integreren nu!

Kameraden en vrienden, laat ons eerlijk zijn, veel allochtonen zijn toch slecht geïntegreerd! Ze zijn onvoldoende bekend met onze cultuur en gebruiken.
Zeg nu eens eerlijk, hoeveel allochtonen kunnen er stoverij maken of overheerlijke spruitjes of groene-kool-stoemp of hutsepot of tatjespap?
Is er eigenlijk al eens onderzoek gedaan hoeveel allochtoonse huisvrouwen fanatiek elke weekdagavond Thuis volgen, of Familie?
Hoeveel allochtoonse bejaarden kunnen Luc Steeno, Eddy Wally en Bart Kaell woord-voor-woord meezingen en hoeveel gaan er naar Benidorm op vakantie, of hebben een appartement in Blankenberge of hebben een caravan?



Het ergste van al is dat dit gebrek aan integratie al jaren en jaren geleden aan de kaak werd gesteld, maar er werd niet geluisterd. Kijk maar naar deze reportage uit Nederland van enkele decennia geleden:

allochtonen, minderheden of gewoon vreemdelingen?

Enkele sympatieke jonge Gentse academici zijn een online magazine begonnen, Poliargus . En ik moet zeggen, er staan interessante zaken in.
Zoals het artikel van Pieter-Paul over termen, 'allochtonen', 'migranten', 'etnisch-culturele minderheden' en ga zo maar door. De discursieve kracht van het begrip ‘allochtoon’ is zeker de moeite waard om eens door te nemen.

"De voorbije decennia hebben etnische minderheden verschillende namen gekregen. Gaande van ‘gastarbeider’ en ‘vreemdeling’ in de jaren 60 en 70, ‘migrant’ in de jaren 80, tot het meer recente ‘allochtoon’ vanaf de jaren 90. De centrale stelling in dit essay is dat deze begrippen telkens de symbolische uitingen zijn van een bepaald politiek-ideologisch paradigma. De momenteel dominante term ‘allochtoon’ weerspiegelt een culturalistisch verhaal dat ideologisch om verschillende redenen problematisch is. In dit essay overlopen we eerst de verschillende fasen in het discours over etnische minderheden. Vervolgens wordt er een voorzichtige poging ondernomen tot het formuleren van een nieuw vocabularium dat door links gebruikt kan worden."

Ik ben zelf niet zo zot over discouranalyses en taalgebruikanalyse, maar het is niettemin zeer leerrijk.

Zijn analyse over de term allochtoon is bijzonder interessant, de bijbehorende kritiek op het culturalisme is een aanrader:

"Het begrip ‘allochtoon’ in de populaire betekenis van het woord heeft bovendien een negatieve connotatie om twee redenen. Ten eerste omdat het gedefinieerd wordt in culturele termen, waarbij de ‘allochtoon’ de radicale andere is van de goede ‘Vlaming’. Maar ten tweede ook omdat een ‘allochtoon’ in de officiële en wetenschappelijke betekenis van het woord gedefinieerd wordt in termen van achterstelling. Vaak goedbedoelde beleidsacties of onderzoeksdoelstellingen leiden er op die manier toe dat ‘allochtonen’ negatief in het nieuws komen in termen van werkloosheid, schoolmoeheid, kansarmoede, criminaliteit… Deze negatieve betekeniscluster leidt op zijn beurt tot verdere discriminatie en achterstelling. Vandaar de discursieve kracht van het begrip ‘allochtoon’.

Achter het begrip ‘allochtoon’ zit dus een politiek-ideologisch paradigma, het culturalisme, dat omwille van verschillende redenen problematisch is. Ten eerste wordt een bepaalde cultuur volgens het culturalisme herleid tot een bepaalde essentie. Zowel de ‘Vlaamse’ als ‘allochtone’ cultuur kunnen dan gevat worden door een aantal dominante waarden en gedragspatronen. Alle verschillen binnen een cultuur worden hierbij onder de mat geveegd. De essentialistische cultuur wordt bovendien als iets statisch beschouwd. ‘Allochtonen’ kunnen in dit discours bijvoorbeeld perfect de ‘eigen’ cultuur behouden over verschillende generaties heen. Cultuur wordt hierdoor niet langer gezien als een sociale constructie.

Ten tweede is er sprake van wat Schinkel ‘productieve eenzijdigheden’ noemt: voor het beoordelen van de verschillende culturen worden er twee maten en twee gewichten gebruikt, waarbij de ‘eigen’ cultuur er uiteraard steeds beter uitkomt. Een goed voorbeeld hiervan is religie. Volgens het dominante discours is Vlaanderen een geseculariseerd land met een strikte scheiding tussen Kerk en staat. Hiertegenover staat dan de ‘allochtone’ cultuur waar de islam nog steeds de scepter zwaait. Hierbij vergeet men blijkbaar dat de officiële godsdiensten in België nog steeds gesubsidieerd worden door de staat, dat de grootste politieke formatie in Vlaanderen een christelijke partij is, en dat het katholieke onderwijsnet ook door de overheid gefinancierd wordt. Maar wanneer er islamitische scholen opgericht worden, dan is dit volgens het dominante discours een uitdrukking van islamfanatisme.

Ten derde beschouwt het culturalisme de essentialistische cultuur als dé ultieme verklaring voor alles. Verschillen in criminaliteit, onderwijsprestaties, het gebruik van scanners in ziekenhuizen… alles wordt verklaard vanuit cultuur. Cultuur is op die manier niet langer een beschrijvend instrument, maar een politiek-ideologisch concept. Er zijn inderdaad culturele verschillen en deze bestuderen kan bijdragen tot een beter inzicht in een bepaald probleem. Maar ze als ultieme verklaring voor alles beschouwen doet de waarheid geweld aan.

Ten slotte leidt de uitdrukkelijke focus op cultuur de aandacht af van onderliggende structuren. Cultuur is een gegeven dat dagdagelijks geconstrueerd wordt door mensen, instellingen en structuren. Hierdoor is een bepaalde ‘cultuur’ eigenlijk het resultaat van onderliggende machtsstructuren. Door het echter constant over cultuur aan de oppervlakte te hebben, worden deze structuren niet langer kritisch bevraagd. Sociale ongelijkheden, de opbouw van onze samenleving, politieke tegenstellingen… worden hierdoor verdoezeld. Dat laatste blijkt ondermeer uit de linkse recuperatie van het culturalistische verhaal."

Het zal mij er niet van weerhouden om het woord allochtonen te blijven gebruiken, maar zijn analyse is in elk geval stof te nadenken.

stereotype casting

Zaterdag brengt de NMO, de Nederlandse MoslimOmroep, in het prachtige jongerenprogramma De Zevende Hemel, een special over 'stereotype casting'.

Voor de in Nederland wonende medemens: te beluisteren op zaterdag 09 januari tussen 17u en 18u op Radio 5. De uitzending is tevens geheel en al online te beluisteren.

"Iedereen kent ze wel: de stereotype rollen op tv en het grote witte doek. Vaak zie je acteurs met Marokkaanse, Turkse of Iraanse roots als de Marokkaanse straatcrimineel, de Turkse boze neef die de eer van zijn nichtje beschermt of het rebellerende meisje dat niet uitgehuwelijkt wil worden. Waarom speelt de Marokkaan niet gewoon een bankbediende of de Turk een kaasboer? Hierover gaan we in gesprek met een aantal acteurs, producenten en regisseurs."

In het programma komen aan bod: Gamze Tazim uit 'Het Huis Anubis' en de bijbehorende films 'Anubis en het pad der 7 zonden' en 'Anubis en de wraak van Arghus'.

Sadik Eksi dit jaar te zien in de film Gangsterboys.

Fahd Larhzaoui bekend van Goede Tijden Slechte Tijden (zeg maar de Nederlandse Thuis) en Huisje Boompje Beestje.

en tenslotte Aydin Dehzad: student aan de filmacademie.


Zeker het beluisteren waard me dunkt.

lancering Media en Racisme

Kameraden en Vrienden,

tijd voor een ongegeneerd vleugje reclame:

vanavond, 3 december, lanceert indymedia.be (mijn werkgever voor de vergeetachtigen onder ons) haar nieuwste media-reader, Media & Racisme.

Johnny Van Hove, Katleen De Ridder, Ico Maly en Marc-Antoon De Schrijver zullen tekst en uitleg geven bij het probleem 'Media & Racisme' maar ook mogelijke oplossingen aanreiken.

De avond vind plaats in de Stadscampus van de UA, aula R001, Rodestraat 14, 2000 Antwerpen.

"Al die willen de vrouw onderdrukken, moeten mannen met baarden zijn. Ali, Musa, Adbullah, die hebben baarden, die hebben baarden. Het aloude volkslied heeft blijkbaar een nieuwe tekst gekregen.

Onverdraagzame integristen en notoire ‘salafistische wahabieten’. Je kan geen krant meer open slaan of je wordt om de oren geslagen met ‘de gevaren van de multiculturele samenleving’. Wie in het dagelijkse leven niet echt in contact komt met de ‘nieuwe Vlamingen’ zou er schrik van krijgen.

Waarom brengen de media zo graag negatieve verhalen over ‘de ander’? En hoe kan het anders? In deze reader vindt u diepgaande beschouwingen en analyses, maar ook praktische tips.

Hoe racisme in de media werkt wordt haarfijn uitgelegd door enkele vooraanstaande academici en activisten.

De beeldvorming over Afrika en haar ‘primitieve inboorlingen’ wordt bestudeerd door Johnny Van Hove, onderzoeker aan de Universiteit van Bremen. Katleen De Ridder van het Minderhedenforum beschrijft het latente racisme van de media en wijst op de maatschappelijke opdracht van de journalisten. Vier jonge media-activisten ontleden het verhaal van het hoofddoekenverbod volgens De Standaard. Prof. dr. Sami Zemni (UGent) zet z’n mes in het islamdebat. Ico Maly van Kif Kif gaat dieper in op de impact van racistische beeldvorming op de maatschappij.

Kan het anders? In Kant kiezen tegen racisme. Vijf uitdagingen voor antiracistische media formuleert Marc-Antoon De Schryver van Indymedia.be de vijf meest urgente uitdagingen voor media die zich achter de antiracistische strijd willen scharen.

Racisme is een misdaad. Indymedia.be wil met deze reader niet alleen een signaal geven, maar iedereen die bezig is met media – journalisten, media-activisten en geëngageerde lezers – ook aanzetten om volledig te gaan voor antiracistische media."

allochtonen zijn criminelen!

Marc Dutroux, Freddy Horion, Roland Feneulle, Patrick Haemers, Hans Van Themsche, om er maar enkele te noemen die algemeen beschouwd worden als 'topcriminelen' of beter nog 'gangsters'. En toch lijkt er in de fatsoenlijke pers een taboe te rusten op het hoog stoverij-met-frieten gehalte van dit gezelschap.

Gelukkig is er Johan Sanctorum om er ons te wijzen dat deze lijst topcriminelen geen enkele allochtoon bevat. Deze 'filosoof' en 'journalist' publiceerde in De Standaard een lijstje 'topcriminelen' van 'buitenlandse origine'.

Oussama Trimini Langeri, Abdelhalim Akil, Youssef Oulad Haj Chaib... Zo luiden de namen van de drie zware criminelen die in het slecht beveiligde Brussels justitiepaleis het hazenpad kozen. Amper twee weken geleden gingen Mohammed Johry, Abdel Had Kahjary Mulloul en Ashraf Sekkaki hen in Brugge vooraf.

Er lijkt in de fatsoenlijke pers een taboe te rusten op het hoog exotisch gehalte van dit gezelschap. Meteen komt hier het thema van de multiculturele samenleving terug op tafel. De ironie is namelijk dat het ongebreidelde cultuurrelativisme en de westerse ideologie van de Gleichschaltung een subcultuur in het leven riep en deed bloeien, die helemaal vijandig staan tegenover onze waarden, inbegrepen de multiculturaliteit zelf en het verlichte pluralisme. De homejacking met een kalasjnikov, waarbij een driejarig kind een wapen tegen het hoofd krijgt, is niet alleen een criminele tactiek maar ook een intimiderend gebaar van haat tegen de westerse samenleving. Terreur dus. Daarbij is de houding tegenover onze materiële welstand zeer ambivalent: men haat de symbolen van het decadente westen, maar men wil ze ook toeëigenen. Men wil bezitten én vernietigen, contesteren én imiteren,- vandaar het zo karakteristieke beeld van de jonge Marokkaan-in-de-BMW. Xenofobe en racistische praat? Wacht, hier komt de uitsmijter. België is – daar weten ze bij de Staatsveiligheid alles van- dé Europese uitvalsbasis van Al Qaeda. De Marokkaanse gemeenschap, vooral in Brussel, vormt een noodzakelijke achtergrond, camouflagegordijn en zelfs rekruteringscentrum voor deze nederzetting.

Deze criminaliteit hoeft niet verklaard te worden, in tegendeel diegene die een verklaring zoeken zijn 'nuttige idioten'. De verklaring is simpel allochtoon = moslim = fundamentalist = terrorist = invoering van de sharia!
Voila, nu hoor je het ook eens van een ander. Het moet niet altijd Philip of Geert zijn die zegt wat u denkt.

Criminaliteitscijfers, het zijn moeilijke dingens. Het gemakkelijke aan cijfers is dat je er zonder er ook maar iets van af te weten de meest populistische stellingen mee kunt 'bewijzen'. Dan nog wat goedkope linken leggen en als je dat alles nog eens oversprenkeld met een antisemitisch, euh, verschoning, islamofoob sausje hebt een prachtig en 'gedurft' opiniestuk.

Een veel leukere 'analyse' van criminaliteitscijfers vind je bij JasperWiet:

Lieve mensen van peis ende vree, ‘t is ne vieze wereld waarin wij leven.

Nee, echt. Een foute aangelegenheid waarin gevangenisontsnappingen, bankovervallen, geweldplegingen en seriële ontucht worden gemassahuwelijkt tot de partouse waartoe dit aardse tranendal is verworden…

En dat is allemaal de schuld van één groep. Eén welgedefinieerde en duidelijk te herkennen groep mensen die – men kan niet anders besluiten – het niet goed meent.

• De groep die 90% van de moorden pleegt.
• De groep die 90% van de inbraken pleegt.
• De groep die 90% van de overvallen pleegt.
• De groep die 90% van de verkeersagressie pleegt.
• De groep die (bijna) alle verkrachtingen pleegt.
• De groep die dan ook meer dan 90% van de gevangenisbevolking uitmaakt.

Kom, laten we onder ons hier de omerta breken en het beest een naam geven: de mannen in onze samenleving. Voorwaar een perfide geslachtssoort die aan de dronken bricolage van de schepper is ontsprongen.

Maar ho maar, zeg het niet te luid, want de politiek correcte goegemeente katapulteert zich op haar achterste poten. Zo van “ooh we mogen de sociale factoren niet vergeten.” Sorry, allemaal niet overtuigend genoeg. Geslacht, dát is de doorslaggevende variabele.

Een interessant antwoord op Sanctorum kan je nalezen bij indymedia:

De oververtegenwoordiging van allochtone jongeren in de criminaliteit statistieken is een feit dat al langer dan vandaag dringende aandacht verdient. Dat Johan Sanctorum dit onderwerp aankaart op De Standaard Online wordt toegejuicht door talloze (bijna uitsluitend rechtse) lezersreacties. Sanctorum jihadiseert allochtone criminaliteit, hij beweert dat deze problematiek grotendeels valt terug te voeren naar een waar cultuurgevecht tegen de westerse wereld en wat zij representeert. Ik vraag me af of hij, of De Standaard, eigenlijk beseft welke beschuldigingen en absurditeiten men in het rond slingert. Na de criminalisering van allochtonen, de jihadisering van allochtone criminelen…

Eurabië in cijfers

Youtube, een oceaan aan informatie, een forum waar iedereen wel iemand vind die wil luisteren. Maar gelukkig is Youtube hét ideale forum om de wereld te waarschuwen voor de islamitische dreiging!




"Islam will overwhelm Christendom unless Christians recognize the demographic realities, begin reproducing again, and share the gospel with Muslims."

Driewerf houzee dat er nog waakzamen zijn in Europa! Philip zal dringend een nieuw hoofdstuk moeten breien aan zijn ronduit geniale publicatie gebaseerd op deze nieuwe informatie.

Maar helaas, zoals zoveel Islamofobe apocaliptische visioenen is er bijzonder weinig juist van de aangekaarte 'gegevens'. Het meerendeel van de 'informatie' is geheel en al onjuist. De BBC en de Open University bekeken dit haatfilmke grondig en publiceerden een grondig antwoord. Lees meer
Beluister

marokkanenweek

Het moet gezegd zijn Tom Naegels, soms is hij ronduit goed. Deze week neemt hij in De Standaard in Spijkerschrift de media-aandacht voor 'de allochtoon' onder de loep.
Enkele passages:

Het was weer Turken- en Marokkanenweek, hebt u dat ook gezien? Je krijgt daar geen vat op: eerst zijn ze maanden van de radar verdwenen, en dan plots krijgen we er niet genoeg van.

het echte vraagstuk: mag een overheid haar macht aanwenden om in naam van de vrijheid, de vrijheid in te perken? Mag je sociale druk, peer pressure, tegengaan met de hakbijl van de wet? Kun je waarschuwen tegen sluipende islamisering, als de secularisering zo zichtbaar, in zoveel domeinen en vanuit zulke machtige posities wordt opgelegd? Lastige vragen, door de leerlingen pertinent gesteld. Gelukkig zijn ze nu vervangen door waar wij liever over praten: moslims zijn fanatici, ze zouden hun kinderen nog eerder onderwijs ontzeggen. Hitsig, hetzerig, heetgebakerd, zo kennen we ze.

Misschien is dat eens een taboe om te doorbreken. Hoe wij, Vlamingen, journalisten en lezers, altijd over dezelfde onderwerpen willen praten. En die altijd op dezelfde manier behandelen. Met dezelfde invalshoek, dezelfde sympathieën, dezelfde ergernis ook voor mensen die er anders over denken. Die men er dan van beschuldigt taboes in stand te houden. Waarna er een groot debat moet komen, steevast geleid door een Vlaming, waarin opnieuw over dezelfde onderwerpen gepraat wordt omdat men denkt dat de Vlaamse lezers alle vorige grote debatten niet gevolgd hebben.Onze kennis evolueert niet. Ons interesseveld verbreedt niet. Het Debat leidt nergens toe. Zelfs het feit dat een Marokkaanse vrouw tegenwoordig geen zeven kinderen meer heeft, wordt in Humo als het 'doorbreken van een cliché' voorgesteld. Hebben zelfs de journalisten van Humo dan geen Marokkaanse vrienden?Daar komt het waarschijnlijk op neer. Je schrijft beter, rijker, veelzijdiger, over de dingen die je kent. Je kan het een blanke, niet-gelovige journalist uit de middenklasse niet verwijten dat hij meer begrip heeft voor een blanke, niet-gelovige schooldirecteur uit de middenklasse. En dat hij verbaasd staat te kijken naar die woeste moslima's, die zoveel spel maken over een stuk stof. En dat drie Turkse moordenaars meteen een patroon vormen, terwijl zelfs twintig Vlaamse dat niet doen. En dat hij altijd dezelfde vragen stelt, omdat dat de enige vragen zijn die hij kan bedenken.Bovendien, wie vindt het erg? Er zijn toch geen moslims die deze krant lezen. Die zoeken iets meer, nu ja, ophitsends. Iets met meer clichés, en veralgemeningen.

minderhedenforum maakt bilan van de Vlaamse Regering

Het Minderhedenforum maakt het rapport op van de Vlaamse regering.

Nu de huidige legislatuur op haar laatste benen loopt, neemt het Minderhedenforum, de koepel van etnisch-culturele minderheden in Vlaanderen en Brussel, het beleid van de Vlaamse ministers onder de loep. Zijn zij hun beloftes nagekomen? Hebben zij voldoende inspanningen geleverd voor etnisch-culturele minderheden? En wat zijn de concrete resultaten van hun beleid? De balans van dit Minderhedenrapport oogt mager. Op diverse domeinen werden weliswaar pogingen ondernomen om de positie van etnisch-culturele minderheden in de maatschappij te versterken, maar omdat de ministers van meet af aan te weinig ambitie aan de dag hebben gelegd, blijven concrete positieve resultaten vaak uit.
Ambitie en actiebereidheid is niet enkel nodig voor de tienduizenden personen uit een etnisch-culturele achtergrond die (nu meer dan ooit) een duwtje in de rug kunnen gebruiken, maar de samenleving in zijn geheel kan zich niet langer permitteren om deze talenten links te laten liggen. Het Minderhedenforum dringt er dan ook op aan dat het creëren van diversiteit en evenredige deelname aan de maatschappij een essentiële voorwaarde vormen in de acties van de volgende Vlaamse bewindsploeg. Het stadium van de vrijblijvende pogingen is voorbij: het is hoog tijd dat de ministers kleur bekennen.




Ook Frank Vandenbroucke staat in het lijstje. En dit onder de titel 'Visie en Goodwill werden niet vertaald in kentering op de arbeidsmarkt'.

Frank Vandenbroucke heeft cruciale bevoegdheden in zijn portefeuille. Onderwijs en werk zijn traditioneel klassieke hefbomen voor maatschappelijke emancipatie. Het doen en laten van minister Vandenbroucke wordt door het Minderhedenforum dan ook met bijzondere interesse gevolgd.
Met spijt stellen we vast dat het ook uitgerekend op die terreinen is dat de maatschappelijke participatie van etnischculturele minderheden hapert. Zowel het onderwijs als het arbeidsmarktbeleid leverden de afgelopen legislatuur inspanningen maar die bleven nog te veel steken in vrijblijvende stimulansen voor cruciale actoren.
Dat kan beter!
Gelijke onderwijskansen staan tijdens de hele legislatuur centraal in de visie en het beleid van Vandenbroucke. Zo biedt de nieuwe financiering van het leerplichtonderwijs mogelijkheden om de slaagkansen van etnischculturele minderheden te verbeteren. Ook het nieuwe decreet op de kwaliteit van het onderwijs geeft scholen verder de opdracht om een gelijke onderwijskansenbeleid te voeren dat doorgelicht kan worden door de onderwijsinspectie. Er kwamen stimulansen om de deelname van etnischculturele minderheden aan het kleuteronderwijs en het hoger onderwijs te verhogen. Deze bieden voorlopig echter onvoldoende tegengewicht aan de voortdurende sociale ongelijkheden en de toenemende negatieve houding van de bevolking tegenover etnischculturele minderheden.
Maar er zijn ook minpunten. Want Vandenbroucke ging te gretig in op de vraag van scholen naar maatregelen die eigenlijk niet stroken met gelijke onderwijskansen, zoals het verlenen van voorrang aan kinderen van de eigen basisschool of het doorschuiven van de verantwoordelijkheid voor falen naar de ouders. Ook voor het talenbeleid is hij gezakt. Analoog met de maatschappelijk trend koos hij ervoor om de talendiversiteit in scholen te problematiseren in plaats van te laten renderen. Ten slotte nam hij geen enkel initiatief voor een divers personeelsbeleid in scholen.

Het is een mening als een ander. En nu zijn jullie weer op de hoogte. Het oordeel over VDB als minister van werk en de rest van de Vlaamse regering vind je in het rapport.

'allochtoon' stigmatisering en uitsluiting

Als je uitsluiting niet oplost, zal elke term voor 'allochtoon' stigmatiserend zijn

Ik heb bij Kifkif een T-shirt besteld waarop in het groot 'allochtoon' staat. Dubbel geestig is dat. Omdat 'allochtoon' er staat op de wijze van 'Lonsdale' - je weet wel, het merk dat geheel buiten zijn wil door neonazi's wordt geprefereerd, omdat de middelste letters 'nsda' verwijzen naar NSDAP, de partij van Hitler. In Nederland verboden sommige scholen Lonsdale kledij nadat racistische jongeren ermee uitpakten als afkorting van 'laat ons Nederlandse skinheads de allochtonen langzaam elimineren'. Ook geestig is het natuurlijk omdat ik geen allochtoon ben - het dragen van zo'n T-shirt zet niet enkel de skinheads een neus, maar ook de identiteitscategorieën in ons hoofd. Het is een statement.

Niet dat de kwestie voor mij nu zo duidelijk is. Wie is allochtoon? En is het wel wenselijk om dat woord te gebruiken? Vlak voor een panelgesprek over multiculturaliteit, integratie of discriminatie gebeurt het wel eens dat ik de medepanelleden waarvan ik vermoed dat ze die thema's vanuit een insiderperspectief beleven, vraag: zou het jullie storen als ik straks de term 'allochtoon' gebruik? Meestal niet. Maar het gebeurt dat ze vragen om dat woord te vermijden: stigmatiserend, wij/zij, verbale uitsluiting. Een alternatief dat precies dezelfde lading dekt, heeft men meestal niet. Toch niet in één woord. Maar dat kun je ook niet vragen. Als ik zo'n concept nodig heb om te zeggen wat ik wil zeggen, is dat mijn probleem, niet het hunne. Een louter praktisch probleem bovendien, dat niet kan opwegen tegen bezwaren van principiële aard.

Geen ander woord zoeken lijkt me sowieso de beste oplossing. De reden waarom een woord dat een groep mensen aanduidt als stigmatiserend wordt beschouwd, is immers verbonden met de mate waarin die groep gemarginaliseerd is of uitgesloten wordt. Zo lang dat probleem niet is opgelost, zal elke nieuwe naam voor de groep na verloop van tijd dezelfde stigmatiserende lading dragen.

Eva Brems in een opiniestuk in De Standaard