identiteitsdebat beter negeren en doorwerken

Debatteren over wat wel of niet behoort tot 'onze' identiteit is per definitie uitsluiten. 'Ons' dat zijn nooit de gekleurde medemensen, dat zijn nooit de islamitische medemens. Nadia Fadil stelt in De Standaard voor om dit debat te weigeren en om zich te richten op die dingen die er daadwerkelijk toe doen. Een voorstel dat ik geheel en al kan onderschrijven.

"Bijna 38.000 Fransen weigerden het maatschappelijk debat, onder wie politieke zwaargewichten, academici en tal van artiesten, die de oproep van het e-zine Mediapart ondertekenden ‘Nous ne débatterons pas', als reactie op het door Nicolas Sarkozy gelanceerde grote debat over de nationale identiteit. En deze week kondigde de Unie van Joodse Studenten in Frankrijk aan dat ze eveneens het grote nationaal debat zouden boycotten. Debatteren over het ‘Frans-zijn' betekent immers debatteren over wat dat laatste niet is. En het betekent uitsluiting."
"De laatste maanden zijn we in Vlaanderen weer getuige geweest van een storm aan discussies rond multiculturaliteit. Het begon met de hoofddoek en ging nadien over naar de migratiehuwelijken en hun effecten op inburgering. De ‘kutmarokkaantjes' in Brussel of de Zwitserse minaretten konden ook niet aan onze aandacht ontsnappen. We trachtten zelfs het Franse debat even over te doen. Vlaamse versie dan wel (de zogeheten ‘onoverbrugbare' verschillen tussen Noord en Zuid en de taalgrenzen doen er in zulke discussies plots niet meer toe...). De rode draad in deze kakofonie is echter telkens opnieuw de vraag naar de grenzen van wat ‘we' aanvaardbaar vinden. Die ‘we' behelst dan meestal één specifeke groep (het is niet de allochtoon, de moslim, de ander)."

"In Vlaanderen zouden we er misschien echter goed aan doen om voorbeeld te nemen aan het Franse stilzwijgen, in plaats van het Franse debat. Een stilzwijgen dat in feite terugslaat op de weigering van een debat dat netjes door politici en media worden uitgetekend, en meer verdeelt dan ze verenigt."

"Misschien moeten we ons eerder afvragen hoe we onze politiek woede en passies naar vraagstukken kunnen kanaliseren die ons allemaal treffen, of het nu gaat om de economische crisis, of de kwestie van climate justice."

netwerken in Belgrado

Kameraden en vrienden,

zoals sommigen onder jullie zouden moeten kunnen geweten hebben, zat uw kameraad vorige week in de hoofdstad van het voormalige Joegoslavië, voor een 'partnerbuilding building seminar', geheel en al op kosten van Europese Unie.
GetBasic vzw werd er vertegenwoordigd door Greet en mezelf. Onze taak: GetBasic voorstellen en contacten leggen met andere organisaties die met jeugd en media bezig zijn.
De andere organisaties daar aanwezig waren: RAA Berlin (Duitsland), Kriterion-Sarajevo (Bosnië-Herzegovina), het Vega Youth Center (Servië), ass. Hemisferios solidarios (Portugal), GlobalSoma (Griekenland), Droni (Georgië), Youth4Media network (een Europees netwerk met hoofdkwartier in Müntzer, Duitsland), het MediaEducationCentre Belgrade (Servië) en Link (Italië).

Een hele hoop interessante organisaties, waarvan we er een aantal uitgebreider zullen belichten in de nabije toekomst.

(foute) foto's van dit interessante event uiteraard op facebook.

lancering Media en Racisme

Kameraden en Vrienden,

tijd voor een ongegeneerd vleugje reclame:

vanavond, 3 december, lanceert indymedia.be (mijn werkgever voor de vergeetachtigen onder ons) haar nieuwste media-reader, Media & Racisme.

Johnny Van Hove, Katleen De Ridder, Ico Maly en Marc-Antoon De Schrijver zullen tekst en uitleg geven bij het probleem 'Media & Racisme' maar ook mogelijke oplossingen aanreiken.

De avond vind plaats in de Stadscampus van de UA, aula R001, Rodestraat 14, 2000 Antwerpen.

"Al die willen de vrouw onderdrukken, moeten mannen met baarden zijn. Ali, Musa, Adbullah, die hebben baarden, die hebben baarden. Het aloude volkslied heeft blijkbaar een nieuwe tekst gekregen.

Onverdraagzame integristen en notoire ‘salafistische wahabieten’. Je kan geen krant meer open slaan of je wordt om de oren geslagen met ‘de gevaren van de multiculturele samenleving’. Wie in het dagelijkse leven niet echt in contact komt met de ‘nieuwe Vlamingen’ zou er schrik van krijgen.

Waarom brengen de media zo graag negatieve verhalen over ‘de ander’? En hoe kan het anders? In deze reader vindt u diepgaande beschouwingen en analyses, maar ook praktische tips.

Hoe racisme in de media werkt wordt haarfijn uitgelegd door enkele vooraanstaande academici en activisten.

De beeldvorming over Afrika en haar ‘primitieve inboorlingen’ wordt bestudeerd door Johnny Van Hove, onderzoeker aan de Universiteit van Bremen. Katleen De Ridder van het Minderhedenforum beschrijft het latente racisme van de media en wijst op de maatschappelijke opdracht van de journalisten. Vier jonge media-activisten ontleden het verhaal van het hoofddoekenverbod volgens De Standaard. Prof. dr. Sami Zemni (UGent) zet z’n mes in het islamdebat. Ico Maly van Kif Kif gaat dieper in op de impact van racistische beeldvorming op de maatschappij.

Kan het anders? In Kant kiezen tegen racisme. Vijf uitdagingen voor antiracistische media formuleert Marc-Antoon De Schryver van Indymedia.be de vijf meest urgente uitdagingen voor media die zich achter de antiracistische strijd willen scharen.

Racisme is een misdaad. Indymedia.be wil met deze reader niet alleen een signaal geven, maar iedereen die bezig is met media – journalisten, media-activisten en geëngageerde lezers – ook aanzetten om volledig te gaan voor antiracistische media."

Han Soete over Seattle 1999 en de andersglobaliseringbeweging

Solidair brengt deze week een interessant interview met Han Soete, het gezicht van indymedia.be, over 10 jaar andersglobaliseringsbeweging. Enkele opmerkelijke passages:

Het (Seattle 1999) was een belangrijk moment om verschillende redenen. Het neoliberalisme was de dominante ideologie en men wilde die institutionaliseren door de vorming van de Wereldhandelsorganisatie, waarin niet alleen het Westen, maar echt de multinationals hun wetten wilden opleggen aan de rest van de wereld. En Seattle was de eerste keer sinds lang dat daar een heel grote mobilisatie tegen kwam.

Heel wat verschillende bewegingen waren aanwezig in Seattle. De milieubeweging was er, de klassieke ngo’s waren er, de arbeidersbeweging was er... Daarnaast had je ook nog heel veel jongeren die wel actief waren, maar hun thuis nog niet gevonden hadden.

Die WTO ging een grootse happening worden om de dominantie van de multinationals op te leggen. Er was heel veel ongenoegen bij de sociale bewegingen, en op de dag dat de WTO moest openen, hadden 80.000 mensen de omgeving afgezet, waardoor de eerste dag van die top moest worden afgelast. Er waren activisten tot in de zaal binnengedrongen, de hele stad stond op z’n kop. Het is daar vijf dagen lang een kleine burgeroorlog geweest. Dat maakte dat het wereldnieuws werd, en dat de term andersgblobaliseringsbeweging heel vlug overal rondging. Volgens mij was Seattle daarom belangrijk. Het is niet dat daar iets nieuws werd uitgevonden, maar in Seattle kwamen al die verschillende kritieken op de Wereldhandelsorganisatie en op de manier waarop men de wereldorde van de multinationals wilde installeren voor het eerst samen. Het was een convergentiemoment.

Een van de slogans daar in Seattle was: “Teamsters and Turtles, together at last”. De vakbonden en de milieubeweging staan klassiek vaak tegenover elkaar, maar in Seattle stonden ze samen op straat. Dat was een historisch moment, waaruit een hele dynamiek ontstond. Ook in België. Iedereen die een beetje links was, wou daar bij zijn.

Vandaag hebben we nood aan iets anders, namelijk een beweging die dichter aansluit bij de problemen van de werkende mensen van vandaag.

Die beweging was op dat moment belangrijk, maar volgens mij heb je nu iets nieuws nodig. De andersglobaliseringsbeweging was hier in Europa een heel intellectuele beweging. Het waren allemaal gegoede mensen die in het rijke Noorden leefden, die het nodig vonden om op te komen tegen de miserie die deze samenleving aanricht in de derde wereld. Vandaag hebben we nood aan iets anders, namelijk een beweging die dichter aansluit bij de problemen van de werkende mensen van vandaag. Een beweging die bijvoorbeeld zegt: “Hela, Opel sluiten? Dat kan niet. We hebben nood aan duurzame oplossingen rond mobiliteit. We hebben massaal bussen, trams en elektrische wagens nodig. Daar in Antwerpen staat een fabriek waar ze die kunnen bouwen, laten we eraan beginnen.”

Het is belangrijk dat de ecologisten, de ngo’s en de vakbonden drie handen op één buik zijn geworden. De ecologisten hebben nu ook een sociale reflex, en de vakbonden plooien zich niet meer alleen maar terug op de werkvloer. Ze komen ook naar buiten met maatschappijkritiek. De vakbonden zijn het hart van de andersglobaliseringsbeweging geworden. Ook nu met de klimaattop in Kopenhagen mobiliseren de vakbonden enorm. In die evolutie heeft de beweging zeker een rol gespeeld.

wereldaidsdag

Kameraden en vrienden,

het is vandaag wereldaidsdag.

"In 2007 raakten wereldwijd 2,5 miljoen mensen besmet met hiv, 330.000 van hen waren kinderen. Het totaal aantal mensen met hiv/aids bedraagt nu 33 miljoen. Daarvan zijn 2 miljoen kinderen. In 2007 stierven gemiddeld 2 miljoen mensen aan aids, 270.000 waren jonger dan 15 jaar."

In België waren er zo'n 1000 nieuwe (vaststelling van) besmettingen. Dat is bijna 3 per dag.

HIV/aids is te voorkomen, alleen is het niet altijd simpel om iedereen voldoende bewust te maken, voldoende campagnes die aanslaan te organiseren.

Dit jaar op wereldaidsdag ook aandacht voor 'besmetten'. Omdat besmetting 'te voorkomen' is, heerst er een enorm taboe op het besmet geraken, er is een hoog 'eigen schuld'-gehalte in het discours van velen. Dit moeten we absoluut vermijden. Als je leest hoeveel mensen met hiv gediscrimineerd worden in België, werkelijk wraakroepend, en strafbaar, maar zoals de meeste discriminatiemisdrijven grotendeels straffeloos.

Speciaal onder de aandacht: aidspreventie, wat en hoe? (pdf)