LBV actievoeren helpt!

Actievoeren werkt! De hervorming van de levensbeschouwelijke vakken wordt uitgesteld! De Raad van State laat in een lijvig dossier weten dat de hervorming van de levensbeschouwelijke vakken, zoals ze door de Vlaamse regering werd opgesteld, niet kan uitgevoerd worden. Een overwinning dus, dankzij ons volgehouden onderhandelingswerk en de sterke actie die we op 20 mei voerden. We stuurden met het gemeenschappelijk vakbondsfront onderwijs een persmededeling uit. Je leest die hieronder.

Met strijdbare groeten
Koen Van Kerkhoven

 

Het gemeenschappelijk vakbondsfront zal bijzonder tevreden zijn met de beslissing van de Vlaamse Regering om de geplande hervorming van de levensbeschouwelijke vakken met minstens één jaar uit te stellen. Dat is zeer goed nieuws voor de duizenden leerkrachten levensbeschouwelijke vakken, voor de leerlingen en voor de kwaliteit van ons onderwijs.
 
De beslissing volgt na het sterke signaal dat meer dan 750 personeelsleden en sympathisanten op woensdag 20 mei gaven met de syndicale actie aan het kabinet van de minister van Onderwijs. De grote aanwezigheid van leerkrachten rooms-katholieke, islamitische, orthodoxe, protestantse en joodse godsdienst en niet-confessionele zedenleer maakte toen duidelijk hoe groot de bezorgdheid op het terrein is.
 
Het gemeenschappelijk vakbondsfront heeft altijd benadrukt dat levensbeschouwelijke vakken geen randverschijnsel zijn, maar een essentieel onderdeel vormen van brede vorming en samenleven in onderwijs. Die vakken leren jongeren niet alleen omgaan met waarden, normen en zingeving, maar ook met verschillen. Jongeren leren er kritisch nadenken, luisteren naar elkaar en respectvol in dialoog gaan. In tijden van toenemende polarisatie is dat belangrijk.
 
De onderwijsvakbonden hadden op de actiedag uitdrukkelijk gevraagd om eerst het advies van de Raad van State af te wachten. Dat is ook wat de Vlaamse Regering nu doet: zij neemt terecht de nodige tijd om dat advies grondig te bestuderen vooraleer eventuele verdere stappen te zetten. Dat is niet alleen verstandig bestuur, maar ook een belangrijk teken van respect voor de bezorgdheden van het werkveld. Bovendien brengt uitstel ook ademruimte voor prioriteiten in het beleid.
 
De onderwijsvakbonden danken minister van Onderwijs Zuhal Demir uitdrukkelijk dat zij zich heeft gehouden aan het engagement dat zij tijdens de actiedag aan het gemeenschappelijk vakbondsfront gaf en dat morgen ook effectief zal waarmaken. Dat verdient erkenning. Het uitstel creëert opnieuw ademruimte, rust en perspectief voor de betrokken personeelsleden. Na maanden van onzekerheid is het een belangrijk signaal van respect voor de professionaliteit en het engagement van de leerkrachten levensbeschouwelijke vakken.
 
Het vakbondsfront wil daarnaast alle actievoerders die op 20 mei aanwezig waren extra bedanken. Dankzij hun engagement, zichtbaarheid en solidariteit werd een krachtig en niet te negeren signaal gegeven aan de Vlaamse Regering. De massale aanwezigheid van personeelsleden uit alle levensbeschouwingen gesteund door de leden van de erkende instanties toont hoe sterk het draagvlak is voor kwaliteitsvolle levensbeschouwelijke vakken in ons onderwijs.
 
Het vakbondsfront dankt ook Katholiek Onderwijs Vlaanderen om de actie actief kenbaar te maken bij haar leraren rooms-katholieke godsdienst. Die ondersteuning heeft mee geholpen om een breed en krachtig signaal vanuit het onderwijsveld mogelijk te maken.
 
Voor het gemeenschappelijk vakbondsfront bewijst het uitstel van de maatregel opnieuw dat syndicale actie werkt. Ook het volgehouden overleg en de terechte inhoudelijke en juridische bezwaren vanuit het werkveld hebben mee geleid tot die beslissing. Wij volgen het verdere overleg  en de toekomstige uitwerking van het dossier nauwgezet op. Pedagogische kwaliteit, keuzevrijheid, werkbaarheid en rechtszekerheid blijven absolute prioriteiten. Onderwijs verdient hervormingen die vertrekken vanuit inhoudelijke visie op levensbeschouwing en respect voor mensen op de werkvloer, niet louter vanuit een besparingslogica. 
 
Nancy Libert - Algemeen secretaris ACOD Onderwijs
Koen Van Kerkhoven - Secretaris-Generaal COC
Marianne Coopman - Algemeen secretaris COV 

Pascal Claessens - Voorzitter VSOA Onderwijs

 

 

 

evaluatiedagen in het onderwijs

"Lestijd moet optimaal benut worden", zo toetert Vlaams onderwijsminister Demir. Pedagogische studiedagen, facultatieve vakantiedagen, allemaal verspilling. Zo schrapt ze ook in het aantal evaluatiedagen, dat zijn dagen waarin de school geen les organiseert, maar examens, inclusief de halve dag ervoor, de dag voor inhaalexamens en de dagen waarin de klassenraad samenkomt. Demir toetert dat de school de leerlingen bij zich moeten houden. De onderwijsbonden bieden gelukkig weerwerk. 

Koen Van Kerkhoven van COC publiceerde in Het Belang van Limburg dit opiniestuk. 

 

 

Waarom schrappen in evaluatiedagen een risico vormt voor de kwaliteit van ons onderwijs

Pedagogische studiedagen zijn geen luxe of verkapte vakantie: ze zijn het moment waarop schoolteams hun beleid uitstippelen. Dat doe je niet even tussendoor, laat staan na de uren of in vakanties.

Eind vorig jaar besliste de Vlaamse regering om te sleutelen aan de organisatie van het schooljaar. Minder pedagogische studiedagen, minder evaluatiedagen, het schrappen van facultatieve vakantiedagen en de verplichting om de eerste en laatste schooldag als effectieve lesdagen te organiseren: het oogt daadkrachtig in persberichten en tabellen. Maar op de schoolvloer dreigt vooral negatieve impact: meer druk, minder ademruimte en dus een reëel risico op minder kwaliteit.

 

Wie vandaag in het onderwijs staat, weet dat het systeem al op zijn tandvlees zit. Personeelstekorten, planlast, zorgnoden en een structureel hoge werkdruk zijn geen subjectieve indrukken, maar dagelijkse realiteit. In die context komen de voorstellen bij veel collega’s over als een motie van wantrouwen: alsof professionals tijdens evaluatiedagen hun tijd zitten te verprutsen of overleg over de toekomst van leerlingen tijdverlies is. Vanuit mijn jarenlange ervaring in het veld weet ik net hoe essentieel die momenten zijn.

 

Dat de onrust niet alleen leeft bij personeel en directies, blijkt uit de reacties van de leerlingen. Petities, online filmpjes, zelfs het woord ‘staking’ valt. Draagvlak creëer je niet met kalenderknipwerk, wel met dialoog.

 

Onderwijskwaliteit ontstaat niet door simpelweg meer dagen te tellen. Ze groeit door sterke teams, voldoende omkadering, gekwalificeerd personeel en professionalisering die ingebed is in het werk. Pedagogische studiedagen zijn geen luxe of verkapte vakantie: ze zijn het moment waarop schoolteams afstemmen over minimumdoelen, taalbeleid, inclusie, evaluatiepraktijken, oudercommunicatie en klasaanpak. Dat doe je niet even tussendoor, laat staan na de uren of in vakanties.

 

Als men lesuitval echt wil terugdringen, dan moet de focus liggen op de kerntaken. Leerkrachten moeten kunnen lesgeven, begeleiden en evalueren, niet structureel ingezet worden in andere taken. Vandaag gaat er te veel tijd naar toezicht tijdens speeltijden, opvang, registraties, verantwoording en het inspringen in klassen bij afwezigheid van collega’s. Dat dit intussen als normaal wordt beschouwd, is moeilijk te begrijpen. Wie meer lestijd wil, moet ook zorgen voor meer ondersteuning, betere omkadering en snellere vervangingsprocedures met andere profielen. Daarbij hoort een drastische afbouw van planlast: minder afvinklijstjes, minder rapporterings- en verantwoordingsdwang die weinig bijdraagt aan leren maar wel uren opslorpt. Effectieve leertijd win je ook door ballast weg te nemen.

 

Tot slot is een breed pedagogisch pact nodig: duidelijke afspraken over gedeelde verantwoordelijkheid, waarin iedereen zijn rol opneemt. Niet alleen de scholen en hun personeel, maar ook de ouders en andere beleidsdomeinen. Respect voor de leraar betekent vertrouwen en tools om grenzen te stellen, afspraken te handhaven en orde en rust in de klas te verzekeren. Investeer in sterk opgeleide leraren en gekwalificeerd ondersteunend personeel om alle taken op te nemen waarvoor scholen verantwoordelijk zijn zodat leraren weer kunnen doen waar ze echt voor hebben gekozen en wat de samenleving van hen verwacht: goed lesgeven.

 

 

"kwaliteitsvol onderwijs vraagt zekerheid"