Sasha Baron Cohen over haat en sociale media

Kameraden en vrienden, met stip dé meest bekijkenswaardige speech van het jaar. Sasha Baron Cohen over haat en over de rol van de sociale mediabedrijven in de verspreiding ervan.






Today around the world, demagogues appeal to our worst instincts.  Conspiracy theories once confined to the fringe are going mainstream.  It’s as if the Age of Reason—the era of evidential argument—is ending, and now knowledge is delegitimized and scientific consensus is dismissed.  Democracy, which depends on shared truths, is in retreat, and autocracy, which depends on shared lies, is on the march.  Hate crimes are surging, as are murderous attacks on religious and ethnic minorities. 

What do all these dangerous trends have in common?  I’m just a comedian and an actor, not a scholar.  But one thing is pretty clear to me.  All this hate and violence is being facilitated by a handful of internet companies that amount to the greatest propaganda machine in history.


Think about it.  Facebook, YouTube and Google, Twitter and others—they reach billions of people.  The algorithms these platforms depend on deliberately amplify the type of content that keeps users engaged—stories that appeal to our baser instincts and that trigger outrage and fear.  It’s why YouTube recommended videos by the conspiracist Alex Jones billions of times.  It’s why fake news outperforms real news, because studies show that lies spread faster than truth.  And it’s no surprise that the greatest propaganda machine in history has spread the oldest conspiracy theory in history—the lie that Jews are somehow dangerous.  As one headline put it, “Just Think What Goebbels Could Have Done with Facebook.”

On the internet, everything can appear equally legitimate.  Breitbart resembles the BBC.  The fictitious Protocols of the Elders of Zion look as valid as an ADL report.  And the rantings of a lunatic seem as credible as the findings of a Nobel Prize winner.  We have lost, it seems, a shared sense of the basic facts upon which democracy depends.
When I, as the wanna-be-gansta Ali G, asked the astronaut Buzz Aldrin “what woz it like to walk on de sun?” the joke worked, because we, the audience, shared the same facts.  If you believe the moon landing was a hoax, the joke was not funny.
When Borat got that bar in Arizona to agree that “Jews control everybody’s money and never give it back,” the joke worked because the audience shared the fact that the depiction of Jews as miserly is a conspiracy theory originating in the Middle Ages.
But when, thanks to social media, conspiracies take hold, it’s easier for hate groups to recruit, easier for foreign intelligence agencies to interfere in our elections, and easier for a country like Myanmar to commit genocide against the Rohingya.

It’s actually quite shocking how easy it is to turn conspiracy thinking into violence.  In my last show Who is America?, I found an educated, normal guy who had held down a good job, but who, on social media, repeated many of the conspiracy theories that President Trump, using Twitter, has spread more than 1,700 times to his 67 million followers.  The President even tweeted that he was considering designating Antifa—anti-fascists who march against the far right—as a terror organization.  

So, disguised as an Israel anti-terrorism expert, Colonel Erran Morad, I told my interviewee that, at the Women’s March in San Francisco, Antifa were plotting to put hormones into babies’ diapers in order to “make them transgender.”  And he believed it.
I instructed him to plant small devices on three innocent people at the march and explained that when he pushed a button, he’d trigger an explosion that would kill them all.  They weren’t real explosives, of course, but he thought they were.  I wanted to see—would he actually do it?
The answer was yes.  He pushed the button and thought he had actually killed three human beings.  Voltaire was right, “those who can make you believe absurdities, can make you commit atrocities.”  And social media lets authoritarians push absurdities to billions of people.
In their defense, these social media companies have taken some steps to reduce hate and conspiracies on their platforms, but these steps have been mostly superficial.

I’m speaking up today because I believe that our pluralistic democracies are on a precipice and that the next twelve months, and the role of social media, could be determinant.  British voters will go to the polls while online conspiracists promote the despicable theory of “great replacement” that white Christians are being deliberately replaced by Muslim immigrants.  Americans will vote for president while trolls and bots perpetuate the disgusting lie of a “Hispanic invasion.”  And after years of YouTube videos calling climate change a “hoax,” the United States is on track, a year from now, to formally withdraw from the Paris Accords.  A sewer of bigotry and vile conspiracy theories that threatens democracy and our planet—this cannot possibly be what the creators of the internet had in mind.

I believe it’s time for a fundamental rethink of social media and how it spreads hate, conspiracies and lies.  Last month, however, Mark Zuckerberg of Facebook delivered a major speech that, not surprisingly, warned against new laws and regulations on companies like his.  Well, some of these arguments are simply absurd.  Let’s count the ways.
First, Zuckerberg tried to portray this whole issue as “choices…around free expression.”  That is ludicrous.  This is not about limiting anyone’s free speech.  This is about giving people, including some of the most reprehensible people on earth, the biggest platform in history to reach a third of the planet.  Freedom of speech is not freedom of reach.  Sadly, there will always be racists, misogynists, anti-Semites and child abusers.  But I think we could all agree that we should not be giving bigots and pedophiles a free platform to amplify their views and target their victims.
Second, Zuckerberg claimed that new limits on what’s posted on social media would be to “pull back on free expression.”  This is utter nonsense.  The First Amendment says that “Congress shall make no law” abridging freedom of speech, however, this does not apply to private businesses like Facebook.  We’re not asking these companies to determine the boundaries of free speech across society.  We just want them to be responsible on their platforms.
If a neo-Nazi comes goose-stepping into a restaurant and starts threatening other customers and saying he wants kill Jews, would the owner of the restaurant be required to serve him an elegant eight-course meal?  Of course not!  The restaurant owner has every legal right and a moral obligation to kick the Nazi out, and so do these internet companies.
Third, Zuckerberg seemed to equate regulation of companies like his to the actions of “the most repressive societies.”  Incredible.  This, from one of the six people who decide what information so much of the world sees.  Zuckerberg at Facebook, Sundar Pichai at Google, at its parent company Alphabet, Larry Page and Sergey Brin, Brin’s ex-sister-in-law, Susan Wojcicki at YouTube and Jack Dorsey at Twitter. 
 The Silicon Six—all billionaires, all Americans—who care more about boosting their share price than about protecting democracy.  This is ideological imperialism—six unelected individuals in Silicon Valley imposing their vision on the rest of the world, unaccountable to any government and acting like they’re above the reach of law.  It’s like we’re living in the Roman Empire, and Mark Zuckerberg is Caesar.  At least that would explain his haircut.
 Here’s an idea.  Instead of letting the Silicon Six decide the fate of the world, let our elected representatives, voted for by the people, of every democracy in the world, have at least some say.
Fourth, Zuckerberg speaks of welcoming a “diversity of ideas,” and last year he gave us an example.  He said that he found posts denying the Holocaust “deeply offensive,” but he didn’t think Facebook should take them down “because I think there are things that different people get wrong.”  At this very moment, there are still Holocaust deniers on Facebook, and Google still takes you to the most repulsive Holocaust denial sites with a simple click.  One of the heads of Google once told me, incredibly, that these sites just show “both sides” of the issue.  This is madness.
To quote Edward R. Murrow, one “cannot accept that there are, on every story, two equal and logical sides to an argument.”  We have millions of pieces of evidence for the Holocaust—it is an historical fact.  And denying it is not some random opinion.  Those who deny the Holocaust aim to encourage another one.
Still, Zuckerberg says that “people should decide what is credible, not tech companies.”  But at a time when two-thirds of millennials say they haven’t even heard of Auschwitz, how are they supposed to know what’s “credible?”  How are they supposed to know that the lie is a lie?
There is such a thing as objective truth.  Facts do exist.  And if these internet companies really want to make a difference, they should hire enough monitors to actually monitor, work closely with groups like the ADL, insist on facts and purge these lies and conspiracies from their platforms.
Fifth, when discussing the difficulty of removing content, Zuckerberg asked “where do you draw the line?”  Yes, drawing the line can be difficult.  But here’s what he’s really saying: removing more of these lies and conspiracies is just too expensive.

These are the richest companies in the world, and they have the best engineers in the world.  They could fix these problems if they wanted to.  Twitter could deploy an algorithm to remove more white supremacist hate speech, but they reportedly haven’t because it would eject some very prominent politicians from their platform.  Maybe that’s not a bad thing!  The truth is, these companies won’t fundamentally change because their entire business model relies on generating more engagement, and nothing generates more engagement than lies, fear and outrage.   

It’s time to finally call these companies what they really are—the largest publishers in history.  And here’s an idea for them: abide by basic standards and practices just like newspapers, magazines and TV news do every day.  We have standards and practices in television and the movies; there are certain things we cannot say or do.  In England, I was told that Ali G could not curse when he appeared before 9pm.  Here in the U.S., the Motion Picture Association of America regulates and rates what we see.  I’ve had scenes in my movies cut or reduced to abide by those standards.  If there are standards and practices for what cinemas and television channels can show, then surely companies that publish material to billions of people should have to abide by basic standards and practices too.

Take the issue of political ads.  Fortunately, Twitter finally banned them, and Google is making changes, too.  But if you pay them, Facebook will run any “political” ad you want, even if it’s a lie.  And they’ll even help you micro-target those lies to their users for maximum effect.  Under this twisted logic, if Facebook were around in the 1930s, it would have allowed Hitler to post 30-second ads on his “solution” to the “Jewish problem.”  So here’s a good standard and practice: Facebook, start fact-checking political ads before you run them, stop micro-targeted lies immediately, and when the ads are false, give back the money and don’t publish them.

Here’s another good practice: slow down.  Every single post doesn’t need to be published immediately.  Oscar Wilde once said that “we live in an age when unnecessary things are our only necessities.”  But is having every thought or video posted instantly online, even if it is racist or criminal or murderous, really a necessity?  Of course not!

The shooter who massacred Muslims in New Zealand live streamed his atrocity on Facebook where it then spread across the internet and was viewed likely millions of times.  It was a snuff film, brought to you by social media.  Why can’t we have more of a delay so this trauma-inducing filth can be caught and stopped before it’s posted in the first place?

Finally, Zuckerberg said that social media companies should “live up to their responsibilities,” but he’s totally silent about what should happen when they don’t.  By now it’s pretty clear, they cannot be trusted to regulate themselves.  As with the Industrial Revolution, it’s time for regulation and legislation to curb the greed of these high-tech robber barons. 

In every other industry, a company can be held liable when their product is defective.  When engines explode or seatbelts malfunction, car companies recall tens of thousands of vehicles, at a cost of billions of dollars.  It only seems fair to say to Facebook, YouTube and Twitter: your product is defective, you are obliged to fix it, no matter how much it costs and no matter how many moderators you need to employ.

In every other industry, you can be sued for the harm you cause.  Publishers can be sued for libel, people can be sued for defamation.  I’ve been sued many times!  I’m being sued right now by someone whose name I won’t mention because he might sue me again!  But social media companies are largely protected from liability for the content their users post—no matter how indecent it is—by Section 230 of, get ready for it, the Communications Decency Act.  Absurd!

Fortunately, Internet companies can now be held responsible for pedophiles who use their sites to target children.  I say, let’s also hold these companies responsible for those who use their sites to advocate for the mass murder of children because of their race or religion.  And maybe fines are not enough.  Maybe it’s time to tell Mark Zuckerberg and the CEOs of these companies: you already allowed one foreign power to interfere in our elections, you already facilitated one genocide in Myanmar, do it again and you go to jail.

In the end, it all comes down to what kind of world we want.  In his speech, Zuckerberg said that one of his main goals is to “uphold as wide a definition of freedom of expression as possible.”  Yet our freedoms are not only an end in themselves, they’re also the means to another end—as you say here in the U.S., the right to life, liberty and the pursuit of happiness.  But today these rights are threatened by hate, conspiracies and lies.

Allow me to leave you with a suggestion for a different aim for society.  The ultimate aim of society should be to make sure that people are not targeted, not harassed and not murdered because of who they are, where they come from, who they love or how they pray.

If we make that our aim—if we prioritize truth over lies, tolerance over prejudice, empathy over indifference and experts over ignoramuses—then maybe, just maybe, we can stop the greatest propaganda machine in history, we can save democracy, we can still have a place for free speech and free expression, and, most importantly, my jokes will still work.

bron: ADL.org

Gentse Feesten, Dag 6

Op deze nationale feestdag een druk programma.
Onverwacht bleek 21 juli ook voor ons een rustdag te zijn, dus tijd genoeg om op de Feesten te gaan rondzwalpen.

Eerst en vooral naar de Minnemeers voor een interessant debat:

IS DE DROOM VAN DE SCANDINAVISCHE VERZORGINGSSTAAT VOORBIJ EN ZIJN WE OP WEG NAAR HET DUITSE MODEL? (geen automatische indexkoppeling, geen minimumlonen, langer werken, werkloosheidsvergoedingen beperkt in de tijd)
met RUDY DE LEEUW, FRANCINE MESTRUM, MARC DE VOS, PAUL DE GRAUWE, JOHN VANDAELE, JAN VERCAMST, BRUNO TOBBACK en WOUTER VAN BESIEN

Daarna zal ik de rest van de avond zich afspelen Bij Sint-Jacobs:

Om 19u is er de Uitreiking van de Prijs voor de Democratie

De Prijs Jaap Kruithof gaat dit jaar naar het Field Liberation Front: omdat ze "terug het debat over burgerlijke ongehoorzaamheid als actievorm nieuw leven inblazen (niet alle protest moet hip of ludiek zijn...) en het debat stimuleren over de totale vermarkting door het neoliberaal systeem van het landbouw- en voedselsysteem.

De Prijs voor de Democratie gaat naar: DeWereldMorgen: "Een goed werkende democratie kan immers niet zonder media die vrij en onafhankelijk nieuws en duiding brengen."

Daarna blijven we hangen bij Trefpunt, om 20u volgt het optreden van Zjef Vanuytsel.
een voorproefje:


of toepasselijker voor de Feesten:


Na de Gentse Zangstonde is het om 21u30 tijd voor Yevgueni.


Tot straks op de Gentse Feesten!

de Neveneffecten van Gebakken Lucht

De ronduit geniale bende van Neveneffecten bewijzen nog maar eens dat ze gewoonweg geniaal zijn.

De eerste aflevering van hun nieuwe uitvinding Basta is een schot in de roos. Een 'wraakoefening' op bedrijven met slechte klantendiensten en hulplijnen is zeer goed gevonden en wordt alom enthousiast gepost.

Maar geniaal is het stuk over de media, de plaag van de overgenomen persberichten als 'artikels' op nieuwswebsites en in kranten en vooral het gemak om platvloerse reclame in de media te krijgen.

Vorig jaar werd het medialandschap opgeschrikt door de ontdekking dat een hele reeks persberichten die de journalisten in hun mailbox kregen en die ze plichtsgetrouw omzetten via de wetenschappelijk geteste 'copy paste-methode' tot volwaardige artikels en die de redacteurs vervolgens promoveerden tot in de pagina's van de kranten, soms zelfs de voorpagina's eigenlijk gewoon valse persberichten waren, geheel en al verzonnen door mensen bij Woestijnvis.

DeWereldMorgen.be reageerde toen enthousiast op deze ronduit beschamende onthulling. GetBasic (indymedia.be en later DeWereldMorgen.be) klaagt al jaren de copy-paste praktijk bij de commerciële media aan. De bedenking die toen gemaakt werd, zeer terecht overigens, was dat Woestijnvis een 'lege stunt' bracht, op het eerste zicht geen actie, geen analyse maar een ordinaire publicitaire stunt voor een zoveelste WoestijnVis-programma.

Maar Neveneffecten brachten geen dwaas en leeg programma waarin een beetje gelachen werd met de media maar ze brachten in de onlangs uitgezonden aflevering een uitgebreid item over het copy-pasten, het gebrek aan bronnen-checking, de besparingen in de mediabedrijven en de tijdsdruk van journalisten. Daarbij zelf een ongedwongen productplacement voor de analyses van Flat Earth News.




Meer over de toestand van onze media: DeWereldMorgen.be, GetBasic.be en in het MediaActivisme-handboek

Voor de liefhebbers die geen tv hebben:

"these goddamned newspapers!"

Chris Hedges, columnist bij het fantastische TruthDig.com, bracht deze week een zeer lezenswaardig interview met Ralph Nader, de Amerikaanse activist en herhaaldelijk presidentskandidaat. Enkele rake passages:

"The more outrageous the Republicans become, the weaker the left becomes. The more outrageous they become, the more the left has to accept the slightly less outrageous corporate Democrats."

Over het verschil tussen Bush, McCain en Obama is hij glashelder: "But once you take a broader view, it is the difference in the mph of corporatism. McCain is 50 miles per hour and Obama is 40 miles per hour."

Hij maakt een vlammende analyse van de toestand van links Amerika vandaag de dag:
"The left has disemboweled itself. It doesn't even have a strategy every four years like a good poker player. The best example is Richard Trumka and the AFL-CIO. Obama has given them nothing. Therefore, they are demanding nothing. They huff and puff. They make tough speeches. But Trumka hasn't even made Obama's campaign pledge of a $9.50 minimum wage by this year an issue. If you want to increase consumer demand, what better way to do it than to unleash $300 billion in wages? The card check for unionization, which Obama pledged as his No. 1 sop to the labor unions, is dead. The unions do not even demand a hearing. And now wait till you see what they will do to the public employee unions. Part of it is their own fault. They are going to be crushed. Everybody is ganging up on them. You have new class warfare. It is non-unionized lower income and middle class taking it out on the unionized middle-income public employees. It is a classic example of oligarchic manipulation. It will start playing out big time in New York State with Andrew Cuomo and others. They will start saying, ‘Why are you getting this? Most workers who pay the taxes, who pay your salaries, are not getting this.' This plays."

de media:
"The so-called liberal media, along with Fox, is touting the tea party and publicizing Palin. There was an editorial on Dec. 27 in The New York Times on the Repeal Amendment, the right-wing constitutional amendment to allow states to overturn federal law. The editorial writer at the end had the nerve to say there is no progressive champion. The editorial said that the liberals and progressives have faded out to let the tea party make history. And yet, for months, all The New York Times has done is promote Sarah Palin and Glenn Beck. They promote Newt Gingrich and the neocons on the Op-Ed pages. The book pages of the newspaper ignore progressive authors and pump all the right-wing authors.

"If we don't raise hell, we won't get any media. If we don't get any media, the perception will be that the tea party is the big deal."

"They are afraid of the right-wing because the right-wing bellows, and they have become right-wing. These goddamned newspapers should be picketed."

En tenslotte de toekomst:
"Every major movement starts with field organizers, the farmers, unions, and the civil rights movement. But there is nothing out there. We need to start learning from what was done in the past. All over the country people are pissed off. They hate Wall Street. They know they are being gouged. They know they are slipping behind. They know their kids will not be as well off as they were, and they were not that well off. But no one is putting it together."
The only way the union leaders can continue is to be in the shadows. And you don't build a strong movement in the shadows.

"The black swan question is whether something will erupt that is rare, extreme and unpredictable. It is amazing that it hasn't happened in any pockets of the country. How much more can the oppressed take before they revolt? And can they revolt without organizers? These are the two important questions. You have got to have organizers, and as of now we don't."

De televisiejournalistiek regeert het land

De geniale Dominee Gremdaat geeft een prachtige preek op een vrijzinnige meeting, daarin neemt hij de media in Nederland onder de loep, vooral dan de politieke verslaggeving.

de televisiejournalistiek regeert het land

"het vreemde is dat politici dat ook doen, verantwoording afleggen, vaak met hangende pootjes."

"Geen enkele politicus zegt, 'he, sodemietert dan toch op met die stomme kutvraag zeg, want een infantiel gedoe zeg, Jezus Christus. Nee, ik ga niet met een belletje rinkelen... Nee, ik ga niet aan een quizje meedoen, wordt toch kleuterjuffrouw in plaats van politiek verslaggeefster.'"

"Er wordt geen poging gedaan door de journalistiek om achter de inhoud te komen, achter de motivatie. Men is alleen uit op sensatie, versprekingen, misverstanden en kleineren en alles uitvergroten."

Over de politici: "Waar hebben politici hun slappe rug gekregen, hun weke karakter? Waarom durven ze niet weg te lopen na een debiele vraag?"

"Het trieste is dat het om het spel gaat, en niet om de inhoud".





"Wat een triestheid"

Een analyse die evenzeer opgaat voor onze media denk ik dan. Al vrees ik, eerlijk gezegd, dat het bij ons nog een stuk erger is gesteld.

meer analyses en preken van dominee Gremdaat.


En dan wens ik jullie allen nog een fijne voortzetting van de maaltijd met spekjes en zo.

waarschuwingen op kranten binnenkort verplicht?

De Britse blogger Tom Scott heeft een reeks waarschuwingsstickers uitgebracht om op kranten te plakken.

Enkele treffende voorbeelden:

Een na te volgen voorbeeld me dunkt én verplicht op alle commerciële kranten.

nieuws dat er toe doet

Moesten er mensen zijn die nog niet op de hoogte zijn. Op 1 maart werd een nieuwe online nieuwssite gelanceerd: DeWereldMorgen.be

DeWereldMorgen brengt dagelijk nieuws dat er toe doet uit binnen- en buitenland. DeWereldMorgen is een niet-commercieel dagblad.

Vanuit het maatschappelijke middenveld

DeWereldMorgen werkt met de expliciete steun van heel wat organisaties:

Arbeidersbeweging en vakbonden:

• ACW: ACV – Algemeen Christelijk Vakverbond, CM – Christelijke Mutualiteit, Okra – trefpunt 55+, KAV – Vrouwen die bewegen, KWB – eensgezind, Wereldsolidariteit, Pasar, KAJ; Vlaams ABVV – Algemeen Belgisch Vakverbond; ACLVB
• Vakcentrales: LBC-NVK Landelijke Bediendencentrale, ACV Transcom;

Cultuur: Vooruit, De Buren, Victoria Deluxe, Masereelfonds

Milieu: BBL – Bond Beter Leefmilieu, Greenpeace, Ecolife

NGO’s voor ontwikkelingssamenwerking: 11.11.11, Oxfam in België: Oxfam Solidariteit & Oxfam Wereldwinkels, Vredeseilanden, FOS – Fonds voor Ontwikkelingssamenwerking, Intal, Broederlijk delen

Vrede: Vredesactie, Vrede, Jeugd & Vrede

Diverse: Verenigde Verenigingen, Attac Vlaanderen, Netwerk Vlaanderen, Amsab, Global Society, Lokale partners: Foyer (Molenbeek), Uilekot

DeWereldMorgen.be heeft daarnaast ook een hele waslijst aan inhoudelijke partners:

De Gids op Maatschappelijk Gebied, Oikos, Marxistische Studies, Linx+, Brood en Rozen, Argus, StampMedia, KifKif.be, Vrede en Rec Radiocentrum.

Deelnemen

Maar DeWereldMorgen is niet alleen een nieuwssite om te lezen, je moet er ook aan deelnemen.

DeWereldMorgen werkt met burgerjournalisten en met een 'community'. Verenigingen, initiatieven en individuen worden opgeroepen om een 'blog' te openen op DeWereldMorgen.be. Onder uw eigen naam, met de vakbondsgroep van uw bedrijf, met uw wijkcomité, uw studentenvereniging, met uw duivenmelkersclub,... Daarop kunt ge niet alleen zeggen wat ge te zeggen hebt, maar ook nieuws posten. Regelmatig halen we nieuws uit de community die we op onze voorpagina zetten. Iedereen die foto's trekt van acties of activiteiten, wordt uitgenodigd om deze op DeWereldMorgen.be te posten. Zo krijgt de redactie een hoeveelheid aan materiaal om aan de slag mee te gaan.

Lees hier alles over hoe je allemaal kunt deelnemen.

Ik zou zeggen surf als de gesmeerde bliksem naar DeWereldMorgen.be lees, geef commentaar én open een blog.

Vragen en of opmerkingen kan je steeds doorgeven. Lezersfeedback wordt ten zeerste aangemoedigd. Vind je bepaalde artikels onduidelijk? Vind je dat bepaalde zaken behandeld hadden moeten worden? Vind je dat bepaalde dingen anders hadden moeten brengen? Laat het ons weten.

Zo tot zover de schaamteloze reclame.

Chavez, de aardbeving en commerciële media

Een tijdje geleden verscheen op het internet een ronduit bizaar bericht: Hugo Chavez, president van Venezuela, zou de VS ervan beschuldigd hebben de aardbeving in Haïti te hebben veroorzaakt.

Dit bericht werd eerst gebracht door de Spaanse krant ABC en, zoals dat gaat, prompt overgenomen door zowat alle kranten, ook in België, zoals GvA en HBVL

Verbazingwekkend bericht, dat Chavez uitgesproken tegenstander is van het Amerikaans imperialisme staat als een paal boven water, maar dat hij zich zou inlaten met complottheorieën?

Maar wat het verbazingwekkende van al is, blijkbaar heeft geen enkele journalist het artikel deftig gelezen, of indien ze het wel gelezen hebben, het toch gewoon gebracht, want 'anders brengt de concurrentie het'.
De Spaanstalige krant ABC plukte een comment uit de reactiepagina van de site van de Venezuelaanse zender Vive en bracht dit op haar voorpagina als de mening van de president. Geen enkele journalist heeft zich blijkbaar de moeite getroost om eens te gaan kijken naar die site, of om eens te checken of dit daadwerkelijk een uitspraak van Chavez was. Nee, gewoon copy-pasten en je hebt nieuws.

de commerciële: 0
een oplettende activist: 1

Dit krijg je dus als je commerciële media combineert met een smeercampagne tegen een progressief regime.

Meer over de campagne tegen Chavez

Bloed en Tranen

Peter Heirman, de hoofdredacteur van Visie, schreef in de editie van deze week een 'mea culpa', de toestand van de media vandaag de dag.

Bloed en tranen

Riooljournalistiek van het ergste soort, dat was het verwijt dat vooral Het Laatste Nieuws te slikken kreeg bij de berichtgeving over de moord op Kevin en Shana. Dekritiek kwam ook van collega’s vanandere media.

Mag ik van de gelegenheid gebruik maken om een mea culpa te slaan?
In een vorig leven was ik zelf regionaal journalist bij het Volk en enkele maanden ook bij, o wee, Het Laatste Nieuws. Je leven vult zich dan met dorpspolitiek, lokale verenigingen, wijkfeesten, markante dorpsbewoners en meer van dat.
Maar af en toe bots je ook wel eens op minder aangename nieuwsfeiten Moorden zijn (gelukkig maar!) absoluut uitzonderlijk, (dodelijke) verkeersongevallen komen des te meer voor. Ook daar vallen bloed en tranen te rapen.
Ja, ik heb het ook gedaan. Gaan bellen bij de buren over wat voor iemand hij was, wie zijn vrienden waren, hoe de buren hem zich zullen herinneren. Of, erger nog, moeder, vader, broer of zus de pieren uit de neus halen. En dan gaat het vaak over een slachtoffer, niet over een dader. Familie, nabestaanden? Zaten zij te wachten op die verhalen? Je werd niet geacht het je af te vragen. Als jij het niet deed, ging je collega van de concurrerende krant met het verhaal lopen.
Heel af en toe slaag je erin om een sereen verhaal te brengen, waarin ook de nabestaanden troost vinden. Maar doorgaans hou je er een wee gevoel aan over. Dergelijke journalistiek is een en al ranzigheid. Ik kan er geen ander woord voor bedenken.

Maar ja, je bent jong en je wil je bewijzen en bovendien ben je freelancer, dus hoe meer (en sensationeler) je schrijft, hoe meer brood op de plank. Het zijn zeer
flauwe excuses en ik wil ze dan ook niet inroepen. Zoals ik al zei, dit is een mea culpa. Om maar te zeggen dat de kritiek op Het Laatste Nieuws meer dan terecht is. Alleen klinkt hij bijzonder hol uit de mond van collega-journalisten. De berichtgeving in andere kranten en op televisie moest in voyeurisme nauwelijks onderdoen voor de grootste krant van’t land. Ook die van de ‘kwaliteitskranten’. Tot onze openbare omroep toe. Dat de ene de volledige naam publiceerde en de andere alleen initialen, het is een puur cosmetisch onderscheid. Je daarachter verbergen getuigt van verregaande hypocrisie.

Misschien moeten we op zoek naar andere, nieuwe media die los staan van commerciële belangen.

de mooiste krant ter wereld, volgens Wim de Bie

Wim De Bie, bekend Nederlands komisch genie, heeft zich ontpopt tot Nationale Mentale Coach. Dit deed hij op vraag en voordracht van 'De Federatie van Coaches'.

Nederland zal er mentaal enorm op vooruitgaan met een dergelijke coach. Laat ons hopen dat voldoende Belgen de aanbevelingen van de coach in overweging nemen.

Vandaag neemt hij de kranten onder de loep, en hij geeft een aantal aanbevelingen mee. "De Nationale Mental Coach geeft de kranten hoop voor de toekomst."

Meer dan het bekijken waard:

netwerken in Belgrado

Kameraden en vrienden,

zoals sommigen onder jullie zouden moeten kunnen geweten hebben, zat uw kameraad vorige week in de hoofdstad van het voormalige Joegoslavië, voor een 'partnerbuilding building seminar', geheel en al op kosten van Europese Unie.
GetBasic vzw werd er vertegenwoordigd door Greet en mezelf. Onze taak: GetBasic voorstellen en contacten leggen met andere organisaties die met jeugd en media bezig zijn.
De andere organisaties daar aanwezig waren: RAA Berlin (Duitsland), Kriterion-Sarajevo (Bosnië-Herzegovina), het Vega Youth Center (Servië), ass. Hemisferios solidarios (Portugal), GlobalSoma (Griekenland), Droni (Georgië), Youth4Media network (een Europees netwerk met hoofdkwartier in Müntzer, Duitsland), het MediaEducationCentre Belgrade (Servië) en Link (Italië).

Een hele hoop interessante organisaties, waarvan we er een aantal uitgebreider zullen belichten in de nabije toekomst.

(foute) foto's van dit interessante event uiteraard op facebook.

lancering Media en Racisme

Kameraden en Vrienden,

tijd voor een ongegeneerd vleugje reclame:

vanavond, 3 december, lanceert indymedia.be (mijn werkgever voor de vergeetachtigen onder ons) haar nieuwste media-reader, Media & Racisme.

Johnny Van Hove, Katleen De Ridder, Ico Maly en Marc-Antoon De Schrijver zullen tekst en uitleg geven bij het probleem 'Media & Racisme' maar ook mogelijke oplossingen aanreiken.

De avond vind plaats in de Stadscampus van de UA, aula R001, Rodestraat 14, 2000 Antwerpen.

"Al die willen de vrouw onderdrukken, moeten mannen met baarden zijn. Ali, Musa, Adbullah, die hebben baarden, die hebben baarden. Het aloude volkslied heeft blijkbaar een nieuwe tekst gekregen.

Onverdraagzame integristen en notoire ‘salafistische wahabieten’. Je kan geen krant meer open slaan of je wordt om de oren geslagen met ‘de gevaren van de multiculturele samenleving’. Wie in het dagelijkse leven niet echt in contact komt met de ‘nieuwe Vlamingen’ zou er schrik van krijgen.

Waarom brengen de media zo graag negatieve verhalen over ‘de ander’? En hoe kan het anders? In deze reader vindt u diepgaande beschouwingen en analyses, maar ook praktische tips.

Hoe racisme in de media werkt wordt haarfijn uitgelegd door enkele vooraanstaande academici en activisten.

De beeldvorming over Afrika en haar ‘primitieve inboorlingen’ wordt bestudeerd door Johnny Van Hove, onderzoeker aan de Universiteit van Bremen. Katleen De Ridder van het Minderhedenforum beschrijft het latente racisme van de media en wijst op de maatschappelijke opdracht van de journalisten. Vier jonge media-activisten ontleden het verhaal van het hoofddoekenverbod volgens De Standaard. Prof. dr. Sami Zemni (UGent) zet z’n mes in het islamdebat. Ico Maly van Kif Kif gaat dieper in op de impact van racistische beeldvorming op de maatschappij.

Kan het anders? In Kant kiezen tegen racisme. Vijf uitdagingen voor antiracistische media formuleert Marc-Antoon De Schryver van Indymedia.be de vijf meest urgente uitdagingen voor media die zich achter de antiracistische strijd willen scharen.

Racisme is een misdaad. Indymedia.be wil met deze reader niet alleen een signaal geven, maar iedereen die bezig is met media – journalisten, media-activisten en geëngageerde lezers – ook aanzetten om volledig te gaan voor antiracistische media."

handiwatch, beeldvorming over handicap

Een tip voor eenieder die een beetje met media bezig is of eenieder die wel eens tv kijkt: GRIP lanceert een nieuwe mediawatch - website, specifiek rond personen met een functiebeperking. "Handiwatch bekijkt nieuwsartikels en programma’s met een kritische bril. We onderzoeken hoe personen met een handicap worden voorgesteld. Met deze analyses laten we mediamakers zien wat goede en minder goede beeldvorming is. Voorbeelden zeggen immers meer dan algemene theorieën."

Een aanrader is de rubriek 'Hallo Pers' met daarin een 'taalwijzer'. Op een normale manier spreken en schrijven over 'gehandicapten', 'debielen', 'spasten' en 'mongolen' voor dummies dus.

"Eén op tien Vlamingen heeft een handicap. Mensen met een handicap zijn een groeiende groep burgers, die deel uitmaken van de maatschappij. De media geven hier niet altijd een juiste weerspiegeling van. Als ze al aan bod komen, is het vaak als zielige slachtoffers of als superhelden die iets bereiken ondanks hun handicap. Handiwatch stelt dat mensen met een handicap een meerwaarde bieden, vaak dankzij hun handicap ofwel gewoon als mens met beperkingen én talenten. Ook op andere vlakken (afkomst, godsdienst, gender, seksuele gerichtheid, leeftijd,…) is diversiteit een meerwaarde voor maatschappij én media.
Het beeld dat iemand heeft van personen met een handicap, heeft een effect op zijn houding en gedrag tegenover deze groep. In dit proces spelen de media een steeds grotere rol. Mediamakers en journalisten bieden niet zomaar een afspiegeling van de werkelijkheid. Ze interpreteren eerst ‘bestaande’ denkbeelden, om ze daarna te bevestigen. Ze hebben echter ook de mogelijkheid om de beeldvorming bij te stellen en maatschappelijke denkbeelden te veranderen."

Positief is ook dat ze zeker niet alleen willen klagen, er is een rubriek 'Goed bezig'.

marokkanenweek

Het moet gezegd zijn Tom Naegels, soms is hij ronduit goed. Deze week neemt hij in De Standaard in Spijkerschrift de media-aandacht voor 'de allochtoon' onder de loep.
Enkele passages:

Het was weer Turken- en Marokkanenweek, hebt u dat ook gezien? Je krijgt daar geen vat op: eerst zijn ze maanden van de radar verdwenen, en dan plots krijgen we er niet genoeg van.

het echte vraagstuk: mag een overheid haar macht aanwenden om in naam van de vrijheid, de vrijheid in te perken? Mag je sociale druk, peer pressure, tegengaan met de hakbijl van de wet? Kun je waarschuwen tegen sluipende islamisering, als de secularisering zo zichtbaar, in zoveel domeinen en vanuit zulke machtige posities wordt opgelegd? Lastige vragen, door de leerlingen pertinent gesteld. Gelukkig zijn ze nu vervangen door waar wij liever over praten: moslims zijn fanatici, ze zouden hun kinderen nog eerder onderwijs ontzeggen. Hitsig, hetzerig, heetgebakerd, zo kennen we ze.

Misschien is dat eens een taboe om te doorbreken. Hoe wij, Vlamingen, journalisten en lezers, altijd over dezelfde onderwerpen willen praten. En die altijd op dezelfde manier behandelen. Met dezelfde invalshoek, dezelfde sympathieën, dezelfde ergernis ook voor mensen die er anders over denken. Die men er dan van beschuldigt taboes in stand te houden. Waarna er een groot debat moet komen, steevast geleid door een Vlaming, waarin opnieuw over dezelfde onderwerpen gepraat wordt omdat men denkt dat de Vlaamse lezers alle vorige grote debatten niet gevolgd hebben.Onze kennis evolueert niet. Ons interesseveld verbreedt niet. Het Debat leidt nergens toe. Zelfs het feit dat een Marokkaanse vrouw tegenwoordig geen zeven kinderen meer heeft, wordt in Humo als het 'doorbreken van een cliché' voorgesteld. Hebben zelfs de journalisten van Humo dan geen Marokkaanse vrienden?Daar komt het waarschijnlijk op neer. Je schrijft beter, rijker, veelzijdiger, over de dingen die je kent. Je kan het een blanke, niet-gelovige journalist uit de middenklasse niet verwijten dat hij meer begrip heeft voor een blanke, niet-gelovige schooldirecteur uit de middenklasse. En dat hij verbaasd staat te kijken naar die woeste moslima's, die zoveel spel maken over een stuk stof. En dat drie Turkse moordenaars meteen een patroon vormen, terwijl zelfs twintig Vlaamse dat niet doen. En dat hij altijd dezelfde vragen stelt, omdat dat de enige vragen zijn die hij kan bedenken.Bovendien, wie vindt het erg? Er zijn toch geen moslims die deze krant lezen. Die zoeken iets meer, nu ja, ophitsends. Iets met meer clichés, en veralgemeningen.

bevraging in de media

Gisteren deed VVS zijn bevraging aan de Heizel. Deze actie ging niet ongemerkt voorbij. Zowel het VTM-nieuws als het VRT-nieuws brachten het.

het VTM-nieuws is hier te bekijken, vanaf 05:50



Belga verspreide volgend bericht:
Toegangsexamen geneeskunde: VVS voert onderzoek bij kandidaten
BRUSSEL 26/08 (BELGA) = De Vlaamse Vereniging van Studenten VVS houdt een bevraging onder de ruim 2.000 kandidaat-studenten die vandaag/dinsdag afgezakt zijn naar de Heizel voor de tweede sessie van het ingangsexamen arts/tandarts. Doel van het wetenschappelijk onderzoek is na te gaan in welke mate de selectie van de toegangsproef sociaal vertekend is, aldus de VVS in een mededeling.
VVS vindt dat iedereen, wars van socio-cultureel milieu of sociaal-economische achtergrond, de studierichting moet kunnen volgen van zijn/haar dromen. De studentenvereniging heeft vragen bij de noodzaak van de federale contingentering van de toegang tot de medische beroepen, die
een uitzondering vormt op de vrije toegang tot het hoger onderwijs.
Voor VVS is het leidinggevende principe dat elke student - overeenkomstig zijn intellectuele capaciteiten en motivatie - de opleiding van zijn of haar keuze moet kunnen volgen. De studentenorganisatie is er niet van overtuigd dat een centraal ingangsexamen iedereen gelijke kansen kan garanderen. Zo slaagt het examen er niet in om de motivatie juist te vatten, aangezien 15 procent van de deelnemers die slagen nooit de opleiding arts/tandarts aanvangen. Ondanks de ingangsproef is het slaagpercentage na het eerste jaar geneeskunde/tandarts nog steeds slechts 85 procent, zo stelt VVS, die nog opmerkt dat de kans erg groot is dat de toelatingsproef ook heel wat bekwame en gemotiveerde jongeren met veel potentieel doet afvallen.
Tenslotte blijft VVS zich vragen stellen bij de nood aan een federale contingentering. De studenten zijn niet blind voor de budgettaire problemen, maar hielden altijd vol dat er andere en betere besparingsmaatregelen waren (zoals bijsturing van het voorschrijfgedrag, fidelisering, echelonnering en opwaardering van de huisartspraktijk...) die de contingentering overbodig zouden maken. Anderzijds plaatst VVS vraagtekens bij het bepalen van het contingent omdat er onvoldoende betrouwbaar cijfermateriaal over het beroepsactieve korps is om te kunnen
plannen./.AHO/SAG