Jesse Jackson - I am Somebody

Vandaag overleed dominee en burgerrechtenactivist Jesse Jackson (1941 - 1926). Deze progressieve baptistendominee en medestander van dr Martin Luther King bleef zijn hele leven trouw aan zijn idealen, hij bleef vooraan de strijd tegen racisme en discriminatie en voor een betere wereld. 

 

Speciaal voor de gelegenheid het prachtige gedicht I am Somebody door Jesse Jackson gebracht in Sesamstraat. 

 

 

I am Somebody

 

I am Somebody!
I am Somebody!
I may be poor,
But I am Somebody.
I may be young,
But I am Somebody.
I may be on welfare,
But I am Somebody.
I may be small,
But I am Somebody.
I may have made mistakes,
But I am Somebody.
My clothes are different,
My face is different,
My hair is different,
But I am Somebody.
I am black,
Brown,or white.
I speak a different language
But I must be respected,
Protected,
Never rejected.
I am God’s child!

 

Rage against ICE

In Amerika is er groeiend protest tegen de compleet geschifte corrupte oranje fascist.  

Vandaag beelden van een grote protestmeeting vorig week in de stad Minneapolis, waar ICE op losgelaten was en waar demonstranten te maken kregen met bruut geweld, waarbij er zelfs verschillende vermoord werden. Niet minder dan Bruce Springsteen en dé iconische progressieve 90s-band Rage Against The Machine zorgden voor muzikaal protest.

 

 

Kantelpunt over de National Security Strategy van Trump

 

In één week kidnapt Donald Trump de president van Venezuela, bedreigt hij Colombia/Mexico/Cuba én kondigt hij aan Groenland te willen overnemen. Als je Trump bezigt hoort, denk je: die man is knettergek. Maar er is meer. Er zit een logica in die chaos. Het past allemaal in een groter plan, en dat plan staat openlijk op papier, op 33 A4-tjes. In deze aflevering van KANTELPUNT legt Peter Mertens de nieuwe roadmap van Trump bloot: de nieuwe Nationale Veiligheidsstrategie van de Verenigde Staten. Daarin staan 3 prioriteiten: Exclusieve controle over het westelijk halfrond Voorbereiding van een directe confrontatie met China Europa naar plek 3 — de Europese Unie klein en verdeeld houden Waarom begint het verhaal in Venezuela? Waarom komt Groenland meteen op tafel? En waarom wil Washington “verzet” binnen de Europese Unie “aanwakkeren”?

 

 

 

 

 

de piraat van de Caraïben

Vandaag kregen we het nieuws dat de corrupte, extreem-rechtse orange mafkees weer schepen heeft gekaapt. Deze mét ondersteuning van de Britse marine. De reacties vanuit Europa blijven helaas vooral bedroevend.

 

Le Monde Diplomatique brengt een zeer interessante analyse van de nieuwe aanvallen van Trump. Het tijdschrift Lava heeft dit artikel vertaald en op haar site gezet. Trump, piraat van de Caraïben, een artikel van Christophe Ventura. 

 

 

Enkele uittreksels:  

 

Al deze inmengingen hebben niet tot enige kritiek geleid vanuit de westerse regeringen. Die zijn over het algemeen nochtans snel met het veroordelen van militaire agressie of verkiezingsmanipulatie… zolang ze aan Moskou kunnen worden verweten.

 

Washington beschikt over tal van instrumenten om druk uit te oefenen op, of vergeldingsmaatregelen te nemen tegen Latijns-Amerikaanse landen. Via die druk kan het zijn invloed in deze landen vergroten. De gebruikte methodes zijn daarbij vaak minder opvallend dan directe politieke inmenging of berichten op Truth Social of extraterritoriale sancties (tegen Cuba, Nicaragua, Venezuela). Al bij al zijn het vooral de repressieve handelsmaatregelen van de VS-regering die de staten in de regio verlammen. De meeste Latijns-Amerikaanse landen proberen dan ook de toorn van Trump te vermijden en te ‘onderhandelen’ in de hoop dat bepaalde douanerechten worden versoepeld of opgeheven.

 

Welk plan schuilt er achter Trumps offensief? Een deel van het antwoord is te vinden in het nationale document over het VS-veiligheidsbeleid dat het Witte Huis op 5 december 2025 publiceerde ⁷. De terugkeer van Washington naar zijn oude ‘achtertuin’ moet ervoor zorgen “dat Amerika de komende decennia het sterkste, rijkste, machtigste en meest welvarende land blijft.” Die zin illustreert een openlijk imperialistisch doel: Latijns-Amerika moet bijdragen aan de wederopbouw, de versterking en de ontwikkeling van de productieve, technologische, strategische en militaire capaciteiten van de Verenigde Staten. Washington heeft Latijns-Amerika nodig om een ‘machtsevenwicht’ te kunnen behouden met andere erkende grootmachten, in de eerste plaats met China en Rusland.

 

Kortom, de VS-visie op internationale betrekkingen is gebaseerd op het primaat van de interstatelijke machtsverhoudingen (wat samenwerking niet uitsluit) en op de erkenning van de invloedssferen van elke supermacht. Washington beweert dat het zijn concurrenten niet wil aanvallen. Het zal hun expansie in het ‘westelijk halfrond’ (dat wil zeggen, in zijn strategische terminologie, het hele Amerikaanse continent) echter niet tolereren. Het zal evenmin enige concurrentie vergemakkelijken door zich zwak op te stellen.

 

 Lees het volledige artikel

Venezuela: "the spectacle of empire"

Het uitstekende Democracy Now! brengt twee historici over de Amerikaanse aanval op Venezuela. Ze bieden zeer waardevolle historische achtergrondinformatie - een mooi tegengewicht voor de berichtgeving bij ons, die bestaat uit krankzinnige ramblings van die oranje mafkees, waar onze "experten" dan over zitten te speculeren.

 

Aan het woord komen Alejandro Velasco, New York University, en Miguel Tinker Salas, emeritus professor aan Pomona College. 

 

 

 

Hands Off Venezuela

 De openlijke corrupte extreem-rechtse oranje mafkees heeft de wereld in een nieuwe oorlog gesmeten. Het Amerikaanse leger heeft Venezuela aangevallen en haar president, mét zijn vrouw nota bene, ontvoerd en meegenomen naar de VS. 

 

De reacties van de EU maar ook van onze eigen regering zijn ronduit walgelijk.

De wereld moet op alle mogelijke manieren verzet bieden aan de steeds escalerende oorlogspolitiek van de VS en haar bondgenoten. Free Palestina, Iran, Syrië, Jemen, Venezuela. 

 

Lord of the Rings en MAGA

Kameraden en vrienden, we gaan het nog eens hebben over Tolkien. Vandaag een zeer lezenswaardig stuk van het Amerikaanse progressief-christelijk magazine Sojourners.

  

 

‘Lord of the Rings’ Doesn’t Mean What MAGA Thinks It Does

This Christmas, I’m looking forward to curling up on a snowy morning with one of my favorite stories: J.R.R. Tolkien’s The Lord of the Rings. Whether in book or film, Tolkien’s high fantasy remains politically relevant and holds a prescient message for the Advent season.


But before we get to that message, we need to revisit an October social media post from billionaire Elon Musk, celebrating British anti-migration activist Tommy Robinson. Musk attempted to make this endorsement palatable by wrapping Robinson’s hateful rhetoric in a comforting metaphor: The “gentlefolk of the English shires” can be understood as equivalent to the famously meek hobbits created by Tolkien. Such innocent people, Musk argued, needed the “hard men of Gondor” to protect them. In Musk’s eyes, Robinson was acting like a hero from Gondor, swooping in to save British citizens from “illegal immigration.”


Musk isn’t alone in borrowing elements of Tolkien’s classic for political messaging. When the film adaptation of The Two Towers premiered in 2001, figures on the Right used it to galvanize support for the War on Terror. More recently, the Department of Homeland Security has posted memes using The Lord of the Rings to imply that immigration enforcement is the “great battle of our time.” Vice President JD Vance cites The Lord of the Rings as an inspiration to his political career.

Last year, my colleague J.K. Granberg-Michaelson wrote for Sojourners about the power of The Lord of the Rings to move people to action. Considering this, I’m not surprised to see the recent rise in authoritarian figures using the story for their own ends. I think those in positions of power are uniquely prone to interpret the strong, wealthy, or impressive as heroic figures.


This is all part of a wider trend of powerful people misinterpreting Tolkien’s true ideas about strength and heroism. When I see powerful people twist a story I love to serve their own ends, whether it’s The Lord of the Rings or the Bible, I’m reminded of why it’s so important to meditate on how God uses the foolish and weak to shame the strong (Luke 1:46-56; 1 Corinthians 1:27). It is not the military might of Gondor that saves the hobbits, but the overlooked hobbits who save Gondor and the entire realm of Middle-Earth. Musk gets Tolkien’s classic almost entirely backward.

Seeing such a dramatic misinterpretation in the public square almost makes me feel bad for Musk. There are few fandoms more concerned about the fine-grain details of their fictional world of choice than Tolkien fans. Any group of people who are willing to argue in forums for decades about whether a balrog has wings or not based on some odd word choices in a few paragraphs from a book that is more than 1,000 pages long are a force to be reckoned with.


The backlash was swift. In an article for WIRED, John Semley called such shallow usage of Tolkien’s work “Shire-posting,” in reference to the hobbit’s fictional homeland. To help illustrate why drawing such a lesson from Tolkien’s novels is directly contrary to their actual message, I’d like to turn to the text itself. Specifically, let’s take a look at the character arcs of Boromir and his father, Denethor, two of the supposed “hard men of Gondor.”


In The Fellowship of the Ring, a council of elves, dwarves, hobbits, and humans ponder the fate of a ring that was made by the Dark Lord Sauron to control the land which they all share, known as Middle-Earth. Boromir, who represents the human kingdom of Gondor, argues that this all-powerful ring, known as the “Ruling Ring,” should be used to protect Middle-Earth and, more specifically, the race of man. But the council ultimately decides that the “Ruling Ring” must be destroyed in the fires of Mount Doom. The council decides a fellowship of nine heroes will travel to Mount Doom to destroy this ring. Boromir joins the fellowship.


While on the journey to destroy the ring, Boromir begins to covet it. Eventually, his lust for power leads to a madness that results in his tragic demise. Despite his moment of greed, Tolkien portrays Boromir as a valiant and complicated character. Ultimately, Boromir’s death and its far-reaching consequences vividly illustrate how desiring power damages even the noblest heart.


Something similar happens to Boromir’s father, Denethor. He is the Steward of Gondor, which has long been besieged by Sauron’s armies. In desperation, Denethor consults a palantir, a magic stone that the strong-willed can use to see the future. However, Denethor doesn’t realize Sauron has corrupted the seeing stones, and his visions drive him deeper into despair. Through their strength, both father and son fall victim to pride and greed. Their moral failures cause irreparable suffering and endanger the whole quest to destroy the ring.


Clearly, Tolkien did not intend the men of Gondor to be the primary heroes of his books. And yet, The Lord of the Rings has many examples of martial valor in its pages. So to a certain extent, it makes sense that some readers would walk away convinced that Tolkien is praising the warrior ethos. If you build a highlight reel of cinematic moments from the series, it’s possible to mistake the whole thing as a war-fighting montage. 

But embracing such an interpretation is foolish. In reality, Tolkien consistently chose to elevate the weak with his writing style. As Tolkien scholar Michael D.C. Drout argues in The Tower and the Ruin, even the role of narrator is often taken by the weakest character in a scene.

Tolkien’s commitment to showcasing unexpected characters is perhaps most obvious in his portrayal of the hobbits. In the prologue, the author calls them “unobtrusive” and “sheltered” while noting that despite many years removed from the world’s troubles, they remained “curiously tough.” Throughout the narrative, the four principal hobbits are constantly being left uninvited from war councils, mocked as “children” on account of their small size, and mistaken for luggage. But these discounted characters are the true heroes of the narrative.


Take, for example, the hobbit Frodo, the one who has been tasked with carrying the ring to Mount Doom. While on his journey, Frodo is incapacitated and taken prisoner. His hobbit companion, Sam, manages to evade capture and save the ring. In order to save Frodo, Sam decides to put the ring on. Unlike Boromir, that brave but flawed man of Gondor, Sam does not give in to the temptation for power. Sam’s humility allows him to resist the temptation.


Tolkien’s dramatic flip of what heroism looks like doesn’t end with Sam taking off the ring. Discerning readers will realize that his actions happen at the very same moment as some of the grandest battles in the story are unfolding far away. The message is clear: These hobbits’ actions do more to assure the safety of all Middle-Earth than whatever happens between kings and armies.


During Advent, our beliefs about heroism are challenged. For Christians, we meditate on our conviction that the savior of the world was not born as a king or a mighty warrior, but as a poor Jew under Roman occupation. Still, some Christians wrongly attempt to portray our messiah as a hard man of Gondor—an earthly conqueror who has more in common with Christian nationalists than he does with persecuted immigrants.


Taking the men of Gondor to be the heroes of The Lord of the Rings is almost as asinine as reading Jesus’ birth story in Matthew 2 and coming away with the belief that King Herod was actually the real hero. Upon hearing the news of the messiah’s birth, the biblical narrative tells us that King Herod flies into a fit of rage: Herod interprets Jesus’ birth as messiah to be a threat to his power, and decides to kill all the boys in and around Bethlehem who were two years old or younger.


Jesus’ mother Mary seems to have always known, even before his birth, that his existence would unsettle traditional sources of power like King Herod. When the angel Gabriel tells her she will give birth to God’s son, her response is a song we now call the Magnificat. In it, Mary praises God, saying:

“He has scattered the proud in the imagination of their hearts. He has brought down the powerful from their thrones, and lifted up the lowly; he has filled the hungry with good things and sent the rich away empty” (Luke 1:51-53 NIV).


Tolkien and Mary were on the same page when it came to understanding true strength. Beyond the singing and slaying, the quiet repetition at the core of The Lord of the Rings is that power is a corrupting force, no matter whether a hero or a villain wields it.


The Lord of the Rings helps me remember to look for heroes in Bethlehem and Bag End. The core lesson of The Lord of the Rings is an echo of the radical reassessment of what’s valued in the kingdom of God, where the “last will be first, and the first will be last” (Matthew 20:16). If we read it carefully, Tolkien’s masterpiece is a reminder that a time is coming when the proud will be brought low and the humble exalted. That’s a kingdom worth waiting for.

 

Kantelpunt over Trump, Venezuela en de normalisering van oorlogsmisdaden

De compleet geschifte, extreem-rechtse oranje oplichter in het Witte Huis voert de spanning met Venezuela nog verder op. Na een reeks gerichte moordaanslagen heeft het Amerikaans leger een olietanker gekaapt op volle zee. Een daad van piraterij. Moorden, piraterij en steeds luider wordende dreigementen.

 

Op zo'n moment is er gelukkig Kantelpunt, de podcast van Peter Mertens. 

 

 

 

 

Veel luisterplezier.  

 

 

Assata Shakur (1947-2025)

Assata Shakur, Afro-Amerikaans activist en revolutionair, is deze week overleden. Ze was een boegbeeld van de Amerikaanse progressieve burgerrechtenbeweging.

Ze werd vervolgd en was politiek gevangene in de VS. Uiteindelijk wist ze te ontsnappen en leefde sindsdien als politiek vluchteling op Cuba. In 2005 nog loofde de VS 2.000.000 dollar uit als beloning voor haar "arrestatie". 

Assata schreef boeken en prachtige gedichten. En ze inspireerde tal van progressieve kunstenaars.

 

 

Assata was peettante van de vermoorde rapper Tupac Shakur. Die schreef in 1991 Words of Wisdom.

 

Hip Hop Classics · 2Pac - Words of Wisdom (1991)

 

 

THE TRADITION

Carry it on now.
Carry it on.
Carry it on now.
Carry it on.
Carry on the tradition.

Their were Black People since the childhood of time
who carried it on.
In Ghana and Mali and Timbuktu
We carried it on.
Carried on the tradition.

We hid in the bush.
When the slave masters came
holding spear
And when the moment was ripe,
leaped out and lanced the lifeblood
of our would-be masters.
We carried it on.

 On slave ships,
hurling ourselves into oceans.
Slitting the throats of our captors.
We took their whips.
And their ships
Blood flowed in the Atlantic
and it wasn't all ours.
We carried it on.

Fed Missy arsenic apple pies.
Stole the axes from the shed.
Went and chopped off master's head.
We ran. We fought.
We organized a railroad.
An underground.
We carried it on.

In newspapers. In meetings.
In arguments and street fights.
We carried it on.

In tales told to children.
In chants and cantatas.
In poems and blues songs
and saxophone screams,
We carried it on.

In classrooms. In churches.
In courtrooms. In prisons.
We carried it on.

On soapboxes and picket lines.
Welfare lines, unemployment
Our lives on the line,
We carried it on.

In sit-ins and pray ins
And march ins and die ins,
We carried it on.

On cold Missouri midnights
Pitting shotguns against lynch mobs
On burning Brooklyn streets
Pitting rocks against rifles,
We carried it on.

Against water hoses and bulldogs. 
Against nightsticks and bullets.
Against tanks and tear gas.
Needles and nooses.
Bombs and birth control.
We carried it on.

In Selma and San Juan.
Mozambique, Mississippi.
In Brazil and in Boston,
We carried it on.

Through the lies and the sell-outs,
The mistakes and the madness.
Through pain and hunger and frustration,
We carried it on.

Carried on the tradition.
Carried a strong tradition.
Carried a proud tradition.
Carried a Black tradition.
Carry it on.

Pass it down to the children.
Pass it down.
Carry it on.
Carry it on now.
Carry it on
TO FREEDOM!

Assata Shakur

Charlie Kirk

Wederom een politieke moord in de VS. 

C.K. was een fascist die geld verdiende aan haat zaaien. Hij zaaide haat tegen andersdenkenden, tegen links, tegen activisten, publiceerde lijsten met en eiste het ontslag van progressieve proffen en docenten, hij ijverde voor homofobe en transfobe maatregelen, verspreidde ongebreideld racisme, ijverde voor de oprichting van concentratiekampen en deportaties. Hij pleitte voor ongebreidelde toegang tot vuurwapens, ongeacht de mentale toestand van de koper.

Enkele van zijn ronduit walgelijke uitspraken: 

 

 We weten absoluut nog niets over de dader(s). 

 

Wie haat zaait, zal haat oogsten. Moord is verschrikkelijk. En de maatschappij moet er alles aan doen om moorden te stoppen. CK voerde gericht actie tegen elke vorm van wapenbeperking. CK voerde gericht campagne voor het Trumpregime, die de afgelopen periode heel sterk bespaarde en snoeide in de FBI, een instantie die politiek geïnspireerd geweld moet opsporen en verhinderen. Extreemrechts gebruikt deze moord nu al om meer haat te zaaien en om geweld tegen tegenstanders te promoten. 

Enkele reacties: 

 

‘Full of Shit’: Ilhan Omar Dismisses Republican Attacks of the Left After Kirk Killing by Mehdi Hasan

The Minnesota Congresswoman joins Mehdi to talk about her War Powers resolution to prevent Trump from launching drone strikes without congressional approval.

Read on Substack

 

 

 

 

 

"How Trump whitewashes history"

Vandaag een interessante reportage van Democracy Now! over de grootscheepse aanval van extreem-rechts op de geschiedenis in de Verenigde Staten. 

 Een citaat van de compleet geschifte extreem-rechtse orange oplichter: 

We want the museums to talk about the history of our country in a fair manner, not in a woke manner or in a racist manner, which is what many of them — not all of them, but many of them — are doing. Our museums have an obligation to represent what happened in our country over the years, good and bad, but what happened over the years, in an accurate way.

De openbare oproepen, musea, het extreem-rechtse regime wil ongegeneerd bepalen en dicteren wat er wel of niet gezien mag worden, wat wel of niet aan kinderen geleerd mag worden. 

Over deze kwestie Annette Gordon-Reed, historicus en prof in Harvard en voorzitter van de Organization of American Historians. 

 

 

Het volledige stuk bij Democracy Now! 

Leonard Peltier thuis

Nog een beetje extra achtergrondinformatie, Amnesty International maakte deze clip vorig jaar nog om, nog maar eens, de vrijlating te eisen van deze politiek gevangene:

"Geroepen om te leven in solidariteit en broederschap"

De oranje mafkees in het Witte Huis toetert steeds oorlogszuchtiger taal en lijkt te zijn begonnen aan een opsporings- en deportatiebeleid. Het extreem-rechtse regime in de Verenigde Staten dweept met een extreemrechtse vorm van het christendom, Christian Nationalism. Daarom is het des te belangrijker dat de Paus, het hoofd van de Katholieke Kerk, zich klaar en duidelijk en formeel uitspreekt tegen het xenofobe beleid in de VS.

 

 

 

BRIEF VAN DE HEILIGE VADER FRANCIS
AAN DE BISSCHOPPEN VAN DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA

_________________

Beste broeders in het bisschopsambt,

Ik schrijf u vandaag om enkele woorden tot u te richten in deze delicate momenten waarin u leeft als herders van het Volk van God dat samen wandelt in de Verenigde Staten van Amerika.

 

1. De reis van slavernij naar vrijheid die het Volk Israël aflegde, zoals verhaald in het Boek Exodus, nodigt ons uit om de realiteit van onze tijd, zo duidelijk gemarkeerd door het fenomeen migratie, te zien als een beslissend moment in de geschiedenis om niet alleen ons geloof te bevestigen in een God die altijd dichtbij is, vleesgeworden, migrant en vluchteling, maar ook de oneindige en transcendente waardigheid van elke menselijke persoon.

 

2. Deze woorden waarmee ik begin zijn geen kunstmatige constructie. Zelfs een vluchtige bestudering van de sociale leer van de Kerk laat nadrukkelijk zien dat Jezus Christus de ware Emmanuel is (vgl. Mt 1,23); Hij leefde niet los van de moeilijke ervaring om uit zijn eigen land verdreven te worden vanwege een dreigend gevaar voor zijn leven, en van de ervaring om toevlucht te moeten zoeken in een samenleving en een cultuur die vreemd waren aan de zijne. Door mens te worden koos de Zoon van God er ook voor om het drama van immigratie te beleven. Ik herinner me onder andere graag de woorden waarmee paus Pius XII zijn Apostolische Constitutie over de zorg voor migranten begon, die wordt beschouwd als de “Magna Carta” van het denken van de Kerk over migratie:

“De familie van Nazareth in ballingschap, Jezus, Maria en Jozef, emigranten in Egypte en vluchtelingen daar om te ontsnappen aan de toorn van een goddeloze koning, zijn het model, het voorbeeld en de troost van emigranten en pelgrims van alle tijden en landen, van alle vluchtelingen van alle omstandigheden die, belaagd door vervolging of noodzaak, gedwongen zijn hun vaderland, geliefde familie en dierbare vrienden te verlaten voor vreemde landen.”

 

3. Evenzo voedt Jezus Christus, die iedereen liefheeft met een universele liefde, ons op in de permanente erkenning van de waardigheid van ieder mens, zonder uitzondering. Wanneer we spreken over “oneindige en transcendente waardigheid”, willen we benadrukken dat de meest beslissende waarde die de menselijke persoon bezit, elke andere juridische overweging die het leven in de samenleving kan regelen, overtreft en ondersteunt. Daarom worden alle christelijke gelovigen en mensen van goede wil opgeroepen om de legitimiteit van normen en overheidsbeleid te bezien in het licht van de waardigheid van de persoon en zijn of haar fundamentele rechten, en niet andersom.

 

4. Ik heb de grote crisis die zich in de Verenigde Staten afspeelt met de start van een programma van massadeportaties op de voet gevolgd. Een juist gevormd geweten kan niet anders dan een kritisch oordeel vellen en zijn afkeuring uitspreken over elke maatregel die stilzwijgend of expliciet de illegale status van sommige migranten vereenzelvigt met criminaliteit. Tegelijkertijd moet men het recht van een natie erkennen om zichzelf te verdedigen en gemeenschappen te beschermen tegen mensen die gewelddadige of ernstige misdaden hebben gepleegd terwijl ze in het land waren of voor aankomst. Het uitzetten van mensen die in veel gevallen hun eigen land hebben verlaten vanwege extreme armoede, onveiligheid, uitbuiting, vervolging of ernstige aantasting van het milieu, tast de waardigheid van veel mannen en vrouwen en van hele gezinnen aan en plaatst hen in een toestand van bijzondere kwetsbaarheid en weerloosheid. 

 

5. Dit is geen kleinigheid: een authentieke rechtsstaat wordt juist geverifieerd in de waardige behandeling die alle mensen verdienen, vooral de armsten en meest gemarginaliseerden. Het echte algemene welzijn wordt bevorderd wanneer de samenleving en de overheid, met creativiteit en strikt respect voor de rechten van iedereen - zoals ik bij talloze gelegenheden heb bevestigd - de meest kwetsbare, onbeschermde en kwetsbare mensen verwelkomt, beschermt, bevordert en integreert. Dit staat de ontwikkeling van een beleid dat ordelijke en legale migratie regelt niet in de weg. Deze ontwikkeling kan echter niet tot stand komen door het privilege van enkelen en de opoffering van anderen. Wat gebouwd is op basis van geweld, en niet op de waarheid over de gelijke waardigheid van ieder mens, begint slecht en zal slecht eindigen.

 

6. Christenen weten heel goed dat alleen door de oneindige waardigheid van allen te bevestigen, onze eigen identiteit als persoon en als gemeenschap tot volle wasdom komt. Christelijke liefde is geen concentrische uitbreiding van belangen die zich beetje bij beetje uitbreiden naar andere personen en groepen. Met andere woorden: de menselijke persoon is niet louter een individu, relatief expansief, met wat filantropische gevoelens! De menselijke persoon is een subject met waardigheid dat, door de constitutieve relatie met allen, vooral met de armsten, geleidelijk kan rijpen in zijn identiteit en roeping. De ware ordo amoris die bevorderd moet worden is die welke we ontdekken door voortdurend te mediteren over de parabel van de “barmhartige Samaritaan” (vgl. Lc. 10, 25-37), dat wil zeggen door te mediteren over de liefde die een broederschap opbouwt die openstaat voor allen, zonder uitzondering. 

 

7. Maar je zorgen maken over persoonlijke, gemeenschaps- of nationale identiteit, los van deze overwegingen, introduceert gemakkelijk een ideologisch criterium dat het sociale leven verstoort en de wil van de sterkste oplegt als het criterium van de waarheid.

 

8. Ik erken uw waardevolle inspanningen, beste broederbisschoppen van de Verenigde Staten, terwijl u nauw samenwerkt met migranten en vluchtelingen, Jezus Christus verkondigt en fundamentele mensenrechten bevordert. God zal alles wat u doet voor de bescherming en verdediging van hen die als minder waardevol, minder belangrijk of minder menselijk worden beschouwd rijkelijk belonen!

 

9. Ik spoor alle gelovigen van de katholieke Kerk en alle mannen en vrouwen van goede wil aan om niet toe te geven aan verhalen die onze migranten- en vluchtelingenbroeders en -zusters discrimineren en onnodig lijden veroorzaken. Door de naastenliefde zijn we allemaal geroepen om te leven in solidariteit en broederschap, om bruggen te bouwen die ons steeds dichter bij elkaar brengen, om muren van schande te vermijden en om te leren ons leven te geven zoals Jezus Christus het zijne gaf voor het heil van allen.

 

10. Laten we Onze Lieve Vrouw van Guadalupe vragen om bescherming voor individuen en families die in angst of pijn leven vanwege migratie en/of deportatie. Moge de “Virgen morena”, die volkeren wist te verzoenen toen ze elkaar vijandig gezind waren, ons allen schenken elkaar weer te ontmoeten als broeders en zusters, in haar omhelzing, en zo een stap voorwaarts te zetten in de opbouw van een samenleving die broederlijker is, niemand uitsluit en de waardigheid van allen respecteert.

 

Broederlijk,

Francis

Vaticaan, 10 februari 2025

 

 

Bron: Vaticaan 

 

 

Leonard Peltier eindelijk thuis (maar nog niet vrij)

Native American activist Leonard Peltier zat decennia opgesloten. Biden gaf hem op de valreep een gunst, hij mag de rest van zijn straf thuis uitzitten. Hij kon de gevangenis meteen verlaten. 

 

Een reportage van Democracy Now:

 

 

Infinite Hope

 Vandaag wordt de compleet krankzinnige extreem-rechtse misogyne oranje oplichter president van de VSA. Gelukkig wordt er ook stevig actie gevoerd. 

Op het zogenaamde Peace Ball, een protest-event rond verzet tegen oorlog, racisme, armoede en zoveel meer, sprak de geniale activist en professor Angela Davis.

 

A lot more is happening in the world than the inauguration of someone who represents fascism in this country and the world. And if we look back at struggles for justice and equality, we find that there aren’t often propitious moments for those struggles. We’ve always confronted waves of conservatism. And while we cannot create the conditions for the struggles in which we engage, we can bring our determination. We can bring our vision for a better future. And even as we express the deep disappointment — and I’m not going to try to enumerate all of the things about which we are collectively disappointed, but we can’t find ourselves so ensconced in that disappointment that we don’t create the kind of hope that will allow us to move forward and pass legacies to the next generation of people who are struggling. And we do — we do — we do want to join that celebration that Linda Sarsour talked about on the sands of Gaza. We want to be able to look forward to that moment.

Now, I guess I should at least mention the fact that the conditions of struggle today are horrendous. And when I try to imagine what it might mean to confront, you know, all of those who are the billionaires, who once were opposed to Trump, who are now offering themselves up to him, but when I think about the move toward fascism, I also celebrate the fact that we have never seen as many people stand up for the freedom of Palestine. People who were dissuaded in the past by Zionist propaganda are standing up and powerfully demanding a free Palestine. Free, free Palestine. And that is what we are celebrating this evening. That is what we are celebrating.

Now, I think it might be propitious — I’ll use that word again — that the inauguration is happening on the same day as we celebrate the birthday of Dr. Martin Luther King. And in that context, I want to remind us that it was Dr. King who said that we cannot capitulate to finite disappointments, and what we do is we confront those finite disappointments with infinite hope. And that is what we are in the process of doing.

 

 

 Meer bij DemocracyNow.org

 

 

 

 

 

 

 

de Heritage Foundation van Star Wars tot Project 2025

Vandaag aandacht voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen. En dan vooral over de extreem-rechtse denktank achter republikeins kandidaat Donald Trump, de Heritage Foundation.

 

 

 

 Lees het draaiboek gerust zelf:

 

 

In 1986 publiceerde progressieve uitgeverij EPO een excellent boek van twee politicologen van de VUB, Robert Berloznik en Patrick De Boosere, Star Wars.
Daarin werd uitgebreid gekeken naar de toenmalige president van de VS, Ronald Reagan. Achter diens extreem-rechtse beleid zat de toen nog jonge Heritage Foundation. 

 

 

 

Een uittreksel:

 

De Heritage Foundation

Aan de Massachusetts Avenue 214 in Washington D.C. in een statig wit gebouw dat uitkijkt op Capitol Hill huist de Heritage Foundation.

Ondanks haar vrij recente oprichting in 1973 behoort ze vandaag tot de belangrijkste Amerikaanse politieke think tanks. Een ploeg van honderd permanente medewerkers zorgen voor een gestadige stroom aan publicaties in de vorm van rapporten, brochures, tijdschriften en boeken. De hoofdaandacht van het studiewerk van de Heritage is toegespitst op vier grote domeinen: binnenlandse politiek en in het bijzonder de economische politiek; buitenlandse politiek en defensie; de Verenigde Naties; en Azië. Jaarlijks produceert de stichting over die onderwerpen een kleine honderd publicaties en rapporten. De Heritage omschrijft haar opdracht zelf als ‘onderzoeks- en studieprogramma’s die tot doel hebben de stem van het verantwoordelijke conservatisme te laten horen in Washington D.C., doorheen de gehele Verenigde Staten en in de hoofdsteden van de wereld.’

De Heritage is een uitgesproken militant rechtse instelling. Ze komt er openlijk voor uit dat haar studiewerk de zaak van de conservatieve revolutie moet dienen. Heritage gaat prat op haar Resource Bank, een nationale databank van zo’n 1600 onderzoekers en onderzoekscentra zijn aangesloten. Aan de werking van die databank besteedt de stichting meer dan 15% van haar budget. Heritage heeft zichzelf de rol toebedeeld om de beste ideeën van ’s lands conservatieve denkers te concentreren. Willa Ann Johnson, hoofd van de Resource Bank en voormalig plaatsvervangend directeur van de personeelsafdeling op het Witte Huis onder Reagan, ziet de databank als een katalysator. ‘Voor de eerste keer’, stelt ze vast, ‘bestaat er een breed conservatief politiek netwerk dat actief werkt op een nationale basis.

De Heritage Foundation liep vooral in de kijker toen Reagan zijn presidentszetel veroverde. Algauw bleek dat de Heritage meer dan een voet binnen had in het Witte Huis. De stichting had al haar krachten ingezet om Reagan aan zijn zetel te helpen en nu was ze vast van plan om hem ook te vertellen wat hij moest doen. Tijdens het overgangskabinet van Reagan in november 1980 zorgde de Heritage voor de publicatie van wat een ‘blauwdruk voor een conservatieve regering’ werd genoemd. Niet minder dan 250 academici, leden van vroegere republikeinse administraties en andere medewerkers hadden aan dit regeringsontwerp meegewerkt. Het rapport telde meer dan 3.000 pagina’s opgedeeld in twintig boekdelen. Een verkorte vorm van het rapport dat de titel droeg ‘Mandate for Leadership: Policy Management in a Conservative Administration’ werd uitgegeven in paperback en stond gedurende drie weken bij de bestsellers van de Washington Post. Nog nooit had een president die het Witte Huis betrok de beschikking gehad over een zo gedetailleerd politiek platform en nog nooit had een privé-organisatie zo nadrukkelijk gewogen op het tot stand komen van de presidentiële politiek. Het document werd voor de televisiecamera’s officieel in ontvangst genomen door Edwin Meese II, toen directeur van het overgangsteam van Reagan en inmiddels minister van Justitie. In maart 1982 ging Edwin Feulner, voorzitter van de Heritage sinds 1977, er prat op dat de Reagan-administratie al 61% van de 1.270 aanbevelingen van het rapport had uitgevoerd.

De Heritage Foundation bleef trouwens ook na de intrede van Reagan in het Witte Huis nauw samenwerken met de presidentiële staf. Minstens 11 voormalige medewerkers kregen een plaatsje in de nieuwe administratie toegewezen. Feulner weigerde een officiële benoeming die hem tot aftreden zou dwingen als voorzitter van de Heritage en Meese benoemde Feulner tot politiek adviseur en voorzitter van de Advisory Commission on Public Diplomacy die toezicht houdt op het Internationaal Communicatie Agentschap van de Amerikaanse overheid (U.S. International Communication Agency).

Vanzelfsprekend zou Reagan bij zijn herkiezing in 1984 opnieuw kunnen gebruik maken van de trouwe diensten van de Heritage Foundation. Er werd een tweede rapport gepubliceerd met een titel die niets aan duidelijkheid te wensen laat: ‘Mandate for Leadership II: Continuing the Conservative Revolution’ (Mandaat voor een leiderschap II, de verderzetting van de conservatieve revolutie).

Op de achterflap van de paperbackeditie van het tweede rapport wordt Edwin Meese III geciteerd: ‘Ik ben er sterk van overtuigd dat ‘Mandate for Leadership II: Continuing the Conservative Revolution’ een van de meest betekenisvolle en beste dingen zal zijn waarover president Reagan en zijn medewerkers zullen kunnen beschikken om hen in de komende jaren te leiden. Zoals ik Ronald Reagan ken, weet ik dat hij persoonlijk gebruik zal maken van Mandate II en dat het een belangrijke bijdrage zal zijn voor wat er in de komende jaren in dit land zal gebeuren.’

Op het banket ter gelegenheid van de tiende verjaardag van de oprichting van de Heritage Foundation in 1983 heette de belangrijkste spreker Ronald Reagan. In zijn toespraak zei de president: ‘Het zijn niet de hoeveelheid geld, het aantal mensen of de grootte van de kantoren die de invloed van de Heritage aangeven. Jullie veelvuldige publicaties, actualiteitsgericht onderzoek, politieke nota’s, seminaries en conferenties geven goed jullie enorme invloed aan op Capitol Hill en – geloof me grif, ik weet het – op het Witte Huis.’

De man die het initiatief nam om de Heritage Foundation op te richten was bierbrouwer Joseph Coors uit Colorado. Coors is een van de mannen die aan de wieg stonden van de politieke carriere van Ronald Reagan en behoort tot wat men het ‘keukenkabinet’ van de president noemt: en kleine groep bevriende zeer rijke zakenlui. De invloed van dit keukenkabinet op de vorming van de Reaganadministratie was aanzienlijk en veel sleutelposities worden ingenomen door mensen die zij hebben voorgesteld. Tot voor kort was Joseph Coors vice-president van de Adolph Coors Cie, de vijfde grootste Amerikaanse brouwerij en het allergrootste bedrijf in de U.S. dat in handen is gebleven van één familie. De maatschappij is tevens een van de topondernemingen op wereldvlak voor industriële ceramieken. Coors is een zeer bekend en omstreden figuur in de VS omwille van zijn extreem-rechtse opvattingen. De onderneming was al herhaaldelijk het voorwerp van boycotcampagnes omwille van de politieke standpunten van de familie o.a. inzake rassendiscriminatie. Jef en Pete Coors, die onlangs de leiding van het bedrijf overnamen, zijn eveneens conservatief republikeins maar wensen zich minder in de politiek te mengen dan hun turbulente vader. In 1984 aanvaardde de brouwerij om investeringen te verrichten in woongebieden van minderheidsgroepen om aan de boycotacties een einde te stellen. De totale waarde van de familieaandelen wordt geschat op meer dan 560 miljoen dollar.

 

Hillbilly Elegy en white trash

Vandaag brengen we een korte toelichting van historica Nancy Isenberg over "Hillbilly Elegy", white trash en de Amerikaanse klassensamenleving.

 

Wederom een uitstekende video van DemocracyNow.org

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“What to the Slave Is the 4th of July?” - James Earl Jones Reads Frederick Douglass

 Democracy Now brengt speciaal voor 4 juli, de onafhankelijkheidsdag van de USA, de historische speech van Frederick Douglass, gebracht door James Earl Jones. Met een inleiding van Howard Zinn.

neutraliteit is onmogelijk

Democracy Now brengt deze week hulde aan de Amerikaanse historicus Howard Zinn. De nadruk in deze zeer bekijkenswaardige reportage licht op het vredesactivisme van Zinn. 

We remember the legendary historian, author, professor, playwright and activist Howard Zinn, who was born 100 years ago today. Zinn was a regular guest on Democracy Now! from the start of the program in 1996 up until his death in 2010 at age 87. After witnessing the horrors of World War II as a bombardier, Zinn became a peace and justice activist who picketed with his students at Spelman College during the civil rights movement and joined in actions such as opposing the Vietnam War. He later spoke out against the U.S. wars in Afghanistan and Iraq. "I believe neutrality is impossible, because the world is already moving in certain directions. Wars are going on. Children are starving," Zinn said in a 2005 interview. "To be neutral … is to collaborate with whatever is going on, to allow it to happen." His classic book, "A People's History of the United States," retells the country's history from the perspective of everyday people who resisted oppression and exploitation by more powerful forces.