In De Zondag een zeer interessant interview met de voorzitster van Beweging.net, Julie Devos.
U staat nu bijna één jaar aan het roer van beweging.net. Welke balans maakt u op?
“Het was crazy. (lacht) Ten eerste omdat ik met honderd procent van de stemmen werd verkozen. Dat was buiten alle verwachtingen. Als je dan voorzitter bent, moet je springen en direct zwemmen. Geen voorbereiding, amper inlooptijd. Op mijn eerste dag liep ik al voorop in een grote Gaza-betoging. Eigenlijk kan je zeggen dat het eerste jaar één grote ontdekkingstocht was. Maar tegelijk heb ik meteen geprobeerd te wegen op het debat. Dat is af en toe ook gelukt, denk ik. Ik voel dat er geluisterd wordt als wij iets vertellen. Maar nog niet genoeg.”
Dinsdag loopt u opnieuw voorop bij de zoveelste algemene betoging. Is het beleid van de regering-De Wever zo slecht?
(wikt haar woorden) “Kijk, wij begrijpen dat de regering enkele zaken op orde moet zetten: de begroting, de pensioenen, enzovoort. Maar de manier waarop ze dat doet, is niet sociaal, niet rechtvaardig en niet duurzaam. Ik stel vast dat de regering het geld vooral haalt bij de meest kwetsbaren, zoals werklozen en langdurig zieken, terwijl de sterkste schouders ontzien worden. Om de begroting op orde te krijgen, heeft dit land nood aan een grondige herverdeling van de middelen. Een miljonairstaks zou een goed begin zijn. Maar wat doet de regering nu? Amper één negende van de totale inspanning komt van de sterkste schouders. (feller) Dat is om te lachen, hè!”
Dat de regering werklozen en langdurig zieken aan de slag wil krijgen, bent u daar tegen?
“Neen. Ik ben tegen de manier waarop. Waar zijn de echte maatregelen om mensen beter te begeleiden? Die zie ik niet, hoor. Waarom maakt men geen betere afspraken met de VDAB, de vakbonden en andere instanties? Wat ik wel zie, is dat grote groepen mensen, die al pech hebben in het leven, gestigmatiseerd worden. En ja, vooral door N-VA. (windt zich op) Valerie Van Peel met haar dwaze anekdotiek over mensen met een Porsche die recht hebben op een verhoogde tegemoetkoming. Zij doen alsof alle werklozen en zieken luilakken en profiteurs zijn. Dat kan mij zó kwaad maken! Woorden doen ertoe.”
Dat de pensioenhervorming crimineel is, zei u eens. Dat zijn ook zware woorden.
“Ik blijf daarbij. (op dreef) Sommige vrouwen zullen tot 300 euro minder per maand krijgen. Ik noem dat crimineel, ik vind daar geen ander woord voor. De regering verandert de regels tijdens het spel. Vandaag kunnen jonge vrouwen andere keuzes maken dan vroeger. Maar vrouwen die vroeger een keuze hebben gemaakt, kunnen die niet meer veranderen. Zij dreigen nu in armoede te vervallen.”
Is dat niet een tikje overdreven? De regering bouwt veel overgangsmaatregelen in.
“Dat is wat de regering zegt. Ik wijs naar de cijfers van het planbureau. Het zal dramatisch zijn voor vrouwen. (benadrukt) Wat de regering niet meerekent, is wat het een samenleving opbrengt, een vrouw die thuisblijft om zorg te dragen voor anderen. Dat wordt afgedaan alsof het maar normaal is dat vrouwen dat doen.”
Is het dan ook crimineel dat CD&V, uw bevoorrechte politieke partner, deze regering steunt?
(afgemeten) “CD&V blijft dé gezinspartij en doet wat ze kan. Zij moet echter opboksen tegen coalitiepartners die veel minder oog en oor hebben voor deze problemen.”
Is dat niet te makkelijk? Ook CD&V duwt op het groene knopje van de pensioenhervorming die u crimineel noemt.
(aarzelend) “Dat is zo. Vinden wij dat evident? Neen en dat zorgt soms voor spanningen. Maar tegelijk stel ik vast dat CD&V de enige is die echt luistert naar onze bekommernissen. Wat is overigens het alternatief? Uit de regering stappen? Daar geloof ik niet in. Straks moeten er opnieuw miljarden gevonden worden voor de begroting. Wat zou dat worden, zonder CD&V in de regering?”
De begroting belooft inderdaad een zware dobber te worden. De regering wil minstens vijf miljard zoeken. Bent u bang?
“Ik hou mijn hart vast, ja. Ik verwijs opnieuw naar de uitspraken van mevrouw Van Peel. Het is duidelijk dat N-VA de vakbonden en de ziekenfondsen wil aanvallen. (windt zich op) Zij willen het middenveld kapot. Zeker het historische christelijke netwerk willen zij volledig afbreken. Maar ik zeg u: het zal hen niet lukken.”
Waarom zou N-VA dat willen?
“Omdat het middenveld te machtig is. Wij zijn de vervelende luis in de pels. Een blok aan hun been. Daarom blijven zij ziekenfondsen en vakbonden aanvallen. Zij willen enerzijds meer macht voor de staat en anderzijds meer zaken privatiseren. Voor ziekenfondsen kijken zij wellicht naar het geprivatiseerde Amerikaanse model.”
Valerie Van Peel klaagt misbruiken bij ziekenfondsen aan. Is dat niet de taak van politici om te doen?
“Maar zij legt geen afdoende bewijzen op tafel! Ze pakt vooral uit met flauwe anekdotiek. Daarom ben ik zo boos op haar. Ik was woest. Omdat het zo gratuit is, wat ze allemaal zegt. Zij scheert een volledige groep over dezelfde kam. Het is zo makkelijk om te schieten op mensen die zich niet kunnen weren. De N-VA zegt dan wel dat ze niemand vergeet, maar weet je wie ze niet vergeet? De rijke blanken en de langgeschoolden. De mensen die pech hebben, die vergeten ze wél.”
Gelooft u niet dat er misbruiken zijn met het systeem van verhoogde tegemoetkoming?
“Welk systeem is vrij van misbruik? Geen enkel, vrees ik. Wie misbruikt maakt, moet inderdaad eruit gezwierd worden. Maar het is niet omdat enkelingen misbruik maken, dat een heel systeem op de schop moet. En dat is het finale doel van N-VA: de ziekenfondsen moeten weg. Ik ben er zeker van dat er veel minder misbruik is dan zij doen uitschijnen. Helaas zijn ze daar heel sterk in: een bepaalde perceptie creëren waardoor een hele groep gestigmatiseerd wordt. Het systeem van verhoogde tegemoetkoming is een goed systeem: niet alleen voor mensen in armoede, ook voor mensen die dreigen in armoede te vervallen.”
De kritiek op N-VA is hard en meer dan terecht.
Er is wel een merkwaardige cognitieve dissonantie. De regering voert een hard neoliberaal beleid en valt het middenveld frontaal aan. Beweging.net verdedigt een regeringpartij maar dezelfde redenering als Connor, "zonder ons was het erger". Alsof doen alsof je machteloos bent tegenover de N-VA een goede verkiezingsstrategie is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten