Posts tonen met het label kerknet. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kerknet. Alle posts tonen

12.27.2023

Manu Keirse over kerst en de dood

De kerstdagen zijn voor veel mensen extra moeilijk, dagen waarop de pijn van een gemis nog extra hard wordt gevoeld. Kerknet brengt speciaal in deze dagen een podcast, een lang gesprek met dé rouwexpert Manu Keirse. Hij vertelt over zichzelf, maar vooral over de dood, afscheid en verdriet.





Meer op Kerknet

8.11.2023

kerknet brengt doorbraak

Kerknet maakt een advertentie op sociale media om een column in de kijker te zetten van het extreem-rechtse Doorbraak.
 
 
 
Doorbraak is een opiniesite van uitgesproken rechtse, vlaamse signatuur. Zoals ze het zelf beschrijven "Wij brengen toegevoegde waarde in Vlaanderen. Vlaams, niet politiek correct, en al zeker niet woke." Als iemand over "woke" begint, dan weet het eigenlijk al. "niet politiek correct" is newspeak voor 'tamelijk openlijk racistisch'.
 
 
Blader gerust eens door Doorbraak, met vandaag in de kijker een dubbelinterview met Wim en Sam Van Rooy, met de subtiele titel: ‘Je moet de islam niet integreren, maar bekampen’.
Dit is geen site die aansluit bij de christelijke waarden die kerknet zou moeten promoten. Deelnemers genoeg die een interessante getuigenis konden brengen. Journalisten genoeg die een interessante tekst konden brengen. Maar Bauwens schreef de tekst niet als "journalist" maar als opiniemaker. Opiniemaker van een zeer uitgesproken signatuur.
 
 
Welke opinie geeft hij? Ik neem hier zijn belangrijkste punt. 
 
De WJD beleven, doet me beseffen dat wij Vlaamse christenen te braaf en te stil zijn. We zitten stillekes in onze kerken te wachten op betere tijden. We moeten durven buitenkomen en getuigen. Onze plaats als christen durven innemen in de maatschappij. Wat houdt ons eigenlijk tegen?
Als ik hier rondkijk, krijg ik de indruk dat het anders is op andere plaatsen. De jongerenwerking van de Kerk in Rijsel heeft eigen vlaggen, T-shirts en ze zijn met 650 in Lissabon. We moeten toch eens kijken hoe ze dat daar doen. Maar ons ook eerlijk de vraag stellen … steunen wij eerlijk in de Kerk nieuwe initiatieven van jongeren of hun begeleiders? Of schepen we ze af met dé dooddoener: dat lukt nooit!? Ik ben hier tot het inzicht gekomen dat ook ik daar schuld aan heb op de plaatsen in de Kerk waar ik actief ben.
 
 
De kerk moet meer naar buiten komen en zichtbaar zijn. Een oud extreem-rechts talking point. Met vlaggen en t-shirts roepen dat we christen zijn. Dat klinkt stoer en goed. Maar laten we het vooral niet over de inhoud hebben. Extreem-rechts schuimbekt als de paus de puntjes op de i zet over de christelijke normen en waarden. Openheid, solidariteit en gastvrijheid. Met open armen vluchtelingen en zij die lijden ontvangen en omarmen. Vooraan staan in de strijd tegen de klimaatverandering. Doorbraak heeft het niet voor vluchtelingen en doorbraak is veel dingen maar geen bondgenoot in de strijd tegen klimaatverandering. Solidariteit met de armsten? Doorbraak zou niet aan dezelfde kant staan.
 
En toch vond kerknet het nodig dit door middel van een betaalde advertentie in de kijker te zetten.
 
Ik heb op zich niets tegen het feit dat een doorbraker een column krijgt. Maar ik heb wel bedenkingen. Hoeveel 'bloggers' heeft kerknet zo? Wat zijn de voorwaarden? Kregen alle Belgische deelnemers aan de WJD de vraag te bloggen? Kregen alle deelnemende journalisten aan de wjd de vraag te bloggen? 
Waarom werd van deze blog een advertentie gemaakt? Wat was daar de redenering?
 
 

11.22.2020

Kerknet over Nagorno Karabah

Kerknet bracht deze week een artikel over de nasleep van de vredesovereenkomst tussen Armenië en Azerbeidzjan. Het is te zeggen Benoit Lannoo schreef een artikel rond een interview met de Armeens orthodoxe bisschop van Artsakh (Nagorno-Karabah), Mgr. Pargev Martirosjian.

 

Het artikel is tamelijk tendentieus te noemen. De titel maakt dit al meteen duidelijk: 'Gruwel voor Armeense bevolking in Azerbeidzjan'. De inleiding doet er nog een schepje bovenop: 'Het bestand brengt de Armeniërs in Azerbeidzjan alleen gruwel, gedwongen verhuis en vernieling van eeuwenoud erfgoed.' Het artikel beschuldigt Azerbeidzjan van oorlogsmisdaden, terrorisme en etnische zuiveringen. 

 

Het is merkwaardig om een internationaal conflict op het conto van een bepaald land te schuiven. Vooral al het twee buurlanden zijn en al het conflict zo'n lange voorgeschiedenis heeft. Meer info.


 


 

 

Mgr Pargey Martirosjian is geen neutrale waarnemer in dit conflict. Hijzelf is een uitgesproken Armeens nationalist en een openlijke havik. In maart 1989 werd hij door de Armeens Orthodoxe kerk verheven tot primaat Artsakh. Het nationalistische opbod in de Sovjet-Unie bereikte nieuwe hoogtes (het is te zeggen laagtes) en een gewapend conflict brak uit tussen Armenië en haar buurland. Een oorlog die meer dan 17.000 burgerdoden zal maken (het merendeel Azeri) en zal aanslepen tot 12 mei 1994. Meer dan een miljoen mensen slaat op de vlucht, Azeri ontvluchten Armenië, Armeniërs ontvluchten Azarbeidzjan. In dat conflict zal de bisschop uitgesproken kant kiezen voor Armenië en de claim van Armenië op de regio. De regio moet Armeens en orthodox zijn. Voor de liefhebbers, een vintage video van de bisschop die Armeense troepen zegent en aanmoedigt in de strijd. 


Het artikel kiest ook duidelijk kant in het conflict en legt de schuld uitgesproken bij Azarbeidzjan en Turkije die beschuldigd worden van etnische zuiveringen en terrorisme. 


Kerknet publiceert regelmatig merkwaardig polariserende artikelen. Een opmerkelijke en verontrustende tendens. Het is op zich interessant dat er aandacht is voor het conflict in Nagarno-Karabah. En dit interview kan een goede bijdrage zijn in een groter, genuanceerder geheel. Maar zoals het nu gepubliceerd wordt, met een inleiding die weinig substantieels bijdraagt en eerder een navertellen lijkt van een eenzijdig discours van de geïnterviewde, heeft het eerder een polemisch dan een informatief karakter. 

 

Een nationalistisch conflict gaat niet opgelost worden door nog meer nationalisme. Armenië is geen schaap in dit verhaal, Azerbeidzjan geen wolf. En ook Turkije is geen wolf, voor alle duidelijkheid. Simplistische artikels die daarenboven een christendom vs islam kantje hebben doen meer kwaad dan goed. Breng academici aan het woord, kenners van de regio. En mensen die de Azeri kant van het verhaal toelichten. 


Of nog beter, laat in de pagina's van kerknet de vredesbeweging aan het woord, zij die bouwen aan bruggen. Mensen die opkomen voor een multireligieus en vreedzame Kaukasus. bv: hier en hier.

 


8.17.2020

kerknet, Nigeria en Mercatornet

Kerknet publiceerde deze week een zeer merkwaardig stuk. Ik post hier enkele bedenkingen.

 

Het stuk is getiteld 'Waarom antichristelijke geweld in Nigeria ook onze zaak is'. 

 

 

 

Het stuk blijkt een samenvatting te zijn van een stuk eerder verschenen op Mercatornet. De redactie brengt het stuk, met verwijzing, alsof het de normaalste zaak ter wereld is.

 

 

Eerst en vooral, wat is Mercatornet? Mercatornet is een uitgesproken rechtse katholieke Australische site, met als ondertitel: 'MercatorNet » promoting the family and human dignity'. Hun reclameslogan is nog veelzeggender "You can push back against post-modern relativism." 

.

Mercatornet is homofoob, transfoob, antiabortus, anti-euthanasie, tegen 'PC' (newspeak voor 'we willen openlijk racistische dingen kunnen zeggen'), beschrijft de BLMbeweging als 'Marxist'. De site is ook uitgesproken islamofoob. Mercatornet is voorstander van 'conversion therapy' - een ronduit gevaarlijke en schadelijke homofobe praktijk gebaseerd op de waanidee dat homoseksualiteit 'afgeleerd' kan worden.

 

Zo maakt Mercatornet de 'analyse' dat Brexit en de problemen grotendeels voortkomen uit de aanwezigheid van moslims en de plaats van het Christendom in de EU. 

If you think political behaviour is bad with Christianity, wait until you see it without.

Of course, the Europe of the 21st century is not that of the 1960s. The resurgence of Islam, the application of Turkey to join the EU, the millions of Muslims who have immigrated to European countries or, more recently, arrived there as refugees – all these things have put religion centre-stage in a new way, but at the expense of the faith that, together with the legal and administrative legacy of ancient Rome, actually created Europe, and is nominally the faith of around 70 percent of Europeans today.

 bron

 

De site heeft daarnaast ook uitgesproken ideeën over diversiteit, secularisme en de rol van religie in onze samenleving.

 

Dat de site ook ageert tegen 'overdreven' Corona-maatregelen maakt het fringe plaatje helemaal af. 

 

The government response to the coronavirus pandemic is an over-reaction which shackles our liberty and blights our future.

 

Deze stelling werd gepubliceerd op 20 maart onder de titel 'RIP Europa, 312 - 2020. We had a good run'. 

This time last year, anyone who said we should restrict the freedom of movement on non-citizens over Britain’s external borders were painted as a bunch of fascists. Today, the British public have their free movement restricted to the greatest place on Earth – their local pub.

If you want to know what a Godless, meek and weak society looks like, mark 2020 in your calendar. It was the year we knew Europe was done for.

 

Maar wacht, het wordt nog zotter.

But people will die, I hear you shout. We all die. We are not entitled to immortality. I’ll take my chances, as I’d rather die as a freeborn citizen doing the things that freeborn citizens do, than cower like a dog in a kennel because the Government has ordered me to do so. I won’t do it.

As France goes into lockdown, they’ve stopped rebuilding Notre Dame – the magnificent cathedral that went up in flames last year. It’s a sign, I tell you, like the flames itself, it’s a sign. That cathedral was built by people of faith in the medieval times, times when a mouth ulcer could take you out. Today, they down tools over the flu.

 I don’t think I’m wrong on this. I do think this is a hysterical over-reaction to save the face of a socialised health system and bloated, decadent European continent that has been blowing the cash on IVF for the over-50s, sex-change operations and millions of abortions for decades. Today, the reckoning came. We knew it would come and now we have been found out.

 

Mocht je je trouwens afvragen waar die titel op slaat, 312 is het jaar van de Slag bij de Milvische Brug. Je weet wel, toen aan de vooravond Constantijn een droom kreeg. Maar dus, volgens Mercatornet begon Europa met de bekering van Constantijn en eindigt nu dus blijkbaar omdat regeringen maatregelen nemen van quarantijne, lockdown en mondmaskerplicht. Curiouser and curiouser zou ik zo zeggen.   

bron

Dat artikel is trouwens ook weer overgenomen van de uitgesproken rechtse Britse site The Conservative Women. Een site vol 'covid is overdreven', vol Meghan Markle (niet positief mocht u het zich nog afvragen), pro Brexit, uitgesproken transfoob, homofoob, anti-feministich (vaderschapverlof is deel van de 'war on mothers'), xenofoob en anti-migratie en uitereerd ook uitgesproken anti-vluchtelingen, anti-BLM, anti-klimaat, uitgesproken fanboys van Nigel Farage, Jordan Peterson en uitgesproken pro Trump (wat een verrassing). 

 

De islamofobie is van een tamelijk vulgair niveau. 

The caliphate, not the nation-state, seems to be the more natural political form of Islamic peoples. 

With the defeat of ISIS forces in Iraq, if they are defeated, many Muslims have seen the possibility of continuing the mission by gradually taking over, with the help of demographics, one after another Western political system, be it city, county, or nation. It is not insignificant that the mayor of London is a Muslim.

Islam will be Islam as long as the Qur’an and the history of Muslim expansion through arms are thought by Muslims themselves to be definitive.  

The so-called “terrorists” are not somehow inexplicable fanatics who act for no conceivable reason. For the most part, the militancy in all its forms, including bombings of night clubs and trucks driven into Christmas markets, arises from a faithful reading of parts of the Qur’an.

If Islam does not eventually succeed, it will not for want in trying. If it does succeed, we now have a pretty good idea of what it will look like.

bron

 

Zeer bedenkelijk dat kerknet deze site naar voren schuift en haar opinies deelt.

 
Het artikel is inhoudelijk een en al triestigheid. 
 

In een kritisch commentaarstuk klaagt Mercatornet de onverschilligheid en kortzichtigheid aan van vele westerse staten, media en ngo’s voor het aanhoudende en toenemende geweld tegen christenen in Nigeria. Die apathie is des te opmerkelijker omdat zij vaak op de eerste rij staan om de vervolging van bijvoorbeeld de rohingya's in Myanmar, de Oeigoeren in China of de jezidi's in Irak aan te klagen. Terwijl de wereld weinig heeft gedaan om deze minderheden te helpen, werden vervolgde christenen het slachtoffer van een vermoedelijk nog grotere, schandalige verwaarlozing.

 
 
Er gaat te weinig aandacht naar het lot van de christenen in Nigeria. Dat kan, Nigeria is een land dat niet veel in onze kranten staat. Over het volledige Afrikaanse continent lezen we weinig in onze kranten. En dat is een probleem, een serieus probleem. 

In 2016 schreef Elke Mahieu een zeer verhelderende en lezenswaardige thesis (pdf).

 
De immer interessante prof. Jan Blommaert schreef reeds in 2001 in SamPol:

Ons land is veertig jaar na de dekolonisatie nog niet in staat om zich een duidelijk beeld te vormen van Afrika. Steeds merken we die gespletenheid: enerzijds die rotsvaste zekerheid dat we weten waarover we het hebben als het over Afrika gaat, anderzijds die voortdurende verwarring omdat Afrikanen blijkbaar vaak weigeren zich in dat met zekerheid geconstrueerde beeld te laten passen. De Afrikaberichtgeving in onze media is een indicator van die gespletenheid. ... Het gevolg is de permanente onzekerheid over Afrika, die ofwel tot apathie leidt, ofwel tot selectief geflirt met het mysterieuze en het primitieve ervan.

 
 
Wie in België actualiteiten op het Afrikaanse continent heeft MO* magazine maar is voor de rest aangewezen op buitenlandse mediakanalen. Het tijdschrift Jeune Afrique is nog steeds dé nieuwsbron. Daarnaast is er het televisiejournaal van het Franse TV5Monde.
 
 
En kerknet zelf. Want kerknet publiceert opvallend veel artikels over Afrika en Nigeria. Meestal enorm kleine stukjes, maar toch. 
 
 
Maar tegelijk gaan ze wel materiaal halen bij Mercatornet. Meratornet zelf publiceerde dit jaar 1 artikel over het onderwerp. 
In 2019, 2018, 2017, 2016 en 2015 welgeteld nul.

 

Mercatornet is dus absoluut niet geplaatst om kritiek te geven op de te weinig berichtgeving. Maar 'de media hoort je daar niet over' is nu eenmaal een extreemrechtse kalimero-gemeenplaats. 

 

Het wordt nog triestiger als je weet dat hetzelde Mercatornet en dezelfde auteur enkele maanden een artikel schreef met als titel 'The world is ignoring a demographic holocaust in Xinjiang'. 

 

De stellingen uit het artikelen worden nergens bewezen, er wordt nergens bijkomende uitleg gegeven. Het zijn en blijven stellingen. 

 

De situatie in Nigeria is complex. Dat kan ook niet anders, Nigeria is een uiterst boeiend, complex en divers en niet te vergeten gigantisch land. Je kan de situatie niet gewoon versimpelen tot een slogan. Simplismen zetten ook geen zoden aan de dijk. Vooral niet als ze voortgebracht worden door een militant extreemrechtse brulboei-site.


 

Maar wacht vrienden, het wordt allemaal nòg vreemder.

 

Het merkwaardigst is de openingszin:

Het gebrek aan aandacht voor de vervolging van christenen in Nigeria illustreert de neokoloniale mentaliteit van westerse staten en vele ngo's.

 

 Een zin die niet van Mercatornet komt. Dus ergens in de redactie loopt iemand rond die deze zin een betekeningsvolle aanvulling vond. Vreemd is ook dat er nergens bijkomende uitleg wordt gegeven, geen uitleg over die 'neokoloniale mentaliteit', noch over waaruit die dan zou mogen blijken.

 

Het zou interessant zijn mocht kerknet duidelijk maken wat hier gesteld wordt. Want bij een neokoloniale mentaliteit van westerse staten kunnen we ons nog wel wat voorstellen, al zie ik niet echt een link met het onderwerp, ik ben geen flauw idee wat 'de neokoloniale mentaliteit van vele ngo's' zou zijn. 

 

Er zijn tamelijk wat ngo's actief in Nigeria. Ook ngo's die ook in België actief zijn, zoals Sant'Egidio, Caritas International, Damiaanactie en AZG. Ik weet niet wat hun 'neokoloniale mentaliteit' zou zijn en wat hun link is met het onderwerp, maar ik ben wel nieuwsgierig.


 

Het is ronduit bedenkelijk om een artikel over te nemen van een site die voor de rest niets schrijft over het onderwerp, die de complexiteit van de situatie samenbalt tot een simplistische gemeenplaats om een uitgesproken politieke agenda te dienen.

 

3.30.2020

Oscar Romero en kerknet

Kameraden en vrienden, veertig jaar geleden werd de Heilige Oscar Romero vermoord door het militaire regime in El Salvador.

We zullen het ongetwijfeld nog een aantal keren hebben over deze eigentijdse heilige maar vandaag wil ik eerst even in gaan op een filmpje. Kerknet liet een gelegenheidsfilmpje maken, zijnde een presentatie met een muziekje onder.



De laatste slide toont Oscar Romero bij Paus Johannes-Paulus II. En dat is een beetje vreemd.

De ideeën en handelingen van die kerkvorst stonden haaks op de visie en het kerkbeeld van Mgr. Romero.

Ik citeer uit Een stem uit de kathedraal. Bisschop Romero en zijn volk van Yosé Höhne-Sparborth, p. 62:

Nog eenmaal zou Romero naar Rome gaan, en diep verslagen terugkeren. Dat was in mei 1979, niet lang na de vreselijke moord op de jonge priester Octavio en vier priesterkandidaten. Dat bezoek was een initiatief van Romero zelf, die steun zocht bij het Vaticaan omdat de situatie in El Salvador dagelijks verslechterde. Hij moest zich doorboksen tot bij de paus, het duurde enkele dagen voordat het hem lukte. Uiteindelijk lukte het Romero bij de openbare audiëntie in de voorste rij te staan en de paus om een gesprek te verzoeken. Paus JP II las hem de les. Op strenge toon maakte hij aan Romero duidelijk dat het diens taak was om met de regering van het land samen te werken. Als Romero werkelijk een oorlog wilde voorkomen, dan zou hij met de regering moeten samenwerken. Dat was wat de kerk hem opdroeg: communicatie met de regering van El Salvador. Romero had het portret bij zich van Octavio, diens gezicht verbrijzeld door een militair voertuig. Vertwijfeld liet hij het portret aan de paus zien om helder te maken wat er in El Salvador gaan was. Hij smeekte de paus om naar dat portret te kijken van die jonge priester.

Die paus en zijn opvolger blokkeerden actief elke poging om Romero zijn rechtmatige plaats als heilige te geven.

Die foto invoegen is op zijn zachtst gezegd misleidend en is ruikt naar geschiedvervalsing.