Paus vraagt vergeving aan de Rom

Paus, op bezoek in Roemenië, vraagt vergeving aan de Roma:

For all those times in history when we have discriminated, mistreated or looked askance at you, with the look of Cain rather than that of Abel, and were unable to acknowledge you, to value you and to defend you in your uniqueness.

 My heart, however, is heavy. It is weighed down by the many experiences of discrimination, segregation and mistreatment experienced by your communities.

(bron)

 Geen woord over de gruwel en moordpartijen en genocide waar dit toe leidde en waar de kerk een niet ontkennen rol in speelde.

Het is een mini-stapje maar niet veel waard.

Het is een mini-stapje in de zin dat het een vingerwijzing is naar extreem-rechts in Roemenië en Italië dat in 'zigeuners' nog altijd een zeer gemakkelijke zondebok ziet.

De eeuwenlange discriminatie van Roma en Sinti kreeg net als het eeuwenoude antisemitisme een cumulatiepunt onder het Nazi-regime. De Roma gebruiken de term Porajmos of 'de verslinding'.

Na 8 mei 1945 werd er echter niet op grote schaal afgerekend met de 'zigeunerhaat' of het antiziganisme. De vervolging verdween in de categorie 'vervolging van asocialen'.

Vandaag zijn Roma en Sinti en aanverwante groepen nog steeds het onderwerp van ongegeneerde discriminatie.

Als een krant vandaag de dag titelt 'Roma-kinderbende valt buurt lastig' dan kijkt blijkbaar niemand op. Of de discussies over woonwagenfaciliteiten en tijdelijke kampplaatsen ademen nog volop de geest van het antiziganisme.

De Paus zet een stap, een publiekelijke stap. Hopelijk volgen er meer.

'gebruik christendom niet als uitsluitingsmechanisme'

Bij onze noorderburen verscheen dit weekend een zeer lezenswaardig opiniestuk over 'christelijke normen en waarden in de politiek'.

Enkele rake passages:

Sommige (vooral witte) Nederlanders voelen zich onzeker en ook bedreigd in hun Nederlanderschap. Deze politici beklemtonen deze angst en als oplossing bieden ze eenvoudige (schijn-)definities van wie wij zijn: ‘wij’ zijn van de waarden, het recht en de vrijheid. Dit zijn wij en als je bij ‘ons’ wilt horen, moet je je hieraan conformeren. Maar het ‘screenen’ van mensen op ‘onze waarden’ creëert structurele ongelijkheid.  Zeker als zelfs stemrecht voorwaardelijk wordt gemaakt. Laten we niet vergeten hoe joden, vrouwen, arbeiders en mensen van kleur hebben gestreden om stemrecht te krijgen.

De discussies zijn schrijnend ook als je bedenkt hoeveel van ‘onze’ waarden we met voeten treden om vluchtelingen buiten de deur te houden.

Gemeenschap creëer je niet door afgedwongen of opgelegde eenvormigheid, gevoed door wantrouwen.

Angst voor nieuwkomers en migranten vind je in landen waar mensen elkaar niet vertrouwen en onderlinge solidariteit zwak is. Een anti-migratie stemming heeft weinig te maken met migranten. We hebben politici nodig die bouwen aan vertrouwen en solidariteit en zelf een voorbeeld zijn in het omgaan met de onzekerheid die met het bestaan gegeven is.

In dit maatschappelijk klimaat van uitsluiting is het nodig dat politici de gemeenschap inspireren. En hen voorleven welke waarden ‘wij’ hebben. Christelijke politici hebben daarbij een extra taak. Zij beroepen zich namelijk op een goddelijke inspiratiebron. Maar wie God vervolgens in zijn binnenzak stopt, verhalen van barmhartigheid, wegstopt en verbergt waar wij juist genade nodig hebben, moet zich achter de oren krabben.

De goede boodschap wordt in de Bijbel vaak vertolkt door mensen van buiten, door de ‘allochtoon’. Het christendom kwam dankzij missionarissen naar Europa: het is een migrantengodsdienst. Het is kortzichtig en niet-bijbels te denken dat we het al weten. Leven met het Evangelie is leven met onzekerheid en ongemak: God is steeds waar je God niet verwacht. Moge God ons ervoor behoeden dat we iedereen tot ‘De Nederlander’ willen maken.

Wie christelijke politiek bedrijft, versterkt dus niet de uitsluitingsmechanismen. Wie zich christen noemt, schept openheid, durft zich te laten bevragen, en geeft de mensen hoop. Wie van ons zal voor deze waarden opstaan?

lees de volledige oproep. 

Dag tegen Racisme: 'de rug rechten en omhoog kijken'

Peter Mertens, voorzitter van de linkse PVDA, stuurde deze verklaring de wereld in naar aanleiding van de Internationale Dag tegen het Racisme.

Op deze Internatonale Dag tegen Racisme en Discriminatie is het goed te weten wat discriminatie doet. Het tast ons gevoel voor onrecht aan. Het laat ons wennen aan ongelijkheid en onrecht. In plaats van empathie komt afkeer. In plaats van solidariteit komen verwijten. Discriminatie maakt dat we slachtoffers van onrecht misprijzen, en hen zelf de schuld geven van hun situatie. Het zorgt er ook voor dat we 'argumenten' beginnen te zoeken om de discriminatie goed te praten, net zoals in de 'Verdeelde Klas'. Hoewel de discriminatie van de blauwogen arbitrair beslist werd, legden de kinderen al snel totaal onbestaande verbanden tussen blauwe ogen, intelligentie en karakter. Het onrechtvaardige werd gerechtvaardigd, en ongemerkt sloop een meerderwaardigheidsgevoel binnen voor de enen, en een minderwaardigheidsgevoel voor de anderen.

Uiteindelijk leert discriminatie ons om naar beneden stampen, en niet naar boven. Het is geen toeval dat racisme en discriminatie in de meeste gevallen gericht is naar bevolkingsgroepen die onderaan de sociale ladder staan. Discriminatie en racisme richten zich op de zwaksten. Op je buur die een sociale woning krijgt, en niet op de partijen die al jaren te weinig sociale woningen bouwen. Op je allochtone collega bij de voetbal, omdat hij wel een job heeft gevonden en jij niet, en niet op het beleid dat steeds meer hamburgerjobs mogelijk maakt en steeds minder voor vaste contracten gaat. Alles wat ons verdeelt, verzwakt ons. We hebben er net alle belang bij om samen de rug te rechten en naar boven te kijken, en samen op te komen voor een ambitieuze investeringspolitiek die echt investeert in betaalbare woningen, een plaats voor elk kind in de crèches en in het onderwijs, toegankelijke zorg, een democratisch jeugdbeleid en vast werk.

Het kan anders, het moet anders. Discriminatie is van vorige eeuwen. Diversiteit is realiteit geworden. In steden zoals Antwerpen en Brussel is de meerderheid ondertussen divers en heterogeen. Dat is aanpassen voor wie het anders heeft gekend. En het is gewoon voor wie er is opgegroeid. 'Tolerantie troef, bij de 15- tot 21-jarigen in de stad', zo schreef Gazet Van Antwerpen onlangs op basis van een uitgebreid opinie-onderzoek onder Antwerpse jongeren. 'Van thema's als een migratiestop of het dragen van een hoofddoek liggen ze al lang niet meer wakker.'. Zij zien de diversiteit als een positief aspect van hun stad. De politiek moet zich daar aan aanpassen, en van samenleven een prioriteit maken. Net zoals vele andere organisaties en bruggenbouwers, zetten we die diversiteit om in een troef met Geneeskunde voor het Volk en de PVDA. Door samen met diverse groepen aan de slag te gaan, voor een gezonde en leefbare buurt, voor kwaliteitsvolle en betaalbare woningen of een zebrapad voor de schoolpoort. Of door jongeren van diverse afkomst die samen 'Diversity in Antwerp City' te organiseren, een festival in Park Noord, waar op zondag 15 mei duizenden mensen in hun buurt het samenleven vieren. 'Ik heb een droom dat mijn vier kinderen op een dag zullen leven in een land waar zij niet beoordeeld zullen worden op hun huidskleur, maar op hun capaciteiten'. Dat vertelde Martin Luther King een halve eeuw geleden. De 21^ste eeuw is de beste eeuw om die droom in vervulling te brengen.

meer lezen: knack

terug naar school - ongelijkheid in de klas

Kameraden en vrienden, het is wederom 1 september. Terug naar school voor de schoolgaande jeugd.





Telkens weer hét uitgelezen moment voor analyse en reflectie over de gang van zaken in ons onderwijs.

Met stip de beste analyse die je de voorbije dagen kon lezen, was een stuk van dr. Orhan Agirdag. Hij is onderwijssocioloog en specialist in het onderzoek naar meertaligheid in het onderwijs. Een van zijn stokpaardjes is, geheel terecht overigens, de structurele discriminaties in ons onderwijsstelsel. Ik neem het stuk hier gewoon klakkeloos over.

Er is iets vreemds aan de hand met ons onderwijs. Doorheen de leerplicht leren we lezen, rekenen en de wereld rondom ons kennen. Waarover we heel weinig leren, is hoe de school zelf functioneert. Minstens twaalf jaar zitten we samen op school met succesvolle en minder succesvolle leerlingen. Maar hoe ongelijkheid in het onderwijs tot stand komt, behoort zelden tot de leerstof.

Leerlingen zijn niet blind en zien dat succes niet toevallig is verdeeld over sociale en etnische groepen. Bij gebrek aan onderbouwde kennis over ongelijkheid op school, vallen ze terug op de common sense. Dat bijvoorbeeld hun capaciteiten of talenten doorslaggevend zouden zijn. Uit onderzoek blijkt dat dit meritocratisch ideaal slechts een halve waarheid is: leerlingen uit minder welgestelde en gekleurde families presteren ondermaats, zelfs wanneer ze zeer slim zijn en thuis Nederlands spreken.

In publieke debatten wordt ongelijkheid in het onderwijs wél aangekaart. Alleen gebeurt dat meestal door te wijzen op de problemen aan de 'onderkant' van de samenleving: financiële beperkingen, taalproblemen, enzovoort. Nu is armoede natuurlijk een belangrijke factor en het is een degoutant idee om arme scholen minder financiële middelen te geven. Maar zelfs als er geen sprake meer zou zijn van armoede, kan onderwijsongelijkheid zich reproduceren.

Want wat er aan de 'bovenkant' van de samenleving gebeurt, is even belangrijk bij het ontstaan en de reproductie van ongelijkheid. Blanke en welgestelde groepen hebben immers heel wat privileges in het onderwijs. De structuur van het onderwijs, de inhouden van de curricula en zelfs de typische tijdsindeling op school reflecteren de privileges van de blanke en welgestelde groepen. Eenvoudig voorbeeld: oudercontacten gaan altijd 's avond door. Perfect op maat van het middenklassengezin waar van 9 tot 5 gewerkt wordt, maar niet voor de alleenstaande moeder die avondwerk moet doet.

Sociale-klasseprivileges drukken hun stempel door tot in de klasinteractie: kinderen uit meer welgestelde gezinnen worden (onbewust) vaker aan het woord gelaten en meer uitgedaagd dan armere kinderen. Nog duidelijker is het wit privilege in het onderwijs.

Het is een wit privilege dat Engels en Duits officiële onderwijstalen zijn, terwijl het spreken van Turks bestraft wordt in vele scholen (nochtans is het aantal Turkstalige Belgen het drievoud van het aantal Duitstalige Belgen). Het is een wit privilege dat bijna alle volwassenen op school blank zijn, met uitzondering van Zwarte Piet dan. En voor welke soort leerlingen zijn de lessen geschiedenis ontworpen als we het hebben over de 'val' van Constantinopel en de 'ontdekking' van Amerika?

Het is onder meer dankzij deze voorrechten dat blanke en welgestelde leerlingen in poleposition starten en winnen. Kan ook niet anders: geprivilegieerde leerlingen spelen altijd een thuismatch, terwijl de rest zich eerst moet aanpassen aan hun normen.

Het gegeven dat sociale en etnische privileges in het onderwijs onderbelicht worden, kan onderwijsongelijkheid verder versterken. Zo geven we niet-geprivilegieerde groepen het foute beeld dat ongelijkheid louter tot stand komt door hun gebreken. Wat leidt tot een huizenhoge selffulfilling prophecy: niet-geprivilegieerde leerlingen schakelen zichzelf uit omdat ze denken dat het onderwijs toch niets is voor 'mensen zoals ons'. Tegelijk verwarren geprivilegieerde ouders het voorrecht van hun kind makkelijk met 'hoogbegaafdheid'. Hierdoor stellen ze extra hoge eisen aan de school. Het beste willen voor jouw kind is niet altijd het beste voor alle kinderen.

Een startpunt voor emancipatorisch onderwijs is het (h)erkennen van deze sociale en etnische privileges. Inzicht ter zake verdient een plaats binnen het curriculum: we moeten erover kunnen praten met onze leerlingen. Alleen als we ons bewust zijn van deze privileges, kunnen we ze op termijn ongedaan kunnen.

8 maart - dag van strijd voor gelijkheid en rechtvaardigheid

8 maart, wereldvrouwendag. Een dag die nog te veel wordt onderschat, of afgedaan als 'wijvendag', een dag waarop 'vrouwen eindelijk eens baas mogen spelen', en andere onzin. Het is een dag met een blijvend actueel belang, een dag om alle ongelijkheid en onrechtvaardigheid extra in de verf te zetten. Marianne, de vrouwenbeweging van de PVDA, zet nog eens de voornaamste pijnpunten op een rijtje:

Vrouwen zijn anno 2015 nog steeds oververtegenwoordigd in de armoedecijfers. Ook op de arbeidsmarkt blijkt dat vrouwen minder toegang hebben tot volwaardig werk. De harde rechtse besparingsmaatregelen van onze regeringen werken dat nog in de hand.

Op 8 maart wordt traditioneel de Internationale Vrouwendag gevierd. Naar jaarlijkse gewoonte staat begin maart dan ook in het teken van de strijd voor gelijkheid tussen vrouwen en mannen. Dat is dit jaar niet anders en dit weekend organiseert een brede waaier aan vrouwenorganisaties allerhande activiteiten.

Het verbaast wellicht niemand dat veel van deze activiteiten armoede en recht op volwaardig werk als thema hebben. Wereldwijd zijn de meeste armen vrouwen. En ook in België zien we dat er nog steeds een grote ongelijkheid bestaat, die verdiept wordt door het harde rechtse besparingsbeleid van onze verschillende regeringen.

Zowel in België als daarbuiten zijn vrouwen in verbazingwekkend hoge aantallen slachtoffer van geweld. Zo is een op de zes vrouwen in België slachtoffer van partnergeweld, worden er per dag acht aangiftes van verkrachting gedaan. In 2013 stierven ook 162 personen (meerderheid vrouwen) door van partnergeweld.

We zien ook dat de meerderheid van de armen, of van mensen die een armoederisico lopen, vrouwen zijn. Een belangrijke reden hiervoor is dat velen geen toegang hebben tot volwaardig werk. Het huidige rechtse regeringsbeleid vergroot dit armoederisico aanzienlijk. Denk maar aan het halveren van de inkomensgarantie-uitkering na twee jaar vanaf 2017. Deze uitkering gaf vrouwen die onvrijwillig deeltijds werken, een extra ruggensteuntje. Nu wordt de uitkering na twee jaar gehalveerd.
Dat treft veel vrouwen direct in de geldbeugel, want bijna de helft van alle werkende vrouwen werkt deeltijds. Een groot deel onder hen werkt deeltijds omdat ze geen voltijdse baan vinden, zoals veel schoonmaaksters, winkelbediendes en mensen in de zorg. Dit zijn de gedwongen deeltijds werkenden.
Een ander deel ziet deeltijds werk als de enige manier om een job te combineren met de zorgtaken, die vooral bij vrouwen terechtkomen. Zij offeren zo een deel van hun inkomen en sociale zekerheid op om de nodige zorg te kunnen verlenen. De overheid schuift haar verantwoordelijkheid voor die zorgtaken steeds meer door naar de privémarkt, waardoor deze diensten voor velen ontoegankelijk en te duur worden.
Neem nu de kinderopvang, waarin duchtig wordt bespaard. Een grootstad als Antwerpen heeft slechts voor 25% van de kindjes een opvangplaats, dat ligt ver onder de internationaal vastgelegde Barcelonanorm van 33%.
In plaats van kinderopvang in handen te geven van privé-initiatief, moet de overheid haar verantwoordelijkheid opnemen en investeren in een sterke, betaalbare publieke kinderopvang. Want kwaliteitsvolle en betaalbare kinderopvang in de buurt is een hefboom voor moeders om volwaardig aan de arbeidsmarkt deel te kunnen nemen.
Ook de druk op de werkloze vrouwen neemt steeds meer toe. Begin dit jaar verloren werklozen het recht op een vrijstelling om werk te zoeken, wanneer ze de zorg voor zieke familieleden of kinderen op zich namen. Dat treft vooral vrouwen in precaire situaties.

Genoemde maatregelen zijn slechts enkele voorbeelden van het asociale beleid dat de Belgische regeringen dagelijks uit hun hoed toveren, en dat de ongelijkheid tussen vrouwen en mannen nog versterkt.

Marianne verzet zich daarom tegen deze rechtse regeringsmaatregelen en eist dat de regering werk maakt van het verkleinen van die kloof door onder andere te investeren in de openbare diensten die niet alleen een groot deel van de zorglast kunnen verlichten, maar die ook een bron van tewerkstelling zijn.
Daarnaast roepen wij op in te zetten op volwaardige, duurzame en voltijdse jobcreatie, waarin herverdeling van werk een belangrijke rol speelt. Het voorstel van de 30-urige werkweek als nieuwe voltijdse norm krijgt onze volle steun. Zo vermindert de combinatiedruk, zien heel wat deeltijds werkenden hun job opgewaardeerd naar een voltijdse job en komen er nieuwe jobs bij zodat we een antwoord kunnen bieden op de werkloosheid.

bron: pvda.be

een belangrijke stap in de strijd tegen discriminatie in het onderwijs

Vandaag kon je er niet naast kijken, het Vlaams onderwijs heeft er een ontzettend belangrijke gerechtelijke uitspraak uit. En een belangrijke stap vooruit in de strijd tegen discriminatie van personen met een functiebeperking in ons onderwijs. Een school kan een zorgvraag van een kind of jongere niet eenvoudigweg negeren. Sterker nog, als een zorgvraag onvoldoende opgevolgd wordt, kan een uitspraak van een klassenraad gewoonweg van tafel geveegd worden. Het opvolgen van een zorgvraag wordt hierdoor belangrijker dan het halen van de leerplandoelstellingen an sich.

Het onderwijs mag dan wel op haar achterste poten gaan staan, deze uitspraak is niet meer dan terecht.

De terechte eis van het onderwijs om voldoende middelen te krijgen mag niet vermengd worden met de evenzeer terechte eis van kinderen en jongeren om aangepast onderwijs te krijgen, dat beantwoord aan hun zorgvragen. Die twee verwarren en als een excuus gebruiken is beneden alle peil en het katholieke onderwijs-project onwaardig.

Hopelijk kan deze uitspraak als precedent dienen om nog meer de correcte opvolging van zorgvragen af te dwingen.

En nu vooral afwachten wanneer dergelijke uitspraken ook voor het hoger onderwijs worden gedaan.

Internationale Dag tegen Racisme

Kameraden en vrienden, vandaag is het Internationale Dag tegen het Racisme. Speciaal daarom brengen vandaag Tim Wise, vooraanstaand Amerikaans onderzoeker én bestrijder van racisme.

Tim Wise interview with Christine Hudyma from Visual Media Services, EdCC on Vimeo.

Zijn onderzoeken bevatten veel elementen die ook voor ons land zeer interessant zijn. Vooral zijn analyse over 'post-racial liberals' is zeker het bestuderen waard. Die post-racial liberals gaan uit van de veronderstelling dat racisme aangepakt moet worden door gezamelijke acties en het uitwerken van programma die armoede en sociale ongelijkheid moeten aanpakken. Racisme zelf moet je niet gaan benoemen, want dat schrikt mensen te veel af, zodat ze zich niet meer gaan willen inzetten voor dingen die ook in hun belang zijn.

Vlaams onderwijs discrimineert!

Kameraden en vrienden, geweldig nieuws uit het Hof van Beroep in Gent. De Vlaamse Gemeenschap is veroordeeld voor discriminatie van dove leerlingen in het onderwijs.

Het niet tegemoet komen van vragen tot redelijke aanpassingen is een strafbare vorm van discriminatie.

De Vlaamse Gemeenschap werd voor de rechter gesleept omdat dove leerlingen onvoldoende gebruik konden maken van een tolk Vlaamse Gebarentaal.

De rechtbank van eerste aanleg had de Vlaamse Gemeenschap in 2009 al eens veroordeeld. Uiteraard (?) gingen ze in beroep. Het arrest en de veroordeling is nu dus bevestigd.

Het begrip redelijke aanpassingen is een heel moeilijk begrip. De Vlaamse Gemeenschap verstopte zich achter praktische en financiële argumenten om in te vullen wat 'redelijk' is.

De rechtbank wees de overheid op haar voorbeeldfunctie. Daarbij wees ze naar de praktijk in Nederland waar blijkbaar een pak meer ondersteuning geboden kan worden.

Hopelijk kan dit arrest meer mensen inspireren om de overheid (maar ook andere discriminerende instanties) voor de rechter te slepen.

aanzetten tot haat?

Kameraden en vrienden,

ik heb nog niets geschreven over de grootste terreuraanslag in Europa. Een extreem-rechtse, blanke, blonde, christelijke terrorist.

En nog altijd zijn er mensen die vinden dat wetten tegen het aanzetten tot haat niet moeten worden toegepast. Nog altijd is er het dogma van de vrije meningsuiting dat toelaat dat je mag roepen dat we gekoloniseerd worden door aanhangers van de fascistische islam die vrouwen, homo's en zowat alle maatschappelijke categorieën onderdrukken en die stante pede de sharia-wetgeving willen doordrukken in ONS land en dat onze slappe linkie winkie multiculti politieker de moslims binnenhalen en paaien om ONS en ONZE stem te onderdrukken.

Wat een onzin dat je mensen niet tuig mag noemen. Mensen die de westerse waarden afwijzen ten faveure van een racistisch, fascistisch en inhumaan systeem als de sharia is gewoon tuig, net als nazi’s en andere fascisten.

Meer over de inspiratiebronnen van Breivik bij DeWereldMorgen en Vrij Nederland.




Nog altijd zijn er mensen die roepen dat de vrije meningsuiting van hen die zeggen wat U denkt zo heilig is dat eenieder die zelf maar durft suggereren dat er een band is tussen haat zaaien en een serieus gestoorde jongen die die haat doortrekt naar de enige conclusie die je daaruit kunt trekken, namelijk dat het hoogtijd is om ons te verdedigen, zelf haat zaait, haat tegen de vrije meningsuiting.

Wat was de centrale stelling van die gestoorde jongeman?

Multiculturalism (cultural Marxism/political correctness), as you might know, is the root cause of the ongoing Islamisation of Europe which has resulted in the ongoing Islamic colonisation of Europe through demographic warfare and conquest.

Een stelling die exact dezelfde is als die van zowat alle extreem-rechtse tenoren vandaag de dag, of ze nu Wilders, Dedecker of Dewinter noemen.

Wet van 30 juli 1981 tot bestraffing van bepaalde door racisme of xenofobie ingegeven daden

(BS, 8.VIII.81) en gewijzigd op 12 april 1994 (BS, 14.V.94) en 7 mei 1999 (MB, 25.VI.99)

Art. 1.

Onder "discriminatie" in de zin van deze wet wordt verstaan elke vorm van onderscheid, uitsluiting, beperking of voorkeur, die tot doel heeft of ten gevolge heeft of kan hebben dat de erkenning, het genot of de uitoefening op voet van gelijkheid van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden op politiek, economisch, sociaal of cultureel terrein of op andere terreinen van het maatschappelijk leven, wordt teniet gedaan, aangetast of beperkt.

Met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met geldboete van vijftig frank tot duizend frank of met een van die straffen alleen wordt gestraft :

1° hij die in de omstandigheden genoemd in artikel 444 van het Strafwetboek aanzet tot discriminatie, haat of geweld jegens een persoon wegens zijn ras, zijn huidskleur, zijn afkomst of zijn nationale of etnische afstamming

2° hij die in de omstandigheden genoemd in artikel 444 van het Strafwetboek aanzet tot discriminatie, segregatie, haat of geweld jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, wegens het ras, de huidskleur, de afkomst of de nationale of etnische afstamming van deze leden of van sommigen onder hen;

3° hij die in de omstandigheden genoemd in artikel 444 van het Strafwetboek publiciteit geeft aan zijn voornemen tot discriminatie, haat of geweld jegens een persoon wegens zijn ras, huidskleur, afstamming, afkomst of nationaliteit;

4° hij die in de omstandigheden genoemd in artikel 444 van het Strafwetboek publiciteit geeft aan zijn voornemen tot discriminatie, haat, geweld of segregatie jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, wegens het ras, de huidskleur, de afstamming, de afkomst of de nationaliteit van deze leden of van sommigen onder hen;

Art. 2.

Hij die bij het leveren of bij het aanbieden van een levering van een dienst, van een goed of van het genot ervan, discriminatie bedrijft jegens een persoon wegens zijn ras, huidskleur, afstamming, afkomst of nationaliteit, wordt gestraft met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met geldboete van vijftig frank tot duizend frank of met een van die straffen alleen.

Dezelfde straffen worden toegepast wanneer de discriminatie bedreven is jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, wegens het ras, de huidskleur, de afstamming, de afkomst of de nationaliteit van deze leden of van sommigen onder hen.

Art. 2bis.

Hij die bij de arbeidsbemiddeling, de beroepsopleiding, het aanbieden van banen, de aanwerving, de uitvoering van de arbeidsovereenkomst of het ontslag van werknemers discriminatie bedrijft jegens een persoon wegens zijn ras, huidskleur, afstamming, afkomst of nationaliteit, wordt gestraft met de straffen bepaald in artikel 2.

De werkgever is burgerrechtelijk aansprakelijk voor de betaling van de boeten waartoe zijn aangestelden of lasthebbers zijn veroordeeld.

Art. 3.

Met gevangenisstraf van een maand tot een jaar en met geldboete van vijftig frank tot duizend frank of met een van die straffen alleen wordt gestraft hij die behoort tot een groep of tot een vereniging die kennelijk en herhaaldelijk discriminatie of segregatie bedrijft of verkondigt in de omstandigheden genoemd in artikel 444 van het Strafwetboek, dan wel aan zodanige groep of vereniging zijn medewerking verleent.

Art. 4.

Met gevangenisstraf van twee maanden tot twee jaar wordt gestraft ieder openbaar officier of ambtenaar, ieder drager of agent van het openbaar gezag of van de openbare macht die in de uitoefening van zijn ambt discriminatie bedrijft jegens een persoon wegens zijn ras, huidskleur, afstamming, afkomst of nationaliteit, dan wel een persoon de uitoefening van een recht of van een vrijheid waarop deze aanspraak kan maken, op willekeurige wijze ontzegt.

Dezelfde straffen worden toegepast wanneer de feiten begaan zijn jegens een groep, een gemeenschap of de leden ervan, wegens het ras, de huidskleur, de afstamming, de afkomst of de nationaliteit van deze leden of van sommigen onder hen.

Indien de verdachte bewijst dat hij heeft gehandeld op zijn bevel van zijn meerderen, in zaken die tot hun bevoegdheid behoren en waarin hij hen als ondergeschikte gehoorzaamheid verschuldigd was, worden de straffen alleen toegepast op de meerderen die het bevel hebben gegeven.

Indien openbare officieren of ambtenaren beticht worden de bovengenoemde daden van willekeur te hebben bevolen, toegelaten of vergemakkelijkt, en indien zij beweren dat hun handtekening bij verrassing is verkregen, zijn zij verplicht de daad in voorkomend geval te doen ophouden en de schuldige aan te geven; anders worden zij zelf vervolgd.

Indien een van de bovengenoemde daden van willekeur is gepleegd door middel van de valse handtekening van een openbaar ambtenaar, worden de daders van de valsheid en zij die er kwaadwillig of bedrieglijk gebruik van maken, gestraft met dwangarbeid van tien jaar tot vijftien jaar.

Art. 5.

De instellingen van openbaar nut en verenigingen die op de dag van de feiten ten minste vijf jaar rechtspersoonlijkheid bezitten, met uitzondering van het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding dat niet onder deze termijn valt, en zich statutair tot doel stellen de rechten van de mens te verdedigen of discriminatie te bestrijden, kunnen in rechte optreden in alle rechtsgeschillen waartoe de toepassing van deze wet aanleiding kan geven, wanneer afbreuk is gedaan aan hetgeen zij statutair nastreven.

In rechte kunnen eveneens optreden in alle geschillen waartoe de toepassing van artikel 2bis aanleiding kan geven:

1° de representatieve werknemers- en werkgeversorganisaties zoals die bij artikel 3 van de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en de paritaire comités zijn bepaald;

2°de representatieve beroepsorganisaties in de zin van de wet van 19 december 1974 tot regeling van de betrekkingen tussen de overheid en de vakbonden van haar personeel;

3° de representatieve organisaties van de zelfstandigen.

Wanneer het echter gaat om een misdrijf bedoeld in de artikelen 1, 1°, 2, eerste lid, 2bis en 4, eerste lid, en gepleegd tegen natuurlijke personen, is de vordering van de instelling van openbaar nut, van de vereniging of van de representatieve organisatie alleen ontvankelijk als deze aantoont dat zij de instemming van die personen heeft gekregen.

Art. 5bis.

In geval van een misdrijf als bedoeld in de artikelen 1, 2, 2bis, 3 en 4 van deze wet, kan de veroordeelde bovendien overeenkomstig artikel 33 van het Strafwetboek tot de ontzetting worden veroordeeld.

Art. 6.

Alle bepalingen van het Eerste Boek van het Strafwetboek, hoofdstuk VII en artikel 85 niet uitgezonderd, zijn van toepassing op de misdrijven omschreven in deze wet.

Zie ook de wet van 10 mei 2007



Aanzetten tot haat is strafbaar. Kutmarokkanen, tuig, de fascistische islam, de islamitische kolonisatie, hoe je het ook draait of keert, dit is haat zaaien. Hoe lang moet het nog duren tot deze wetgeving wordt toegepast? Hoeveel gestoorde zotten moeten nog hun geweer pakken vooraleer we zeggen dat het genoeg is geweest?

Manning Marable

Afro-Amerikaans historicus en activist Manning Marable is vorige week overleden. Daarom vandaag wat aandacht voor zijn werk.









uiteraard ook wikipedia

afscheid van de Hema

Beste Hema,

al jaren ben ik klant bij Hema, leuke producten tegen een redelijke prijs, een lekkere kop koffie en zak pepernoten voor thuis. Het is met pijn in het hart dat ik mij vanaf vandaag gedwongen zie om jullie winkels voortaan te vermijden. Een winkel die een medewerkster de laan uitstuurt omdat ze een hoofddoek draagt is een winkel die het noorden kwijt is. Uit berichten in de media kon ik opmaken dat jullie deze beslissing genomen hebben omdat er 'negatieve commentaren' kwamen van klanten. Het is onbegrijpelijk dat jullie blijkbaar zo gemakkelijk ingaan op vragen tot discriminatie. Wat is de volgende stap? Gaan er joodse medewerkers ontslagen worden? Homoseksuele? Gaan medewerkers van Afrikaanse, Indonesische of van mijn part Mexicaanse afkomst nog kunnen werken in jullie keten? Je weet nooit waar mensen over kunnen beginnen klagen.

"HEMA voert een personeelsbeleid waarbij geen onderscheid wordt gemaakt op basis van iemands geslacht, ras, godsdienst, seksuele geaardheid, politieke voorkeur, handicap of ander gelijksoortige status. Geen enkele vorm van discriminatie op basis van deze kenmerken wordt getolereerd." Zo staat in mooie woorden beschreven in de Ondernemingscode. Blijkbaar is de versie van de code zoals die op jullie website staat niet meer up to date. Als (voormalige) klant had ik graag geweten waarom er op jullie website een verouderde versie staat. Daarenboven ben ik ook wel nieuwsgierig naar de redenen van deze 'update'.

Beste Hema,

het was leuk shoppen, het was leuk eten en drinken, maar je bent niet meer dezelfde als vroeger. Ik hoop dat je terug kunt veranderen, dat ik je weer eens kan bezoeken; Ik hoop dat je het begrijpt dat ik niet meer langs kom, dat ik je folders niet meer lees en dat ik je uitstalraam niet meer bekijk.

wereldaidsdag

Kameraden en vrienden,

het is vandaag wereldaidsdag.

"In 2007 raakten wereldwijd 2,5 miljoen mensen besmet met hiv, 330.000 van hen waren kinderen. Het totaal aantal mensen met hiv/aids bedraagt nu 33 miljoen. Daarvan zijn 2 miljoen kinderen. In 2007 stierven gemiddeld 2 miljoen mensen aan aids, 270.000 waren jonger dan 15 jaar."

In België waren er zo'n 1000 nieuwe (vaststelling van) besmettingen. Dat is bijna 3 per dag.

HIV/aids is te voorkomen, alleen is het niet altijd simpel om iedereen voldoende bewust te maken, voldoende campagnes die aanslaan te organiseren.

Dit jaar op wereldaidsdag ook aandacht voor 'besmetten'. Omdat besmetting 'te voorkomen' is, heerst er een enorm taboe op het besmet geraken, er is een hoog 'eigen schuld'-gehalte in het discours van velen. Dit moeten we absoluut vermijden. Als je leest hoeveel mensen met hiv gediscrimineerd worden in België, werkelijk wraakroepend, en strafbaar, maar zoals de meeste discriminatiemisdrijven grotendeels straffeloos.

Speciaal onder de aandacht: aidspreventie, wat en hoe? (pdf)

5 december: PAS pakt discriminatie in het hoger onderwijs aan

Discriminatie in het Hoger Onderwijs. Sommige beleidsmakers zitten vast in de ontkennende fase, maar helaas weten maar te veel studenten dat dit weldegelijk een probleem is.

Het Platform Allochtone Studenten dat de allochtone en multiculturele studentenverenigingen overkoepelt, organiseert hierover samen met de Vlaamse Vereniging van Studenten op zaterdag 5 december een studienamiddag.

We stellen er het Zwartboek Discriminatie voor én lichten al een tipje van de sluier over hoe het anders kan én moet. We confronteren de minister, de beleidsmakers en studenten met de realiteit van discriminatie in het hoger onderwijs en met manieren om deze aan te pakken.

Zin om mee discussiëren, heb je goede ideeën of wil je die leren kennen? Of wil je kennismaken met andere (allochtone) studenten(verenigingen)?

Het programma:
13u00: lunch
14u00: welkomstwoordje
14u05: enkele discriminatiegetuigenissen uit het Zwartboek
14u20: lezing over onderwijsdiscriminatie door Prof. Piet Van Avermaet, directeur van het GOK-steunpunt
14u40: regionaal overleg tussen studentenraden en zelfverenigingen ivm bestrijding van discriminatie
15u40: Bellavia Ribeiro-Addy, voorzitter van de Black Students Campaign van NUS UK ( Britse studentenkoepel )
16u00: pauze
16u15: voorstelling van de inhoudelijke verbeteringsvoorstellen uit het Witboek Diversiteit
16u40: interactief debat tussen het publiek én Pascal Smet, minister van onderwijs (Sp.a); Paul Van Cauwenberge, rector UGent; Walid Moustamandi, voorzitter van het PAS; Meyrem Almaci, experte en parlementslid (Groen!) (ov); moderator: Simon Horsten (oud-hoofdredacteur Veto)
18u00: receptie met drank en hapjes

Plaats van gebeuren: Lessiushogeschool, Sint-Andriesstraat 2, 2000 Antwerpen

Vlaamse overheid discrimineert doven in het onderwijs

Fantastisch nieuws uit de Gentse rechtbank van eerste aanleg, de Vlaamse Gemeenschap werd schuldig bevonden aan discriminatie. De ouders van vier dove leerlingen dienden in maart een verzoekschrift in tegen de minister van onderwijs en hun school omdat ze niet voldoende aanpassingen kregen om te kunnen studeren in de school naar hun keuze. Voor slechts 7 van de 30 lesuren kregen ze een doventolk ter hunner beschikking, de rest van de tijd was er gewoonweg geen ondersteuning.
Op zich is dat uiteraard niet 'fantastisch', integendeel, het is ronduit schandalig dat die leerlingen en hun ouders naar een rechtbank moesten stappen om redelijke aanpassingen te verkrijgen. Ronduit fantastisch is wel dat de Vlaamse Gemeenschap schuldig is bevonden. Er werden al heel wat acties ondernomen door de dovengemeenschap, door diverse belangenorganisaties en tal van andere organisaties en bewegingen, met geen enkel gevolg. Hiermee is nog eens duidelijk het belang bewezen van een degelijke discriminatiewet. Sensibilisering is 1 ding, maar een rechterlijke uitspraak is zoveel meer.
De Vlaamse Gemeenschap wordt nu verplicht om deze discriminatie weg te werken. De rechter stelt dat leerlingen een tolkurenpakket van minimun 70% van de lesuren moeten krijgen.

Fevlado, de Federatie van Vlaamse DovenOrganisaties vzw, reageerde ronduit enthousiast:

Fevlado is zeer verheugd met deze principiële uitspraak van de rechtbank van Gent en spreekt van een belangrijke mijlpaal voor gelijke onderwijskansen voor dove leerlingen. Na meer dan 10 jaar (toen voor het eerst een dove leerling beroep kon doen op een tolk) wordt nu eindelijk het recht van alle dove kinderen en jongeren op gelijke onderwijskansen volledig erkend.

Het vonnis van de rechtbank van Gent vormt een eerste grote uitdaging voor de nieuwe minister van Onderwijs Pascal Smet, die ook bevoegd is voor Gelijke kansen. Fevlado hoopt dat de nieuwe minister van Onderwijs en Gelijke kansen het recht van dove jongeren en kinderen op gelijke onderwijskansen in woord en daad naar waarde zal schatten en de nodige redelijke aanpassingen zal voorzien – niet alleen voor de vier leerlingen in kwestie, maar voor alle dove kinderen, jongeren en volwassenen in het regulier middelbaar-, hoger- en volwassenenonderwijs.

Ik zie al uit naar de reactie van Pascal Smet.

Het huidige regeling mbt tolkuren in het onderwijs vind je in deze omzendbrief.
Het volledige persbericht van Fevlado