1.01.2021

Nieuwjaar: Things haven't changed!

 

 

Nieuwjaar betekent goede voornemens. Laat ons voornemen om in 2021 de betere wereld dichterbij te brengen. Elke dag streven naar een betere wereld. In de grote dingen en in de kleine dingen.

 

12.21.2020

het Lied van Betlehem: schakels van broederschap

In de aanloop naar kerst, een tekst van Oscar Romero. Een fragment uit de kerstpreek van deze heilige in 1977.

Si tuviéramos siempre en cuenta, en todos los trabajos, tanto los patronos como los servidores, que todo hombre trabaja para gloria de Dios y para paz de los hombres, el canto de Belén, qué hermosa sería la humanidad, el trabajo; las diferencias mismas de pobres y ricos no serían barreras de odio ni de resentimiento sino que serían cadenas que aman en la fraternidad. 

meer


Laat ons in gedachten houden, bij alle werk, zowel van arbeiders als van bedienden, dat ieder mens werkt voor de glorie van God en voor de vrede van de mensen. De verschillen tussen arm en rijk zouden geen barrières zijn van haat of wrok, maar schakels van liefde in broederschap.





11.30.2020

aanwinsten november

 Op het einde van de maand tonen we traditiegetrouw een overzicht van de aanwinsten in mijn boekenkast(en). 


David Knowles, the evolution of medieval thought, Vintage Books, 1962.

Robert Aikman (ed.), The 2d Fontana Book of Great Ghost Stories, Fontana, 1966.


11.28.2020

Friedrich Engels 200

 

Tweehonderd jaar geleden kwam Friedrich Engels ter wereld. Wie Engels niet kent, lees een van zijn vele geschriften. Zijn beschrijving van de toestand van de gewone werkende mens tijdens de industriële revolutie bij voorbeeld, is nog steeds schokkend. Je voelt de miserie, je voelt het onrecht. Zijn boek over de zestiende-eeuwse Boerenoorlog in Duitsland is nog steeds bijzonder interessante lectuur. Engels zette zich met hart en ziel onafgebroken in voor een betere wereld. Speciaal voor de gelegenheid, een korte quote.


citaat uit: Friedrich Engels, Beginselen van het Communisme, 1847. 

11.22.2020

Kerknet over Nagorno Karabah

Kerknet bracht deze week een artikel over de nasleep van de vredesovereenkomst tussen Armenië en Azerbeidzjan. Het is te zeggen Benoit Lannoo schreef een artikel rond een interview met de Armeens orthodoxe bisschop van Artsakh (Nagorno-Karabah), Mgr. Pargev Martirosjian.

 

Het artikel is tamelijk tendentieus te noemen. De titel maakt dit al meteen duidelijk: 'Gruwel voor Armeense bevolking in Azerbeidzjan'. De inleiding doet er nog een schepje bovenop: 'Het bestand brengt de Armeniërs in Azerbeidzjan alleen gruwel, gedwongen verhuis en vernieling van eeuwenoud erfgoed.' Het artikel beschuldigt Azerbeidzjan van oorlogsmisdaden, terrorisme en etnische zuiveringen. 

 

Het is merkwaardig om een internationaal conflict op het conto van een bepaald land te schuiven. Vooral al het twee buurlanden zijn en al het conflict zo'n lange voorgeschiedenis heeft. Meer info.


 


 

 

Mgr Pargey Martirosjian is geen neutrale waarnemer in dit conflict. Hijzelf is een uitgesproken Armeens nationalist en een openlijke havik. In maart 1989 werd hij door de Armeens Orthodoxe kerk verheven tot primaat Artsakh. Het nationalistische opbod in de Sovjet-Unie bereikte nieuwe hoogtes (het is te zeggen laagtes) en een gewapend conflict brak uit tussen Armenië en haar buurland. Een oorlog die meer dan 17.000 burgerdoden zal maken (het merendeel Azeri) en zal aanslepen tot 12 mei 1994. Meer dan een miljoen mensen slaat op de vlucht, Azeri ontvluchten Armenië, Armeniërs ontvluchten Azarbeidzjan. In dat conflict zal de bisschop uitgesproken kant kiezen voor Armenië en de claim van Armenië op de regio. De regio moet Armeens en orthodox zijn. Voor de liefhebbers, een vintage video van de bisschop die Armeense troepen zegent en aanmoedigt in de strijd. 


Het artikel kiest ook duidelijk kant in het conflict en legt de schuld uitgesproken bij Azarbeidzjan en Turkije die beschuldigd worden van etnische zuiveringen en terrorisme. 


Kerknet publiceert regelmatig merkwaardig polariserende artikelen. Een opmerkelijke en verontrustende tendens. Het is op zich interessant dat er aandacht is voor het conflict in Nagarno-Karabah. En dit interview kan een goede bijdrage zijn in een groter, genuanceerder geheel. Maar zoals het nu gepubliceerd wordt, met een inleiding die weinig substantieels bijdraagt en eerder een navertellen lijkt van een eenzijdig discours van de geïnterviewde, heeft het eerder een polemisch dan een informatief karakter. 

 

Een nationalistisch conflict gaat niet opgelost worden door nog meer nationalisme. Armenië is geen schaap in dit verhaal, Azerbeidzjan geen wolf. En ook Turkije is geen wolf, voor alle duidelijkheid. Simplistische artikels die daarenboven een christendom vs islam kantje hebben doen meer kwaad dan goed. Breng academici aan het woord, kenners van de regio. En mensen die de Azeri kant van het verhaal toelichten. 


Of nog beter, laat in de pagina's van kerknet de vredesbeweging aan het woord, zij die bouwen aan bruggen. Mensen die opkomen voor een multireligieus en vreedzame Kaukasus. bv: hier en hier.