10.31.2026

aanwinsten 10

 De aanwinsten voor deze maand op een rij.

 

Simak, Clifford, Een keur van goden, Bruna SF, 1978. 

Du Maurier, Daphne, The infernal world of Branwell Brontë, Penguin, 1987 (1960). 

Van Steenbergen, Fr., Onvoorstelbaar dichtbij. Over de heilige Drie-eenheid, CCV Antwerpen, 2007.

Cornette, K. en Depoortere, K. (red.), Fragmenten. Postmoderniteit en Theologie, Leuven, 1993.

Cornille, C. en Bulckens, J. (red.), Jodendom en Islam in het vak godsdienst, Leuven, 1989.

Wijngaards, H., Vrouwen tot diakens gewijd. Historische feiten en actueel debat, Heeswijk, 2006.

Landaw, J., Bodian, St. en Bühnemann, G., Boeddhisme voor dummies, Amersfoort, 2016. 

 Bancroft, Anne, De Boeddha Spreekt, Schoten, 2001.

 Stockman, René, Leiderschap in dienstbaarheid. De spiritualiteit van het leidinggeven, Tielt, 2004.

Benedictus XVI, Waarden in Tijden van Ommekeer, Tielt, 2007.

Broeder Edesius Boerrigter, Een naam om nooit te vergeten. Het levensverhaal van Stefaan Modest Glorieux 1802-1872, Oostakker, 1987.

Grün, Anselm, Je eigen spiritualiteit ontdekken, Tielt, 2005.

Cassiman, K. (red.), Groeten uit 1926. De kunstscène te Gent anno 1926, Gent, 1991.

Verclyte, G., Dekeyser, L., Klasmanagement. Methodisch werken met de klas als groep, Cahiers voor Didactiek, 16, Mechelen, 2003. 

 

10.30.2026

Computer Says Hello

Onze 5des welzijnswetenschappen hadden vandaag een workshop van het Industriemuseum rond de geschiedenis van de computer. Binnenkort Computer Says Hello in het Industriemuseum.

 


 




Patrick Stewart (1940 - 2026)

Patrick Stewart, voor altijd Captain Picard uit Star Trek The Next Generation. Tijdens de COVID lockdown bracht hij elke dag een gedicht, hij vertolkte Spakespeare, speelde Lenin en professor X en talloze andere rollen, van I, Claudius tot Sesame Street. Progressief, lgbt-ally, welbespraakt, belezen. 

 


 

 

 

10.28.2026

Diplomaten zonder Grenzen

Réginald Moreel, chirurg, Dokter van de Wereld, Arts Zonder Grenzen, progressief activist en strijder voor wereld, stuurde een vredespleidooi de wereld in als open brief. 


Vrede kan met 'Diplomaten zonder Grenzen', niet met huidige politici

---

Als vredesmilitant wordt mij vaak de vraag voorgeschoven: ‘Waar ligt de grens tussen uw pleidooi voor vrede en de huidige westerse offensieve bewapening tegenover agressieve vijanden, die weigerachtig blijven om aan de onderhandelingstafel te schuiven?’


Die vraag geldt voor diverse conflicten die vandaag woeden: Rusland-Oekraïne, met een escalerende dronenoorlog en de annexatie van Oekraïens grondgebied; Israël-Palestina, met een aanslepende genocide van het Palestijnse volk en aanvallen op de Libanese en Syrische bevolking; de Verenigde Staten en Iran, een energiebronoorlog met de denuclearisering van Iran als zogenaamd objectief; en de zo talrijke geopolitiek verwaarloosde conflicten in Oost-Congo, Soedan, Zuid-Soedan, Jemen-Saoedi-Arabië, India-Pakistan, Myanmar, de Westelijke Sahara, de Sahelregio, Somalië, Mozambique, Haïti, waarin de strijd om kritische grondstoffen, etnische en religieuze motieven, territoriale machtsdrang de oorlogen eindeloos verlengen. 


De meeste van deze conflicten hebben een nationale, een regionale en internationale dimensie. Het voelt aan alsof de inherent agressieve natuur van de mens nooit zal verdwijnen. Integendeel, van het smeden van ijzer om jachtwapens te maken heeft de mens aan de artificiële intelligentie de opdracht gegeven om autonoom bestuurde drones af te vuren om mensen te vermoorden. 


De vijand aan tafel dwingen is uiterst moeilijk zodra een conflict het zogenaamde ‘dialoog momentum’ voorbij is en escaleert tot een uitputtingsoorlog. 


Het ideale moment hangt af van politieke en militaire leiders die anticiperen, een escalerende spanning tussen en binnen staten tijdig aanvoelen, evalueren en de moed opbrengen om met de tegenpartij te gaan praten. En door aandachtig te luisteren naar hun grieven. 


Kortom, zich inleven in de geestesgesteldheid van de potentiële vijand. Vaak zijn spanningen te wijten aan frustratie, vernedering, territoriale machtswellust en jacht op energiebronnen en kritische mineralen. 


Visionaire leiders, bekwame diplomaten en vrije beroepen, Artsen voor Vrede zijn ideale tussenpersonen. Zij maken kans om een conflict te voorkomen, als hun inspanningen buiten alle media plaatsvinden voor het uitbarsten van woede wordt aangepakt. Want woede die niet beluisterd wordt, slaat altijd om in geweld.


Denken we maar aan de beelden van de betogingen en rellen in Franse en vele Europese steden, tekenend voor de doofheid van regeringen en presidenten die nooit echt de maatschappelijke malaise au sérieux hebben genomen. Dit anticiperen noemt men preventieve diplomatie. Dit is het speeksel van de menselijke stem inzetten in plaats van bloed. 


Si vis pacem, para pacem … potius quam bellum: wie vrede wil, moet ze voorbereiden, en niet via oorlog. Preventieve diplomatie vereist politieke én maatschappelijke leiders met visie, historisch inzicht en empathisch talent. Die hebben we vandaag niet. 


Ooit was Belgisch eerste minister en minister van buitenlandse zaken Pierre Harmel in 1967 de internationale voortrekker van een dergelijke aanpak. Hij formuleerde een nieuwe ‘Harmel-doctrine’, die pleitte voor actieve politieke dialoog gesteund op een geloofwaardige defensie.


Een dergelijk visionair werken aan vrede lijkt niet meer van deze wereld met de huidige wereldleiders: Poetin als imperialistische agressor, Trump als gewetenloze en wispelturige onderhandelaar, Xi Jinping als schaduwmanager, en tot slot de Europese leiders die radeloos verklaringen afleggen en versneld wapens aankopen om hun legers op te knappen. En daarvoor de sociale zekerheid, grondvest van een democratie, uitdunnen.


Vredesactivisten, en daartoe reken ik mezelf via mijn oorlogservaringen, worden in dit klimaat van cyberoorlog en wapengekletter beschouwd als verraders van de democratie, die westerse leiders inroepen om hun wapenwedloop te rechtvaardigen. 


München 1938 wordt om de haverklap als voorbeeld aangehaald. Maar geen enkele leider had toen de vernedering van het Duitse volk ernstig genomen, waardoor het nazisme mede in een periode van economische crisis zo gemakkelijk kon opkomen. 


Breekt een oorlog toch uit, dan moeten politici alle hens aan dek roepen en volop inzetten op conflictbeheersing. Daarvoor bestaan verschillende technieken. Zo moet een van de strijdende partijen de eerste stap zetten. Daarna somt de eerste bijeenkomst, liefst geheim en op neutraal terrein, wederzijds alle grieven en voorwaarden tot onderhandelingen op. 


Ook wordt er een sneuvelplan opgemaakt met de opsomming van de twistpunten waarover finaal zal moeten onderhandeld worden. Het gaat hier om een voorstel om stapsgewijs, sector per sector, van energiebevoorrading, van infrastructuur en transportverkeer tot bescherming van scholen en hospitalen als ‘safe zones’ een akkoord te vinden dat realistisch is en beide partijen bevredigt. 


Pas na deze sectoriële akkoorden kunnen de delicate territoriale, socio-economische, energetische onderhandelingen gestart worden. Daarin zal de creativiteit en de kwaliteit van onderhandelaars een cruciale rol spelen. Ik geef een voorbeeld: een speciaal statuut zou als basis kunnen dienen voor een discussie over een betwist gebied. In de vorm van autonomie, gedeeld bestuur, federatie/confederatie-buffergebied met pact voor non-agressie. 


Een onderhandelingsproces vraagt veel geduld en tactvolle onderhandelaars, geen dreigende bullebakken. Dertig jaar geleden schreef ik daarover met professor Internationale Wetenschappen Luc Reychler het boekje De agressie voorbij [1] over terreindiplomatie via het stichten van ‘Diplomaten zonder Grenzen’, professionals van conflictpreventie en conflictbeheersing.


De huidige complexiteit van de nieuwe wereldmachtsverhoudingen en desbetreffende conflicten vergt professionals, geen doorsnee politici. Een oorlog voorkomen of stoppen is een weldaad voor de mensheid en verdient duizend Nobelprijzen. 


Ik eindig met mijn ’obsessioneel’ pleidooi voor actieve geweldloosheid, geïnspireerd door Mahatma Gandhi en Martin Luther King. Een realistisch en proactief pacifisme. Gandhi definieerde het in het concept ‘Satyagraha’, de standvastige waarheid. Het burgerlijk verzet en ongehoorzaamheid zonder bloed en tranen, het vechten tegen eigen haat, en zelfs het aanvaarden van lijden om vrede te bereiken.



10.25.2026

Jeroen Wijnendaele - Het Romeinse Rijk dat de Late Oudheid overleefde

 Vandaag een zeer boeiende lezing over het Byzantijnse Rijk. Prof. Jeroen Wijnendaele was een paar dagen geleden te horen op een studiedag. Hij bracht daar een lezing over "Het Romeinse Rijk dat de Late Oudheid overleefde". 

 

De lezing is integraal te beluisteren.

 

 


 

 

Veel luisterplezier 

10.23.2026

"Restaureren met oog op de toekomst"

De restauratie van de Sint-Annakerk draait op volle toeren. Vandaag poste architectenbureau Bressers volgende foto's op haar sociale media.

 

Bressers Architecten

Restaureren met oog op de toekomst 
Onder het thema 'The Time is Now: How to Future-Proof Religious Heritage together' brengt de Future for Religious Heritage (FRH) Biennale Conferentie beheerders, deskundigen, beleidsmakers en liefhebbers samen. Centraal staat de vraag: hoe geven we kerken en kloosters een toekomst in een veranderende, geseculariseerde samenleving?
Onze restauratie-architect Herwig Beyaert geeft, samen met Pepijn van Voorst van WoonWerk architecten, een woordje uitleg bij hoe we de herbestemming van de Sint-Annakerk vormgeven.
Minutieus, met een kwalitatieve restauratie van het erfgoed en een stijlvolle, reversibele integratie van nieuwe functies.
Zeg eens hallo aan Bressers Architecten tijdens het congres en ontdek meer over deze
herbestemming.
De conferentie wordt georganiseerd door Future for Religious Heritage (FRH) in samenwerking met Onroerend Erfgoed, Parcum en KADOC-KU Leuven.


Bressers Architecten
Herbestemming van de Sint-Annakerk | Gent
Opdrachtgever: Delhaize Delimmo
Oorspronkelijk ontwerper: Lodewijk Roelandt, Jacques Van Hoecke
Ontwerper herbestemming Woonwerk Architecten Bressers Architecten
Ontwerper omgeving: OMGEVING
Coordinatie: OnePlus Projects
Stabiliteit: Studiebureau Riessauw
Technieken: TDEC
Veiligheidscoordinatie: Dirk De Groof By Studibo
Aannemer: Artes Group
Mede mogelijk gemaakt door Stad Gent Gent en Onroerend Erfgoed

 

 






 

 


 

 

10.20.2026

Di Tsukunft

 Op deze fraaie dinsdag tijd voor muziek.

De fantastische jiddische band The Klezmatics brengt Di Tsukunft - de toekomst, samen met La Manga, een soort Jiddisch - Afro-Colombian mix. 

De tekst is een prachtig gedicht van Morris Winchewsky.  

 

 

 



Voor de meezingers: 
 

O, di velt vet vern yinger,
Un dos lebn laykhter, gringer,
Yeder kloger vet a zinger
Vern, brider, bald!
Loz dos folk nor vern kliger,
Un faryogn dem batriger,
Im, dem fuks, un oykh dem tiger
Fun zayn sheynem vald.

O, di velt vet vern shener,
Libe greser, sine klener,
Tsvishn froyen, tsvishn mener,
Tsvishn land un land;
O, di velt vet vern frayer,
Frayer, shener, yinger, nayer,
Un in ir di varheyt tayer,
Tayer vi a fraynd.

O, di velt vet vern dreyster
Un es vet nit zayn a mayster,
Nit di kroyn un nit der tayster, –
Nit dem zelners shverd.
Alzo mutik in di reyen,
In di reyen, tsu bafrayen,
Tsu bafrayen un banayen
Undzer alte velt!

 

In vertaling:

 

O, de wereld zal jonger worden,
en het leven stralender en gemakkelijker.
Elke klager zal spoedig zanger worden,
spoedig broeders!
Als ons volk maar slimmer zou worden,
en de bedrieger zou verjagen,
de vos, en ook de tijger,
uit ons prachtige bos.

O, de wereld zal mooier worden.
De liefde zal groter worden, de vijandschap kleiner,
tussen echtgenotes en echtgenoten,
tussen land en land.
O, de wereld zal vrijer worden,
vrijer, mooier, jonger en nieuwer,
en de waarheid zal worden gekoesterd,
gekoesterd als een vriend.

O, de wereld zal moediger worden
en er zal geen meester zijn,
noch kroon, noch beurs,
noch zwaard van de soldaat.
Dus, houd moed in de gelederen,
in de gelederen om te bevrijden,
om te bevrijden en terug nieuw te maken
onze oude wereld!

10.19.2026

Hoe overheid en levensbeschouwelijke initiatieven elkaar versterken

De interlevensbeschouwelijke werkgroep Gent organiseert vandaag een zeer interessante vormingsavond over de verhouding overheid - middenveld, met prof. em. Eric Lancksweerdt (burgerparticipatie en spiritualiteit), prof. Bert De Munck (informeel sociaal schaduwwerk) en Gentse solidariteitsinitiatieven vanuit formele en (inter)levensbeschouwelijke hoek.

 


10.18.2026

Paulo Freire: Reading the World

Paulo Freire was een van de invloedrijkste progressieve pedagogen uit de tweede helft van de 20ste eeuw. Democracy Now brengt een interessant item over een nieuwe documentaire. De makers focussen op het basiswerk van Freire in de jaren '60. Hij werkte in wijken, in basisgroepen, en experimenteerde met zijn pedagogie van de verdrukten. De brutale extreemrechtse militaire staatsgreep maakte in 1964 een einde aan deze experimenten.  

 

 

 

 

Documentairemaker Catherine Murphy:

 

You know, Paulo Freire was one of the most influential educators of the past century and is still widely studied all around the world. But the studies often focus on his ideas, his philosophies, his books, and much less is known about his original praxis, the beginning, those early on-the-ground, in-the-trenches, grassroots-level experiences that Paulo Freire had in the years leading up to writing Pedagogy of the Oppressed and his other first books. And that’s exactly what we ask in this film. 

 

 

 

 

10.17.2026

17 oktober Dag van verzet tegen armoede

 






Ieders Stem Telt en Gents Collectief tegen Armoede zetten opnieuw het werk van het stadsbestuur in de kijker. Op welke manier zorgt de stad voor àlle burgers? Welk beleid draagt bij aan het terugdringen van armoede en de gevolgen ervan? Neemt de stad beslissingen mét mensen in kwetsbare situaties?

Net als vorig jaar organiseren we een award- en rapportuitreiking. In 2025 verdiende het stadbestuur een pluim voor het verlagen van drempels in sociale restaurants. Je kan in een sociaal restaurant eten met een identiteitskaart in plaats van een aparte pas. Dat is eerlijker, eenvoudiger en respectvoller voor iedereen.

Wie krijgt dit jaar de Ieder1Gent-award? En aan welk beleid reiken we dit keer de ‘Doe er iets aan’-award uit? Daarnaast geven we met Ieders Stem Telt ook een tweede rapport mee, op basis van onze 21 eisen.

Wil jij ons mee steunen in onze strijd voor een rechtvaardig en sociaal beleid? Afspraak om 12u30 stipt aan de rode loper van het Filmfestival (Ter Platen 12) voor de prijsuitreiking. Het einde is voorzien rond 13u15.












10.15.2026

Erfgoed in Uitverkoop

 


Filmfest Mouse

Met school naar de film, dat is altijd leuk. 

Vandaag een aangrijpend verhaal over rouw. Een film van Kelly O'Sullivan met Sophie Okonedo en Katherine Mallen Kupferer. 

 

 

 

10.14.2026

Iedereen Leest - "alle grote geesten van de mensheid veilig bewaard in de handen van de boekwerken"

 Iedereen Leest. Een schooldag eindigen met een goed boek, dat kan niet beter. Voor de gelegenheid een SF-klassieker met een wel zeer passend citaat. 

 

 

 

 

10.12.2026

actiedag openbare diensten

 

 

 

Op 12 oktober is het actiedag van de openbare sector. ACV Openbare Diensten zet daarbij volop in op een informatie- en sensibiliseringsactie naar de burger en lanceert tegelijk een petitie voor sterke openbare dienstverlening. 

 

Deze regering kiest niet voor de belangen van gewone mensen. Jong en oud, werknemer, gepensioneerde, zieke of werkzoekende: iedereen wordt zwaar getroffen. De brute besparingen en hervormingen raken iedereen, maar de regering richt haar vizier meer dan ooit op de openbare sector. Daarom wordt er op 12 oktober actiegevoerd.

 

ACV Openbare Diensten roept niet op tot staking maar zet wel volop in op een grote informatie- en sensibiliseringscampagne op tientallen plaatsen in het hele land. Wie daaraan wil deelnemen, kan daarvoor contact opnemen met het provinciale secretariaat.

 

De regering loeihard snoeien in de openbare dienstverlening. De gevolgen daarvan zijn duidelijk: de werkdruk stijgt, kerntaken worden uitbesteed en expertise gaat verloren. Uitbesteding en privatisering kosten meer en zorgen voor minder kwaliteitsvolle dienstverlening.  Basisdiensten worden minder toegankelijk en wie het moeilijk heeft telt niet meer mee.

 

Nochtans zijn sterke openbare diensten onmisbaar. Zorg, onderwijs, opvang, veiligheid, openbaar vervoer zijn essentieel voor een samenleving waarin iedereen de kans krijgt op een kwaliteitsvol en waardevol leven.

 

Dat wordt telkens opnieuw duidelijk, zoals tijdens corona, de overstromingen of deze zomer met de bosbranden, of met het schrappen van buslijnen, de beperking van de werkloosheid in de tijd.

 

Wij vragen steun om de openbare dienstverlening robuust en kwalitatief te houden. Niet enkel vandaag, maar ook morgen en overmorgen.

 

Daarom wordt op 12 oktober ook de petitie ‘Teken mee voor sterke openbare diensten’ gelanceerd waarmee we oproepen om te tekenen voor een sterke publieke sector. 

 

De petitie ondertekenen kan tot december via deze link.

Meer info:
- Openbare diensten zijn onmisbaar.
- Onmisbaar Openbaar krant met alternatieven voor een sterke openbare sector

10.11.2026

Van Istanbul tot Boekarest: de politiek achter popmuziek

MO* heeft een leuke podcast over popmuziek, politiek en Cultuur.

 

 

Achter muziek schuilt vaak meer dan klank. Dat merkten Dilara Karatas en Diana Burlacu, journalistiekstudenten en stagiairs bij MO*, toen ze hun eerste artikels schreven. Allebei kozen ze voor muziek.

Dilara volgde Manifest, een Turkse girlband die in september 2025 na een 18+ concert voor de rechter moesten verschijnen. De reden? Provocerende kledij en de manier waarop ze dansten. Ze kregen een reisverbod en uiteindelijk een voorwaardelijke celstraf. In een land dat 2025 uitriep tot “jaar van het gezin” passen deze zes vrouwen niet in het plaatje. Sinds de zaak is hun fanbase alleen maar gegroeid.

Diana schreef over manele, een post-Ottomaans popgenre dat wordt gedragen door Roma-muzikanten en dat viraal ging tot ver buiten Roemenië. Toch wordt de muziek nog altijd weggelachen, en in 2024 werd de manele-muzikant Babasha zelfs uitgejouwd op een Coldplay-concert. Het genre draagt eeuwen van uitsluiting van de Roma-gemeenschap met zich mee.

In deze aflevering van Uitgeklapt zoeken ze de parallellen tussen beide verhalen: generaties die botsen, minderheden die uit het nationale beeld worden geschreven en jongeren die dat beeld openbreken.

 

 

 

 

Veel luisterplezier!

 

 

10.10.2026

Ecodag 2026

Vandaag organiseert Ecodag Bisdom Gent een heuse Ecodag. Een studie- en ontmoetingsdag rond ecologische acties - rond "de zorg voor de Schepping". 

 

 

Op het programma:

 

Voormiddag in het Sint-Baafshuis



9u                         Onthaal met koffie/thee

9u30                   Verwelkoming door Aletta Rambaut (Ecokerk)

9u45-11u30        Lezingen afgewisseld met muziek

    Arjan Knop (VPKB): ‘De plaats van de natuur in de Bijbel'. Wat betekent schepping? Op welke manier zijn God, mensen, planten en dieren met elkaar verbonden volgens de Bijbel?
    Yves De Maeseneer (KUL): ‘Leven, loven, liefhebben: christelijke ethiek in het spoor van paus Franciscus’ integrale ecologie’
    Hilmi Lazhar (Artevelde hogeschool): ‘Islam en de zorg voor de schepping/natuur’

11u30   Ritueel (Cléo Rosseneu, Ecokerk) onder begeleiding van muziek

11u45   Kringgesprekken

 

12u30 – 13u45: Lunch met lekkere, gezonde en biologische ingrediënten

 

Namiddag in de Sint-Baafsabdij

14u-15u45:        Twee werkwinkels te kiezen uit onderstaande vijf of Clean-up wandeling:

    Plantensymboliek en geneeskundige planten vroeger en nu! Paul Vanden Bremt
    Macharius en ecologie. John Vandaele
    Een poëtische exploratie van de wonderlijke wereld der insecten op basis van gedichten van oa. Guido Gezelle en Dave Goulson. Yves De Maeseneer en Lieve Orye
    Natuurbeelden. Hilmi Lazhar
    Spel: Verken het Zonnelied spelenderwijs met een spel kaarten waarin alle Zonneliedelementen aan bod komen: van de Allerhoogste, de hemellichamen, de vier elementen, de medemensen en tot slot zuster dood en de nederigheid. Met het Zonneliedkwartet leggen we ons eigen Zonnelied en delen we met elkaar wat ons geraakt heeft. Stijn Demaré

Buiten de abdij: Clean-up wandeling in de stad met stops op bijzondere plekken en plek voor verwondering: Sandra Elpers en Jan van Houwelingen

15u45-16u: Slot

 




10.06.2026

Zonder archieven geen historici, en zonder historici geen collectief geheugen

De landelijke culturele archiefinstellingen in Vlaanderen kregen enkele dagen geleden te horen dat de Vlaamse regering hun werkingssubsidies vanaf januari 2027 halveert.

 

Leidinggevenden van vakgroepen en opleidingen geschiedenis aan alle Vlaamse universiteiten luiden de noodklok na de aankondiging van drastische besparingen in de erfgoedsector.
 

 

Alles van waarde is weerloos, wist Lucebert al meer dan zeventig jaar geleden. De landelijke culturele archiefinstellingen in Vlaanderen (ADVN, AMSAB, CAVA, KADOC, Letterenhuis, Liberas, VAi) kregen enkele dagen geleden te horen dat de Vlaamse regering hun werkingssubsidies vanaf januari 2027 halveert. Ook de bovenlokale archiefinstellingen AMVB en de stadsarchieven van Mechelen en Ieper moeten de helft van hun Vlaamse subsidies inleveren. Voor de erfgoedbibliotheken blijft geen eurocent Vlaams geld meer over.

 

De gevolgen zijn ingrijpend. Deze besparingen gaan zelfs verder dan de 30 procent waarmee de bovenlokale musea en de regionale en landelijke dienstverlenende erfgoedorganisaties worden geconfronteerd. Voor bewaarinstellingen die niet op andere overheden kunnen terugvallen en decennialang collecties hebben opgebouwd, bewaard en ontsloten, zoals de landelijke culturele archieven, vormt deze ingreep een bedreiging voor hun voortbestaan.

 

De strategische visienota van minister Caroline Gennez van nauwelijks een half jaar geleden wordt hiermee feitelijk naar de prullenbak verwezen. Die benadrukte nog de waarde van minder zichtbare erfgoedtaken als registreren, bewaren, digitaliseren en onderzoeken. Dat net landelijke collectiebewarende instellingen, waarvan de impact misschien minder zichtbaar maar wel bijzonder breed is, het zwaarst worden getroffen, valt moeilijk te rijmen met de ambitie middelen in te zetten waar ze de grootste impact hebben.

 

Ook de nadruk op zogenaamde ‘cultuurmakers’ creëert een valse tegenstelling over wat cultureel-erfgoedwerking inhoudt. De beperkte publieke zichtbaarheid van archivarissen en bibliothecarissen lijkt de politieke drempel te verlagen om zwaar te besparen op archieven en erfgoedbibliotheken.

 

Hetzelfde geldt voor de kleinere, bovenlokale musea. Ook de opdrachten van deze bewaarinstellingen die verband houden met onderwijs, sociaal-cultureel werk en armoedebestrijding worden getroffen: de begeleiding van studenten, stagiairs en vrijwilligers en het digitaal toegankelijk maken van collecties voor een breed publiek.


Onherstelbare schade

 

Vooral de universitaire opleidingen geschiedenis dreigen onherstelbare schade te ondervinden. Zij voelen vandaag al de gevolgen van de drastische besparingen bij het Rijksarchief, terwijl ook lokaal steeds vaker wordt bezuinigd op archieven en bibliotheken. Zonder archieven kan geen historisch onderzoek worden verricht en kunnen geen toekomstige historici worden opgeleid. Zonder historici kan het collectieve geheugen van onze samenleving niet kritisch worden onderzocht en levend gehouden.

 

Besparingen op het beheer en de ontsluiting van historisch archief- en bibliotheekmateriaal raken daarom, net als besparingen op instellingen die museale collecties beheren, aan een essentiële maar vaak onzichtbare pijler van de democratische rechtsstaat. Het gaat niet alleen om het ondersteunen van de cultuurmakers en kritische stemmen van vandaag, zoals de minister benadrukt, maar ook om het bewaren en blijven valoriseren van wat cultuurmakers en kritische stemmen uit het verleden ons hebben nagelaten.

 

Dat net archiefinstellingen, die ons collectieve geheugen bewaren, onderzoeken en ontsluiten en de geschiedwetenschap van een onmisbare basis voorzien, bijna geruisloos zo zwaar worden getroffen, is pijnlijk. Als leidinggevenden van vakgroepen en opleidingen geschiedenis aan alle Vlaamse universiteiten vragen wij een meer evenwichtige of op zijn minst minder disruptieve en beter gespreide budgettaire ingreep in een sector die onmisbaar is voor de geschiedbeoefening in al haar vormen, van onderzoek en onderwijs tot publieksgeschiedenis.

 

Kaat Wils, voorzitter departement Geschiedenis, KU Leuven; Violet Soen, opleidingsvoorzitter Geschiedenis, KU Leuven; Koenraad Verboven, voorzitter vakgroep Geschiedenis, UGent; Prof. dr. Anne-Laure Van Bruaene, opleidingsvoorzitter Geschiedenis, UGent; Nel de Mûelenaere, opleidingsvoorzitter Geschiedenis, VUB; Karl Verstrynge, voorzitter vakgroep History, Archeology, Arts, Philosophy and Ethics, VUB; Tim Soens, voorzitter departement Geschiedenis, UAntwerpen; Bert De Munck, opleidingsvoorzitter Geschiedenis, UAntwerpen 

 

 

bron: De Morgen 

10.05.2026

Pastoor Romanelli uit Gaza: "The situation continues to be very bad"


Eind juli 2026 spraken Paul Lansu en Annemarie Gielen, beiden van Pax Christi, met Gabriel Romanelli, Rooms-katholiek priester in Gaza Stad. Samen met zijn parochianen en de gelovigen van de Orthodoxe Kerk, vormen zij een sterk geslonken christelijke gemeenschap in het door genocide geteisterd Gaza.

Ontdek met welk een kracht vader Romanelli zijn parochianen en andere Gazanen bijstaat met raad en daad, hoor hoe het dagelijks leven wordt gedomineerd door de miserie van de genocide en de willekeur van het Israëlisch leger, maar ook hoe hij de hoop niet verliest. "Peace is possible," zegt hij aan het einde van het interview. Ook al getuigt hij vanuit "the worst place", er zijn nog steeds die medemenselijkheid, het geloof en de enorme solidariteit, waarvan Romanelli getuige is.




bron: Pax Christi

10.03.2026

Als alle lichten uitgaan, wat blijft er dan over?

 

Als alle lichten uitgaan, wat blijft er dan over?
 
Vlaanderen bespaart 47 miljoen euro op cultuur. De cultureel erfgoedsector wordt hard geraakt. Musea, erfgoedcellen, archieven, erfgoedbibliotheken, landelijke dienstverleners, de immaterieel-erfgoedorganisatie en het steunpunt worden getroffen. Zo dooft 25 jaar aan cultureel erfgoedbeleid.
 
Dat is geen detail. Achter die cijfers zitten mensen die bewaren, verbinden en een stem geven aan wat anders verloren zou gaan. Mensen die ruimte maken voor ontmoeting, participatie en democratie.
 
En wat rest er dan? Duisternis.
 
Voor de hele sector is dit een no go.

#LaatHetLichtAan #StopCultuurbesparingen

10.01.2026

Capitalist vs. Buddha

 De Indische activist en auteur Vijay Prashad maakte volgend gedicht over kapitalisme en Boeddhisme.



 

Capitalist vs. Buddha

The capitalist sits in his car
His eyes upon the road;
He measures life by profit,
His conscience bears no load.

He will not see the homeless
Or the child who taps the glass,
He keeps his gaze on what he owns
And lets their sorrows pass.

A woman may die of hunger,
A child may long to read,
But he drains the wealth of others
To feed his endless greed.

Siddhartha was once a prince
Who left his home to learn;
He saw the sorrows of the world
And felt his conscience burn.

As Buddha he sat with open eyes
Beneath a spreading tree;
The capitalist shuts his gates
And chants, ‘me, me, me…’

 

 

 


bron: substack