Naomi Klein over Eindtijdfacisme

 Op deze fraaie maandag een zeer interessant stuk van Naomi Klein over "Eindtijdfacisme". In The Guardian schreef ze samen met Astra Taylor over fascisme, Trump en de "techbro's".

 

Lees The rise of end times fascism

 

The governing ideology of the far right has become a monstrous, supremacist survivalism. Our task is to build a movement strong enough to stop them.

 

To have a hope of combating the end times fascists, with their ever-constricting and asphyxiating concentric circles of “ordered love”, we will need to build an unruly open-hearted movement of the Earth-loving faithful: faithful to this planet, its people, its creatures and to the possibility of a livable future for us all. Faithful to here. Or, to quote Anohni, this time referring to the goddess in which she now places her faith: “Have you stopped to consider that this might have been her best idea?”

 

 

Lees je liever in het Nederlands, dan is er gelukkig de immer geweldige De Groene Amsterdammer.

Lees Een duister, feestelijk fatalisme

 

 

 

 

 

Voor wie liever luistert een aantal interviews met Naomi Klein. 

 

 

 

 

Zeer interessant is ook wat Naomi Klein te zeggen heeft over paus Franciscus en de extreem-rechtse "theologie" van J.D. Vance en de Orde Amoris. 

 

 

 

'cultuurmarxisme' en Gramsci

Kameraden en vrienden,

 vandaag aandacht voor Antonio Gramsci. Italiaans communist uit de eerste helft van de vorige eeuw. Vandaag de dag onderwerp van ronduit obsessief gedrag van extreem-rechtse nitwits.

Als we de bestrijders van het cultuurmarxistische gevaar mogen geloven is Antonio Gramsci het brein achter deze sluimerende coup. Hij zou degene zijn die de klassenstrijd inruilde voor de cultuuroorlog, die ideologie belangrijker achtte dan de economie en zo linkse rebellen inspireerde tot een ‘lange mars door de instituties’. Die mars is inmiddels zo goed als voltooid, claimt Cliteur, want zonder dat we er erg in hebben zijn de universiteiten, kranten en de publieke omroep in handen gevallen van Gramsci’s discipelen. Instemmend citeert hij de alt-right provocateur Milo Yiannopoulos: ‘Als je je afvraagt waarom je gedwongen wordt om diversiteitscursussen of colleges genderstudies te volgen aan de universiteit, of waarom al je professoren een hekel lijken te hebben aan de westerse cultuur – het is de schuld van Gramsci.’

Dit staat te lezen in een interessant stuk in De Groene Amsterdammer, een blad waar we in België toch alleen maar van kunnen dromen. 

Want cultuur was bij Gramsci nooit losgezongen van de economie. Zijn vijand was het fascisme, niet de westerse beschaving. Hij droomde niet van een universiteit met verplichte diversiteitscursussen, maar van een samenleving zonder onderdrukking en uitbuiting. En zolang nieuw rechts de voorwaarden van de cultuuroorlog bepaalt en links gevangen zit in een schijngevecht tussen klasse en identiteit, komt die droom niet dichterbij.

Lees het volledige artikel.