Edward Burne-Jones The Adoration of the Magi

Vandaag, beste vrienden, vieren de meeste (westerse) christelijke kerken Driekoningen. Speciaal hiervoor een prachtig stukje kunst.

De Aanbidding der Wijzen, The Adoration of the Magi, door Edward Burne Jones. Een magistraal tapijt, ontworpen in 1888. De firma Morris en co heeft tien tapijten gemaakt, in 1890 voor de kapel van het Exeter College in Oxford, in 1894 voor schrijver Wilfrid Scawen Blunt, in 1894 bewaard in de  Manchester Metropolitan Universiteit, in 1895 voor de kapel van Eton, in 1900 voor het Kunst en Ambachtenmuseum van Hamburg, in 1901 bewaard in de Art Gallery of South Australia, in 1902 bewaard in de Hermitage, in 1904 bewaard in het Musee d'Orsay, in 1906 in het Castle Museum Norwich, in 1907 in de kerk van Sint Andreas in Sunderland.

Sir Edward Coley Burne-Jones (1833-1898) was een van de belangrijkste schilders uit het negentiende eeuwse Britse schilderkunst en een van de voormannen van het Broederschap van Prerafaëlieten.

de Prerafaëlieten, 'Victorian Revolutionaries'

Kameraden en vrienden,

op deze druilerige maandag brengen we u een zeer bekijkenswaardige documentaire van de BBC over het illustere Broederschap der Prerafaëlieten, een van de hoogtepunten van de negentiende eeuwse kunstgeschiedenis.

 

samenvatting van deze week

"Quelques fois les choses ici overpower me with disgust"

Leopold I, geciteerd in Deneckere, Gita, Leopold I. De eerste koning van Europa, Antwerpen, 2011, p. 384.

de opiumoorlogen, Westerse beschaving ten top!

Vandaag, kameraden en vrienden, aandacht voor twee bloedige oorlogen over een van de pijlers van de Britse imperialistische economie uit de negentiende eeuw, de opiumhandel.
De Opium-oorlogen, een glorierijke episode uit de annalen van onze glorierijke Westerse Beschaving!



een luisterenswaardig interview met dr Julia Lovell:

de Polovetser Dansen

tijd voor een muzikaal intermezzo.

Vandaag een prachtig stukje opera, Prins Igor van Alexander Borodin.

Alexander Porfirjevitsj Borodin (1833-1887) was een Russisch chemicus en componist.
Als componist behoorde hij tot de Machtige Hoop ofte De Vijf. Een groep van vijf fantastische Russische componisten: Mili Balakirev, César Cui, Modest Moessorgski, Nikolaj Rimski-Korsakov en onze Borodin. Zij waren echte romantici, nationalistisch, met een voorliefde voor de nationale geschiedenis, het volkse en het exotische. Ze waren gefascineerd door de volksmuziek.

In 1869 zette hij zich aan zijn bekendste werk, de opera over Vorst Igor.

De opera verhaalt over Prins Igor van Novgorod-Severski.
Igor Svyatoslavich de dappere (1151-1202), prins van de Rurik-dynastie.
Hij was prins van Novgorod-Seversk van 1180 tot 1198. Kiev werd geconfronteerd met de Kumaren, een Turkstalig steppevolk, dat door de Russen Polovtsj genoemd werd.
De Polovtsj worden geleid door Khan Gzak. Enkele Rus' prinsen, waaronder Igor, lanceren een veldtocht tegen Khan Gzak, hun leger wordt echter verslaan en prins Igor wordt gevangenen gezet.

De Khan is een echte heer en organiseert entertainment voor zijn gevangene en laat dansen uitvoeren, de Dans van de Polovtsiaanse Maagden.
De zoon, prins Vladimir trouwt met de Khans' dochter Konchakovna. Samen ontsnappen ze en keren terug naar Putvi.


In 1795 wordt in de bibliotheek van het klooster van Yaroslavl de 'Slovo o polku Igoreve' teruggevonden, een episch gedicht over de campagne van prins Igor.
Dit prikkelt uiteraard de romantische componisten en op aansturen van Vladimir Stasov zet Borodin zich aan het project.
In 1887 overlijdt Borodin, het onafgewerkte manuscript wordt verzameld door Stasov en Rimsky-Korsakov. De laatste zal samen met Aleksandr Glazunov de opera afwerken.
In 1890 gaat de opera in wereldpremiere in Sint-Petersburg.

Uit deze opera brengen we vandaag de eerste scene uit de tweede Akte, de Polovetser Dansen.

Dit is tevens het bekendste stuk van deze opera. Vooral dan omdat het zo vaak opgevoerd wordt in herwerkte versies, in de musical Kismet wordt het stuk gebracht als 'Stranger in Paradise', wereldberoemd in de uitvoering van Tony Bennett.
Maar ook Ray Conniff, Wes Montgomery en Bing Crosby brachten hun versies op de markt.
Sommigen zullen het werk ook kennen door het rap-meets-klassiek-project 'The Rapsody' uit 1997, daarbij brachten Warren G en Sissel hun versie.

voor de liefhebbers:



Het is een magnifieke dans, uitgevoerd door de vrouwelijke slaven. Het is een ware orientalistische, exotistische fantasie.

Deze uitvoering is van 1990, een productie van Andre Szerban, in het Royal Opera House van London:




Voor de liefhebbers (en de freaks die graag vergelijken) nog een aantal uitvoeringen:

De uitvoering door de Kirov Opera en Ballet onder leiding van Valery Gergiev, in een choreografie van Mikhail Fokine. Met formidabele kostuums.



Dan tenslotte nog een stukje filmgeschiedenis, een fragment uit de klassieker, Prince Igor van Roman Tikhomirov uit 1969, eveneens uitgevoerd door Kirov Opera en Ballet, toen uit Leningrad.