Posts tonen met het label Ghendtsche Tydinghen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ghendtsche Tydinghen. Alle posts tonen

11.01.2023

Allerheiligen in de Sint-Salvatorkerk

Op Allerheiligen vieren katholieken alle heiligen. Mocht u vandaag even tijd hebben, spring eens binnen in de Sint-Salvatorkerk. 

 


 

Sint-Salvator (Heilig Kerst) is een van de oudste parochies van onze stad, oorspronkelijk verbonden aan de Sint-Baafsabdij. In 1858 werd de vroege achttiende eeuwse Sacramentskapel omgebouwd tot koor van de kerk. Theodoor Canneel, kunstschilder en directeur van de Gentse Academie, werd aangezocht om het koor te voorzien van muurschilderingen. Canneel maakt er een prachtig geheel van, een echte processie van de heiligen.

 

Boven het altaar zit Christus, de armen uitgestrekt. Nog hoger zweven twee engelen met in hun handen een wimpel met de woorden ‘Komt tot Mij, gij allen die bezwaard en beladen zijn, en Ik zal u verkwikken’. Bij de troon knielen biddende engelen. Op de zijmuren, tussen de glasramen, zijn de twaalf
apostelen afgebeeld. In hun kielzog volgt een indrukwekkende reeks heiligen: de heilige Bruno, Bavo, Antonius Abt, Franciscus van Assisi, Dominicus Guzman, Bernardus van Clairvaux en Benedictus, Theodorus, Joris en Sebastiaan, Ludovicus, Karel de Grote en Eduardus, Elisabeth van Hongarije, Helena en Clothilde, Juliana van Mont Cornillon, Coleta, Godelieve, Gudula en Pharaildis. In de eigen woorden van Canneel: ‘une longue procession, composée de tous les Saints de la hiérarchie céleste, se rendant à
l'adoration du Saint-Sacrement’. De inhuldiging van de schilderingen viel samen met de opening van het Salon op zondag 22 juni 1862. Het project wordt een groot succes. 

 

Deze tekst is een uittreksel uit Ghendtsche Tydinghen. Vande Loock, Harko, “Tweehonderd jaar Theodoor Canneel (1817-1892)”, Ghendtsche Tydinghen, jg. 47, nr. 1, 2018, pp. 19-31. Voor de liefhebbers: https://openjournals.ugent.be/gt/article/id/67455/
 
Dit en nog zo veel meer in Ghendtsche Tydinghen. Voor slechts € 30 krijgt u elke twee maanden Gentse geschiedenis in uw brievenbus. https://ghendtschetydinghen.be/abonnement/
 

 

10.01.2023

Grote Gentse Boekverkoop

Tweede weekend van de Grote Gentse Boekverkoop. Ongelofelijk véél boeken aan ongelofelijk lage prijzen. Georganiseerd door en ten voordele van DSMG, documentatiecentrum voor streekgeschiedenis en Ghendtsche Tydinghen, hét toegankelijke tijdschrift voor Gentse geschiedenis. 

 


 

 

Zondag 1 oktober is de laatste dag. 


Van 10 tot 17u in de kerk van het Groot Begijnhof in Sint-Amandsberg.

 

 

5.08.2023

Karel Poffyn - verzet in Gent

8 mei, herdenkingsdag voor het einde van de Tweede Wereldoorlog in Europa. Ghendtsche Tydinghen brengt het verhaal van Karel Poffyn. Karel was elektricien, vader én weerstander. Hij stierf in nazi-handen.
 
 

 
 
Pas in 1953 konden zijn vrouw en kinderen afscheid van hem nemen. Op de repatriëring van Karel Poffyns lichaam volgt een begrafenis met militaire eer in de Gentse O.L.V. Sint-Pieterskerk. De foto op zijn doodsprentje is atypisch: Karels ogen gaan verscholen achter een grote, donkere zonnebril. Als jonge oorlogsvrijwilliger werd hij in de Eerste Wereldoorlog aan het IJzerfront getroffen door een gasaanval. Dit leverde hem een oogkwaal op, waarvoor hij tot lang na de Grote Oorlog in behandeling zou blijven in de Bijloke. Uit overgevoeligheid voor daglicht en om blindheid te voorkomen droeg hij steeds een zonnebril. Heeft dit hem als verzetslid kwetsbaarder gemaakt voor herkenning door de nazi’s? Dat valt niet meer te achterhalen. Wel weten we dat het verzet succesvol rekruteerde onder oud-strijders van 14-18. Zij beschikten over militaire ervaring en de discipline om onder zenuwslopende omstandigheden bevelen op te volgen, hadden in de meeste gevallen al gedood én hadden de gevolgen van een Duitse bezetting aan den lijve ondervonden.
 
Vanaf juli 1941 was Karel Poffyn als gewapend weerstander actief bij het Geheim Leger, zone III, sector Gent. Hij was verbonden aan het schuiloord Le Héron en voerde als hulpelektricien bij de Regie van Telegrafie en Telefonie sabotagedaden uit, vaak ‘s nachts. Eind augustus 1944 zou hij de Duitse militaire centrale in het RTT-gebouw mee helpen saboteren. Zijn arrestatie stak spaken in de wielen van dat plan.
De arrestatie van Karel Poffyn op 19 augustus 1944 verloopt volgens de vaste modus operandi van de bezetter. Het huis aan de Zwijnaardesteenweg wordt even voor zonsopgang door twee mannen van de Geheime Feldpolizei (GFP) met bruut geweld ondersteboven gekeerd op zoek naar wapens. Met bajonetten rukken ze deurposten van de muur en rijten ze matrassen open. De platencollectie wordt stuk gegooid op de vloer. Wapens vinden ze niet en de kaart waarop het gezin de geallieerde vorderingen bijhoudt blijft bij toeval verborgen achter een geopende kamerdeur. Ondertussen wordt Karel Poffyn in bedwang gehouden door twee andere Duitsers, hun wapens op zijn borst gericht. Twee Nederlandstaligen in burgerkledij, collaborateurs die hun gezicht verbergen achter hun kraag, bewaken de deur en dragen Emma Verdonck op om haar man boterhammen mee te geven voor vierentwintig uur. Daarna mag het gezin zijn vader terug verwachten, klinkt het. Emma trapt niet in deze loze belofte. Ze weet dat haar man zal gedeporteerd worden en hangt in de dagen na zijn arrestatie rond aan de Nieuwe Wandeling, de gevangenis waar Karel opgesloten wordt, in de hoop bij zijn deportatie nog een glimp van hem op te vangen. Tevergeefs. Een afscheid wordt het koppel niet gegund. Het gezin blijft ontredderd achter.
Enkele dagen na Karel Poffyns deportatie wordt Gent bevrijd. 
 
 
Het volledige verhaal van dit aangrijpend stuk Gentse geschiedenis door Leentje Van Hoorde, verscheen deze maand in Ghendtsche Tydinghen (jg 52, nr. 3, 2023, pp. 228 - 231).
 
 
Dit en nog veel meer over Gent, haar geschiedenis en haar inwoners in Ghendtsche Tydnghen. Voor de luttele som van €30 krijgt u 2maandelijks Gentse geschiedenis in je brievenbus. http://www.ghendtschetydinghen.be
 
 

5.05.2023

Ghendtsche Tydinghen met Napoleon en Marie


Ga mee op wandel met Ghendtsche Tydinghen! 

We duiken opnieuw in het boeiende verleden van onze stad. Dit keer neemt historica en auteur Katrien Van Hecke ons mee op een wandeling met focus op Gent als 18de en 19de-eeuwse textielstad en de perikelen tijdens het Franse bewind (1794-1815). Leidraad is de Gentse spinster Marie Schellinck, soldaat in het leger van Napoleon.

Link

4.23.2023

Gentse wedstrijden voor 'chien ratier'

Zondag 23 april Erfgoeddag. Dit jaar is het thema Beestig. Speciaal van de gelegenheid, een passend verhaal. Eind negentiende eeuw was er in Gent een ronduit beestige wedstrijd te zien. Wedstrijden voor rattenvangende hond of chien ratier.

 


12 oktober 1885, zaal Valentino op de Kuiperskaai. Wedstrijddag. 

De wedstrijd stond open voor om het even welk ras. De eigenaar betaalde een inleg van tien frank, te verhogen met 50 centiemen per gedode rat. Het aantal ratten waarmee de hond geconfronteerd werd verschilde : dieren van meer dan 10 kg acht, 7 à 10 kg zes, 5 à 7 kg vijf, 4 of 5 kg vier, beneden de 4 kg drie. Honden van meer dan 15 kg namen het op tegen tien knaagdieren.

De inschrijvingen gebeurden bij de brouwer Karel Rombaut op de Antwerpse Steenweg, 7, te Sint-Amandsberg en dit ten laatste zaterdagmiddag voor de wedstrijd die maandag om 17u plaatsvond. 

 Ras en gewicht van het dier werden bij de inschrijving genoteerd, de tweede weging gebeurde net voor de strijd. De volgorde van optreden werd uitgeloot onmiddellijk voor de wedstrijd. De tijd nodig om het toegemeten rattenaantal dood te bijten of alleszins buiten strijd te stellen werd gechronometreerd. Bij betwisting viel de beslissing bij meerderheid van stemmen van de jury. Deze jury bestond uit vijf leden : drie van het wedstrijdcomité en twee aangeduid door de eigenaars-deelnemers. 

Het strijdtoneel was een afgerasterde verhoogde plankenvloer van 4 op 7 meter.


Na elke proef werden prijzen uitgereikt. De eerste kreeg 2/3 van de toegangsgelden en de tweede 1/3. Beiden ontvingen bovendien een zilveren medaille en een erediploma. Het entreegeld bedroeg 1Fr., kinderen halve prijs.

 

Oefenen kon : elke dag, uitgezonderd de maandag, in het estaminet In den Ossenkop bij David Helskens op de Antwerpse Steenweg, 73. Daar stond de arena opgesteld en waren de wedstijdratten dagelijks te bekijken. Men kon er de honden testen en dresseren.  

 
Voor die bewuste 12 oktober waren er acht deelnemers. Duc, de 10,5 kg zware fox-terrier van Rombaut doodde acht ratten in 48 seconden. Dit leverde hem de eerste prijs op. De tweede ging naar Nelly, een 7,25 kg zware fox-temer-teef van de Antwerpenaar Pécher. In één minuut en vier seconden schakelde zij tien ratten uit.

 
Voorlopig was die eerste wedstrijd ook de laatste, want burgemeester Hippoliet Lippens schorste gelukkig de later aangekondigde wedstrijden.

 
Een half jaar later, op zondag 11 april 1886 vond toch nog een nieuwe wedstrijd plaats. Er werd uitgeweken naar buurgemeente Sint-Amandsberg. Hij vond plaats bij Jozef Vogel in Den Karpel op de Dendermondse Steenweg. De regels waren ongeveer identiek. De deelnemersbijdrage werd verlaagd tot 5 Fr. per hond, terwijl 50 ct. per gedode rat behouden bleef. Het entreegeld was voor ieder 50 ct. Het aantal prijzen werd verhoogd tot drie. De eerste ontving 50%, niet van de entreegelden, maar van de inleggelden; de tweede 35 % en de derde de resterende 15 %. 

Gelukkig vernemen we daarna niet veel meer van deze beestige bedoeling.

 

 
Dit en nog veel meer over Gent, haar geschiedenis en haar inwoners al meer dan vijftig jaar in Ghendtsche Tydnghen. Voor de luttele som van €30 krijgt u 2maandelijks Gentse geschiedenis in je brievenbus. http://www.ghendtschetydinghen.be

Foto uit Beeldbank Gent, uit de collectie van het Stadsarchief SAG - Een prachtig beeldhouwwerk van Oscar Sinia, op het voormalige Postgebouw op de Korenmarkt. Tekst door André Despretz uit Ghendtsche Tydinghen, 1987, nr. 6., pp. 333 - 334, bewerkt door Harko Vande Loock.