In De Zondag een zeer interessant interview met de voorzitster van Beweging.net, Julie Devos.
U staat nu bijna één jaar aan het roer van beweging.net. Welke balans maakt u op?
“Het was crazy. (lacht) Ten eerste omdat ik met
honderd procent van de stemmen werd verkozen. Dat was buiten alle
verwachtingen. Als je dan voorzitter bent, moet je springen en direct
zwemmen. Geen voorbereiding, amper inlooptijd. Op mijn eerste dag liep
ik al voorop in een grote Gaza-betoging. Eigenlijk kan je zeggen dat het
eerste jaar één grote ontdekkingstocht was. Maar tegelijk heb ik meteen
geprobeerd te wegen op het debat. Dat is af en toe ook gelukt, denk ik.
Ik voel dat er geluisterd wordt als wij iets vertellen. Maar nog niet
genoeg.”
Dinsdag loopt u opnieuw voorop bij de zoveelste algemene betoging. Is het beleid van de regering-De Wever zo slecht?
(wikt haar woorden) “Kijk, wij begrijpen dat de regering
enkele zaken op orde moet zetten: de begroting, de pensioenen,
enzovoort. Maar de manier waarop ze dat doet, is niet sociaal, niet
rechtvaardig en niet duurzaam. Ik stel vast dat de regering het geld
vooral haalt bij de meest kwetsbaren, zoals werklozen en langdurig
zieken, terwijl de sterkste schouders ontzien worden. Om de begroting op
orde te krijgen, heeft dit land nood aan een grondige herverdeling van
de middelen. Een miljonairstaks zou een goed begin zijn. Maar wat doet
de regering nu? Amper één negende van de totale inspanning komt van de
sterkste schouders. (feller) Dat is om te lachen, hè!”
Dat de regering werklozen en langdurig zieken aan de slag wil krijgen, bent u daar tegen?
“Neen. Ik ben tegen de manier waarop. Waar zijn de echte maatregelen
om mensen beter te begeleiden? Die zie ik niet, hoor. Waarom maakt men
geen betere afspraken met de VDAB, de vakbonden en andere instanties?
Wat ik wel zie, is dat grote groepen mensen, die al pech hebben in het
leven, gestigmatiseerd worden. En ja, vooral door N-VA. (windt zich op)
Valerie Van Peel met haar dwaze anekdotiek over mensen met een Porsche
die recht hebben op een verhoogde tegemoetkoming. Zij doen alsof alle
werklozen en zieken luilakken en profiteurs zijn. Dat kan mij zó kwaad
maken! Woorden doen ertoe.”
Dat de pensioenhervorming crimineel is, zei u eens. Dat zijn ook zware woorden.
“Ik blijf daarbij. (op dreef) Sommige vrouwen zullen tot 300
euro minder per maand krijgen. Ik noem dat crimineel, ik vind daar geen
ander woord voor. De regering verandert de regels tijdens het spel.
Vandaag kunnen jonge vrouwen andere keuzes maken dan vroeger. Maar
vrouwen die vroeger een keuze hebben gemaakt, kunnen die niet meer
veranderen. Zij dreigen nu in armoede te vervallen.”
Is dat niet een tikje overdreven? De regering bouwt veel overgangsmaatregelen in.
“Dat is wat de regering zegt. Ik wijs naar de cijfers van het planbureau. Het zal dramatisch zijn voor vrouwen. (benadrukt)
Wat de regering niet meerekent, is wat het een samenleving opbrengt,
een vrouw die thuisblijft om zorg te dragen voor anderen. Dat wordt
afgedaan alsof het maar normaal is dat vrouwen dat doen.”
Is het dan ook crimineel dat CD&V, uw bevoorrechte politieke partner, deze regering steunt?
(afgemeten) “CD&V blijft dé gezinspartij en doet wat ze
kan. Zij moet echter opboksen tegen coalitiepartners die veel minder oog
en oor hebben voor deze problemen.”
Is dat niet te makkelijk? Ook CD&V duwt op het groene knopje van de pensioenhervorming die u crimineel noemt.
(aarzelend) “Dat is zo. Vinden wij dat evident? Neen en dat
zorgt soms voor spanningen. Maar tegelijk stel ik vast dat CD&V de
enige is die echt luistert naar onze bekommernissen. Wat is overigens
het alternatief? Uit de regering stappen? Daar geloof ik niet in. Straks
moeten er opnieuw miljarden gevonden worden voor de begroting. Wat zou
dat worden, zonder CD&V in de regering?”
De begroting belooft inderdaad een zware dobber te worden. De regering wil minstens vijf miljard zoeken. Bent u bang?
“Ik hou mijn hart vast, ja. Ik verwijs opnieuw naar de uitspraken van
mevrouw Van Peel. Het is duidelijk dat N-VA de vakbonden en de
ziekenfondsen wil aanvallen. (windt zich op) Zij willen het
middenveld kapot. Zeker het historische christelijke netwerk willen zij
volledig afbreken. Maar ik zeg u: het zal hen niet lukken.”
Waarom zou N-VA dat willen?
“Omdat het middenveld te machtig is. Wij zijn de vervelende luis in
de pels. Een blok aan hun been. Daarom blijven zij ziekenfondsen en
vakbonden aanvallen. Zij willen enerzijds meer macht voor de staat en
anderzijds meer zaken privatiseren. Voor ziekenfondsen kijken zij
wellicht naar het geprivatiseerde Amerikaanse model.”
Valerie Van Peel klaagt misbruiken bij ziekenfondsen aan. Is dat niet de taak van politici om te doen?
“Maar zij legt geen afdoende bewijzen op tafel! Ze pakt vooral uit
met flauwe anekdotiek. Daarom ben ik zo boos op haar. Ik was woest.
Omdat het zo gratuit is, wat ze allemaal zegt. Zij scheert een
volledige groep over dezelfde kam. Het is zo makkelijk om te schieten op
mensen die zich niet kunnen weren. De N-VA zegt dan wel dat ze niemand
vergeet, maar weet je wie ze niet vergeet? De rijke blanken en de
langgeschoolden. De mensen die pech hebben, die vergeten ze wél.”
Gelooft u niet dat er misbruiken zijn met het systeem van verhoogde tegemoetkoming?
“Welk systeem is vrij van misbruik? Geen enkel, vrees ik. Wie
misbruikt maakt, moet inderdaad eruit gezwierd worden. Maar het is niet
omdat enkelingen misbruik maken, dat een heel systeem op de schop moet.
En dat is het finale doel van N-VA: de ziekenfondsen moeten weg. Ik ben
er zeker van dat er veel minder misbruik is dan zij doen uitschijnen.
Helaas zijn ze daar heel sterk in: een bepaalde perceptie creëren
waardoor een hele groep gestigmatiseerd wordt. Het systeem van verhoogde
tegemoetkoming is een goed systeem: niet alleen voor mensen in armoede,
ook voor mensen die dreigen in armoede te vervallen.”
De kritiek op N-VA is hard en meer dan terecht.
Er is wel een merkwaardige cognitieve dissonantie. De regering voert een hard neoliberaal beleid en valt het middenveld frontaal aan. Beweging.net verdedigt een regeringpartij maar dezelfde redenering als Connor, "zonder ons was het erger". Alsof doen alsof je machteloos bent tegenover de N-VA een goede verkiezingsstrategie is.