Posts tonen met het label boek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label boek. Alle posts tonen

9.25.2026

Grote Gentse Boekenverkoop

 

Dit en volgend weekend Grote Gentse Boekenverkoop - ongelofelijk veel boeken aan lage prijzen, ten voordele van het DSMG - Documentatiecentrum Voor Steekgeschiedenis. 





Ons documentatiecentrum krijgt bijzonder veel materiaal binnen, sommigen krijgen een plaats in onze uitgebreide collectie. Maar veel boeken passen niet, romans, historische studies, politiek, medische handboeken, boeken over plantverzorging en konijnenkweek. Elk jaar verkopen we onze voorraad, boeken, tijdschriften, affiches, platen. En dat alles ten voordele van het goede doel.


Zaterdag en zondag 26 en 27 september, 3 en 4 oktober

10u - 17u

In de kerk van het Groot Begijnhof van Sint-Amandsberg

 

 

7.18.2026

Albert Derolez (1934-2026), de man die middeleeuwse handschriften tot leven bracht

Vorige week overleed Albert Derolez, expert middeleeuwse handschriften. Zijn naam is onlosmakelijk verbonden met het Liber Floridus.

 

Albert Derolez werd geboren in 1934. Na zijn middelbare studies koos hij voor geschiedenis aan de Universiteit Gent, waar hij met grote onderscheiding afstudeerde. Tijdens zijn opleiding groeide zijn belangstelling voor de middeleeuwen en voor oude handschriften. Als jonge onderzoeker begon hij middeleeuwse boekenlijsten uit België op te sporen en uit te geven. Dat omvangrijke project mondde uit in het Corpus Catalogorum Belgii, een standaardwerk waaraan hij tientallen jaren bleef werken.

 

In 1962 later trad hij in dienst van de Universiteitsbibliotheek Gent als bibliothecaris van de afdeling Handschriften en Kostbare Werken. Daar zou hij uitgroeien tot dé bezieler van de wetenschappelijke ontsluiting van de rijke handschriftencollectie. In 1971 verscheen een eerste beknopte catalogus van de middeleeuwse handschriften, gevolgd door de volledige inventaris in 1977. Daarmee legde hij de basis voor het moderne onderzoek naar de Gentse collectie.


Zijn internationale doorbraak kwam er dankzij het Liber Floridus, de encyclopedie die kanunnik Lambertus van Sint-Omaars in 1121 samenstelde. Ter gelegenheid van het 150-jarig bestaan van de Gentse universiteit verzorgde Derolez in 1968 een facsimile-uitgave van het handschrift. Zijn diepgaand onderzoek leidde in 1970 tot een doctoraat, bekroond met de grootste onderscheiding. In de daaropvolgende decennia bleef hij het handschrift bestuderen. Zijn onderzoek bereikte een hoogtepunt met The Making and Meaning of the Liber Floridus (2014), internationaal beschouwd als het standaardwerk over dit meesterwerk. Nog in maart 2025 stelde hij in de Boekentoren zijn publieksboek Liber Floridus. De oudste geïllustreerde encyclopedie voor.

 

Zijn belangstelling beperkte zich echter niet tot één handschrift. Hij onderzocht ook talrijke andere middeleeuwse codices, waaronder werken van Hildegard van Bingen, en verwierf internationale faam door zijn studies over het ontstaan van boeken, boekbanden en middeleeuwse schriften. Een twaalf jaar durend onderzoek in Italiaanse en andere Europese bibliotheken resulteerde in een baanbrekend werk over humanistische handschriften. Zijn handboek The Palaeography of Gothic Manuscript Books (2003) groeide wereldwijd uit tot een standaardreferentie.

 

Ook na zijn pensionering bleef hij onvermoeibaar actief. Tussen 2015 en 2017 nam hij de volledige Gentse handschriftencollectie opnieuw onder handen. Het resultaat was de wetenschappelijke catalogus Medieval Manuscripts. Ghent University Library (2017), waarvan de beschrijvingen vandaag nog steeds de basis vormen van de online catalogus van de Universiteitsbibliotheek.

 

Albert Derolez overleed op 11 juli 2026, op 91-jarige leeftijd.

 

In 1974 schreef hij voor Ghendtsche Tydinghen een interessant en artikel, "Het dagboek van een Gents rentenier en zijn belang voor het muziekleven in Vlaanderen rond 1800.”

 

HET DAGBOEK VAN EEN GENTS RENTENIER EN ZIJN BELANG VOOR HET MUZIEKLEVEN IN VLAANDEREN ROND 1800

Indien iemand een beeld zou willen schetsen van de onbenulligheid van het leven van de rijke bourgeoisie in de Zuidelijke Nederlanden op het einde van de 18e en in het begin van de 19e eeuw, dan zou hij dat niet beter kunnen doen dan aan de hand van enkele citaten uit het dagboek van Gilles-Lucas-Guillaume Schamp de Romrée. 

Schamp was lid van een zeer vermogende Gentse familie. Hij werd geboren te Gent in 1764 en stierf er in 1846. Zijn vader, die in het stadsbestuur een belangrijke rol speelde, was een vooraanstaand kunstliefhebber, die van de afschaffing van een groot aantal kloosters door Jozef II en van der verkoop van de nationale goederen door de Franse Republiek duchtig gebruik heeft gemaakt om zijn private collectie schilderijen uit te breiden. 

De kunstverzameling kwam na zijn overlijden in handen van Jean-Gilles Schamp, gekend onder de naam Schamp d'Aveschoot (1765-1839), de broer van onze dagboekschrijver; deze laatste nam als bijvoegsel bij zijn familienaam de Romrée. In 1840 werd zij openbaar verkocht voor een veel te lage prijs en de kunstwerken gingen voor het allergrootste deel buitenlandse verzamelingen verrijken één van de vele voorbeelden van Vlaamse kunstcollecties die in de 19e eeuw (en in het begin van de 20e) ons land hebben verlaten. Een idee van de waarde van het geheel krijgt men, als men verneemt dat de collectie niet minder dan 58 schilderijen van Rubens en 22 werken van Van Dyck zou hebben omvat. 

Zowel Schamp de Romrée als zijn broer bezaten een hotel in de Veldstraat, en daar hebben zij het grootste deel van hun leven doorgebracht. Schamp de Romrée, die vijf verschillende regimes heeft meegemaakt: de Oostenrijkse tijd, de Franse Republiek, het Keizerrijk, het Verenigd Koninkrijk en onafhankelijk België, blijkt door de wisselende veranderingen van de politiek nauwelijks beroerd te zijn geworden. 

In de kleine halve eeuw die zijn dagboeken omspannen schijnt zijn levenswijze en zijn denken - voor zover er van dit vermogen bij hem kan gesproken worden - onveranderd te zijn gebleven. De politieke gebeurtenissen interesseren hem slechts indien zij met spectaculaire voorvallen gepaard gaan. Zoals Stroobant het destijds reeds schreef: "Les événements politiques, l'entrée des troupes, les cortèges et généralement tous les incidents à manifestations extérieures sont décrits avec un luxe de détails qui égale la complète absence d'esprit critique. C'est le journal d'un bourgeois fortuné, ayant trop de loisirs, qui assiste en spectateur, mais sans y prendre part, semble-t-il, aux événements qui se déroulent sous ses yeux".

Voor het overige zullen zijn dagen nog gevuld zijn met het afleggen van bezoeken, theevisites, het aankopen van linten voor zijn hoed, een uitstapje nu en dan, de dagelijkse wandeling door Gent - voor elke dag geeft de brave dagboekschrijver het volledig parcours aan - vaak beëindigd met een kijkje op de "Cotre". Het was niet alleen het galante publiek (dat hij overigens geregeld keurt) dat hem naar de Kouter lokte, maar vooral één van de twee enige passies die dit stille, bijna zielloze leven hebben bewogen: de muziek en de meteorologie.

 

Lees meer 

5.30.2026

Prevenier: "Ik lees fictie om geen stommiteiten te begaan in het echte leven."

Op deze te warme zaterdag tijd voor lectuur. Iedereen Leest brengt een interview met prof. em. Walter Prevenier.  

 

‘In 1950 ontwikkelde ik een plotse, intense passie voor literatuur’, zegt Walter Prevenier. De negentiger, kwiek als een springveer, zit aan de keukentafel van zijn flat in Seniorcity, een ruim bemeten woonzorgcentrum in Gent. ‘Ik las als kind erg veel, maar in de jaren ’50 ging de wereld echt open. Toen leidden leerkrachten Engels, Frans en Nederlands mij naar de grote namen van de literatuur.’ 

 

© Michiel Devijver en Iedereen Leest

 

Prevenier, een uit Zelzate afkomstige historicus gespecialiseerd in de middeleeuwen, de paleografie en de oorkondenleer, verwierf een cultstatus aan de UGent als docent Historische Kritiek. Al wie in de jaren tachtig en negentig een opleiding in de Letteren of de Wijsbegeerte volgde, passeerde bij Prevenier, werd gepusht om te durven denken en zou de kleine, welbespraakte man niet gauw vergeten. Ook de VS zijn hem niet vergeten. Prevenier reisde frequent naar de States om in verschillende staten de jonge generaties te begeesteren. Hij schreef ook een resem boeken en altijd is de Oost-Vlaming een docent gebleven. Ons bijna twee uur durend gesprek voelt aan als een lezing, zijn flat als een aula, zijn stem de soundtrack van een leven gebaseerd op de waarheid, of althans de zoektocht naar die waarheid. ‘Ik lees al mijn hele leven’, zegt hij, ‘ik schrijf al mijn hele leven en ik ga dat blijven doen tot ik er niet meer ben.’

 

Stoner

Op de tafel ligt een blad met aantekeningen. Tussen een stapel boeken - Tom Lanoye, Stefan Hertmans, Rik Van Puymbroeck- steken notities en feilloos is de taal waarmee Prevenier zijn Leeswereld tot leven wekt. ‘Hoewel ik als academicus de hele tijd bezig ben met non-fictie, blijf ik ook romans lezen’, zegt hij. ‘Niet louter uit ontspanning, maar evenzeer om de wereld beter te begrijpen.’ Walter Prevenier heeft als historicus zijn Leeswereld gedocumenteerd. ‘Dit zijn de boeken die ik sinds die oplaaiende passie als tiener heb gelezen’. Hij schuift me een paar vergeelde A4’tjes toe: oud papier waarop hij destijds met een typemachine bijhield wat hij las. Nederlandse bibliotheek is de titel van de bovenliggende lijst, met daarop honderden titels als De jeugd als inspiratiebron van Hubert Lampo, Lenteleven van Stijn Streuvels, Billy Budd van Herman Melville, Van Nitsjevo tot Chorosjo! van Johan Daisne en De gedaanteverwisseling van Franz Kafka. 

 
 

Zeventien jaar was Walter Prevenier toen hij Racine, Molière, Descartes, Sophocles en Maeterlinck in het Frans las. Hij las ook over letterkunde, methodiek en geschiedenis, op een moment dat klasgenoten amper hun veters konden strikken. Hij maakte deel uit van de Zwitserse Billiken Pen Club, schreef brieven naar mensen die hij nooit ontmoette, kreeg brieven in het Frans terug uit Zuid-Vietnam, in het Duits uit Finland (‘Ich bedaure, dass Sie nicht begeisterter FREIDENKER sind wie ich.’). Nooit zou de vrijdenker uit Zelzate verworden tot een Stoner, naar het boek van John Williams, waarin het leven van het hoofdpersonage, een academicus, verzandt en verrafelt.

 

Mensenkennis

‘Ik lees fictie om geen stommiteiten te begaan in het echte leven’, zegt Prevenier. ‘Je kan een boek lezen over zestiende-eeuwse kooplieden, wat boeiend is, maar om de mensen om je heen te begrijpen zul je toch fictie moeten lezen. Dankzij romans leerde ik de lichaamstaal van collega’s ontcijferen, dankzij romans kon ik de gedachtenwereld van anderen decoderen, dankzij romans kon ik me handhaven als decaan, te weten dat ik jonge collega’s in toom moest houden. Je kan niet geloven hoeveel mensenkennis je nodig hebt om geen verkeerde beslissingen te nemen. Niet alleen romans, ook films hielpen me daarbij. Ik ben de zoon van een patissier die een tiental jaar ook een paar cinema’s exploiteerde. Wel, je kan een naslagwerk lezen over de ontmoeting van Hitler en Mussolini, maar je kan ook kijken ook naar Una giornata particolare. Dan zie je Sophia Loren ook nog eens.’ (lacht)

 

‘Fictie is mijn vluchtheuvel. Na de dagelijkse focus op wetenschappelijke tijdschriften, essays en andere onderzoeken, is de roman de plek waar alles een gevoel krijgt, een gezicht. Toen De Bourgondiërs van Bart Van Loo werd gepubliceerd, kreeg de romanist veel kritiek van historici. Ik heb Van Loo meteen verdedigd. Hij laat inderdaad personages fictieve dialogen voeren, tot grote onvrede van veel van mijn collega’s. Van Loo zegt wat de Bourgondiërs moeten hebben gedacht in die tijd. Dat wierp een criticus op in een debat, dat zoiets not done is. Waarop ik zei: “En wat doen wij dan, historici, doen wij niet net hetzelfde?” De Bourgondiërs is zo goed, omdat de auteur weet waarover hij schrijft. De gaten in onze kennis van die geschiedenis vult hij op met zijn verbeelding. Die verbeelding is heel realistisch. Van Loo schrijft geloofwaardige dialogen, daarom houd ik zo van dat boek.’

 

Verhulst

“In 'De draaischijf' beschrijft Lanoye het leven in de jodenwijk in Antwerpen vlak voor de Tweede Wereldoorlog. Ik liep daar toen zelf rond als kind. Ik zie nog scherp voor ogen hoe alles er toen uitzag.”

 

Wie in 1934 is geboren, is in 2026 ouder dan haast iedereen. Prevenier kan er om lachen. ‘Romans brengen mijn eigen verleden tot leven. In De draaischijf, een fantastisch boek overigens, beschrijft Lanoye het leven in de jodenwijk in Antwerpen vlak voor de Tweede Wereldoorlog. Ik liep daar toen zelf rond als kind. Mijn vader exploiteerde een bioscoop in de buurt en ik zie nog scherp voor ogen hoe alles er toen uitzag. En De opgang van Stefan Hertmans gaat zelfs over mensen die ik heel goed heb gekend. Voor een van hen, Adriaan Verhulst, schreef ik zelfs een lovende necrologie bij zijn overlijden.’ 

 

In De opgang schrijft Stefan Hertmans over de vroegere bewoner van een Gents huis dat de schrijver in 1979 kocht: Willem Verhulst, een vooraanstaande SS’er die mee afrekeningen en deportaties organiseerde. ‘De zoon van Willem, Adriaan, was mijn collega proximus aan de unief, een mediëvist met wie ik dertig jaar lang lesgaf en met wie ik het liberaal archief heb opgericht. We zaten samen in allerlei liberale, vrijzinnige, vlaamsgezinde verenigingen. Plots verplichtte dat boek me om mijn geschiedenis met Adriaan te herdenken. Voor de zoveelste keer drukte de fictie me dus met de neus op de feiten. Hoewel het natuurlijk ook een roman is, sta ik toe dat Hertmans met mijn voeten speelt. Ja, ik kan die klik maken. Al heb ik nadien contact gezocht met de auteur, aan wie ik trouwens ooit lesgaf. Ik legde uit dat zijn herinneringen -Hertmans had ook les gekregen van Adriaan- niet stroken met die van mij. Daarin schuilt de vrijheid van de romancier: de auteur mag doen met personages wat hij wil, zolang het maar authentiek is, geloofwaardig. Dan heb je me helemaal beet.’

 

 

bron: Iedereen Leest 

2.21.2026

Michael Parenti 1933 - 2026

21 februari 1848 publiceerden Karl Marx en Friedrich Engels het Communistisch Manifest. Vandaag herdacht met Red Book Day. Speciaal voor die gelegenheid Zwarthemden en Roden, een excellent werk van de recent overleden Michael Parenti (1933 - 2026).

  


















In Zwarthemden en Roden maakte Parenti o.m. een zeer interessante bilan van het 'reëel bestaande socialisme' in het voormalige Oostblok. Michael Parenti is geen afstandelijke, "neutrale" onderzoeker, maar een geëngageerde Marxist. Het werk is trouwens met grote korting te verkrijgen bij Uitgeverij EPO. 

 

9.26.2025

Grote Gentse Boekenverkoop

 

 

De tafels staan klaar, boordevol boeken. Dozen, dozen en dozen zijn aangesleurd. 

 

Dit en volgend weekend een kerk vol boeken aan spotprijzen, ten voordele van Gentse historisch onderzoek. 

 

Vanaf 10u in de kerk van het Groot Begijnhof te Sint-Amandsberg/Gent. 

 

Tot dan! 

 

 fb.me/e/80bnTkvjh

 

 

9.25.2025

boekvoorstelling Wereldwijd toegewijd – 222 jaar Zusters van Liefde van Jezus en Maria

Vandaag wordt in de kapel van de Zusters van Liefde in de Molenaarsstraat te Gent het boek ”Wereldwijd toegewijd – 222 jaar Zusters van Liefde van Jezus en Maria” voorgesteld.

 


 

De Zusters van Liefde, het Erfgoedhuis ZvL en projectbureau Geheugen Collectief verzamelden de geschiedenis van de orde. 

 

Meer info: Erfgoedhuis ZvL

8.31.2025

een vakantie vol lectuur

 

 

De zomervakantie was goed gevuld. Wat klussen in huis, een beetje shopping, de grote kuis. Een aantal schooldagen. De dagelijkse huishoudelijke dingen. Twee cursussen godsdienst voor de derde graad grondig bijgewerkt en herschreven en een halve cursus geschiedenis voor het 4de geschreven. Catsitten bij Ragnar. Gentse Feesten. Wat geschreven voor Ghendtsche Tydinghen. 

 

En gelezen. Speciaal voor deze vakantie heb ik mijn goodreadsaccount terug tot leven gebracht. 24 boeken. Hoofdzakelijk fictie.

 


8.19.2025

Studio DeWereldMorgen over Een Schitterende Leegte

 Tijd voor een interessante podcast. Studio DeWereldMorgen brengt Lieke Knijnenburg, filosoof en auteur van het boek Een schitterende leegte. 

Ze gaat in op "de obsessie met productiviteit en efficiëntie" en de impact ervan op persoonlijke relaties. “De managementtaal van grote bedrijven is ons persoonlijke leven binnengedrongen”. 

 

 
 
 

 

3.17.2024

Lent for Little Folk

Op deze fraaie zondag een merkwaardig boek. Nederlands priester Roderick Vonhögen publiceerde Lent for Little Folk, een boek over The Lord of the Ring en de Veertigdagentijd. 

 

Het boekje is een soort reisgids naar Pasen in de voetsporen van de hobbit Frodo en zijn tochtgenoten. Ik heb veertig momenten uit het verhaal van The Lord of the Rings gekozen en die verbonden met thema’s uit de Veertigdagentijd en de Goede Week. Voor elke dag schreef ik een kort tekstje met een citaat van Tolkien en een suggestie wat je concreet zou kunnen doen om te groeien in deze tijd. 

Frodo neemt de moedige stap om zijn knusse leventje in de Gouw achter zich te laten om de Ene Ring, symbool van het kwaad, naar de Doemberg te dragen om hem daar te vernietigen. Dat is vergelijkbaar met onze weg naar Pasen, waarin we worstelen met het gewicht van kwaad en lijden, maar hopen op vergeving en verlossing door het kruis en de Verrijzenis.

 

  Citaat uit KN

 

 

Liefhebber kunnen dit merkwaardige boek downloaden op http://mediapriester.nl/vasten  



 


10.01.2023

Grote Gentse Boekverkoop

Tweede weekend van de Grote Gentse Boekverkoop. Ongelofelijk véél boeken aan ongelofelijk lage prijzen. Georganiseerd door en ten voordele van DSMG, documentatiecentrum voor streekgeschiedenis en Ghendtsche Tydinghen, hét toegankelijke tijdschrift voor Gentse geschiedenis. 

 


 

 

Zondag 1 oktober is de laatste dag. 


Van 10 tot 17u in de kerk van het Groot Begijnhof in Sint-Amandsberg.

 

 

1.19.2022

Angela Davis An Autobiography 2022

Kameraden en vrienden, 

De autobiografie van Angela Davis is een prachtig geschreven, meeslepend relaas over racisme, over emancipatie, over activisme, over sociale strijd. Het boek is nog steeds zeer actueel.

Angela Davis maakte een nieuwe versie van haar werk uit 1974. Democracy Now brengt een zeer bekijkenswaardig gesprek met de auteur. 


"It is very inspiring to recognize how far we have come, not only in the way we talk about sexuality, but the way we talk about gender and the way we are constantly challenging binary notions of gender. And all of these transformations have happened as a consequence of the fact that people have dedicated themselves to struggle, to struggle for an end to racism, to imperialism, to war, an end to misogyny. And let me say that in rereading that text I became aware of the absolute importance of antiracist, anti-capitalist, abolitionist feminism."



7.21.2020

#GGF2020 Kuifje wordt volwassen

Op deze Nationale Feestdag aandacht voor het koloniale verleden met een boek.



U kent Kuifje? Man van vele reizen, onverschrokken reporter maar bovenal de belichaming van onze ‘superieure’ westerse waarden. Het wordt tijd, zo stelt Rik Pinxten, dat Kuifje volwassen wordt en zich bescheidener gaat opstellen. Want de toestand op deze planeet is zo ernstig dat de mensheid als gehéél bedreigd wordt. Zijn boek 'Kuifje wordt volwassen. Over de dekolonisering van de geest' schuift een reeks materiële en economische veranderingen naar voren, maar hamert ook op de noodzaak van een mentaliteitsverandering. En daarvoor hebben we eerst een dekolonisering van onze geest nodig. Rik gaat hierover in gesprek met Lindah Nyirenda; auteur, radiojournalist voor Radio 2 en slampoëet.

De gesprekken worden live gestreamd via www.gentsefeesten.be / www.trefpunt.be van 16u tot 17u15.

9.30.2019

aanwinsten september

De aanwinsten voor de maand september.

Annie Romein-Verschoor, Ja Vader, Nee Vader. Over de afbraak van het patriarchaal gezag en over wat er voor in de plaats kwam. De Arbeiderspers, 1974.

Tolkien, Sprookjes. Blad van Klein, De Smid van Groot-Wolding, Boer Gilles Van Ham, Prisma, 1979.

 R.E. Pool & P. Breman, Ik zag hoe zwart ik was. Poëzie van Noord-Amerikaanse negers. Den Haag, 1958.

Georges Politzer, Principes elementaires de philosophie, editions sociales, 1970.

Luc François, De Boerenkrijg. Twee eeuwen feiten en fictie, Davidsfonds, 1998.

Mandy Nauwelaerts (e.a.), De Toekomst van het Verleden. reflecties over geschiedenis, stedelijkheid en museau. The Future of the Past. reflections on history, urbanity and museums. KBS, 1999.

E. Gerard (red), De kracht van een overtuiging. 60 jaar a.c.w., Zele, 1981.

Les Zouaves de la Foi Catholique. Réponses aux objections les plus répandues. à l'usage de la Jeunesse Chrétienne. Tournai, 1887.  


8.31.2019

aanwinsten augustus

Eind augustus, tijd dus voor een overzicht van de aanwinsten van deze maand. Een magere oogst, maar er moest veel gewerkt worden. En de bibliotheek loopt over van de lezenswaardige boeken.


Arthur Lehning, De Draad van Ariadne. Essays en commentaren 1, Baarn, 1979.

Samir Amin, Neo-Colonialism in West Africa, Penguin, 1973.

Georges H. Dumont en Louis Haché, België in beeld. Van prehistorie tot heden, Deurne, 1979.



7.31.2019

aanwinsten juli

De aanwinsten voor de maand juli.

Georgi Georgiev, The First Assault Against Facism, Sofia, 1983.

Cajo Brendel, Anton Pannekoek, theoretikus van het socialisme, SUN, 1970.

Renate Rubinstein, Naar de bliksem? ik niet, Meulenhoff, 1984.


7.30.2019

Melmoth

Maar wat je moet onthouden is het volgende: ze is eenzaam, met een eeuwigdurende eenzaamheid die slechts ten einde zal komen wanneer onze wereld ten einde komt, dan krijgt ze vergeving. Dus gaat ze naar diegenen die op het dieptepunt van hun leven zijn en wie zij kiest voelt haar ogen op zich gericht. Dan kijken ze op - en zien haar kijken - en ze strekt haar armen uit en zegt: Pak mijn hand vast! Ik ben zo eenzaam geweest!'
Ik huiverde en vroeg wat er gebeurde met wie haar inderdaad bij haar hand pakte. 


Sarah Perry, Melmoth, uitgeverij prometheus, 2018, p. 48.

7.12.2019

Umm Kulthum en de kaart van zout en sterren

Vandaag een streepje literatuur met muziek.




Er rijdt een taxi over de rotonde, met oem Kalsoem galmend  op de radio, waardoor het geschreeuw wordt overstemd. Oem Kalsoem is mijn favoriete zangeres en dat zal ze altijd zijn. Vroeger dansten mama en baba in ons appartement in de stad op haar muziek. Nadat baba ziek werd, bleef de cd in de stereo zitten totdat er een laag stof op het apparaat zat. Soms zette ik de muziek op in de hoop dat ze weer zouden gaan dansen. Maar dat deden ze niet.


uit: De Kaart van Zout en Sterren van Jennifer Zeyneb Joukhadar, 2019, p. 43.








uit:


de kaart van zout en sterren van Jennifer Zeynad Joukhadar


meer over dit boek bij de uitgever.
Desgewenst kun je hier een fragment beluisteren.

Maar je kunt ook gewoon lopen naar de lokale openbare bibliotheek.

Meer over Umm Kulthum.