2 juli is mijn verjaardag.
Een dag die ik deel met Patrice Lumumba. 2 juli 1925 werd deze held geboren.
Voor de gelegenheid een gedicht, vertaald in het Engels.
Posts tonen met het label Congo. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Congo. Alle posts tonen
6.30.2020
Congo60
Congolese Onafhankelijkheidsdag!
Vallende Leopoldbeelden en een minister die actief zorgt dat kolonisatie niet in de eindtermen staat, dan besteden we maar beter voldoende aandacht aan Patrice Lumumba, de dappere vrouwen en mannen die vochten voor de onafhankelijkheid en de prachtige Congolese cultuur.
Lumumba, l'histoire, 1960 door Harko Vande Loock
Bij feest hoort uiteraard ook muziek.
Radio Mukambo maakte een DepenDance Special
Vallende Leopoldbeelden en een minister die actief zorgt dat kolonisatie niet in de eindtermen staat, dan besteden we maar beter voldoende aandacht aan Patrice Lumumba, de dappere vrouwen en mannen die vochten voor de onafhankelijkheid en de prachtige Congolese cultuur.
Lumumba, l'histoire, 1960 door Harko Vande Loock
Bij feest hoort uiteraard ook muziek.
Radio Mukambo maakte een DepenDance Special
11.28.2011
Congo naar de stembus
Kameraden en vrienden, de Democratische Republiek Congo trekt naar de stembus.
De voormalige kolonie, uitgebuit door België en haar bedrijven, daarna neokolonie van het westen onder Mobutu, bevrijd door het volk onder leiding van Kabila, na diens moord meegesleurd in een bloedige oorlog, de 'Afrikaanse wereldoorlog'. Huidig president Joseph Kabila wist het land terug een te maken en kon - zeer moeizaam - werk maken van de heropbouw en ontwikkeling van de DRC.
De verkiezingen zijn van groot belang voor de toekomst van het land, zal het land zich verder kunnen opbouwen en ontwikkelen, of zal het opnieuw slaaf worden van het westen?
Tony Busselen maakte voor intal volgende analyse:
lees de volledige analyse op intal.be
De voormalige kolonie, uitgebuit door België en haar bedrijven, daarna neokolonie van het westen onder Mobutu, bevrijd door het volk onder leiding van Kabila, na diens moord meegesleurd in een bloedige oorlog, de 'Afrikaanse wereldoorlog'. Huidig president Joseph Kabila wist het land terug een te maken en kon - zeer moeizaam - werk maken van de heropbouw en ontwikkeling van de DRC.
De verkiezingen zijn van groot belang voor de toekomst van het land, zal het land zich verder kunnen opbouwen en ontwikkelen, of zal het opnieuw slaaf worden van het westen?
Tony Busselen maakte voor intal volgende analyse:
Ook al is de campagne tumultueus zijn, het gaat wel degelijk over een politieke keuze. Op 8 oktober riep Antoine Gizenga, voorzitter van de Parti Lumubiste Unifié, PALU, op om te stemmen voor Kabila: “Hij is de enige onder de elf presidentskandidaten die behoort tot de stroming van het lumumbisme. Hij heeft bovendien een links programma dat de eenheid en soevereiniteit van ons volk nastreeft en de verbetering van de sociale situatie. Hij is ook de enige onder de kandidaten die niet op zoek is naar twijfelachtige contacten met het buitenland op een ogenblik dat de grote tenoren van rechts hun allianties met buitenlandse mogendheden niet eens verbergen.”
De alliantie die Kabila steunt, legt trouwens de nadruk op de realisaties van de vijf “chantiers”, of werven (infrastructuurwerken voor de economische ontwikkeling en betere leefomstandigheden), de herziening van de mijncontracten en de economische samenwerking met landen als China, Brazilië, Zuid-Afrika...
Volgens het oppositietrio Tshisekedi-Kamerhe-Kengo is het resultaat van de vijf chantiers negatief, de herziening van de mijncontracten is voor hen heiligschennis en het contract met China moet worden herzien. Volgens deze drie is alle heil te verwachten van massale investeringen vanuit het Westen, die zij gaan mogelijk maken, eens ze verkozen zijn. Kortom, terug naar het verleden.
Het gaat hier om een cruciaal verschil.
Tijdens een toespraak op 14 september formuleerde Joseph Kabila zijn ambitie om de Democratische Republiek Congo in te schuiven in de dynamiek van de BRIC-landen (groeilanden Brazilië, Rusland, India en China). “Mijn ambitie is niets minder dan de opkomst van Congo tegen 2030 als een land met een sterke groei en het bekomen van een statuut als wereldmacht tegen de honderdste verjaardag van de onafhankelijkheid (dus tegen 2060, n.v.d.r.)”. Een duidelijke keuze qua oriëntatie. De BRIC-landen wijzen immers de voogdij van IMF en Wereldbank af en varen een eigen overheidsgestuurde koers.
lees de volledige analyse op intal.be
1.17.2011
Lumumba, held van de Congolese onafhankelijkheid
Kameraden en vrienden,
vandaag herdenken we de moord op Patrice Lumumba, held van de Congolese onafhankelijkheidsstrijd.
Exact vijftig jaar geleden werd hij afgemaakt door de troepen van Mobutu, met bijzondere medewerking van en in opdracht van de vrijheidslievende Westerse democratieën, waaronder ons eigenste België.
Speciaal voor deze gelegenheid, de speech die Lumumba gaf bij de onafhankelijkheid van Congo:
Mannen en vrouwen van Congo, strijders van de vrijheid die we vandaag winnen, in naam van de Congolese regering groet ik u.
Aan jullie allemaal, beste vrienden, die onvermoeibaar aan onze zijde hebben gestreden, vraag ik om van deze 30 juni 1960, een onvergetelijke dag te maken die jullie onuitwisbaar in jullie harten zullen graveren, een datum waarvan u met fierheid aan uw kinderen de betekenis zult leren.
Geen Congolees die naam waardig zal ooit kunnen vergeten dat we deze onafhankelijkheid enkel door de strijd hebben veroverd, een strijd van alle dag, vurig en vol van idealen, een volgehouden strijd die ons ontberingen, lijden en ons bloed kostte.
Tot in het diepst van ons hart zijn we trots dat we die strijd met tranen, vuur en bloed gestreden hebben. Want die strijd was nobel, rechtvaardig en onontbeerlijk om een einde te maken aan de vernederende slavernij die ons met geweld was opgelegd.
Dit was ons lot gedurende tachtig jaar koloniaal regime, onze wonden zijn nog te vers en te pijnlijk om ze uit ons geheugen weg te wissen. Wij hebben dwangarbeid gekend in ruil voor lonen die veel te laag waren om voldoende te kunnen eten, ons waardig te kleden of te wonen of om onze kinderen als dierbaren te kunnen opvoeden.
Wij hebben spot, beledigingen, slagen gekend die we ‘s ochtends, ‘s middags en ‘s avonds moesten ondergaan, omdat wij 'negers' waren. Wij zijn getuige geweest van het afschuwelijke lijden van degenen die veroordeeld waren voor hun politieke standpunten of godsdienstige overtuigingen: verbannen in hun eigen land was hun lot nog slechter dan de dood.
Wij hebben gezien dat er in de steden prachtige huizen voor de blanken waren en bouwvallige barakken voor de zwarten.
Wie zal ooit de slachtingen vergeten waarbij zo velen van onze broeders omkwamen, de cellen waarin degenen werden geworpen die weigerden zich aan een regime van onderdrukking en uitbuiting te onderwerpen. Wij, die in ons hart en met ons lijf geleden hebben onder de koloniale onderdrukking, wij zeggen nu luid en duidelijk: dat alles is voortaan gedaan!
De Congolese republiek is afgekondigd en ons land is nu in de handen van haar eigen kinderen.Samen, broeders en zusters, beginnen wij een nieuwe strijd, een verheven strijd die ons vrede, welvaart en aanzien zal brengen.
Samen zullen wij sociale rechtvaardigheid vestigen en ervoor zorgen dat iedereen een rechtvaardige vergoeding voor zijn arbeid ontvangt. Wij zullen de wereld tonen wat de zwarte man kan realiseren wanneer hij in vrijheid kan werken, en wij zullen van Congo het stralend voorbeeld voor heel Afrika maken.
Wij zullen erop toezien dat de landerijen van ons land werkelijk ten goede komen aan de kinderen van de natie. Wij zullen al die oude wetten herbekijken en er nieuwe maken, die rechtvaardig en nobel zullen zijn.
En daarom, mijn beste landgenoten, wees er zeker van dat we niet alleen kunnen rekenen op onze enorme krachten en onze immense rijkdommen, maar ook op de hulp van tal van derde landen wier samenwerking wij zullen aanvaarden wanneer die loyaal is en niet op gericht op het opdringen van een of andere politiek.
Zo zal het nieuwe Congo, dat mijn regering gaat opbouwen, een rijk, vrij en welvarend land zijn. Ik vraag ieder van jullie op te houden met de stammentwisten, die ons uitputten en riskeren ons belachelijk te maken in het buitenland.
Ik vraag jullie allemaal voor geen enkel offer terug te deinzen om onze grandioze opdracht tot een goed einde te brengen. De onafhankelijkheid van Congo markeert een beslissende stap naar de bevrijding van het volledige Afrikaanse continent. Onze sterke nationale volksregering zal het geluk in het land brengen.
Ik nodig alle Congolese burgers, mannen, vrouwen en kinderen uit om zich resoluut aan hun taak te wijden om een bloeiende nationale economie tot stand te brengen die onze economische onafhankelijkheid zal verzekeren.
Hulde aan de strijders voor nationale bevrijding!
Lang leve de onafhankelijkheid en Afrikaanse eenheid!
Lang leve het onafhankelijke en soevereine Congo!
Over het bijzondere leven van Lumumba kan ik dit artikel aanraden.
Tenslotte bij wijze van hulde, een woordje van Ernesto Che Guevara:
Meer interessant materiaal over Lumumba: hier.
vandaag herdenken we de moord op Patrice Lumumba, held van de Congolese onafhankelijkheidsstrijd.
Exact vijftig jaar geleden werd hij afgemaakt door de troepen van Mobutu, met bijzondere medewerking van en in opdracht van de vrijheidslievende Westerse democratieën, waaronder ons eigenste België.
Speciaal voor deze gelegenheid, de speech die Lumumba gaf bij de onafhankelijkheid van Congo:
Mannen en vrouwen van Congo, strijders van de vrijheid die we vandaag winnen, in naam van de Congolese regering groet ik u.
Aan jullie allemaal, beste vrienden, die onvermoeibaar aan onze zijde hebben gestreden, vraag ik om van deze 30 juni 1960, een onvergetelijke dag te maken die jullie onuitwisbaar in jullie harten zullen graveren, een datum waarvan u met fierheid aan uw kinderen de betekenis zult leren.
Geen Congolees die naam waardig zal ooit kunnen vergeten dat we deze onafhankelijkheid enkel door de strijd hebben veroverd, een strijd van alle dag, vurig en vol van idealen, een volgehouden strijd die ons ontberingen, lijden en ons bloed kostte.
Tot in het diepst van ons hart zijn we trots dat we die strijd met tranen, vuur en bloed gestreden hebben. Want die strijd was nobel, rechtvaardig en onontbeerlijk om een einde te maken aan de vernederende slavernij die ons met geweld was opgelegd.
Dit was ons lot gedurende tachtig jaar koloniaal regime, onze wonden zijn nog te vers en te pijnlijk om ze uit ons geheugen weg te wissen. Wij hebben dwangarbeid gekend in ruil voor lonen die veel te laag waren om voldoende te kunnen eten, ons waardig te kleden of te wonen of om onze kinderen als dierbaren te kunnen opvoeden.
Wij hebben spot, beledigingen, slagen gekend die we ‘s ochtends, ‘s middags en ‘s avonds moesten ondergaan, omdat wij 'negers' waren. Wij zijn getuige geweest van het afschuwelijke lijden van degenen die veroordeeld waren voor hun politieke standpunten of godsdienstige overtuigingen: verbannen in hun eigen land was hun lot nog slechter dan de dood.
Wij hebben gezien dat er in de steden prachtige huizen voor de blanken waren en bouwvallige barakken voor de zwarten.
Wie zal ooit de slachtingen vergeten waarbij zo velen van onze broeders omkwamen, de cellen waarin degenen werden geworpen die weigerden zich aan een regime van onderdrukking en uitbuiting te onderwerpen. Wij, die in ons hart en met ons lijf geleden hebben onder de koloniale onderdrukking, wij zeggen nu luid en duidelijk: dat alles is voortaan gedaan!
De Congolese republiek is afgekondigd en ons land is nu in de handen van haar eigen kinderen.Samen, broeders en zusters, beginnen wij een nieuwe strijd, een verheven strijd die ons vrede, welvaart en aanzien zal brengen.
Samen zullen wij sociale rechtvaardigheid vestigen en ervoor zorgen dat iedereen een rechtvaardige vergoeding voor zijn arbeid ontvangt. Wij zullen de wereld tonen wat de zwarte man kan realiseren wanneer hij in vrijheid kan werken, en wij zullen van Congo het stralend voorbeeld voor heel Afrika maken.
Wij zullen erop toezien dat de landerijen van ons land werkelijk ten goede komen aan de kinderen van de natie. Wij zullen al die oude wetten herbekijken en er nieuwe maken, die rechtvaardig en nobel zullen zijn.
En daarom, mijn beste landgenoten, wees er zeker van dat we niet alleen kunnen rekenen op onze enorme krachten en onze immense rijkdommen, maar ook op de hulp van tal van derde landen wier samenwerking wij zullen aanvaarden wanneer die loyaal is en niet op gericht op het opdringen van een of andere politiek.
Zo zal het nieuwe Congo, dat mijn regering gaat opbouwen, een rijk, vrij en welvarend land zijn. Ik vraag ieder van jullie op te houden met de stammentwisten, die ons uitputten en riskeren ons belachelijk te maken in het buitenland.
Ik vraag jullie allemaal voor geen enkel offer terug te deinzen om onze grandioze opdracht tot een goed einde te brengen. De onafhankelijkheid van Congo markeert een beslissende stap naar de bevrijding van het volledige Afrikaanse continent. Onze sterke nationale volksregering zal het geluk in het land brengen.
Ik nodig alle Congolese burgers, mannen, vrouwen en kinderen uit om zich resoluut aan hun taak te wijden om een bloeiende nationale economie tot stand te brengen die onze economische onafhankelijkheid zal verzekeren.
Hulde aan de strijders voor nationale bevrijding!
Lang leve de onafhankelijkheid en Afrikaanse eenheid!
Lang leve het onafhankelijke en soevereine Congo!
Over het bijzondere leven van Lumumba kan ik dit artikel aanraden.
Tenslotte bij wijze van hulde, een woordje van Ernesto Che Guevara:
Meer interessant materiaal over Lumumba: hier.
6.30.2010
50 jaar onafhankelijk Congo
Kameraden en vrienden,je kunt er niet omheen, Congo is 50 jaar onafhankelijk!
DeWereldMorgen.be brengt vandaag een speciaal Congo-dossier.
Zeer lezenswaardig is het artikel van Johnny Van Hove over de mythe van de modelkolonie:
Daarin schrijft hij:
"De herinneringsindustrie rond vijftig jaar Congo lijkt door de onafgebroken stroom van aandacht voor Belgisch-Congo in talrijke artikels, programma's en boeken steeds meer op een herinneringsoefening over de koloniale periode van België."
"Het referentie-object waarover het zou moeten gaan – de woelige laatste vijf decennia van Congo – verdwijnt daardoor in het beste geval naar de achtergrond. Wat uiteindelijk telt is Belgisch-Congo. Wat telt zijn wijzelf."
"Heel wat herinneringen over Belgisch-Congo neigen vaak naar sympathie voor het voormalige koloniale systeem. Geregeld mondt dit uit uit in een concept dat door talrijke auteurs en programmamakers in hun argumenten en in hun retoriek wordt geëvoceerd: Belgisch-Congo als 'modelstaat' of als 'modelkolonie'."
"Het 'modelkolonie'-discours is een permanente ophemeling van 'onszelf': wij bouwden de Congo op en wij werden er onterecht verjaagd. Het is een discours dat onze verantwoordelijkheid voor de positieve aspecten onderstreept, die van de negatieve negeert en het verband tussen beide doorsnijdt. Het DNA van het discours is dan ook verstikkend egocentrisch en geurt van ver naar provincialisme."
Andere aanraders:
De historische speech van Lumumba
30 juni 1960. Congo wordt onafhankelijk. De eerste premier van Congo, Patrice Lumumba, spreekt een redevoering uit die het officiële België hem nooit zal vergeven.
Congolese studenten optimistisch over toekomst van hun land
Jonge Congolezen verwachten dat hun land over 20 tot 25 jaar veilig en welvarend zal zijn. Dat blijkt uit een uitgebreide bevraging bij 800 studenten in 11 Congolese universiteiten.
In de schaduw van koning Leopold II: het Musée Africain in Namen
De nostalgische beeldvorming over de Belgische 'modelkolonisatie' beleeft weer hoogdagen. Waar anders dan in musea worden beelden en verbeelding zo goed bewaard en gekoesterd? Tervuren kent iedereen, maar dat er ook een Musée Africain bestaat in Namen, is een goed bewaard geheim. Hoe kijken Congolezen die al jaren in België wonen aan tegen de beeldvorming van dit privémuseum?
50 jaar jong Afrika
En die zestien andere Afrikaanse landen dan? Hadden die dit jaar ook niet hun vijftig jaar onafhankelijkheid te vieren? De mediastilte in Vlaanderen over de rest van jarig Afrika zegt veel. ‘De Belgisch-Congolese verhouding heeft inderdaad iets pathologisch’ grinnikt François Soudan, hoofdredacteur van het befaamde Franse weekblad Jeune Afrique.
La Belgique congolaise: de Congohype herbekeken
Wie had zo’n vloedgolf van festivals, filmvertoningen, concerten, toneelvoorstellingen, tentoonstellingen, documentaires, krantenbijlagen, televisiereportages en boekpublicaties verwacht over de vijftigjarige onafhankelijkheid van Congo? Dat iedereen vandaag en masse op de ‘Congotrein’ springt, zegt vooral veel over dieperliggende maatschappelijke sentimenten in België zelf.
Tussen relaxatie en revolutie.
Lumumba in de hedendaagse popmuziek
Patrice Lumumba, de icoon van de Congolese onafhankelijkheid, was geen lang (politiek) leven beschoren. Vergeten is de brutaal vermoorde Congolese premier echter geenszins. Alleszins niet in de hedendaagse, internationale muziekscene, die onophoudelijk naar hem verwijst. Alleen, waar staan al die songs voor? Voor Lumumba an sich of voor de projectie van onze eigen verlangens op zijn naam?
'Artistieke samenwerking tussen Congo en België is een utopie'
Het was de cultuursector die de Congo-karavaan op gang trok. Met talrijke artistieke projecten speelde het veld zijn favoriete rol: die van vrije en open voorganger, hier in de bekoelde Belgisch-Congolese betrekkingen. Maar, is die culturele uitwisseling wel zo onschuldig? Niet volgens André Lye Mudaba Yoka, prof en cultuurexpert in Kinshasa: Ook op cultureel vlak zie je nog vele Kuifjes in Congo.
Congo Made In Belgium
De koloniale film staat weer volop in de belangstelling. Voor het project ‘Het gefilmd erfgoed van Midden-Afrika. Congo Rwanda Burundi, 1912-1960’, een initiatief van het het KMMA, Cinematek en het KADOC, werden achthonderd Belgisch-Congolese films uit de koloniale periode gedigitaliseerd, om naar Congo ‘gerepatrieerd’ te worden als ‘gedeeld erfgoed’.
Voor de rest zijn er ook tal van andere zeer lezenswaardige artikelen online.
Zoals 'De sporen van Congo in Brussel' en dossier 'Congo Vijftig jaar Onafhankelijkheid'.
Ook intal.be heeft een interessant dossier 'Congo Liboso - Vooruit'.
Er zijn ook heel wat boeken op de markt, een bijzonder aanrader is 'Congo voor beginners' door Tony Busselen, een uitstekend overzicht van alles wat je moet weten om de situatie te begrijpen.
Tenslotte nog een uitsmijter:
"In plaats van zich zo arrogant en paternalistisch op te stellen, zou de Belgische regering beter wat minder hoog van de toren blazen, gezien de onrechtvaardigheden van het kolonialisme, de verantwoordelijkheid van België in de moord op Lumumba en de tienduizenden Congolese doden tussen 1960 en 1966, waarna Mobutu aan de macht kon komen, en gezien het gebrek aan moed om zich uit te spreken tegen de agressieoorlog van 1998-2003." uit de verklaring van de PVDA
Met als finale uitsmijter:
3.25.2010
Leopold II en 'de Kongo'
Congo is, zoals iedereen wel weet, of toch zou moeten weten, 50 jaar geleden terug onafhankelijk geworden. We zullen de komende tijd overspoeld worden met terugblikken, emotionele verhalen van ex-kolonialen en gegarandeerd zullen er wel typen zijn die beweren 'vroeger was het beter'. Het Congopessimisme lijkt wel alomtegenwoordig. Maar daar gaan we het vandaag niet over hebben.
Lucas Catherine heeft voor Solidair een prachtig stuk geschreven: Leopold II en 'de Kongo'.
Enkele zeer treffende passages:
"Leopold II vond altijd dat België te klein was...
In een kolonie moet je eerst geld stoppen om er later er veelvoud van te recupereren, zo hadden hem zijn vele reizen geleerd.
Leopold richtte daarom de Association Internationale Africaine (AIA) op. Doel: lobbyen bij de Europese mogendheden om hem in Kongo zijn gang te laten gaan. Er zaten ook bankiers in de AJA: de Rothschilds, vertegenwoordigd door hun Belgische schoonzoon Léon Lambert (later van de Bank Brussel-Lambert, nu ING) of een Brusselse bankier als Brugmann (nu nog bekend om zijn ziekenhuis, park en laan in Brussel). Zij mobiliseerden kapitaal en betaalden de factuur van Stanley, de man die zogezegd de Kongo ontsloot voor Leopold.
Hout, ivoor en rubber
Van bij het begin was ook de Belgische staat betrokken, ook al was de Kongo Vrijstaat officieel privé-eigendom van Leopold II. De toenmalige eerste minister August Beernaert – hij heeft nu een monument in zijn geboortestad Oostende – zorgde rond 1890 voor het toekennen van twee grote leningen door de Belgische staat aan de Kongo Vrijstaat, respectievelijk 10 miljoen en 25 miljoen goudfrank. Vandaag is dat samen 175 miljoen euro.
Daarna begon de Kongo op te brengen. Eerst vooral tropisch hout en dan ivoor, waarvoor een oorlog moest worden gevoerd tegen de Zanzibari-Arabieren die de ivoorhandel in Oost-Kongo controleerden. Daarna volgde rubber. Vooral na de uitvinding van de binnen- en buitenband door Michelin en Dunlop en de massaproductie van auto’s door Ford werd rubber de rijkdom van Kongo, of beter van Leopold.
De jaren 1900-1907 waren topjaren. Professor Sengers schat de inkomsten uit Kongo voor Leopold dan op 200 miljoen euro.
In Leopolds tijd was het vooral de burgerij die meeprofiteerde. De Antwerps haven en het kapitaal daar explodeerde dankzij de import van ivoor, rubber, hout en later allerhande mineralen. De Waalse industrie kreeg een geweldige boom door de aanleg van spoorwegen in Kongo
De Belgische burgerij zal ook na de overname van Kongo door België van de kolonisatie blijven profiteren."
Lucas Catherine heeft voor Solidair een prachtig stuk geschreven: Leopold II en 'de Kongo'.
Enkele zeer treffende passages:
"Leopold II vond altijd dat België te klein was...
In een kolonie moet je eerst geld stoppen om er later er veelvoud van te recupereren, zo hadden hem zijn vele reizen geleerd.
Leopold richtte daarom de Association Internationale Africaine (AIA) op. Doel: lobbyen bij de Europese mogendheden om hem in Kongo zijn gang te laten gaan. Er zaten ook bankiers in de AJA: de Rothschilds, vertegenwoordigd door hun Belgische schoonzoon Léon Lambert (later van de Bank Brussel-Lambert, nu ING) of een Brusselse bankier als Brugmann (nu nog bekend om zijn ziekenhuis, park en laan in Brussel). Zij mobiliseerden kapitaal en betaalden de factuur van Stanley, de man die zogezegd de Kongo ontsloot voor Leopold.
Hout, ivoor en rubber
Van bij het begin was ook de Belgische staat betrokken, ook al was de Kongo Vrijstaat officieel privé-eigendom van Leopold II. De toenmalige eerste minister August Beernaert – hij heeft nu een monument in zijn geboortestad Oostende – zorgde rond 1890 voor het toekennen van twee grote leningen door de Belgische staat aan de Kongo Vrijstaat, respectievelijk 10 miljoen en 25 miljoen goudfrank. Vandaag is dat samen 175 miljoen euro.
Daarna begon de Kongo op te brengen. Eerst vooral tropisch hout en dan ivoor, waarvoor een oorlog moest worden gevoerd tegen de Zanzibari-Arabieren die de ivoorhandel in Oost-Kongo controleerden. Daarna volgde rubber. Vooral na de uitvinding van de binnen- en buitenband door Michelin en Dunlop en de massaproductie van auto’s door Ford werd rubber de rijkdom van Kongo, of beter van Leopold.
De jaren 1900-1907 waren topjaren. Professor Sengers schat de inkomsten uit Kongo voor Leopold dan op 200 miljoen euro.
In Leopolds tijd was het vooral de burgerij die meeprofiteerde. De Antwerps haven en het kapitaal daar explodeerde dankzij de import van ivoor, rubber, hout en later allerhande mineralen. De Waalse industrie kreeg een geweldige boom door de aanleg van spoorwegen in Kongo
De Belgische burgerij zal ook na de overname van Kongo door België van de kolonisatie blijven profiteren."
11.24.2009
monument voor slavernij
Gisteren trokken ruim 2000 Rotterdammers, hoofdzakelijk van Antilliaanse en Surinaamse afkomst, de straat op om een nieuw monument te eisen. Geen monument voor een of andere roemruchte 'Vader des Vaderlands' maar een monument voor de slachtoffers van de slavernij.
De Nederlandse slavenhandel was goed voor 550.000 'verhandelde goederen'. Op 1
juli 1863 schafte Nederland in naam de slavernij af, en dus wordt nog altijd gevierd in Suriname, op Keti Koti, de dag van het gebroken ketens. In Amsterdam staat het Nationaal Monument Slavernijmuseum.
Ik hoop dat dit trouwens ook als voorbeeld kan dienen voor België, monumenten genoeg voor de 'helden van De Kongo', voor Leopold II en andere gruwlijkheden, maar niets voor de slachtoffers!
meer info
over de Nederlandse slavenhandel bij de KBN, het Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden en Erfenis
over de Kongo-monumenten bij AVRUG of in het fantastische boek van Lucas Catherine: Wandelen naar Kongo
De Nederlandse slavenhandel was goed voor 550.000 'verhandelde goederen'. Op 1
juli 1863 schafte Nederland in naam de slavernij af, en dus wordt nog altijd gevierd in Suriname, op Keti Koti, de dag van het gebroken ketens. In Amsterdam staat het Nationaal Monument Slavernijmuseum.Ik hoop dat dit trouwens ook als voorbeeld kan dienen voor België, monumenten genoeg voor de 'helden van De Kongo', voor Leopold II en andere gruwlijkheden, maar niets voor de slachtoffers!
meer info
over de Nederlandse slavenhandel bij de KBN, het Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden en Erfenis
over de Kongo-monumenten bij AVRUG of in het fantastische boek van Lucas Catherine: Wandelen naar Kongo
Abonneren op:
Posts (Atom)
