2 juli is mijn verjaardag.
Een dag die ik deel met Patrice Lumumba. 2 juli 1925 werd deze held geboren.
Voor de gelegenheid een gedicht, vertaald in het Engels.
Posts tonen met het label Lumumba. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Lumumba. Alle posts tonen
6.30.2020
Congo60
Congolese Onafhankelijkheidsdag!
Vallende Leopoldbeelden en een minister die actief zorgt dat kolonisatie niet in de eindtermen staat, dan besteden we maar beter voldoende aandacht aan Patrice Lumumba, de dappere vrouwen en mannen die vochten voor de onafhankelijkheid en de prachtige Congolese cultuur.
Lumumba, l'histoire, 1960 door Harko Vande Loock
Bij feest hoort uiteraard ook muziek.
Radio Mukambo maakte een DepenDance Special
Vallende Leopoldbeelden en een minister die actief zorgt dat kolonisatie niet in de eindtermen staat, dan besteden we maar beter voldoende aandacht aan Patrice Lumumba, de dappere vrouwen en mannen die vochten voor de onafhankelijkheid en de prachtige Congolese cultuur.
Lumumba, l'histoire, 1960 door Harko Vande Loock
Bij feest hoort uiteraard ook muziek.
Radio Mukambo maakte een DepenDance Special
1.17.2011
Lumumba, held van de Congolese onafhankelijkheid
Kameraden en vrienden,
vandaag herdenken we de moord op Patrice Lumumba, held van de Congolese onafhankelijkheidsstrijd.
Exact vijftig jaar geleden werd hij afgemaakt door de troepen van Mobutu, met bijzondere medewerking van en in opdracht van de vrijheidslievende Westerse democratieën, waaronder ons eigenste België.
Speciaal voor deze gelegenheid, de speech die Lumumba gaf bij de onafhankelijkheid van Congo:
Mannen en vrouwen van Congo, strijders van de vrijheid die we vandaag winnen, in naam van de Congolese regering groet ik u.
Aan jullie allemaal, beste vrienden, die onvermoeibaar aan onze zijde hebben gestreden, vraag ik om van deze 30 juni 1960, een onvergetelijke dag te maken die jullie onuitwisbaar in jullie harten zullen graveren, een datum waarvan u met fierheid aan uw kinderen de betekenis zult leren.
Geen Congolees die naam waardig zal ooit kunnen vergeten dat we deze onafhankelijkheid enkel door de strijd hebben veroverd, een strijd van alle dag, vurig en vol van idealen, een volgehouden strijd die ons ontberingen, lijden en ons bloed kostte.
Tot in het diepst van ons hart zijn we trots dat we die strijd met tranen, vuur en bloed gestreden hebben. Want die strijd was nobel, rechtvaardig en onontbeerlijk om een einde te maken aan de vernederende slavernij die ons met geweld was opgelegd.
Dit was ons lot gedurende tachtig jaar koloniaal regime, onze wonden zijn nog te vers en te pijnlijk om ze uit ons geheugen weg te wissen. Wij hebben dwangarbeid gekend in ruil voor lonen die veel te laag waren om voldoende te kunnen eten, ons waardig te kleden of te wonen of om onze kinderen als dierbaren te kunnen opvoeden.
Wij hebben spot, beledigingen, slagen gekend die we ‘s ochtends, ‘s middags en ‘s avonds moesten ondergaan, omdat wij 'negers' waren. Wij zijn getuige geweest van het afschuwelijke lijden van degenen die veroordeeld waren voor hun politieke standpunten of godsdienstige overtuigingen: verbannen in hun eigen land was hun lot nog slechter dan de dood.
Wij hebben gezien dat er in de steden prachtige huizen voor de blanken waren en bouwvallige barakken voor de zwarten.
Wie zal ooit de slachtingen vergeten waarbij zo velen van onze broeders omkwamen, de cellen waarin degenen werden geworpen die weigerden zich aan een regime van onderdrukking en uitbuiting te onderwerpen. Wij, die in ons hart en met ons lijf geleden hebben onder de koloniale onderdrukking, wij zeggen nu luid en duidelijk: dat alles is voortaan gedaan!
De Congolese republiek is afgekondigd en ons land is nu in de handen van haar eigen kinderen.Samen, broeders en zusters, beginnen wij een nieuwe strijd, een verheven strijd die ons vrede, welvaart en aanzien zal brengen.
Samen zullen wij sociale rechtvaardigheid vestigen en ervoor zorgen dat iedereen een rechtvaardige vergoeding voor zijn arbeid ontvangt. Wij zullen de wereld tonen wat de zwarte man kan realiseren wanneer hij in vrijheid kan werken, en wij zullen van Congo het stralend voorbeeld voor heel Afrika maken.
Wij zullen erop toezien dat de landerijen van ons land werkelijk ten goede komen aan de kinderen van de natie. Wij zullen al die oude wetten herbekijken en er nieuwe maken, die rechtvaardig en nobel zullen zijn.
En daarom, mijn beste landgenoten, wees er zeker van dat we niet alleen kunnen rekenen op onze enorme krachten en onze immense rijkdommen, maar ook op de hulp van tal van derde landen wier samenwerking wij zullen aanvaarden wanneer die loyaal is en niet op gericht op het opdringen van een of andere politiek.
Zo zal het nieuwe Congo, dat mijn regering gaat opbouwen, een rijk, vrij en welvarend land zijn. Ik vraag ieder van jullie op te houden met de stammentwisten, die ons uitputten en riskeren ons belachelijk te maken in het buitenland.
Ik vraag jullie allemaal voor geen enkel offer terug te deinzen om onze grandioze opdracht tot een goed einde te brengen. De onafhankelijkheid van Congo markeert een beslissende stap naar de bevrijding van het volledige Afrikaanse continent. Onze sterke nationale volksregering zal het geluk in het land brengen.
Ik nodig alle Congolese burgers, mannen, vrouwen en kinderen uit om zich resoluut aan hun taak te wijden om een bloeiende nationale economie tot stand te brengen die onze economische onafhankelijkheid zal verzekeren.
Hulde aan de strijders voor nationale bevrijding!
Lang leve de onafhankelijkheid en Afrikaanse eenheid!
Lang leve het onafhankelijke en soevereine Congo!
Over het bijzondere leven van Lumumba kan ik dit artikel aanraden.
Tenslotte bij wijze van hulde, een woordje van Ernesto Che Guevara:
Meer interessant materiaal over Lumumba: hier.
vandaag herdenken we de moord op Patrice Lumumba, held van de Congolese onafhankelijkheidsstrijd.
Exact vijftig jaar geleden werd hij afgemaakt door de troepen van Mobutu, met bijzondere medewerking van en in opdracht van de vrijheidslievende Westerse democratieën, waaronder ons eigenste België.
Speciaal voor deze gelegenheid, de speech die Lumumba gaf bij de onafhankelijkheid van Congo:
Mannen en vrouwen van Congo, strijders van de vrijheid die we vandaag winnen, in naam van de Congolese regering groet ik u.
Aan jullie allemaal, beste vrienden, die onvermoeibaar aan onze zijde hebben gestreden, vraag ik om van deze 30 juni 1960, een onvergetelijke dag te maken die jullie onuitwisbaar in jullie harten zullen graveren, een datum waarvan u met fierheid aan uw kinderen de betekenis zult leren.
Geen Congolees die naam waardig zal ooit kunnen vergeten dat we deze onafhankelijkheid enkel door de strijd hebben veroverd, een strijd van alle dag, vurig en vol van idealen, een volgehouden strijd die ons ontberingen, lijden en ons bloed kostte.
Tot in het diepst van ons hart zijn we trots dat we die strijd met tranen, vuur en bloed gestreden hebben. Want die strijd was nobel, rechtvaardig en onontbeerlijk om een einde te maken aan de vernederende slavernij die ons met geweld was opgelegd.
Dit was ons lot gedurende tachtig jaar koloniaal regime, onze wonden zijn nog te vers en te pijnlijk om ze uit ons geheugen weg te wissen. Wij hebben dwangarbeid gekend in ruil voor lonen die veel te laag waren om voldoende te kunnen eten, ons waardig te kleden of te wonen of om onze kinderen als dierbaren te kunnen opvoeden.
Wij hebben spot, beledigingen, slagen gekend die we ‘s ochtends, ‘s middags en ‘s avonds moesten ondergaan, omdat wij 'negers' waren. Wij zijn getuige geweest van het afschuwelijke lijden van degenen die veroordeeld waren voor hun politieke standpunten of godsdienstige overtuigingen: verbannen in hun eigen land was hun lot nog slechter dan de dood.
Wij hebben gezien dat er in de steden prachtige huizen voor de blanken waren en bouwvallige barakken voor de zwarten.
Wie zal ooit de slachtingen vergeten waarbij zo velen van onze broeders omkwamen, de cellen waarin degenen werden geworpen die weigerden zich aan een regime van onderdrukking en uitbuiting te onderwerpen. Wij, die in ons hart en met ons lijf geleden hebben onder de koloniale onderdrukking, wij zeggen nu luid en duidelijk: dat alles is voortaan gedaan!
De Congolese republiek is afgekondigd en ons land is nu in de handen van haar eigen kinderen.Samen, broeders en zusters, beginnen wij een nieuwe strijd, een verheven strijd die ons vrede, welvaart en aanzien zal brengen.
Samen zullen wij sociale rechtvaardigheid vestigen en ervoor zorgen dat iedereen een rechtvaardige vergoeding voor zijn arbeid ontvangt. Wij zullen de wereld tonen wat de zwarte man kan realiseren wanneer hij in vrijheid kan werken, en wij zullen van Congo het stralend voorbeeld voor heel Afrika maken.
Wij zullen erop toezien dat de landerijen van ons land werkelijk ten goede komen aan de kinderen van de natie. Wij zullen al die oude wetten herbekijken en er nieuwe maken, die rechtvaardig en nobel zullen zijn.
En daarom, mijn beste landgenoten, wees er zeker van dat we niet alleen kunnen rekenen op onze enorme krachten en onze immense rijkdommen, maar ook op de hulp van tal van derde landen wier samenwerking wij zullen aanvaarden wanneer die loyaal is en niet op gericht op het opdringen van een of andere politiek.
Zo zal het nieuwe Congo, dat mijn regering gaat opbouwen, een rijk, vrij en welvarend land zijn. Ik vraag ieder van jullie op te houden met de stammentwisten, die ons uitputten en riskeren ons belachelijk te maken in het buitenland.
Ik vraag jullie allemaal voor geen enkel offer terug te deinzen om onze grandioze opdracht tot een goed einde te brengen. De onafhankelijkheid van Congo markeert een beslissende stap naar de bevrijding van het volledige Afrikaanse continent. Onze sterke nationale volksregering zal het geluk in het land brengen.
Ik nodig alle Congolese burgers, mannen, vrouwen en kinderen uit om zich resoluut aan hun taak te wijden om een bloeiende nationale economie tot stand te brengen die onze economische onafhankelijkheid zal verzekeren.
Hulde aan de strijders voor nationale bevrijding!
Lang leve de onafhankelijkheid en Afrikaanse eenheid!
Lang leve het onafhankelijke en soevereine Congo!
Over het bijzondere leven van Lumumba kan ik dit artikel aanraden.
Tenslotte bij wijze van hulde, een woordje van Ernesto Che Guevara:
Meer interessant materiaal over Lumumba: hier.
6.30.2010
50 jaar onafhankelijk Congo
Kameraden en vrienden,je kunt er niet omheen, Congo is 50 jaar onafhankelijk!
DeWereldMorgen.be brengt vandaag een speciaal Congo-dossier.
Zeer lezenswaardig is het artikel van Johnny Van Hove over de mythe van de modelkolonie:
Daarin schrijft hij:
"De herinneringsindustrie rond vijftig jaar Congo lijkt door de onafgebroken stroom van aandacht voor Belgisch-Congo in talrijke artikels, programma's en boeken steeds meer op een herinneringsoefening over de koloniale periode van België."
"Het referentie-object waarover het zou moeten gaan – de woelige laatste vijf decennia van Congo – verdwijnt daardoor in het beste geval naar de achtergrond. Wat uiteindelijk telt is Belgisch-Congo. Wat telt zijn wijzelf."
"Heel wat herinneringen over Belgisch-Congo neigen vaak naar sympathie voor het voormalige koloniale systeem. Geregeld mondt dit uit uit in een concept dat door talrijke auteurs en programmamakers in hun argumenten en in hun retoriek wordt geëvoceerd: Belgisch-Congo als 'modelstaat' of als 'modelkolonie'."
"Het 'modelkolonie'-discours is een permanente ophemeling van 'onszelf': wij bouwden de Congo op en wij werden er onterecht verjaagd. Het is een discours dat onze verantwoordelijkheid voor de positieve aspecten onderstreept, die van de negatieve negeert en het verband tussen beide doorsnijdt. Het DNA van het discours is dan ook verstikkend egocentrisch en geurt van ver naar provincialisme."
Andere aanraders:
De historische speech van Lumumba
30 juni 1960. Congo wordt onafhankelijk. De eerste premier van Congo, Patrice Lumumba, spreekt een redevoering uit die het officiële België hem nooit zal vergeven.
Congolese studenten optimistisch over toekomst van hun land
Jonge Congolezen verwachten dat hun land over 20 tot 25 jaar veilig en welvarend zal zijn. Dat blijkt uit een uitgebreide bevraging bij 800 studenten in 11 Congolese universiteiten.
In de schaduw van koning Leopold II: het Musée Africain in Namen
De nostalgische beeldvorming over de Belgische 'modelkolonisatie' beleeft weer hoogdagen. Waar anders dan in musea worden beelden en verbeelding zo goed bewaard en gekoesterd? Tervuren kent iedereen, maar dat er ook een Musée Africain bestaat in Namen, is een goed bewaard geheim. Hoe kijken Congolezen die al jaren in België wonen aan tegen de beeldvorming van dit privémuseum?
50 jaar jong Afrika
En die zestien andere Afrikaanse landen dan? Hadden die dit jaar ook niet hun vijftig jaar onafhankelijkheid te vieren? De mediastilte in Vlaanderen over de rest van jarig Afrika zegt veel. ‘De Belgisch-Congolese verhouding heeft inderdaad iets pathologisch’ grinnikt François Soudan, hoofdredacteur van het befaamde Franse weekblad Jeune Afrique.
La Belgique congolaise: de Congohype herbekeken
Wie had zo’n vloedgolf van festivals, filmvertoningen, concerten, toneelvoorstellingen, tentoonstellingen, documentaires, krantenbijlagen, televisiereportages en boekpublicaties verwacht over de vijftigjarige onafhankelijkheid van Congo? Dat iedereen vandaag en masse op de ‘Congotrein’ springt, zegt vooral veel over dieperliggende maatschappelijke sentimenten in België zelf.
Tussen relaxatie en revolutie.
Lumumba in de hedendaagse popmuziek
Patrice Lumumba, de icoon van de Congolese onafhankelijkheid, was geen lang (politiek) leven beschoren. Vergeten is de brutaal vermoorde Congolese premier echter geenszins. Alleszins niet in de hedendaagse, internationale muziekscene, die onophoudelijk naar hem verwijst. Alleen, waar staan al die songs voor? Voor Lumumba an sich of voor de projectie van onze eigen verlangens op zijn naam?
'Artistieke samenwerking tussen Congo en België is een utopie'
Het was de cultuursector die de Congo-karavaan op gang trok. Met talrijke artistieke projecten speelde het veld zijn favoriete rol: die van vrije en open voorganger, hier in de bekoelde Belgisch-Congolese betrekkingen. Maar, is die culturele uitwisseling wel zo onschuldig? Niet volgens André Lye Mudaba Yoka, prof en cultuurexpert in Kinshasa: Ook op cultureel vlak zie je nog vele Kuifjes in Congo.
Congo Made In Belgium
De koloniale film staat weer volop in de belangstelling. Voor het project ‘Het gefilmd erfgoed van Midden-Afrika. Congo Rwanda Burundi, 1912-1960’, een initiatief van het het KMMA, Cinematek en het KADOC, werden achthonderd Belgisch-Congolese films uit de koloniale periode gedigitaliseerd, om naar Congo ‘gerepatrieerd’ te worden als ‘gedeeld erfgoed’.
Voor de rest zijn er ook tal van andere zeer lezenswaardige artikelen online.
Zoals 'De sporen van Congo in Brussel' en dossier 'Congo Vijftig jaar Onafhankelijkheid'.
Ook intal.be heeft een interessant dossier 'Congo Liboso - Vooruit'.
Er zijn ook heel wat boeken op de markt, een bijzonder aanrader is 'Congo voor beginners' door Tony Busselen, een uitstekend overzicht van alles wat je moet weten om de situatie te begrijpen.
Tenslotte nog een uitsmijter:
"In plaats van zich zo arrogant en paternalistisch op te stellen, zou de Belgische regering beter wat minder hoog van de toren blazen, gezien de onrechtvaardigheden van het kolonialisme, de verantwoordelijkheid van België in de moord op Lumumba en de tienduizenden Congolese doden tussen 1960 en 1966, waarna Mobutu aan de macht kon komen, en gezien het gebrek aan moed om zich uit te spreken tegen de agressieoorlog van 1998-2003." uit de verklaring van de PVDA
Met als finale uitsmijter:
Abonneren op:
Posts (Atom)
