de Polovetser Dansen

tijd voor een muzikaal intermezzo.

Vandaag een prachtig stukje opera, Prins Igor van Alexander Borodin.

Alexander Porfirjevitsj Borodin (1833-1887) was een Russisch chemicus en componist.
Als componist behoorde hij tot de Machtige Hoop ofte De Vijf. Een groep van vijf fantastische Russische componisten: Mili Balakirev, César Cui, Modest Moessorgski, Nikolaj Rimski-Korsakov en onze Borodin. Zij waren echte romantici, nationalistisch, met een voorliefde voor de nationale geschiedenis, het volkse en het exotische. Ze waren gefascineerd door de volksmuziek.

In 1869 zette hij zich aan zijn bekendste werk, de opera over Vorst Igor.

De opera verhaalt over Prins Igor van Novgorod-Severski.
Igor Svyatoslavich de dappere (1151-1202), prins van de Rurik-dynastie.
Hij was prins van Novgorod-Seversk van 1180 tot 1198. Kiev werd geconfronteerd met de Kumaren, een Turkstalig steppevolk, dat door de Russen Polovtsj genoemd werd.
De Polovtsj worden geleid door Khan Gzak. Enkele Rus' prinsen, waaronder Igor, lanceren een veldtocht tegen Khan Gzak, hun leger wordt echter verslaan en prins Igor wordt gevangenen gezet.

De Khan is een echte heer en organiseert entertainment voor zijn gevangene en laat dansen uitvoeren, de Dans van de Polovtsiaanse Maagden.
De zoon, prins Vladimir trouwt met de Khans' dochter Konchakovna. Samen ontsnappen ze en keren terug naar Putvi.


In 1795 wordt in de bibliotheek van het klooster van Yaroslavl de 'Slovo o polku Igoreve' teruggevonden, een episch gedicht over de campagne van prins Igor.
Dit prikkelt uiteraard de romantische componisten en op aansturen van Vladimir Stasov zet Borodin zich aan het project.
In 1887 overlijdt Borodin, het onafgewerkte manuscript wordt verzameld door Stasov en Rimsky-Korsakov. De laatste zal samen met Aleksandr Glazunov de opera afwerken.
In 1890 gaat de opera in wereldpremiere in Sint-Petersburg.

Uit deze opera brengen we vandaag de eerste scene uit de tweede Akte, de Polovetser Dansen.

Dit is tevens het bekendste stuk van deze opera. Vooral dan omdat het zo vaak opgevoerd wordt in herwerkte versies, in de musical Kismet wordt het stuk gebracht als 'Stranger in Paradise', wereldberoemd in de uitvoering van Tony Bennett.
Maar ook Ray Conniff, Wes Montgomery en Bing Crosby brachten hun versies op de markt.
Sommigen zullen het werk ook kennen door het rap-meets-klassiek-project 'The Rapsody' uit 1997, daarbij brachten Warren G en Sissel hun versie.

voor de liefhebbers:



Het is een magnifieke dans, uitgevoerd door de vrouwelijke slaven. Het is een ware orientalistische, exotistische fantasie.

Deze uitvoering is van 1990, een productie van Andre Szerban, in het Royal Opera House van London:




Voor de liefhebbers (en de freaks die graag vergelijken) nog een aantal uitvoeringen:

De uitvoering door de Kirov Opera en Ballet onder leiding van Valery Gergiev, in een choreografie van Mikhail Fokine. Met formidabele kostuums.



Dan tenslotte nog een stukje filmgeschiedenis, een fragment uit de klassieker, Prince Igor van Roman Tikhomirov uit 1969, eveneens uitgevoerd door Kirov Opera en Ballet, toen uit Leningrad.

Moslims in Space!

The Daily Show With Jon Stewart	Mon - Thurs 11p / 10c
Wish You Weren't Here
www.thedailyshow.com
Daily Show Full Episodes Political Humor Tea Party

De geweldige Jon Stewart over de NASA, moskeeën en de media. Kortom, lachen met islamofoben!

Gentse Feesten 2010

Kameraden en vrienden,
het is weer een tijdje geleden dat ik nog eens geblogd heb, de reden, uiteraard, de enige echte Gentse Feesten. En zoals steeds was het wederom serieus de moeite.

Met de ploeg van DeWereldMorgen.be hebben we, ter verheffing van het volk, tien dagen lang verslag uitgebracht van de Feesten. Concerten, theatervoorstellingen, debatten, amusement en kermis-plezier, voor elk wat wils dus.

Alles over de Gentse Feesten op DeWereldMorgen.be

Haïti, na zes maand

Zes maand geleden werd Haïti door een zeer zware aardbeving. Honderdduizenden doden en miljoen daklozen.
Direct na de aardbeving kwam van overal hulp op gang en werden miljarden euro's noodhulp beloofd.
Maar na een half jaar leven nog vele Haïtianen nog steeds in mensonwaardige omstandigheden. , Vluchtelingenkampen, een de facto staatsgreep, buitenlandse Ngo's die de plak zwaaien, Amerikaanse troepen die hun 'noodhulp' omgevormd lijken te hebben tot een permanent kampement. Kortom er is nog een lange weg te gaan.


Democracy Now trok naar Haïti en maakte een boeiende reeks videoreportages. Zeker en vast het bekijken meer dan waard.

Op DeWereldMorgen.be vind je heel wat achtergrondinformatie over de oorzaken en de gevolgen van de ramp:
Haïti en de Caraïben: na de aardbeving nog een tsunami?
Haïti: kroniek van een aangekondigde ramp
Politieke wil ontbreekt om seksueel geweld in Haïti aan te pakken
Haïti: "Rampenkapitalisme op steroïden"
Haïti: een 'gangster's paradise'?

Dit uitstekend artikel door Johnny Van Hove is evenzeer een aanrader: Haiti: Six Months after the Quake

de Vooruitgroep over de N-VA-Doctrine

De Vooruitgroep, Gentse progressieven die genoeg hebben van al dat Vlaams-nationaal gezwam, waaronder Pascal Debruyne, Eric Goeman, Ida Dequeecker, Rik Pinxten, Dirk Tuypens, Ico Maly, Dominique Willaert en Jan Blommaert, heeft een zeer interessant opiniestuk geschreven. Enkele bijzonder rake passages:

"Het opvallendste kenmerk van de voorbije verkiezingen is wellicht dat de standpunten van de N-VA bijna op geen kritiek stuitten. Alsof er op programma en ideologie niets af te dingen valt. Ook de progressieve partijen Groen! of SP.A konden of wilden geen ernstig tegenwerk bieden. Zij waren soms kritisch over de methode of over de haalbaarheid van enkele punten.
Praktische bezwaren dus en geen principiële. Heeft de N-VA dan de ideale synthese geformuleerd die alle tegenstellingen tussen conservatief en progressief overstijgt in een nieuw maatschappijmodel dat iedereen tevreden stelt?"

De Vooruitgroep ziet drie cruciale pijlers van de sociaal-economische doctrine van de N-VA:
(con)federalisme, het Europese superniveau als vervanger voor het Belgische staatsverband en de onmiskenbare neoliberale visie op het toekomstige Vlaanderen.

Dat laatste analyseren ze als volgt:
"Vlaanderen moet een topeconomie worden in een geglobaliseerde wereldeconomie waar alleen the fittest de Darwiniaanse struggle for economic survival zullen overleven. Voor de N-VA zal Vlaanderen tot de overlevers behoren, of het zal niet zijn. Dat dit competitiemodel ook noodzakelijkerwijs verliezers kent, ook binnen Vlaanderen trouwens, en dus de sociaal-economische onevenwichten in de wereld en binnen Europa versterkt, is daarin slechts een jammerlijk neveneffect. Zielig voor Griekenland of eventueel Wallonië, als Vlaanderen maar in de kopgroep zit."

Het volharden in de neoliberale boosheid

"Dat de maatschappijvisie van de N-VA het epitheton ultraliberaal verdient, staat als een paal boven water. De hele Vlaamse, Belgische én Europese politieke mainstream is gewonnen voor een besparingsbeleid dat de openbare financiën aanpakt, de burgers om opofferingen vraagt en tegelijk de lasten voor ondernemers verlicht, vanuit een verkeerd begrip dat dit automatisch tot meer jobs en welvaart zou leiden. Het unieke kenmerk van het nationalisme à la De Wever zit hem dus niet in elke pijler afzonderlijk, maar misschien wel in de unieke verbinding tussen deze elementen."

Het is het niet de meest toegankelijk geschreven analyse, maar wel bijzonder raak. Ik onderschrijf hem dan met plezier.

"Voor een door het VOKA bestuurd Beieren aan de Schelde bedanken we!"