artsenstaking

Vandaag staken de artsen. 

Aanleiding is de aankondiging door minister van volksgezondheid VDB van hervormingen van onze geneeskunde en dan met name de financiering van onze ziekenhuizen. Daarbij ging in de media veel aandacht naar de ereloonsupplementen. 

De artsensyndicaten gingen op hun achterste poten staan. Een deel van onze gezondheidszorgsverstrekken lieten zich van hun meest corporatistische kant zien. 

 

  

Als patiënt is het bijna onmogelijk te voorspellen hoe je factuur er zal uit zien na een ziekenhuisbezoek. Eenzelfde ingreep kan in één ziekenhuis drie keer zo veel kosten als bij een ander. Dat komt omdat niet alle artsen dezelfde prijs vragen. Tarieven liggen in principe vast in de gezondheidszorg maar wie wil, kan extra supplementen vragen. Minister Vandenbroucke wil die supplementen nu een stukje inperken.  

 

 Artsen worden betaald door de sociale zekerheid, gefinancierd door ons loon. Het is dan ook logisch dat de overheid zeggenschap heeft over wat dat mag kosten.   

 

Staken voor supplementen of tegen de afbraak?  

Noem een kat een kat: de sector is in crisis door jarenlange onderfinanciering, niet omdat mensen te veel naar de dokter gaan. Artsen lijden onder enorme werkdruk omdat er al jaren bespaard wordt op de zorg – veel te weinig verpleging en ondersteunend personeel, veel te veel administratie. De crisis in de zorg kan enkel verlicht worden door meer middelen voor de sector. Dat is een standpunt waarvoor artsen, verpleegkundigen en patiënten samen kunnen strijden.  

Wij pleiten voor een sterke conventie die op zichzelf staat. Supplementen toestaan binnen de conventie zal die alleen maar uithollen. De artsen moeten daarom niet minder verdienen, alleen de grootste excessen moeten er uit. Dat zorgt voor tariefzekerheid voor de patiënt. Ook de ziekenhuizen verdienen een volwaardige financiering, die niet afhankelijk is van de artsen en alle zorgberoepen ademruimte geeft.  

Een staking rond de supplementen verdeeld patiënt en arts. Wij pleiten voor meer middelen voor de zorg: een sterke conventie voor artsen, duurzame financiering voor ziekenhuizen en betaalbaarheid voor patiënten.  

 

 

Lees hier het volledige stuk van Geneeskunde voor het volk

 

 

minderhedenforum maakt bilan van de Vlaamse Regering

Het Minderhedenforum maakt het rapport op van de Vlaamse regering.

Nu de huidige legislatuur op haar laatste benen loopt, neemt het Minderhedenforum, de koepel van etnisch-culturele minderheden in Vlaanderen en Brussel, het beleid van de Vlaamse ministers onder de loep. Zijn zij hun beloftes nagekomen? Hebben zij voldoende inspanningen geleverd voor etnisch-culturele minderheden? En wat zijn de concrete resultaten van hun beleid? De balans van dit Minderhedenrapport oogt mager. Op diverse domeinen werden weliswaar pogingen ondernomen om de positie van etnisch-culturele minderheden in de maatschappij te versterken, maar omdat de ministers van meet af aan te weinig ambitie aan de dag hebben gelegd, blijven concrete positieve resultaten vaak uit.
Ambitie en actiebereidheid is niet enkel nodig voor de tienduizenden personen uit een etnisch-culturele achtergrond die (nu meer dan ooit) een duwtje in de rug kunnen gebruiken, maar de samenleving in zijn geheel kan zich niet langer permitteren om deze talenten links te laten liggen. Het Minderhedenforum dringt er dan ook op aan dat het creëren van diversiteit en evenredige deelname aan de maatschappij een essentiële voorwaarde vormen in de acties van de volgende Vlaamse bewindsploeg. Het stadium van de vrijblijvende pogingen is voorbij: het is hoog tijd dat de ministers kleur bekennen.




Ook Frank Vandenbroucke staat in het lijstje. En dit onder de titel 'Visie en Goodwill werden niet vertaald in kentering op de arbeidsmarkt'.

Frank Vandenbroucke heeft cruciale bevoegdheden in zijn portefeuille. Onderwijs en werk zijn traditioneel klassieke hefbomen voor maatschappelijke emancipatie. Het doen en laten van minister Vandenbroucke wordt door het Minderhedenforum dan ook met bijzondere interesse gevolgd.
Met spijt stellen we vast dat het ook uitgerekend op die terreinen is dat de maatschappelijke participatie van etnischculturele minderheden hapert. Zowel het onderwijs als het arbeidsmarktbeleid leverden de afgelopen legislatuur inspanningen maar die bleven nog te veel steken in vrijblijvende stimulansen voor cruciale actoren.
Dat kan beter!
Gelijke onderwijskansen staan tijdens de hele legislatuur centraal in de visie en het beleid van Vandenbroucke. Zo biedt de nieuwe financiering van het leerplichtonderwijs mogelijkheden om de slaagkansen van etnischculturele minderheden te verbeteren. Ook het nieuwe decreet op de kwaliteit van het onderwijs geeft scholen verder de opdracht om een gelijke onderwijskansenbeleid te voeren dat doorgelicht kan worden door de onderwijsinspectie. Er kwamen stimulansen om de deelname van etnischculturele minderheden aan het kleuteronderwijs en het hoger onderwijs te verhogen. Deze bieden voorlopig echter onvoldoende tegengewicht aan de voortdurende sociale ongelijkheden en de toenemende negatieve houding van de bevolking tegenover etnischculturele minderheden.
Maar er zijn ook minpunten. Want Vandenbroucke ging te gretig in op de vraag van scholen naar maatregelen die eigenlijk niet stroken met gelijke onderwijskansen, zoals het verlenen van voorrang aan kinderen van de eigen basisschool of het doorschuiven van de verantwoordelijkheid voor falen naar de ouders. Ook voor het talenbeleid is hij gezakt. Analoog met de maatschappelijk trend koos hij ervoor om de talendiversiteit in scholen te problematiseren in plaats van te laten renderen. Ten slotte nam hij geen enkel initiatief voor een divers personeelsbeleid in scholen.

Het is een mening als een ander. En nu zijn jullie weer op de hoogte. Het oordeel over VDB als minister van werk en de rest van de Vlaamse regering vind je in het rapport.