De (culturele) moslims onder ons zijn volop in de maand Ramadam.
Daarom vandaag een leuk reclame-filmpje
Hoelang moeten wij in ons België nog wachten op de eerste onnozele, irritante en ronduit misselijkmakende reclames die films en series onderbreken, waarop je wel moeten zappen, gericht op een diverser doelpubliek?
Axe-deodorant die effectief andere mannen aantrekt, een lesbo-koppel met een in-het-gras-rollend jongetje wiens kleren 'moeilijke grasvlekken-vrij' moet worden en waarom niet de H&M die hoofddoeken uitbrengt volgens de volgens hen nieuwste mode?
Is dat nu echt te veel gevraagd, een kapitalisme waarbij de multinationals zich effectief richten op hun klanten?
Posts tonen met het label beeldvorming. Alle posts tonen
Posts tonen met het label beeldvorming. Alle posts tonen
8.17.2011
11.25.2010
de prinses en de lage toren
Kameraden en vrienden,
laat ons eerlijk zijn The X-files zijn schitterend, Star Trek is magnefiek, Stargate is geweldig, BattleStar Galactica is fragging geweldig en The Big Bang Theory is ronduit geniaal, maar niets kan op tegen Sesamstraat.
Vandaag een schitterend sprookje, 'de Prinses in de Lage Toren'
laat ons eerlijk zijn The X-files zijn schitterend, Star Trek is magnefiek, Stargate is geweldig, BattleStar Galactica is fragging geweldig en The Big Bang Theory is ronduit geniaal, maar niets kan op tegen Sesamstraat.
Vandaag een schitterend sprookje, 'de Prinses in de Lage Toren'
1.06.2010
stereotype casting
Zaterdag brengt de NMO, de Nederlandse MoslimOmroep, in het prachtige jongerenprogramma De Zevende Hemel, een special over 'stereotype casting'.
Voor de in Nederland wonende medemens: te beluisteren op zaterdag 09 januari tussen 17u en 18u op Radio 5. De uitzending is tevens geheel en al online te beluisteren.
"Iedereen kent ze wel: de stereotype rollen op tv en het grote witte doek. Vaak zie je acteurs met Marokkaanse, Turkse of Iraanse roots als de Marokkaanse straatcrimineel, de Turkse boze neef die de eer van zijn nichtje beschermt of het rebellerende meisje dat niet uitgehuwelijkt wil worden. Waarom speelt de Marokkaan niet gewoon een bankbediende of de Turk een kaasboer? Hierover gaan we in gesprek met een aantal acteurs, producenten en regisseurs."
en tenslotte Aydin Dehzad: student aan de filmacademie.
Zeker het beluisteren waard me dunkt.
Voor de in Nederland wonende medemens: te beluisteren op zaterdag 09 januari tussen 17u en 18u op Radio 5. De uitzending is tevens geheel en al online te beluisteren.
"Iedereen kent ze wel: de stereotype rollen op tv en het grote witte doek. Vaak zie je acteurs met Marokkaanse, Turkse of Iraanse roots als de Marokkaanse straatcrimineel, de Turkse boze neef die de eer van zijn nichtje beschermt of het rebellerende meisje dat niet uitgehuwelijkt wil worden. Waarom speelt de Marokkaan niet gewoon een bankbediende of de Turk een kaasboer? Hierover gaan we in gesprek met een aantal acteurs, producenten en regisseurs."
In het programma komen aan bod: Gamze Tazim uit 'Het Huis Anubis' en de bijbehorende films 'Anubis en het pad der 7 zonden' en 'Anubis en de wraak van Arghus'.
en tenslotte Aydin Dehzad: student aan de filmacademie.
Zeker het beluisteren waard me dunkt.
12.03.2009
lancering Media en Racisme
Kameraden en Vrienden,
tijd voor een ongegeneerd vleugje reclame:
vanavond, 3 december, lanceert indymedia.be (mijn werkgever voor de vergeetachtigen onder ons) haar nieuwste media-reader, Media & Racisme.
Johnny Van Hove, Katleen De Ridder, Ico Maly en Marc-Antoon De Schrijver zullen tekst en uitleg geven bij het probleem 'Media & Racisme' maar ook mogelijke oplossingen aanreiken.
De avond vind plaats in de Stadscampus van de UA, aula R001, Rodestraat 14, 2000 Antwerpen.
"Al die willen de vrouw onderdrukken, moeten mannen met baarden zijn. Ali, Musa, Adbullah, die hebben baarden, die hebben baarden. Het aloude volkslied heeft blijkbaar een nieuwe tekst gekregen.
Onverdraagzame integristen en notoire ‘salafistische wahabieten’. Je kan geen krant meer open slaan of je wordt om de oren geslagen met ‘de gevaren van de multiculturele samenleving’. Wie in het dagelijkse leven niet echt in contact komt met de ‘nieuwe Vlamingen’ zou er schrik van krijgen.
Waarom brengen de media zo graag negatieve verhalen over ‘de ander’? En hoe kan het anders? In deze reader vindt u diepgaande beschouwingen en analyses, maar ook praktische tips.
Hoe racisme in de media werkt wordt haarfijn uitgelegd door enkele vooraanstaande academici en activisten.
De beeldvorming over Afrika en haar ‘primitieve inboorlingen’ wordt bestudeerd door Johnny Van Hove, onderzoeker aan de Universiteit van Bremen. Katleen De Ridder van het Minderhedenforum beschrijft het latente racisme van de media en wijst op de maatschappelijke opdracht van de journalisten. Vier jonge media-activisten ontleden het verhaal van het hoofddoekenverbod volgens De Standaard. Prof. dr. Sami Zemni (UGent) zet z’n mes in het islamdebat. Ico Maly van Kif Kif gaat dieper in op de impact van racistische beeldvorming op de maatschappij.
Kan het anders? In Kant kiezen tegen racisme. Vijf uitdagingen voor antiracistische media formuleert Marc-Antoon De Schryver van Indymedia.be de vijf meest urgente uitdagingen voor media die zich achter de antiracistische strijd willen scharen.
Racisme is een misdaad. Indymedia.be wil met deze reader niet alleen een signaal geven, maar iedereen die bezig is met media – journalisten, media-activisten en geëngageerde lezers – ook aanzetten om volledig te gaan voor antiracistische media."
tijd voor een ongegeneerd vleugje reclame:
vanavond, 3 december, lanceert indymedia.be (mijn werkgever voor de vergeetachtigen onder ons) haar nieuwste media-reader, Media & Racisme.
Johnny Van Hove, Katleen De Ridder, Ico Maly en Marc-Antoon De Schrijver zullen tekst en uitleg geven bij het probleem 'Media & Racisme' maar ook mogelijke oplossingen aanreiken.
De avond vind plaats in de Stadscampus van de UA, aula R001, Rodestraat 14, 2000 Antwerpen.
"Al die willen de vrouw onderdrukken, moeten mannen met baarden zijn. Ali, Musa, Adbullah, die hebben baarden, die hebben baarden. Het aloude volkslied heeft blijkbaar een nieuwe tekst gekregen.
Onverdraagzame integristen en notoire ‘salafistische wahabieten’. Je kan geen krant meer open slaan of je wordt om de oren geslagen met ‘de gevaren van de multiculturele samenleving’. Wie in het dagelijkse leven niet echt in contact komt met de ‘nieuwe Vlamingen’ zou er schrik van krijgen.
Waarom brengen de media zo graag negatieve verhalen over ‘de ander’? En hoe kan het anders? In deze reader vindt u diepgaande beschouwingen en analyses, maar ook praktische tips.
Hoe racisme in de media werkt wordt haarfijn uitgelegd door enkele vooraanstaande academici en activisten.
De beeldvorming over Afrika en haar ‘primitieve inboorlingen’ wordt bestudeerd door Johnny Van Hove, onderzoeker aan de Universiteit van Bremen. Katleen De Ridder van het Minderhedenforum beschrijft het latente racisme van de media en wijst op de maatschappelijke opdracht van de journalisten. Vier jonge media-activisten ontleden het verhaal van het hoofddoekenverbod volgens De Standaard. Prof. dr. Sami Zemni (UGent) zet z’n mes in het islamdebat. Ico Maly van Kif Kif gaat dieper in op de impact van racistische beeldvorming op de maatschappij.
Kan het anders? In Kant kiezen tegen racisme. Vijf uitdagingen voor antiracistische media formuleert Marc-Antoon De Schryver van Indymedia.be de vijf meest urgente uitdagingen voor media die zich achter de antiracistische strijd willen scharen.
Racisme is een misdaad. Indymedia.be wil met deze reader niet alleen een signaal geven, maar iedereen die bezig is met media – journalisten, media-activisten en geëngageerde lezers – ook aanzetten om volledig te gaan voor antiracistische media."
11.11.2009
"Het heeft niet altijd met de islam te maken"
De vrt-blog is soms zeer interessante lectuur, Loutfi Belghmidi, journalist bij Het Journaal poste een tijdje terug een zeer lezenswaardig stuk: Het heeft niet altijd met de islam te maken
Een blanke man met lange baard is een mei 68’er. Een Turk met een lange baard is een fundamentalist. Een blanke man die zijn vrouw slaat is een bruut; doet een Marokkaan dat, dan onderdrukt hij zijn vrouw en wordt er een resem imams en moslimdeskundigen bij gehaald. Terwijl die man zelfs geen goede moslim kan zijn, want hij slaat zijn vrouw. En dat mag niet.
Hoe komt het dat tegenwoordig alles gereduceerd wordt tot een clash of civilizations? Sinds 11 september en de Amerikaanse invasie in Irak worden we bijna dagelijks gebombardeerd met beelden van bomaanslagen en aanvallen van zogenaamde extremisten. Of het nu over Irak, Pakistan, Afghanistan of de Palestijnse Gebieden gaat, elk conflict is anders en heeft niet altijd met ‘de Islam’ te maken.
Mijn punt is dat niet alle Belgische moslims wakker liggen van deze conflicten en ze naar hier willen importeren. En neen, ze staan niet in rijen aan te schuiven voor de eerste vlucht richting Kandahar. De gemiddelde Belgische moslim (man en vrouw) wil in deze moeilijke economische tijden vooral zijn job niet verliezen en denkt aan de facturen die hij maandelijks moet betalen.
‘De moslim’ valt nu ook meer op omdat hij of zij mondiger is geworden. De eerste generatie kwam naar België om te werken en was niet echt van plan om hier te blijven. Uiteindelijk hebben hun kinderen gestudeerd. Zij weten goed genoeg dat ze plichten hebben, maar kennen vooral hun rechten. Zijn ze assertiever omdat ze moslim zijn? Neen. Het zijn burgers die weten dat ze in dit democratisch land niet op de tweede plaats willen komen. Ze zijn eerst en vooral advocaat, dokter, ingenieur of economist. Dan moslim.
Een blanke man met lange baard is een mei 68’er. Een Turk met een lange baard is een fundamentalist. Een blanke man die zijn vrouw slaat is een bruut; doet een Marokkaan dat, dan onderdrukt hij zijn vrouw en wordt er een resem imams en moslimdeskundigen bij gehaald. Terwijl die man zelfs geen goede moslim kan zijn, want hij slaat zijn vrouw. En dat mag niet.
Hoe komt het dat tegenwoordig alles gereduceerd wordt tot een clash of civilizations? Sinds 11 september en de Amerikaanse invasie in Irak worden we bijna dagelijks gebombardeerd met beelden van bomaanslagen en aanvallen van zogenaamde extremisten. Of het nu over Irak, Pakistan, Afghanistan of de Palestijnse Gebieden gaat, elk conflict is anders en heeft niet altijd met ‘de Islam’ te maken.
Mijn punt is dat niet alle Belgische moslims wakker liggen van deze conflicten en ze naar hier willen importeren. En neen, ze staan niet in rijen aan te schuiven voor de eerste vlucht richting Kandahar. De gemiddelde Belgische moslim (man en vrouw) wil in deze moeilijke economische tijden vooral zijn job niet verliezen en denkt aan de facturen die hij maandelijks moet betalen.
‘De moslim’ valt nu ook meer op omdat hij of zij mondiger is geworden. De eerste generatie kwam naar België om te werken en was niet echt van plan om hier te blijven. Uiteindelijk hebben hun kinderen gestudeerd. Zij weten goed genoeg dat ze plichten hebben, maar kennen vooral hun rechten. Zijn ze assertiever omdat ze moslim zijn? Neen. Het zijn burgers die weten dat ze in dit democratisch land niet op de tweede plaats willen komen. Ze zijn eerst en vooral advocaat, dokter, ingenieur of economist. Dan moslim.
11.01.2009
handiwatch, beeldvorming over handicap
Een tip voor eenieder die een beetje met media bezig is of eenieder die wel eens tv kijkt: GRIP lanceert een nieuwe mediawatch - website, specifiek rond personen met een functiebeperking. "Handiwatch bekijkt nieuwsartikels en programma’s met een kritische bril. We onderzoeken hoe personen met een handicap worden voorgesteld. Met deze analyses laten we mediamakers zien wat goede en minder goede beeldvorming is. Voorbeelden zeggen immers meer dan algemene theorieën."Een aanrader is de rubriek 'Hallo Pers' met daarin een 'taalwijzer'. Op een normale manier spreken en schrijven over 'gehandicapten', 'debielen', 'spasten' en 'mongolen' voor dummies dus.
"Eén op tien Vlamingen heeft een handicap. Mensen met een handicap zijn een groeiende groep burgers, die deel uitmaken van de maatschappij. De media geven hier niet altijd een juiste weerspiegeling van. Als ze al aan bod komen, is het vaak als zielige slachtoffers of als superhelden die iets bereiken ondanks hun handicap. Handiwatch stelt dat mensen met een handicap een meerwaarde bieden, vaak dankzij hun handicap ofwel gewoon als mens met beperkingen én talenten. Ook op andere vlakken (afkomst, godsdienst, gender, seksuele gerichtheid, leeftijd,…) is diversiteit een meerwaarde voor maatschappij én media.
Het beeld dat iemand heeft van personen met een handicap, heeft een effect op zijn houding en gedrag tegenover deze groep. In dit proces spelen de media een steeds grotere rol. Mediamakers en journalisten bieden niet zomaar een afspiegeling van de werkelijkheid. Ze interpreteren eerst ‘bestaande’ denkbeelden, om ze daarna te bevestigen. Ze hebben echter ook de mogelijkheid om de beeldvorming bij te stellen en maatschappelijke denkbeelden te veranderen."
Positief is ook dat ze zeker niet alleen willen klagen, er is een rubriek 'Goed bezig'.
6.27.2009
marokkanenweek
Het moet gezegd zijn Tom Naegels, soms is hij ronduit goed. Deze week neemt hij in De Standaard in Spijkerschrift de media-aandacht voor 'de allochtoon' onder de loep.
Enkele passages:
Het was weer Turken- en Marokkanenweek, hebt u dat ook gezien? Je krijgt daar geen vat op: eerst zijn ze maanden van de radar verdwenen, en dan plots krijgen we er niet genoeg van.
het echte vraagstuk: mag een overheid haar macht aanwenden om in naam van de vrijheid, de vrijheid in te perken? Mag je sociale druk, peer pressure, tegengaan met de hakbijl van de wet? Kun je waarschuwen tegen sluipende islamisering, als de secularisering zo zichtbaar, in zoveel domeinen en vanuit zulke machtige posities wordt opgelegd? Lastige vragen, door de leerlingen pertinent gesteld. Gelukkig zijn ze nu vervangen door waar wij liever over praten: moslims zijn fanatici, ze zouden hun kinderen nog eerder onderwijs ontzeggen. Hitsig, hetzerig, heetgebakerd, zo kennen we ze.
Misschien is dat eens een taboe om te doorbreken. Hoe wij, Vlamingen, journalisten en lezers, altijd over dezelfde onderwerpen willen praten. En die altijd op dezelfde manier behandelen. Met dezelfde invalshoek, dezelfde sympathieën, dezelfde ergernis ook voor mensen die er anders over denken. Die men er dan van beschuldigt taboes in stand te houden. Waarna er een groot debat moet komen, steevast geleid door een Vlaming, waarin opnieuw over dezelfde onderwerpen gepraat wordt omdat men denkt dat de Vlaamse lezers alle vorige grote debatten niet gevolgd hebben.Onze kennis evolueert niet. Ons interesseveld verbreedt niet. Het Debat leidt nergens toe. Zelfs het feit dat een Marokkaanse vrouw tegenwoordig geen zeven kinderen meer heeft, wordt in Humo als het 'doorbreken van een cliché' voorgesteld. Hebben zelfs de journalisten van Humo dan geen Marokkaanse vrienden?Daar komt het waarschijnlijk op neer. Je schrijft beter, rijker, veelzijdiger, over de dingen die je kent. Je kan het een blanke, niet-gelovige journalist uit de middenklasse niet verwijten dat hij meer begrip heeft voor een blanke, niet-gelovige schooldirecteur uit de middenklasse. En dat hij verbaasd staat te kijken naar die woeste moslima's, die zoveel spel maken over een stuk stof. En dat drie Turkse moordenaars meteen een patroon vormen, terwijl zelfs twintig Vlaamse dat niet doen. En dat hij altijd dezelfde vragen stelt, omdat dat de enige vragen zijn die hij kan bedenken.Bovendien, wie vindt het erg? Er zijn toch geen moslims die deze krant lezen. Die zoeken iets meer, nu ja, ophitsends. Iets met meer clichés, en veralgemeningen.
Enkele passages:
Het was weer Turken- en Marokkanenweek, hebt u dat ook gezien? Je krijgt daar geen vat op: eerst zijn ze maanden van de radar verdwenen, en dan plots krijgen we er niet genoeg van.
het echte vraagstuk: mag een overheid haar macht aanwenden om in naam van de vrijheid, de vrijheid in te perken? Mag je sociale druk, peer pressure, tegengaan met de hakbijl van de wet? Kun je waarschuwen tegen sluipende islamisering, als de secularisering zo zichtbaar, in zoveel domeinen en vanuit zulke machtige posities wordt opgelegd? Lastige vragen, door de leerlingen pertinent gesteld. Gelukkig zijn ze nu vervangen door waar wij liever over praten: moslims zijn fanatici, ze zouden hun kinderen nog eerder onderwijs ontzeggen. Hitsig, hetzerig, heetgebakerd, zo kennen we ze.
Misschien is dat eens een taboe om te doorbreken. Hoe wij, Vlamingen, journalisten en lezers, altijd over dezelfde onderwerpen willen praten. En die altijd op dezelfde manier behandelen. Met dezelfde invalshoek, dezelfde sympathieën, dezelfde ergernis ook voor mensen die er anders over denken. Die men er dan van beschuldigt taboes in stand te houden. Waarna er een groot debat moet komen, steevast geleid door een Vlaming, waarin opnieuw over dezelfde onderwerpen gepraat wordt omdat men denkt dat de Vlaamse lezers alle vorige grote debatten niet gevolgd hebben.Onze kennis evolueert niet. Ons interesseveld verbreedt niet. Het Debat leidt nergens toe. Zelfs het feit dat een Marokkaanse vrouw tegenwoordig geen zeven kinderen meer heeft, wordt in Humo als het 'doorbreken van een cliché' voorgesteld. Hebben zelfs de journalisten van Humo dan geen Marokkaanse vrienden?Daar komt het waarschijnlijk op neer. Je schrijft beter, rijker, veelzijdiger, over de dingen die je kent. Je kan het een blanke, niet-gelovige journalist uit de middenklasse niet verwijten dat hij meer begrip heeft voor een blanke, niet-gelovige schooldirecteur uit de middenklasse. En dat hij verbaasd staat te kijken naar die woeste moslima's, die zoveel spel maken over een stuk stof. En dat drie Turkse moordenaars meteen een patroon vormen, terwijl zelfs twintig Vlaamse dat niet doen. En dat hij altijd dezelfde vragen stelt, omdat dat de enige vragen zijn die hij kan bedenken.Bovendien, wie vindt het erg? Er zijn toch geen moslims die deze krant lezen. Die zoeken iets meer, nu ja, ophitsends. Iets met meer clichés, en veralgemeningen.
5.04.2009
'allochtoon' stigmatisering en uitsluiting
Als je uitsluiting niet oplost, zal elke term voor 'allochtoon' stigmatiserend zijn Ik heb bij Kifkif een T-shirt besteld waarop in het groot 'allochtoon' staat. Dubbel geestig is dat. Omdat 'allochtoon' er staat op de wijze van 'Lonsdale' - je weet wel, het merk dat geheel buiten zijn wil door neonazi's wordt geprefereerd, omdat de middelste letters 'nsda' verwijzen naar NSDAP, de partij van Hitler. In Nederland verboden sommige scholen Lonsdale kledij nadat racistische jongeren ermee uitpakten als afkorting van 'laat ons Nederlandse skinheads de allochtonen langzaam elimineren'. Ook geestig is het natuurlijk omdat ik geen allochtoon ben - het dragen van zo'n T-shirt zet niet enkel de skinheads een neus, maar ook de identiteitscategorieën in ons hoofd. Het is een statement.
Niet dat de kwestie voor mij nu zo duidelijk is. Wie is allochtoon? En is het wel wenselijk om dat woord te gebruiken? Vlak voor een panelgesprek over multiculturaliteit, integratie of discriminatie gebeurt het wel eens dat ik de medepanelleden waarvan ik vermoed dat ze die thema's vanuit een insiderperspectief beleven, vraag: zou het jullie storen als ik straks de term 'allochtoon' gebruik? Meestal niet. Maar het gebeurt dat ze vragen om dat woord te vermijden: stigmatiserend, wij/zij, verbale uitsluiting. Een alternatief dat precies dezelfde lading dekt, heeft men meestal niet. Toch niet in één woord. Maar dat kun je ook niet vragen. Als ik zo'n concept nodig heb om te zeggen wat ik wil zeggen, is dat mijn probleem, niet het hunne. Een louter praktisch probleem bovendien, dat niet kan opwegen tegen bezwaren van principiële aard.
Geen ander woord zoeken lijkt me sowieso de beste oplossing. De reden waarom een woord dat een groep mensen aanduidt als stigmatiserend wordt beschouwd, is immers verbonden met de mate waarin die groep gemarginaliseerd is of uitgesloten wordt. Zo lang dat probleem niet is opgelost, zal elke nieuwe naam voor de groep na verloop van tijd dezelfde stigmatiserende lading dragen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
