Minerva brengt alternatieven voor de neoliberale begroting van Arizona

De progressieve denktank Minerva brengt een interessante analyse van de begrotingsplannen van onze neoliberale federale regering. In deze analyse ligt de focus op alternatieven.  

 

In het licht van de weerkerende begrotingsdebatten wil dit artikel maatregelen voorstellen die het begrotingstekort fors kunnen terugdringen en die tegelijkertijd het Belgische fiscale en sociale systeem rechtvaardiger maken. Wij tonen aan dat het mogelijk is om bijna 40 miljard euro vrij te maken in 2029 door de sterkste schouders meer te laten bijdragen en door uitgaven te beperken die economisch of op milieuvlak inefficiënt zijn, zonder de levensstandaard van de meerderheid van de bevolking aan te tasten.

 

Onze bedoeling is om aan te tonen dat het mogelijk is om het begrotingstekort op een andere manier terug te dringen. Voor een kritische discussie over de noodzaak om het begrotingstekort terug te dringen, verwijzen we naar andere artikels over het onderwerp: Lebeau, et al., 2025 en Van Doorslaer, 2025.

 

Onze voorstellen steunen op twee vaststellingen. De eerste is dat in België de belastingen regressief zijn: hoe meer geld je hebt, hoe lager het belastingtarief. In hun boek De paradox van ongelijkheid in België toont het team van André Decoster (2024) aan dat een gemiddelde Belg 42% belastingen en taksen betaalt op zijn totale inkomen, terwijl de rijkste 1% slechts een effectief tarief betaalt van 24%. Dat komt doordat de fiscale architectuur toelaat dat de rijksten bepaalde belastingen vermijden en doordat inkomsten uit kapitaal (dividenden, huurgelden, meerwaardes op aandelen enz.) weinig belast worden in België. Een deel van de maatregelen die wij voorstellen trekt die scheve situatie recht.

 

De tweede vaststelling is dat een aanzienlijk deel van de begrotingstekorten te wijten is aan de erosie van de inkomsten van de staat en van de sociale zekerheid. In 2024 lagen die inkomsten 17,6 miljard lager dan in 2014, bij gelijke omstandigheden (Somers, 2025). De maatrelen die de Arizona-regering aangekondigd heeft, zouden de fiscale inkomsten van de staat met nog eens 8 miljard euro per jaar doen afnemen vanaf 2029. De meerderheid van die inkomstendalingen komt voort uit de onvoorwaardelijke toename van steunmaatregelen aan privébedrijven. Die namen de afgelopen jaren sterk toe (Van Tichelen et al., 2025 en Godefroid et al., 2025). Onze voorstellen willen sommige van die maatregelen, die in de wetenschappelijke literatuur als inefficiënt bestempeld worden, beperken.

 

 

 

 

Rerum Novarum: ACV-voorzitter Ann Vermorgen over de alternatieven voor het neoliberale besparingsbeleid

 

 

 

 

'economische overwegingen domineren in onderwijs'

Ons Recht heeft voor de start van het nieuwe schooljaar een zeer lezenswaardig artikel.

Het onderwijs in ons land en in Europa staat sinds jaren serieus onder druk. Hoe langer hoe meer wordt onderwijs alleen gezien als een apparaat dat jongeren en anderen economisch (meer) inzetbaar moet maken. Meer en meer wordt onze maatschappij door een economische bril bekeken, bestuurd en geëvalueerd. Wat economisch winst kan opleveren wordt verwelkomd en aangemoedigd, wat als een potentiële economische uitgave wordt gezien, moet tot elke prijs worden vermeden. De rekening hiervoor laten we trouwens liefst door anderen ophoesten.

De gevolgen van deze keuze voor het onderwijs tekenen zich meer en meer af. Ze lijken soms positief, maar toch zijn er meer en meer negatieve gevolgen waar te nemen. Onderwijs verengt zich, in het licht van het hier en nu direct economisch inzetbaar zijn, gaandeweg meer en meer tot het aanleren van dingen. Doe dit, doe dat zeker niet. Denken moet alleen nog gebeuren vanuit aangereikte, uniforme en als absoluut voorgestelde algoritmen.
Buiten de lijntjes kleuren wordt bijzonder of eigenaardig gevonden, wie dat doet, wordt in menig geval genegeerd, desnoods verwijderd. Er wordt gemikt op uniformiteit en gemiddeld zijn, diversiteit en uitmunten worden geassocieerd met meerkosten. Een klein voorbeeld van de trieste evolutie: taalfouten worden meer en meer onbelangrijk gevonden, als het nodig is, zal ‘een specialist’ teksten wel verbeteren.

Tijd dus voor een fundamentele bezinning over één en ander. Meer en meer worden de rekeningen nu gepresenteerd. En in een economische context moeten organisaties en scholen die wel kunnen betalen, bij voorkeur op tijd.

lees het volledig artikel.

Nieuwe maïzena voor een andere wereld

De laatste dag van onze Gentse Feesten dus Eric Goeman haalt alles uit de kast voor het laatste debat: “Nieuwe maïzena voor een andere wereld”
(Op weg naar het actieve burgerschap stormt het door het neoliberale paradijs)

Een zoektocht naar nieuwe strijdvormen tegen en alternatieven voor het liberale kapitalisme met Thomas Decreus, Eric Corijn, Dominique Willaert, Jan Dumolyn, Barbara Van Dyck, Robrecht Vanderbeeken,  Francine Mestrum, Manu Claeys en uiteraard Eric Goeman hiself.

Kortom een must. 

N-VA ten aanval tegen democratie en verlichting?

“Voert de N-VA een aanval tegen de Belgische democratie en de waarden van de Verlichting?”

met Ico Maly (auteur van “N-VA. Analyse van een politieke ideologie” (Uitgeverij EPO), doctoraat Universiteit Tilburg, coördinator Kif Kif, auteur “De beschavingsmachine”), Karim Zahidi (filosoof Universiteit Antwerpen, lid Vooruitgroep), Paul Dirkx (docent Cultuurwetenschappen, Université de Nancy, auteur van "De Vlaams-Waalse fictie. Over België, Europa en het etnoliberalisme"(EPO), Olivier Boehme (historicus en auteur van “De welvaart en trots van naties”); Paul Goossens (Europajournalist, publicist, voormalig hoofdredacteur van De Morgen); Marc Reynebeau (historicus, journalist, columnist De Standaard, auteur van o.a. “Het klauwen van de Leeuw”); Lieven De Cauter (filosoof, kunsthistoricus, schrijver; docent cultuurfilosofie departement Architectuur KULeuven en mediaschool RITS; stichter Verontruste Juristen, die aan de basis lagen van het eerste proces tegen het Vlaams blok begin jaren negentig; stichter BRussells Tribunal)

meer inspirerende lectuur bij de enige echte Vooruitgroep

Afspraak om 14u in het NTG op het Sint-Baafsplein

 

de Vooruitgroep over de N-VA-Doctrine

De Vooruitgroep, Gentse progressieven die genoeg hebben van al dat Vlaams-nationaal gezwam, waaronder Pascal Debruyne, Eric Goeman, Ida Dequeecker, Rik Pinxten, Dirk Tuypens, Ico Maly, Dominique Willaert en Jan Blommaert, heeft een zeer interessant opiniestuk geschreven. Enkele bijzonder rake passages:

"Het opvallendste kenmerk van de voorbije verkiezingen is wellicht dat de standpunten van de N-VA bijna op geen kritiek stuitten. Alsof er op programma en ideologie niets af te dingen valt. Ook de progressieve partijen Groen! of SP.A konden of wilden geen ernstig tegenwerk bieden. Zij waren soms kritisch over de methode of over de haalbaarheid van enkele punten.
Praktische bezwaren dus en geen principiële. Heeft de N-VA dan de ideale synthese geformuleerd die alle tegenstellingen tussen conservatief en progressief overstijgt in een nieuw maatschappijmodel dat iedereen tevreden stelt?"

De Vooruitgroep ziet drie cruciale pijlers van de sociaal-economische doctrine van de N-VA:
(con)federalisme, het Europese superniveau als vervanger voor het Belgische staatsverband en de onmiskenbare neoliberale visie op het toekomstige Vlaanderen.

Dat laatste analyseren ze als volgt:
"Vlaanderen moet een topeconomie worden in een geglobaliseerde wereldeconomie waar alleen the fittest de Darwiniaanse struggle for economic survival zullen overleven. Voor de N-VA zal Vlaanderen tot de overlevers behoren, of het zal niet zijn. Dat dit competitiemodel ook noodzakelijkerwijs verliezers kent, ook binnen Vlaanderen trouwens, en dus de sociaal-economische onevenwichten in de wereld en binnen Europa versterkt, is daarin slechts een jammerlijk neveneffect. Zielig voor Griekenland of eventueel Wallonië, als Vlaanderen maar in de kopgroep zit."

Het volharden in de neoliberale boosheid

"Dat de maatschappijvisie van de N-VA het epitheton ultraliberaal verdient, staat als een paal boven water. De hele Vlaamse, Belgische én Europese politieke mainstream is gewonnen voor een besparingsbeleid dat de openbare financiën aanpakt, de burgers om opofferingen vraagt en tegelijk de lasten voor ondernemers verlicht, vanuit een verkeerd begrip dat dit automatisch tot meer jobs en welvaart zou leiden. Het unieke kenmerk van het nationalisme à la De Wever zit hem dus niet in elke pijler afzonderlijk, maar misschien wel in de unieke verbinding tussen deze elementen."

Het is het niet de meest toegankelijk geschreven analyse, maar wel bijzonder raak. Ik onderschrijf hem dan met plezier.

"Voor een door het VOKA bestuurd Beieren aan de Schelde bedanken we!"

Geld is geen motivator

De Amerikaanse econoom en publicist Daniel Pink heeft een lezenswaardig boek uit 'Drive: The Surprising Truth About What Motivates Us'. Daarin maakt hij korte metten met alle managementonzin over de zogenaamde 'financiële motivator'.

Talloze onderzoeken hebben uitgewezen dat, als je je geen echte financiële zorgen moet maken (en dat is een belangrijke nuance), en als je werk doet dat ook maar een beetje denken vergt, geld geen motivator is die er voor zorgt dat je harder gaat werken of innovatiever of whatever. 'the purpose motive' maakt dat je er voor gaat, je werk moet zin hebben, je moet werken naar iets beter.

Het immer geestige RSAnimate heeft een educatief filmpje gemaakt waarin Daniel Pink zijn bevindingen uiteenzet.

bekijk ook dit leuk reclamefilmpje voor dit boek.

Wat nog eens duidelijk aantoont dat mensen géén egoïsten zijn en géén geldwolven en dat (neo)liberale crap echt serieuze onzin is.

LDD - de wet van de neoliberale jungle

Kameraden en vrienden,


ik ben een ACV'er (LBC om precies te zijn) en daar ben ik fier op. Maar niettemin dien ik vandaag reclame te maken op een uitstekend initiatief van het ABVV. Zij publiceerden een zeer interessante brochure over het 'averechtse' programma van LDD.

"Terwijl het failliet van het neoliberalisme zich ook bij ons vertaalt in stijgende werkloosheidscijfers en aangekondigde ontslagen, in toenemende armoede en oplopende begrotingstekorten, wijzen opiniepeilingen op een succes voor de politieke rechterzijde.

Men voorspelt een behoorlijk resultaat voor de klassieke liberale partijen, maar ook voor de conservatieve nationalisten, en voor rauwe populisten als Jean-Marie Dedecker, die de democratie in een wurggreep houdt en die de vakbonden op de knieën wil.

Een conservatieve machtsgreep waarbij links in Vlaanderen wordt uitgesloten, ligt binnen handbereik. Als rechts de kans krijgt om samen met Dedecker te regeren, dan zal het niet twijfelen..."

De brochure, die een compilatie is van een reeks artikels die eerder in De Werker verschenen, toont haarfijn aan dat LDD een zeer rechtse en neoliberale kliek is. Lees de brochure geheel en al online.