We leven in ongelofelijke tijden, fascisme is ongegeneerd terug. Een tijdje terug lanceerde Naomi Klein en Astra Taylor hun these over End Times Fascism. Ze werken het uit in een boek. Op nogal wat plaatsen konden ze het uitgebreid toelichten.
Democracy Now
Tegenlicht
En de Amerikaanse omroep MSNOW
De verkiezingsoverwinning van Die Linke in Berlijn heeft de nodige schokgolven veroorzaakt. Nu ja, in de vrt heeft het niet veel losgemaakt. Geen grote analyses over het succes van Die Linke, zoals ze wel heel opvallend gedaan hebben en doen met de AfD.
Aan het woord Peter Mertens, algemeen secretaris van de PVDA:
Die Linke wordt de grootste politieke kracht van de Duitse hoofdstad : "Berlijn kleurt rood, proficiat kameraden"
Wie de campagne van Elif Eralp de voorbije maanden volgde, voelde dat er iets bijzonders groeide. Duizenden vrijwilligers van Die Linke trokken de wijken in. Van deur tot deur. Van gebouw tot gebouw. Met één centrale vraag: waar liggen mensen wakker van?
Voor honderdduizenden Berlijners is het antwoord duidelijk: de huur.
Elif Eralp maakte daar het hart van haar campagne van. De huren betaalbaar maken. De macht van vastgoedreuzen als Vonovia aanpakken. De uitslag van het referendum respecteren waarin meer dan één miljoen Berlijners voor de vermaatschappelijking van grote woningbestanden stemden. En huurders zelf wapens in handen geven: met de Mietwucher-App van Die Linke werden al meer dan 66.000 gevallen van mogelijk illegaal hoge huur gemeld. Een eerste zaak leidde dit jaar zelfs tot een veroordeling van een verhuurder.
Opvallend: Die Linke keek daarbij ook naar de campagne van DSA in New York, waarbij Zohran Mamdani werd verkozen. Zowel DSA, als Die Linke waren vorige week nog bij ons te gast op ManiFiesta en werd er gesproken om samen te kijken hoe succesvolle campagnes kunnen worden uitgewerkt, om grote politieke thema's heel concreet te maken: de huur, boodschappen, vervoer - en vervolgens duizenden vrijwilligers te organiseren om daarover met mensen aan de deur te praten.
Politiek begint bij de dagelijkse problemen van miljoenen mensen. Niet alleen praten óver huurders en werkende mensen, maar hen organiseren om zelf iets af te dwingen.
New York en Berlijn zijn twee heel verschillende steden, net als Brussel. Maar de overeenkomst is interessant: politiek begint bij de dagelijkse problemen van miljoenen mensen. Niet alleen praten óver huurders en werkende mensen, maar hen organiseren om zelf iets af te dwingen.
In januari kondigde Elif al aan dat Die Linke massaal de wijken zou intrekken, huurdersvergaderingen zou organiseren en buren met elkaar zou verbinden tegen de macht van grote vastgoedconcerns. Dat was dus geen verkiezingsslogan van de laatste week. Het was de methode van de hele campagne.
En vandaag staat Die Linke bovenaan in Berlijn.
Proficiat kameraden.
In de Duitse deelstaat Berlijn won de linkse partij Die Linke overtuigend de verkiezingen.
Die Linke voerde een optimistische campagne, waarbij de partij letterlijk overal aanbelde. De partij voerde met name campagne rond de onhoudbare huurprijzen.
Wie een beeld wil krijgen van de campagne, het tiktok-account van Elif Eralp staat bol van de positiviteit.
Zaterdagnamiddag zat ik in het Erfgoedhuis ZvL voor een zeer interessante workshop “Deerlijke slachtoffers van de Groote Wereldramp” over de lotgevallen van Belgische vluchtelingen in Engeland.
Het eerste deel was toelichting bij het onderzoeksproject. Jozefien De Bock werkt aan de universiteit van Utrecht rond oorlogsvluchtelingen en mentale gezondheid. Tijdens de Eerste Wereldoorlog ontvluchten zo'n 1,5 miljoen Belgen het land. Het specifieke onderzoek dat nu toegelicht werd, focust op 320 Belgische vluchtelingen in het Verenigd Koninkrijk die opgenomen werden in een psychiatrische instelling en die na de oorlog gerepatrieerd werden naar de zorginstelling van de Zusters van Liefde Caritas in Melle, het huidige Karus.
In het tweede deel doken we in de bronnen. Onder deskundige begeleiding van Jozefien De Bock bekeken we enkele dossiers van Caritas van concrete patiënten. Dit is gevoelige persoonlijk informatie. In die patiëntendossiers lazen we informatie over hun opname in het VK, nota's van de behandelende artsen, correspondentie met administraties en soms zelfs een brief van de patiënt zelf.
De combinatie van de inhoudelijke inleiding en het bronnenonderzoekje was ongemeen interessant. Zeer goede wetenschapscommunicatie. De bronnen zelf, de patiëntendossiers maakten de data meteen heel erf concreet. Concrete mensen, met concrete problematieken, soms zelfs letterlijk zelf aan het woord. Ik moet zeggen zeer aangrijpend.
Op 22 oktober organiseert het Erfgoedhuis ZvL een winterlezing van Jozefien De Bock, rond hetzelfde onderzoek.
Deze namiddag organiseert het Erfgoedhuis Zusters van Liefde een zeer interessante workshop.
Tijdens deze workshop krijg je de kans om zelf een bijzonder verhaal uit het archief van het Erfgoedhuis Zusters van Liefde van Jezus en Maria te ontdekken.
We gaan aan de slag met de archieven van het psychiatrisch centrum Caritas in Melle, nu Karus. In dit archief bewaren we onder andere ook documenten van mensen die tijdens de Eerste Wereldoorlog vluchtten naar Engeland, en er mentale problemen kregen.
De repatriëring van deze patiënten naar hun thuisland in 1919 was in handen van de Zusters van Liefde van Jezus en Maria.
Onderzoekster Jozefien De Bock, archivaris Jef De Langhe en samensteller van het Caritas archief, Johan Demets zijn de enthousiaste begeleiders tijdens deze namiddag.
