloof tussen de sterkste en zwakste presteerders op school, een kloof die verband houdt met de sociale afkomst van de leerlingen. Ides Nicaise (Hoger Instituut voor de Arbeid), Dirk De Zutter (Christelijke Onderwijs Centrale) en Nico Hirtt (oprichter 'Oproep voor een democratische school') hebben vrijdag op
een persontmoeting cijfers aangereikt die die stelling van UNICEF bevestigen.
Ze wezen op de resultaten van de zogenaamde PISA-testen uit 2003 van 15-jarigen in 15 EU-landen. De kloof tussen de prestaties van leerlingen van rijke en arme afkomst was nergens zo groot als in ons land. "Ons onderwijs zwakte de sociale ongelijkheid waarmee de kinderen de school binnenstappen niet af, maar bevestigt en versterkte die ongelijkheid", aldus de auteurs.
De sociale ongelijkheid manifesteert zich al in het kleuteronderwijs.
Kindjes van 2,5 à 3 jaar van wie de moeder enkel lager of lager secundair heeft genoten, zitten veel minder in de kleuterklas dan gemiddeld. Al in het eerste leerjaar is de kans op vertraging tienmaal groter bij kinderen van laaggeschoolde in vergelijking met kinderen van hooggeschoolde ouders.
Aan het eind van het middelbaar onderwijs heeft een leerling 95 procent kans om in het ASO te zitten als de moeder een universitair diploma heeft en 80 procent om in het BSO te zitten als de moeder alleen maar lager onderwijs volgde.
Wat de onderwijspositie van allochtone jongeren betreft zijn er in het Franstalig onderwijs geen significante verschillen te merken met autochtone jongeren van een gelijkaardige sociale herkomst. In Vlaanderen verklaren de factoren die verband houden met de nationale origine wel voor een deel de verschillen in leerprestaties, maar de invloed hiervan is nog steeds geringer dan invloeden die verband houden met de sociale afkomst.

Hoge eisen voor zwakke leerlingen

Knack, Misjoe Verleyen 05-09, p.28 e.v.

'Scholen moeten worden doorgelicht op de bewuste en onbewuste discriminatie in hun pedagogisch project en hun schoolreglement.' Dat zegt Ides Nicaise, verbonden aan het Hoger Instituut van de Arbeid van de K.U. Leuven en medeauteur van De school van de ongelijkheid.
Ons onderwijs versterkt de sociale en etnische ongelijkheid. De scholingsgraad van de ouders is sterk bepalend voor de materiële welstand én voor het schoolsucces van de kinderen. Daarom doen kinderen van leraren het bijzonder goed op school: ze krijgen immers thuis de steun van ouders die het systeem kennen. Allochtonen en kansarmen kennen dat systeem veel minder. 'De sociale tegenstellingen in Vlaanderen zijn gigantisch', zegt Ides Nicaise van de K.U. Leuven. 'We baseren ons onder andere op het PISA-onderzoek van de Organisatie voor Economische en Sociale Ontwikkeling (OESO). Wat mij sterk trof, waren de cijfers voor de tweede generatie Turkse en Marokkaanse leerlingen: de helft van hun moeders heeft geen diploma of enkel een diploma lagere school. De helft van hun vaders is werkloos. Dat is een sociale tijdbom die op langere termijn elke integratie in de weg staat. De tweede generatie allochtonen gaat erop achteruit in plaats van vooruit. De scholen in Brussel en in Limburg weten dat en schreeuwen dat al jaren, alleen dringt de boodschap niet door.'
Kinderen uit sociaal achtergestelde milieus blijven ook ondervertegenwoordigd in het hoger onderwijs.
IDES NICAISE: De beruchte waterval begint al in het lager onderwijs, waar we vijf à zes procent van de leerlingen naar het buitengewoon lager onderwijs sturen. Velen belanden daar niet vanwege een handicap, maar wegens leer- of gedragsmoeilijkheden, die veel te maken hebben met hun sociale achtergrond. Dat is geen verwijt aan de leerkrachten van het lager onderwijs, het systeem voorziet te weinig middelen om alle leerlingen mee te nemen. Daarbovenop komt dan de waterval in het secundair onderwijs: alle ouders willen hun kind naar het algemeen vormend onderwijs (aso) sturen, maar wie van thuis uit onvoldoende materieel, cultureel en sociaal kapitaal heeft meegekregen wordt naar het technisch (tso) of beroepsonderwijs (bso) doorverwezen. Van de tien procent armste leerlingen blijft er op 15-jarige leeftijd slechts een op de tien in het aso over; van de tien procent rijksten is dat negen op de tien. Met andere woorden, je kiest helemaal niet op basis van je voorkeuren of ambities: je 'wordt geselecteerd' op basis van je kennis van algemene vakken. Wie daarop faalt, gaat naar het beroepsonderwijs. Die negatieve selectie veroorzaakt dat het beroepsonderwijs een concentratie heeft van gedemotiveerde zwakke leerlingen waardoor het nog zwakker wordt. Dat is jammer voor al die enthousiaste leerkrachten in het beroepsonderwijs. De enige oplossing is ervoor te zorgen dat het beroepsonderwijs even sterk is als het algemeen vormend onderwijs.
Dat klinkt wel heel utopisch.
NICAISE: Uit internationaal onderzoek blijkt dat de Scandinavische landen daar aardig in slagen. Eén reden is dat die maatschappijen al sterk egalitair zijn. Je kunt geen egalitair onderwijssysteem tot stand brengen in een ongelijke samenleving. Maar er is nog een andere reden: alle jongeren tot 16 krijgen hetzelfde leerplan. Dat omvat algemene vakken, technische vakken, artistieke vakken, sport. Als wij dat zouden toepassen, wint iedereen: de jongeren die nu in het aso zitten, zouden meer technische vaardigheden verwerven, jongeren uit het beroepsonderwijs zouden meer algemene vorming krijgen. Dat klinkt utopisch, maar het wordt in de Scandinavische landen wel gerealiseerd. Daar gaan jongeren uit wat hier bso of tso heet ook naar het hoger onderwijs, en ze slagen daar. Omdat ze negen jaar lang dezelfde vakken hebben gekregen.
Daar zijn ook sterke en zwakke leerlingen, maar door sterke differentiëring en een grote persoonlijke ondersteuning wordt de kloof tussen sterke en zwakke leerlingen overbrugd. Dat is het omgekeerde van wat wij doen. Wij stellen steeds lagere eisen aan zwakke leerlingen, én bieden hen steeds minder aan. Terwijl alle succesverhalen met kansarme jongeren in het onderwijs één kenmerk gemeen hebben: hoge verwachtingen blijven stellen.
Dat veronderstelt meer lesuren en een grote betrokkenheid van de ouders.
NICAISE: Niet noodzakelijk meer lesuren per week, je kunt het basis- en secundair onderwijs ook over 13 jaar in plaats van over 12 jaar spreiden. Misschien meer uren per dag, ja, zodat er ruimte komt voor begeleide studie en nevenschoolse activiteiten. Die studie mag voor sommigen zelfs verplicht zijn: gelijke kansen geven vraagt ook inzet van jongeren.
In De school van de ongelijkheid pleit u voor een vast leerplan, zelfs voor een nationaal examen, én voor meer vrijheid voor de leraar. Dat botst toch?
NICAISE: Pedagogische vrijheid botst niet met een vast leerplan. Trouwens, juist de zwakste leerlingen hebben een vaste structuur nodig. De eindtermen staan vast, maar de weg ernaartoe behoort deels tot de vrijheid van de leraar. Waar het op aankomt, is meer gelijke uitkomsten aan de eindstreep.
Jullie pleiten onverkort voor een inperking van de onderwijsvrijheid. Moeten de netten dan fuseren? Is dat niet wat kort door de bocht?
NICAISE: Dat is ook niet de boodschap. We komen op tegen de ongebreidelde concurrentie tussen scholen, niet alleen tussen de netten, maar ook binnen de netten. Die concurrentie draagt duidelijk bij tot meer ongelijkheid. Ons onderwijssysteem is niet zomaar gegroeid, het is het gevolg van een aantal maatschappelijke en historisch bepaalde keuzes. Vijftig jaar na het Schoolpact mogen we toch eens nadenken over het onderwijslandschap? Vooral omdat internationaal onderzoek nu echt bewijst dat te veel 'vermarkting' nefast is. Sterke leerlingen klitten samen in elitescholen, zwakke leerlingen verkommeren in gettoscholen. Dat is een uitwas van een liberale onderwijsmarkt. We beseffen zelfs niet hoe liberaal ons onderwijs is. Er is geen enkel land in Europa waar het onderwijs zo liberaal georganiseerd is als in België. Zelfs de ultraliberale Britse premier Margaret Thatcher durfde het niet aan om het nationale leerplan af te schaffen.
Wat is de oplossing?
NICAISE: Je moet beide kanten aanpakken: aanbod en vraag. Aan de aanbodzijde, de school zelf, zijn al stappen gezet. De maximumfactuur en het inschrijvingsrecht zorgen ervoor dat scholen geen financiële drempels meer kunnen opleggen, en dat ze moeilijker kunnen discrimineren bij de inschrijvingen.
Verder lijkt het ons noodzakelijk om scholen door te lichten op de bewuste en onbewuste discriminatie in hun pedagogisch project en schoolreglement. Enkele voor- beelden: je mag geen hoofddoek dragen, je moet Nederlands spreken ook op de speelplaats. Ook de keuze van de bisschoppen om geen islam te onderwijzen in katholieke scholen werkt uitsluiting in de hand. Geen wonder dat moslimjongeren zich niet goed voelen op school en voortijdig afhaken.
Wat met de vraagzijde?
NICAISE: Wat de schoolkeuze betreft, moet je de absolute vrijheid toch wat inperken. Het moet toch kunnen dat de overheid in principe bepaalt waar een leerling zich inschrijft, mits er een opting out-systeem bestaat waarbij de leerling een ruilpartner zoekt. Of we schakelen de schoolgemeenschappen in die samen inschrijven en onder elkaar de leerlingen verdelen. Er zijn trouwens al zulke 'proeftuinen'. Het belangrijkste is dat we een evenwicht vinden waar iedereen vrede kan mee nemen.
Jullie pleiten voor een 'brede school', een beetje zoals de katholieke scholen van de jaren vijftig; die hadden een eigen jeugdbeweging, toneelgroepen, koren. Er werd aan sport gedaan, er waren filmvoorstellingen en allerlei verenigingen vergaderden daar. Maar dat systeem steunde wel op de onbezoldigde inzet van religieuzen.
NICAISE: Dat was dan prima, het zou overal moeten kunnen. Er is vandaag genoeg aanbod aan ontspanning en cultuur. We moeten enkel zorgen dat die binnen de scholen raken, in de vrije uren, in de vakanties wanneer de scholen leeg staan.
En de financiële kant?
NICAISE: Het zal geld kosten, maar onderwijs is een investering op lange termijn die gegarandeerd winst oplevert door de effecten op de arbeidsmarkt en op de hele samenleving. Zweden werd in de jaren negentig overspoeld door migranten, met alle politieke en sociale problemen van dien. Na één generatie zien we daar de grootste inhaalbeweging van migranten die ooit ergens is gezien. Dat bewijst tegelijk de veerkracht van het brede onderwijs.

© 2007 Roularta Media Group

Luister zeker ook naar het boeiende debat tussen Ides Nicaise en Mieke Van Hecke (opperhoofd van het katholiek onderwijs).

"Belgisch onderwijs is kampioen sociale ongelijkheid"
Ook het enige overgebleven linkse weekblad in België, Solidair, brengt een bespreking van dit boeiende boek.


Drie onderwijsspecialisten onderzoeken waarom België steeds als laatste van de klas eindigt in internationale onderzoeken naar gelijke slaagkansen en stellen oplossingen voor.
‘De school van de ongelijkheid’ is het nieuwste boek van ondermeer Nico Hirtt, de oprichter van Oproep Voor een Democratische School (OVDS) die al jaren onderzoek verricht naar ongelijkheid in het Belgische onderwijssysteem. Aanvankelijk wou hij enkel een vertaling en een toepassing op Vlaanderen maken van zijn in 2004 verschenen ‘L’école de l’inégalité’ over het Franstalig onderwijs. Hij vroeg Ides Nicaise, professor aan de KULeuven en onderwijseconoom, om een voorwoord te schrijven, maar al gauw kwam er een intense samenwerking tussen beiden, aangevuld met ACV-onderwijsexpert Dirk De Zutter.

De drie herwerkten Hirtt’s tekst tot een uiterst onderbouwde analyse van het Vlaams onderwijs en de manier waarop arbeiderskinderen vandaag nog steeds systematisch worden achtergesteld. “Het is ongelooflijk duidelijk dat we in feite nog steeds met een onderwijs op basis van sociale klassen zitten. Als we de bevolking in tien groepen verdelen op basis van inkomen en opleiding, dan zien we dat elke keer we een trapje ‘hoger’ gaan, het aantal kinderen van die groep dat op 15 jaar ASO volgt toeneemt. Bij de armste 10% van de bevolking zit amper 10% van de kinderen op 15 jaar nog in het ASO, bij de rijkste 10% wordt dat maar liefst 88,5%”, aldus Hirtt.

De auteurs behandelen ook vergelijkende internationale onderzoeken naar de slaagkansen van kinderen uit verschillende sociale niveaus. Daaruit blijkt dat van alle geïndustrialiseerde landen, België er keer op keer het slechtst in slaagt om kinderen van lager geschoolde ouders toegang te verlenen tot het hoger onderwijs. “In Finland heeft een kind uit een rijkere familie nog anderhalve keer meer kans op betere schoolresultaten, dan een kind uit een armere familie. In België wordt dat al bijna dubbel zoveel kans”, verduidelijkt De Zutter.

Volgens de auteurs zijn er twee belangrijke redenen waarom België zo slecht scoort, de jonge leeftijd waarop een studiekeuze moet worden gemaakt en de sterke marktwerking in ons onderwijs. “Mensen verschieten er altijd van als ik dit zeg, maar in geen enkel Europees land in het onderwijs zo liberaal georganiseerd als in België”, stelt professor Nicaise, “dit leidt tot het ontstaan van sterke scholen, die gemakkelijk leerlingen uit betere milieus kunnen aantrekken, enerzijds en van zwakke scholen, die in een negatieve spiraal terechtkomen anderzijds.” In Europees verband ontdekten de auteurs ook een statistisch verband tussen de vermarkting van het onderwijs en de kleinere slaagkansen van armere leerlingen. Ook het verhogen van de leeftijd waarop kinderen een studiekeuze moeten maken, draagt volgens de auteurs bij tot een toenemende gelijkheid in het onderwijs.

Opvallend is dat de auteurs het probleem van achterstelling in het onderwijs in de eerste plaats als een sociaal probleem behandelen. “We merken dat bij migrantenjongeren een belangrijk deel van de verklaring voor hun slechtere resultaten ligt bij hun sociale achtergrond. Wat daarbij opvalt is dat in Vlaanderen de etnische herkomst wel ook een negatieve invloed heeft op de schoolresultaten, dus los van hun sociale thuissituatie. Langs Franstalige kant is dit echter niet het geval. Volgens mij wijst dit op een aantal sterkere discriminerende factoren in het Nederlandstalig onderwijs”, aldus De Zutter.

9.07.2007

De School van de Ongelijkheid

Deze voormiddag ben ik naar de boekvoorstelling geweest van “De School van de Ongelijkheid”, van Nico Hirtt, Ides Nicaise en Dirk De Zutter.
Dit boek is zeker en vast wat reclame waard.

In de kennissamenleving verschuift de rol van ‘herverdeler van kansen’ steeds meer van de sociale zekerheid en het arbeidsmarktbeleid naar het onderwijs. Dit laatste is potentieel de krachtigste hefboom voor sociale integratie van achtergestelde groepen. Tegelijk is het in zijn huidige organisatie ook de instelling bij uitstek die bijdraagt tot de reproductie van sociale ongelijkheden van generatie op generatie. In “De school van de ongelijkheid” gaan Hirtt, Nicaise en De Zutter op zoek gaan naar de mechanismen die, in het Vlaanderen van vandaag, de reproductie van ongelijkheden naar sociale en etnische afkomst in stand houden. Ze tonen aan dat die mechanismen het gevolg zijn van min of meer bewuste maatschappijkeuzen.
Niet onwetendheid, maar de gevestigde belangen en politiek verzet van bepaalde groepen staan verdere hervormingen in de weg. De wetenschappelijke analyse van de oorzaken van sociale reproductie is zo vergevorderd, dat de recepten voor een rechtvaardiger en tegelijk effectiever en succesvoller systeem klaar liggen. Maar niet iedereen is overtuigd van deze recepten, of niet iedereen heeft er evenveel baat bij. Het komt er dus op aan het maatschappelijke debat over een meer democratisch onderwijssysteem te stofferen met analyses en voorstellen, en het debat aan te zwengelen.

Eén blik op de inhoudstafel zou eenieder die met onderwijs en onderwijsbeleid bezig is moeten doen watertanden:

1 Vlaanderen sterk in wiskunde, zwak in gelijke kansen

Onthullende cijfers
Ongelijkheid: al vanaf de kleuterklas
De middelbare school: ongelijkheid wordt selectieve studieoriëntering
Is het bij de buren beter?
De onderwijskansen van allochtone jongeren
Tot besluit

2 Hoe de school een selectieapparaat werd

Korte historiek van de sociale stratificatie op school
Massificatie zonder democratisering
De vermarkting
Een nieuw publiek
Daalt het niveau?
Waarvoor dient de selectie?

3 Meritocratie en egalitarisme

Een eeuw hervormingen met weinig resultaat
Twee basisopvattingen over gelijkheid
De meritocratie, een ideologie van gelijke kansen en ongelijke behandeling
Wat is er mis met de meritocratie?
Egalitarisme: een reliek uit het communistische tijdperk?
Het Trojaanse paard van de lagere klassen?
Tot besluit

4 De mechanismen van de reproductie

De heilige graal van de intelligentie
Socio-culturele handicaps: juiste vraagstelling, foute verklaringen
De waterval: foute diagnoses en verkeerde remedies
De geheimen van het slagen
Verschillen in positie tegenover kennis en onderwijs

5 Structuren die scheiden

ASO, TSO en BSO: onze onderwijsvormen delen de leerlingen sociaal op
De onderwijsmarkt op zijn Belgisch
Om de poen is het te doen

6 Stappen naar een democratische school

De school gestalte geven vanuit een maatschappelijk project
Een gemeenschappelijke stam tot 16 om de waterval te stoppen
Leren samenleven of leren concurreren?
Onderwijs in de multiculturele samenleving
Ambitieuze leerplannen
De pedagogische praktijk: vernieuwen zonder te vernielen
De man en de vrouw voor de klas binnen de onderwijsstructuur
Tot besluit

Het boek vertrekt vanuit een diepgaande analyse van de gegevens uit het PISA onderzoek.Dit zijn grootschalige onderzoeken opgezet door de OESO. “Het PISA-project (Program for International Student Assessment) meet de leerprestaties van 15-jarigen in Vlaanderen en de wereld inzake leesvaardigheid, en wiskundige en wetenschappelijke geletterdheid.”
Het meest chockerende aan de resultaten van dat onderzoek was en is dat België ronduit kampioen onderwijsongelijkheid is (Waar een klein land groot in kan zijn, denken we dan). Over die resultaten zijn al hele boekenkasten volgeschreven. Ik verwijs met veel plezier naar de uitstekende analyse 'De Belgische onderwijsmislukking'. Maar ook volgende artikels zijn het lezen meer dan waard:
Van waar komen de slechte resultaten van migrantenleerlingen in België; Sociale ongelijkheid in het onderwijs in België; België – Finland: de exorbitante prijs van het schoolliberalisme.

Zoals de persmap het stelt: “Daarmee moet duidelijk zijn dat de onderwijsongelijkheid start in de eerste kleuterklas, en zich geleidelijk accumuleert. Indicatoren zoals (niet-)participatie, schoolse vertraging, studieoriëntering, schoolresultaten en (on)gekwalificeerde uitstroom verschillen sterk volgens het opleidings- en beroepsniveau van de ouders, het gezinsinkomen, en de etnische herkomst van leerlingen.
Vlaanderen is weliswaar wereldkampioen in wiskunde, maar het is tegelijk ongeveer de slechtste leerling van de klas wanneer het gaat om sociale ongelijkheid in het onderwijs.

De oorzaken van de onderwijsongelijkheid worden ernstig onder de loep genomen in deze publicatie.

Naast de historische, economische en filosofische analyse van de wortels van die ongelijkheid wordt ook uitgebreid aandacht besteed aan concrete alternatieven. De auteurs pleiten voor een Inclusief en Comprehensief onderwijs.
Comprehensief onderwijs omschrijven ze als 'een breed curriculum dat elementen van algemene, wetenschappelijke, artistieke en praktische vorming op gelijke voet integreert. Die willen ze ingevoerd zien in het onderwijs voor alle kinderen tot minstens de leeftijd van 14 jaar.
Daarnaast pleiten de auteurs voor maatregelen om de quasi-onderwijsmarkt in te perken. "Vrije schoolkeuze en vrijheid van onderwijs zijn op zich mooie principes, maar in ons land zijn deze zó extreem doorgedreven dat ze geleid hebben tot een polarisatie tussen elitescholen en gettoscholen."
Vervolgens pleiten de auteurs ook voor een dringende versterking van de interculturele dimensie van het onderwijs. In het boek staan heel wat meer beleidsaanbevelingen waar we later zeker nog uitgebreid op gaan terugkomen.

Ik hoop dat ik iedereen zowat nieuwsgierig heb kunnen maken. Ik zou zeggen, storm naar de boekhandel en bestel deze nieuwste publicatie van Uitgeverij EPO. Voor de liefhebbers, isbn: 9789064454066. Het boek kost 19 euro en 50 cent.

Een aanrader: je kan het boek ook kopen aan 30% korting, dank zij de EPO-abonnementsformule. Je engageert je om 3 boeken (minstens) per jaar te kopen van EPO en je krijgt er 30% korting voor in de plaats. Op hun site staat een heel uitgebreide fondslijst, dus keuze ten over. Ik zou zeggen surf als de vliegende weerlicht naar www.epo.be en bestellen die handel!

9.06.2007

Zwitsers Zwart Schaap

21 oktober zijn er nationale verkiezingen in Zwitserland, het land van Heidi, de Milkakoe en de SVP. De SVP is er eentje van de familie, de familie van nazis-in-de-kast. Zo van die mannen in pak en das die zich zorgen maken over de invloed van islam, de toestroom van vreemdelingen, de toenemende onveiligheid,... kortom met het belang van de gewone man in de straat. U kent ze wel de leden van die familie, in ons eigenste nederlandstalige België hebben ze een neefje en in nederland een nichtje (of is dit een te stomme lol?).

Ook de SVP laat zich graag opmerken met toffe slogans en leuke affiches.
Na campagnes tegen abortus en het homohuwelijk hebben ze nu een 'geestige' verkiezingsaffiche gelanceerd, die redelijk wat stof doet opwaaien.

Witte schaapjes die een zwart schaapje 'buiten smijten'. Mooi mooi.

Let wel, deze affiche is geen eenmalige uitschuiver, een lapsus van de dienst communicatie. Het is een centraal onderdeel van deze racistische partij.

"Die grassierende Ausländerkriminalität hat eine ideologische Grundlage: sie heisst Multikultur. Und für die grassierende Ausländerkriminalität gibt es politisch Verantwortliche: Es sind die Linken und Netten. Sie heissen SP, Grüne, CVP und FDP. Sie schwärmen von einer neuen Schweiz; von einer offenen Schweiz, die ihres Traditionsfundamentes beraubt der vielfarbigen Benetton-Werbung gleicht. Als Allianz weltfremder Träumer haben Linke und Nette während Jahren im Bundesparlament und in den Kantonsparlamenten alle Vorstösse und Lösungsbemühungen der SVP abgelehnt und abgeblockt. Die Folge ist eine verantwortungslose Schleusen-Auf-Politik. Wer auf die negativen Folgen der unkontrollierten Masseneinwanderung hinweist wird abgekanzelt und ausgegrenzt, der Menschenfeindlichkeit bezichtigt, ja, sogar in die braune Ecke gestellt. Die multikulturelle Vision ist zur Heilslehre erklärt worden. Widerspruch ist Häresie."
Meer van dat vind je op hun campagnewebsite.

Het verschil met andere leden van de familie is dat dit krapuul in de regering zit in Zwitserland. De ministers van defensie en justitie zitten dank zij het bizare Zwitserse consensusmodel leden van de Schweizerische Volkspartei.
En als ministers hebben ze al toffe dingen gedaan, die menig lid van de familie stikjaloers maakt. Over de zwitserse asielpolitiek kun je hier meer lezen. Achternichtje Rita zou jaloers zijn.

Omdat islamofobie een erfelijke aandoening is, hebben ze er in Zwitserland ook serieus last van. Momenteel zijn ze daar een heldhaftige campagne begonnen tegen minaretten. Die willen ze volgend jaar in een referendum laten verbieden. Maar hilarisch is vooral de argumenten die ze daarbij gebruiken.
"According to the initiative committee, the minarets are not religious structures. They are not mentioned in the Qu'ran or Islamic scriptures. Many Mosques around the world do not have minarets. The minaret is a symbol of political-religious power which ignores the tolerance of guaranteeing the freedom of religion for all..." Hilarisch toch! Van die islamofoben die zogenaamde theologische argumenten boven halen. Dit doet trouwens denken aan onze eigenste vlaamse islamofoben die te keer gaan tegen hoofddoeken, 'die zijn toch verplicht volgens de koran'.

Nu we toch aan het lachen zijn, die mannen hadden ook een 'leuk' reclameclipje, met een fijn genuanceerde vergelijking tussen 'Hemel of Hel'.

Fijn detail trouwens, ze moesten dit filmpje intrekken omdat de figuranten niet wisten waarvoor het moest dienen en niet wouden geassocieerd worden met die krapul (waar hebben we dit nog al gehoord?)


Maar wie zich echt zorgen maakt over het lot van de zwitserse natie, heeft de SVP een ernstige waarschuwing: "Wenn Rot/Grün gewinnt, geht die Schweiz kapput"

8.08.2007

VVS vraagt herziening jobstudentenstatuut

VVS, de Vlaamse Vereniging van Studenten, roept de regeringsonderhandelaars op om het jobstudentenstatuut grondig te hervormen. De drie verschillende tarieven voor sociale zekerheidsbijdragen (RSZ-tarieven) maken het systeem nodeloos complex. Studenten die moeten werken om hun studies te betalen komen hierdoor minder gemakkelijk aan de bak. Bovendien zijn de criteria voor het behoud van de kinderbijslag, het fiscaal ten laste blijven en de
belastingsplichtigheid absoluut niet op elkaar afgesteld. Het jobstudentenstatuut is zo complex dat geen student het nog begrijpt. Daarom vraagt VVS dat de volgende federale regering het statuut grondig hervormt, in overleg met de studenten.
Omdat de regelgeving betreffende studenten over verschillende beleidsdomeinen verdeeld is en er geen afstemming tussen de beleidsmakers is, kan men in België niet van een coherent studentenstatuut spreken. Er wordt nergens een eenzijdige definitie van een student gebruikt, en de noden van de studenten stonden niet altijd centraal bij het opmaken van de regelgeving. Dit resulteerde in een hoogst onduidelijk en onlogisch studentenstatuut. VVS doet bij deze een voorstel voor een coherent en eenduidig statuut dat is aangepast aan de democratiseringsuitdaging. Lees meer...
Lees ook het volledige studentenvoorstel voor een coherent sociaal statuut voor de student.

Studenten trekken naar het Grondwettelijk Hof

Een paar dagen geleden poste ik een oproep van VVS. Dé studentenkoepelorganisatie was op zoek naar studenten die de lerarenopleiding willen beginnen en die mee wouden protesteren tegen de forse prijsverhoging. Daarop kwamen zeer veel verontwaardigde reacties binnen en zeer veel studenten boden zich aan. Ondertussen is de studentenbeweging naar het Grondwettelijk Hof getrokken tegen deze flagrante schending van het ECOSOC-verdrag van 1966. In dat verdrag engageerde België zich ertoe over te gaan tot de geleidelijke invoering van het kosteloos hoger onderwijs.
Hieronder vind je een uittreksel van het persbericht dat VVS uitstuurde:
"VVS, de Vlaamse Vereniging van Studenten, stapt naar het Grondwettelijk Hof om een artikel uit het nieuwe decreet lerarenopleiding te schrappen. Het decreet wijzigt het inschrijvingsgeld voor de voormalige aggregaatsopleiding aan universiteiten en hogescholen. Studenten die zich inschrijven voor de hervormde lerarenopleiding zullen hierdoor vanaf komend academiejaar 533 euro moeten betalen in plaats van de 134 euro vorig jaar. VVS vecht deze verviervoudiging van het studiegeld aan op basis van het VN-verdrag van New York uit 1966. Daarin engageert ons land zich tot de geleidelijke invoering van de kosteloosheid van het hoger onderwijs. De sterke stijging van het inschrijvingsgeld voor de specifieke lerarenopleiding maakt deze minder toegankelijk. VVS, dat ijvert voor de democratisering van het hoger onderwijs, heeft daarom gisteren een verzoek ingediend om deze verhoging nietig te verklaren."
Lees hier het volledige persbericht.

Geert blondie Wilders

Geert Wilders publiceerde vandaag in de Nederlandse Volkskrant een opiniestuk en toont zijn onvervalste fascistische kant. In het stuk doet hij een oproep om de Koran te verbieden.

"Ik roep het al jaren: een gematigde islam bestaat niet. Voor wie mij niet wil geloven: lees de speech die de helaas vorig jaar overleden Italiaanse schrijfster Oriana Fallaci op 28 november 2005 hield in New York, toen zij een prijs in ontvangst nam ter ere van haar heldhaftig verzet tegen het islamofascisme en haar strijd voor vrijheid: ‘Een gematigde islam bestaat niet. Het bestaat niet, omdat er geen onderscheid is tussen Goede islam en Slechte islam. Er is islam, en daar houdt het mee op. En islam is de Koran, en niets dan de Koran. En de Koran is het Mein Kampf van een religie die beoogt anderen te elimineren, die die anderen – niet-moslims – ongelovige honden noemt, inferieure wezens. Lees de Koran, dat Mein Kampf, nog eens. In welke versie dan ook, je zult zien dat al het kwade dat de zoons van Allah tegen ons en henzelf begaan, uit dat boek afkomstig is (Oriana Fallaci, The Force of Reason, post-script, pag. 305, februari 2006).’"

De Hollandse Dewinter heeft blijkbaar een boek in zijn boekenkast staan van Oriana Fallaci, een extreem-rechtse schrijfster die buiten goede vriendin van Benedictus -die Vampir aus Beiern - XVI ook nog eens een aanhoudingsbevel tegen haar lopen heeft in Zwitserland omwille van haar platvloerse beledigingen tegenover moslims.

Leuk taalgebruik ook, 'islamofascisme', een term waar trouwens ook LDD politicus Jürgen Verstrepen mee dweept, ook Amerikaanse neoconservatieven bezigen hem vaak. Geïnteresseerden verwijs ik met velerlei graagte naar een artikel van Linda Bogaert op de site van het Centrum voor Islam in Europa van de UGent.

"Genoeg is genoeg. Laten we ophouden met politiek correct gedraai en gekonkel."

"De kern van het probleem is de fascistische islam, de zieke ideologie van Allah en Mohammed zoals neergelegd in de islamitische Mein Kampf: de Koran. De teksten uit de Koran laten weinig aan de verbeelding over."

Amai, Geert Wilders is plotseling expert geworden van de Koran of van de Islamitische theologie en geschiedenis.

Maar dan komt het leukste, in onvervalste Nietzsche-stijl gaat hij tekeer tegen de laffe politici. Ja, het volk heeft sterke leiders nodig!

"Den Haag zit vol met laffe lieden. Bange mensen die laf zijn geboren en laf zullen sterven. Die vinden en bevorderen dat de Nederlandse cultuur gestoeld zal zijn op een joods-christelijke-islamitische traditie. Die een generaal pardon verlenen aan leugenaars en criminelen. Die de andere kant op kijken als homoseksuelen inmiddels bijna dagelijks in elkaar worden geramd. Die sharia-hypotheken willen invoeren.

Die met vertegenwoordigers van de terroristische Hamas in gesprek gaan. Die werkzaamheden verrichten voor de dictatoriale Marokkaanse koning. Die extremisten van de Moslimbroederschap als gesprekspartner zien. Die toestaan dat moslimmannen weigeren hun zieke vrouw te laten behandelen door mannelijke artsen. Die lak hebben aan de belangen van de Nederlandse burger en meewerken aan de transformatie van Nederland in Nederabië als provincie van de islamitische superstaat Eurabië."

"Ik heb genoeg van de islam in Nederland: geen moslimimmigrant er meer bij. Ik heb genoeg van de aanbidding van Allah en Mohammed in Nederland: geen moskee er meer bij. Ik heb genoeg van de Koran in Nederland: verbied dat fascistische boek."

Ware het niet zo verschikkelijk tragisch, het ware hilarisch!

Laat het daarmee nog maar eens gezegd zijn, er lopen helaas nog genoeg fascisten rond op deze wereld.

8.05.2007

Studenten tegen prijsverhoging lerarenopleiding

Kameraden en vrienden,

Het inschrijvingsgeld van de nieuwe lerarenopleiding (ALO) van 60 studiepunten verviervoudigt vanaf volgend jaar. De oude opleiding van 40 stptn. kostte nog 130 euro, voor de nieuwe zal je ongeveer 530 euro moeten dokken.
België ondertekende nochtans het VN-verdrag van New York, waarin het zich verbond geleidelijk het hoger onderwijs kosteloos te maken.

Daarom start de Vlaamse Vereniging van Studenten (VVS) een procedure bij het Grondwettelijk Hof (het voormalig Arbitragehof) tegen de Vlaamse overheid om deze plotse kostenverhoging aan te klagen en tegen te houden.

Nu zoeken we nog twee studenten die zich volgend jaar voor het eerst inschrijven voor de nieuwe ALO-opleiding van 60 studiepunten (ook als je deze deeltijds volgt, combineert met een job of je stage wil doen terwijl je al werkt als leraar). Dit om aan te tonen dat individuele studentenbelangen door de verhoging van het inschrijvingsgeld geschonden worden.

Het enige wat je hiervoor moet doen, is je naam en officieel adres opgeven. Geen handtekening, geen getuigenis voor het Hof. De procedure zal ongeveer een jaar duren. Hopelijk halen we dankzij jullie medewerking een slag thuis voor alle ALO-studenten.

Kameraden en vrienden, dit is dringend, dus als je wil opkomen voor jouw rechten en die van je medestudenten laat dan zo snel mogelijk iets weten.

7.18.2007

Gentse Feesten én de Geert

Kameraden en vrienden,

wie niet weet wat gedaan op vrijdag- en zondagavond kan uiteraard komen afgezakt naar de Gentse Feesten, het alombekende 10daagse gratis festival in de Gentse binnenstad.
Waarom juist op die avonden - meer dan op andere avonden? Wel, dan speelt Vlaanderens' populairste stafmedewerker onderwijs van de enige echte studentenkoepelorganisatie.
Vrijdagavond kun je om 21u30 terecht op Sint-Jacobs, alwaar Milow optreedt op het Trefpunt-podium.


Zondagavond kun je wederom terecht bij het Trefpunt voor je dagelijkse portie Geert, deze keer voor het enige echte Yevgueni. En dit om 21u30.

Ik zou zeggen, kameraden en vrienden, komt massaal afgezakt naar de Gentse Feesten, niet alleen veel leute, maar ook verdomd goeie optredens!

7.13.2007

terug uit Slovenië

Kameraden en vrienden,

uw kameraad Harko is zojuist terug van een tiendaags internationaal kamp voor en door jongeren en studenten met een functiebeperking in het verre Slovenië.

En ik moet zeggen het was serieus de moeite, het programma stak serieus goed ineen en ik heb bijzonder veel bijgeleerd. Maar zoals steeds bij van die internationale dingens waren de informele sessies het interessants, serieus veel interessante contacten gelegd. VVS - Erbij heeft er weer internationale parnters bij.

Vanuit België vertrokken we met een leuke delegatie: Koen uit het verre Antwerpen, Karlien, Stefanie en Sofie van de KUL, zowaar een toffe bende.We werden daar vergezeld door jongeren uit Albanië (van de organisatie Pertej Barrierave), Estonië (van de organisatie Continious Action), Kroatië (van de organisatie Imagine, die we reeds een tijdje kennen), Servië (van de organisatie Udruzenje studenta sa hendikom, die bijzonder interessant materiaal hebben) en tenslotte Slovenië (van de organisatie Drustvo studentov invalidov Slovenije, die we ook reeds langer kenden).

Het volledige programma kun je hier rustig nalezen. Binnenkort zal er een volledig verslag online komen te staan.

6.22.2007

UGent studente mag niet verder studeren

Kameraden en vrienden,

een tijdje geleden berichte ik over het gezin Tchourakov, vluchtelingen uit Kazachstan die in het nieuws kwamen omdat de rechter in Brugge het uitwijzigsbevel annuleerde omdat de kinderen van het gezin op school zaten en zo goed hun best deden.

Vandaag kwam het gezin opnieuw in het nieuws, ze moeten het land dan toch verlaten. Inna, de 21 jaar oude dochter en studente aan de UGent ziet haar studies abrupt beëindigd en vraagt zich af 'Heb ik dan voor niets gestudeerd?'

Lees er meer over in het artikel van het Nieuwsblad van vandaag:

Het Kazachse gezin Tchourakov uit Blankenberge, dat al zeven jaar illegaal in ons land verblijft, mag dan toch niet langer blijven. Dat heeft de rechter in beroep beslist. Voor dochter Inna (21) komt de beslissing bijzonder ongelegen. De studente handelsingenieur zit middenin de examens. 'In Kazachstan verder studeren is onmogelijk. Dit is rampzalig.'

'De mogelijkheid om mijn studies handelsingenieur in Kazachstan verder af te werken bestaat eenvoudigweg niet' Inna Tchourakova

Ilse Snick De familie Tchourakov kwam eind maart uitgebreid in de media toen een Brugse rechter in kortgeding de uitwijzing van het gezin opschortte. De rechter deed dat omwille van de goede studieresultaten van Inna (21) en Andreï (13). Minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (Open VLD) verzette zich tegen de uitspraak, die hij 'juridische nonsens' noemde. In beroep werd de schorsing van de uitwijzing gisteren ongedaan gemaakt. Het gezin mag enkel nog blijven tot Inna haar lopende schooljaar beëindigd heeft. Drie maanden na de betekenis van het vonnis kunnen ze het land worden uitgezet. Volgens het hof van beroep in Gent kunnen de kinderen evengoed in Kazachstan verder studeren. Inna Tchourakova denkt daar anders over. 'De mogelijkheid om mijn studies handelsingenieur in Kazachstan verder af te werken bestaat eenvoudigweg niet. Als we uitgewezen worden, is dat een ramp. We zullen alles op alles zetten om in België te kunnen blijven. Dat is onze enige uitweg', zegt de studente, die bijna haar tweede jaar kan afsluiten aan de Universiteit Gent. Vandaag heeft Inna examen fysica. Ze staat onder extreme stress. 'Voor alle studenten is dit een moeilijke periode. De dreiging van de uitwijzing die boven ons hoofd hangt, maakt het voor mij extra zwaar', zegt ze. Alleen als Inna dit jaar slaagt, komt ze in aanmerking voor een studentenvisum.

Verloren universiteitsjaren

'Zo'n studentenvisum is een mogelijkheid om Inna in België te laten verblijven tot het einde van haar studies', weet Marnix Decuyper, de raadsman van het gezin. 'Voor het meisje is de druk extreem. Ze moet slagen, anders voldoet ze niet aan de voorwaarden voor zo'n visum. Voor de andere gezinsleden is er geen uitweg middels een studentenvisum.' De advocaat vindt het vonnis van de rechter in beroep onbegrijpelijk. 'De jongste zoon Andreï kan onmogelijk les volgen in het Russisch. Die jongen gaat al zeven jaar naar een Vlaamse school. Hij zou van nul moeten herbeginnen. Ook voor Inna zouden haar twee universiteitsjaren verloren zijn.' Meester Decuyper overlegt volgende week met het gezin over welke stappen ze verder ondernemen. 'De familie is zich heel bewust van de situatie. Ze weten wat er hen te wachten staat. Mijn grootste bezorgdheid gaat uit naar de kinderen en hun toekomst.' De advocaat overweegt om tegen de beslissing van het hof van beroep naar de Raad van State te trekken. 'Of eventueel starten we nog een andere procedure op.'

Niet meer kind zijn

Vladimir en Natalia Tchourakova vluchtten in 2000 met hun kinderen Inna en Andreï uit Kazachstan. Natalia Tchourakova liet er haar apotheek achter, haar man was lasser. Het gezin raakte in ons land heel goed geïntegreerd. Dat beaamt ook Rudi Boydens, directeur van Sint-Pieterscollege - Sint-Jozefhandelsschool, waar Andreï Tchourakov naar school gaat. 'De beslissing van de rechter is heel pijnlijk. Andreï spreekt uitstekend Nederlands, zijn resultaten liggen zelfs boven het klasgemiddelde. Het is een uitstekende leerling. Voor hem wordt het heel moeilijk om terug naar een land te moeten dat eigenlijk nooit zijn vaderland is geweest', weet het schoolhoofd. Woensdagavond vond er in de kerk van Blankenberge nog een bezinningsmoment plaats rond de problematiek van de asielzoekers. Ruim honderd mensen woonden de avond bij. 'Andreï vertelde aan alle aanwezigen over zijn situatie. Door alle spanningen kan die jongen niet meer gewoon kind zijn. Toch gedraagt hij zich op school en daarbuiten onberispelijk. Misschien kan de regeringswissel nog iets veranderen aan de beslissing om het gezin uit te wijzen', hoopt directeur Boydens.

6.15.2007

Voor een rechtvaardig regularisatiebeleid

Kameraden en vrienden,

reclame voor een zeer noodzakelijke betoging nu zondag, 14u30 aan het Zuidstation te Brussel

Nationale betoging
• Voor een rechtvaardig regularisatiebeleid
• Om de politieke partijen duidelijk te maken dat een nieuwe regering werk moet maken van een rechtvaardig regularisatiebeleid.

Zondag 17 juni worden er duizenden mensen verwacht die in Brussel gaan betogen voor een rechtvaardig regularisatiebeleid. “We willen de partijen herinneren aan hun beloftes die ze maakten voor de verkiezingen en zo druk zetten op de regeringsonderhandelingen”, vertelt Pieter De Gryse van Vluchtelingenwerk Vlaanderen. Lees meer van dit zeer interessante interview op dé alternatieve nieuwssite

Meer info bij de organisatoren: Forum Asiel en Migratie en UDEP.

Links in het Offensief

De PVDA+ haalde bij de verkiezingen naar eigen normen een behoorlijk resultaat. Na de verdrievoudiging van het aantal verkozenen bij de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar, werd nu het stemmenaantal in Vlaanderen verdubbeld. Daarmee blijft de consequent linkse partij op 'groeikoers' naar 2011 en 2012 toe.

In een klimaat van verrechtsing doet PVDA+ woordvoerder Peter Mertens een oproep naar SP.a en Groen! om links te herbronnen. 'Laat ons samen in het offensief gaan rond een aantal concrete themata en eisen', aldus Mertens. 'Laten we niet achteruitgaan voor rechts, maar zélf proberen de agenda te bepalen'.


Wij pleiten voor een breed links offensief rond concrete voorstellen. Wij reiken de hand aan alle sociale krachten binnen SP.a en Groen!. Laten we samen de agenda bepalen. Juist nu. Niet achteruitgaan voor rechts. Niet achternalopen. Niet meestappen in de regering. Niet hautain beginnen te zagen over de 'verwende kiezers'. Maar in het offensief gaan.

Niet rond de pot draaien. De reële problemen in ons land erkennen. De moed hebben om die uit te spreken. Te zware belastingdruk voor gewone werkende mensen en zelfstandigen. Medische verzorging die duurder wordt, zowel bij de dokter als in het ziekenhuis. Elektriciteitsrekeningen die de pan uitswingen (in september worden ze nog duurder). De lage lonen van de nieuwe flexibiliteitsjobs. Onveiligheid op de trein, op de tram, op de bus.

Een breed links offensief moet durven zeggen waar het op staat. Het zijn niet 'de walen' of 'de vlamingen' die het probleem vormen. Het is Electrabel die u plundert. Het is Big Farma die uw pillen peperduur maakt. Het zijn de allerrijksten die fiscale amnestie krijgen, terwijl de rest veel belastingen moet ophoesten. Voor de werkenden is er een loonnorm, en voor de topmanagers zijn er fenomenale lonen en gouden parachutes als ze stoppen. En hoe kan je voor een veiliger openbaar vervoer zorgen als je 4.000 personeelsleden de laan uitstuurt bij de NMBS? Het zijn alleen maar de cijfertjes die tellen: de winst en nog eens de winst. Wanneer tellen de mensen? Wanneer telt solidariteit? Wanneer telt sociale rechtvaardigheid?

Links zal deze themata zelf op de agenda moeten zetten. Met concrete voorstellen. Met eisen die ook gedragen worden door de belangrijkste werknemersorganisaties. We willen een aantal ideeën op tafel leggen om de discussie te starten. Om een gesprek te voeren en nog andere voorstellen te verzamelen. Zodat we uiteindelijk rond één of twee eisen echt in het offensief kunnen gaan.
Zoals het openhouden van de postkantoren. Zoals het behoud van openbare ziekenhuizen. Zoals het kiwimodel voor goedkope geneesmiddelen. Zoals de verlaging van de BTW op elektriciteit naar 6%. Zoals Operatie Robin Hood, een herverdeling van de rijkdom. Aan alle sociale krachten binnen SP.a en Groen!: laten we samen in het offensief gaan rond deze thema’s. Op de PVDA+ kan je in elk geval rekenen.

Links in het Offensief

Voor een herbronning van Links