Arabist An Van Raemdonck (VUB en UGent) schreef een raak opiniestuk in Knack. Ze reageerde op het ronduit trieste interview met Ruud Koopmans in Knack over migratie en integratie.
Kwalitatief en antropologisch onderzoek laat zien dat religiositeit onder moslimminderheden enorm varieert. Religiositeit biedt vaak precies een mentale en spirituele buffer en krachtbron om constructief samenleven mogelijk te maken en om met racisme en discriminatie om te gaan.
De Veertigdagentijd en de Ramadan vallen dit jaar voor een groot stuk samen. Een tijd van inkeer en bezinning, van soberheid en gebed. Een mooi moment om ons eraan te herinneren dat diversiteit, dat verschil verrijking is. Speciaal voor de gelegenheid een vers uit de Koran, in een passage over verschil in godsdienstige opvattingen: de uitdaging is niet de verschillen uitvechten of uit te discussiëren, de uitdaging is goede daden stellen, het goede doen.
Met een ramadan-wens van de enige echte Ienie Minie.
In deze kersttijden valt af en toe de vraag of het wel gepast is naar moslims toe om 'zalige feestdagen' e.d. te wensen. Is het hele kerstgebeuren gaan uitsluitingsmechanisme? Op facebook postte de Gentse imam Khalid Benhaddou volgende interessante bedenking.
Ik had geen zin om hier nog wat over te schrijven. Maar aangezien ik vele vragen in mijn inbox kreeg en zelfs journalisten stuurden nav een Twitter-discussie over het plaatsen van een Kerstboom wil ik toch het volgende erover kwijt:Het is bedroevend om te zien hoe sommige moslims nog steeds bezig zijn met achterhoededebatten over ‘mag een moslim een kerstboom plaatsen’ of ‘mag je de niet-moslims feliciteren met hun feestdagen’Allah zegt in de Koran (4:86)وَإِذَا حُيِّيتُم بِتَحِيَّةٖ فَحَيُّواْ بِأَحۡسَنَ مِنۡهَآ أَوۡ رُدُّوهَآاAls je met een groet begroet wordt, groet dan terug met een groet die beter is, of met een gelijkwaardige.En als mensen -naar analogie- jou feliciteren met jouw feestdagen, is het een blijk van respect en hoffelijkheid om die mensen ook te feliciteren met hun feestdagen.Bovendien zijn Kerstmis en Pasen feestdagen die uit de christelijke traditie komen, maar die nu deel uitmaken van onze gemeenschappelijke maatschappelijke cultuur. Rond kerst valt niet aan de alomtegenwoordige kerstsfeer in de publieke ruimte en in allerlei media te ontsnappen. Ook zij die niks van doen hebben met geloof of er al enige tijd van getuimeld zijn vieren met familie Kerstmis en Pasen.Hoe kan je SAMENleven als je wel verwacht dat iedereen de moslims feliciteert en erkenning geeft voor hun feestdagen en sommigen niet een minimum aan respect willen opbrengen om hetzelfde te doen.Het wordt tijd dat sommige moslims hun prioriteiten herzien en debatteren over socio-economische, maatschappelijke en ethische vraagstukken die er écht toe doen en de komende generaties aanbelangen: hoge ongekwalificeerde uitstroom in onderwijs, hoge werkloosheid, fundamentalisten die in naam van geloof geweld plegen en elke dag haar imago schaden, klimaatopwarming (dezelfde mensen die vaak wakker liggen van een kerstboom liggen allerminst wakker van het einde van de planeet), criminaliteit, kinderen (zonder te culturaliseren maar evenmin te relativeren) die door verkeerde vrienden en omgeving ten prooi vallen aan drugs en drugshandel en hun eigen toekomst hypothekeren….Dit zijn onderwerpen die ons met recht en rede wakker moeten houden..
Als het van mij afhing, hadden de gemeenschaps- en gewestregeringen nog veel meer mogen inzetten op klassieke beleidsdomeinen als jeugd, welzijn, werk en onderwijs. Want dat zijn de grote hefbomen om tot een meer harmonieuze samenleving te komen. Je voelt dat in onze maatschappij tektonische platen tegen elkaar aan het schuren zijn en dat de spanningen voortdurend toenemen.En toch ontbreekt bij de beleidsmakers de sense of urgency. Vooral in Brussel maar ook in Vlaanderen. Als ik Vlaams coördinerend minister voor radicalisering Liesbeth Homans (N-VA) hoor praten over radicalisering heeft ze het altijd over de Syrië-strijders. Maar de Syrië-strijders zijn maar een symptoom van een dieperliggende malaise: de politieke islam heeft wortel geschoten in Vlaanderen en België. En tegelijk zie je dat de kracht van extreemrechts opnieuw aan het toenemen is. Die twee extremismen versterken en contamineren elkaar en staan een samenleving van relatieve harmonie in de weg.Als we willen evolueren naar een politieke gemeenschap waarin burgerschap zowel voor de autochtonen als de allochtonen centraal staat, en we dus samen een politieke gemeenschap vormen, zullen we de politieke islam en extreemrechts onder controle moeten krijgen.We mogen het niet langer onderschatten: al die jongeren die rondlopen met samenzweringstheorieën en ideeën over de eigen superioriteit. Die geloven dat geweld à la Al Qaida, IS of Al Nusra geoorloofd is om een utopische heilstaat te verwezenlijken. Dit gaat om tienduizenden Belgische jongeren, niet over vijfhonderd Syrië-strijders. Die laatsten zijn slechts de meest gewelddadige exponent van dit fenomeen.We zijn die jongeren aan het verliezen omdat we ze niet socialiseren via de klassieke structuren als onderwijs, het gewone welzijnswerk en de jeugdhulp, de arbeidsmarkt en moskeeën van goede wil. Meestal grijpen we pas in als het al te laat is.Het beleid laat hier steken vallen en ook aan Vlaamse kant is wat er momenteel op tafel ligt heel pover. Nog deze regeerperiode hebben we een omwenteling nodig, daarvan ben ik overtuigd.Het probleem is dat die noodzakelijke paradigmashift botst op een veto van de non-believers, die vanuit hun ideologische overtuiging anders kijken naar mens en samenleving. Natuurlijk zijn er ook budgettaire beperkingen. Maar je botst toch vooral op de ideologische grens van de huidige politieke consensus binnen de Vlaamse meerderheid. Die ideologie is volgens mij te ver doorgeschoten naar de absolute responsabilisering van het individu. Terwijl ik vind dat de samenleving, en dan zeker 'de onderkant', via onderwijs en welzijnswerk tot op zekere hoogte maakbaar is en dat je op die manier een heleboel jongeren kunt recupereren.De strijd tegen radicalisering en exclusie moet even prioritair worden als de aandacht die we vandaag hebben voor oudere personen of mensen met een handicap. Voor die doelgroepen worden terecht grote budgetten vrijgemaakt. Maar exclusie en radicalisering worden niet op dezelfde manier als prioriteit erkend en dat kunnen we ons niet langer permitteren.
De tweesporenradicalisering zal steeds meer op de samenleving beginnen te wegen.
Nog nooit traden zoveel nieuwe Belgen toe tot de middenklasse. Nog nooit waren er onder de nieuwe Belgen zoveel academici, kunstenaars, ondernemers, sportlui, studenten noem maar op. Zij zorgen voor een buffer die nodig is om extremisten in de marge te houden. Zij zijn de bruggenbouwers die voor hoop zorgen. Met andere woorden: integratie is niet mislukt, integratie lukt elke dag opnieuw maar helaas niet voor iedereen. Wat wel mislukt is, is het integratiebeleid, wegens te laat op gang gekomen, en dan vooral in Wallonië en Brussel."Onder islamitische Belgen is er een enorme bloei van organisaties, van vzw's, progressieve moskeeën en van artistieke gezelschappen. Nooit eerder zijn er zoveel 'interne debatten' geweest over laïciteit, over de rol van het onderwijs, over burgerschap, over de Europese islam. Al die nieuwe organisaties en initiatieven: ze zijn de hoop en de toekomst van moslims in België en dus van België.Maar zoals ik al zei: het mag en moet nog meer zijn. Veel meer. Het huidige maatschappelijke en politieke klimaat zorgt voor tegenwind en dat maakt dat een aantal initiatiefnemers het mentaal niet meer kan opbrengen om voortdurend die brugfunctie te vervullen. Ik hoop echt dat zij zich nu niet afkeren van de Belgische samenleving en teruggrijpen naar hun oude identiteit van het land van herkomst.Want het is cruciaal dat nieuwe Vlamingen of Belgen hun Belgische nationaliteit en Vlaamse identiteit nooit laten afhangen van hoe anderen naar hen kijken. Als nieuwe Belg moet je die Belgische nationaliteit en identiteit te allen tijde claimen. Het is niet alleen jouw lot maar ook iets om trots op te zijn.Graag zou ik het samenvatten met een beeldspraak: de rivier gaat in de goede richting, de stroom meandert en er zijn regelmatig zware windvlagen. Maar waarvoor we moeten opletten zijn een aantal gevaarlijke vertakkingen: de politieke islam, extreemrechts, sociale en politieke exclusie. We moeten opletten dat die vertakkingen geen zijrivieren worden waartegen we op den duur geen dam meer kunnen opwerpen. Daarom moet het beleid nu dringend een tandje - wat zeg ik: tien tandjes - bijsteken.
WIJKKAPEL WORDT MOSKEE HASSELT (KerkNet) – Het schepencollege van Beringen heeft met de vzw. Islamitisch Cultureel Ontmoetingscentrum een principieel akkoord gesloten over het gebruik van de wijkkapel van Steenveld als moskee. De wijk telt een grote gemeenschap met Turkse roots. Het voormalige kerkgebouw is eigendom van de stad. Die kocht de kapel en het parochiaal centrum in 2010 van de kerkfabriek. Clem Vande Broek, woordvoerder van het bisdom Hasselt: "Het is een wijkkapel, die enkele jaren geleden aan de gemeente werd verkocht om er sociaal-culturele activiteiten te laten plaatsvinden. Blijkbaar geeft de gemeente de voormalige kapel nu voor dertig jaar in erfpacht aan de islamitische gemeenschap. Noch de parochie, noch het bisdom hebben daarin enige zeggenschap gehad." Dat een voormalige kapel een moskee wordt is een primeur. Clem Vande Broek: "In het bisdom Hasselt bestaan er nu al verschillende kerken die samen met de orthodoxe of evangelische gemeenschap worden gebruikt. In principe heeft de bisschop het laatste woord met betrekking tot de herbestemming van parochiekerken." In dit geval heeft het bisdom echter geen zeggenschap, omdat het gebouw al sinds 2010 eigendom is van de stad Beringen.
The God of Abraham praise, who reigns enthroned above;
Ancient of everlasting days, and God of Love;
Jehovah, great I AM! by earth and Heav’n confessed;
I bow and bless the sacred Name forever blessed.
The God of Abraham praise, at Whose supreme command
From earth I rise—and seek the joys at His right hand;
I all on earth forsake, its wisdom, fame, and power;
And Him my only Portion make, my Shield and Tower.
The God of Abraham praise, whose all sufficient grace
Shall guide me all my happy days, in all my ways.
He calls a worm His friend, He calls Himself my God!
And He shall save me to the end, thro’ Jesus’ blood.
He by Himself has sworn; I on His oath depend,
I shall, on eagle wings upborne, to Heav’n ascend.
I shall behold His face; I shall His power adore,
And sing the wonders of His grace forevermore.
Tho’ nature’s strength decay, and earth and hell withstand,
To Canaan’s bounds I urge my way, at His command.
The wat’ry deep I pass, with Jesus in my view;
And thro’ the howling wilderness my way pursue.
The goodly land I see, with peace and plenty bless’d;
A land of sacred liberty, and endless rest.
There milk and honey flow, and oil and wine abound,
And trees of life forever grow with mercy crowned.
There dwells the Lord our King, the Lord our righteousness,
Triumphant o’er the world and sin, the Prince of peace;
On Sion’s sacred height His kingdom still maintains,
And glorious with His saints in light forever reigns.
He keeps His own secure, He guards them by His side,
Arrays in garments, white and pure, His spotless bride:
With streams of sacred bliss, with groves of living joys—
With all the fruits of Paradise, He still supplies.
Before the great Three-One they all exulting stand;
And tell the wonders He hath done, through all their land:
The list’ning spheres attend, and swell the growing fame;
And sing, in songs which never end, the wondrous Name.
The God Who reigns on high the great archangels sing,
And “Holy, holy, holy!” cry, “Almighty King!
Who was, and is, the same, and evermore shall be:
Jehovah—Father—great I AM, we worship Thee!”
Before the Savior’s face the ransomed nations bow;
O’erwhelmed at His almighty grace, forever new:
He shows His prints of love—they kindle to a flame!
And sound thro’ all the worlds above the slaughtered Lamb.
The whole triumphant host give thanks to God on high;
“Hail, Father, Son, and Holy Ghost,” they ever cry.
Hail, Abraham’s God, and mine! (I join the heav’nly lays,)
All might and majesty are Thine, and endless praise.
Een voorbeeldje uit Australië: Dateline SBS
Wim Van Rooy:
"... in aandachtig horen of lezen is Catherine helaas niet geschoold,in het interpreteren van historische bronnen nog minder, en zijn Realitätsverweigerung is hallucinant. Dat weten we nu al heel lang.Ik neem aan dat hij autodidakt is."
Maar de allerranzigste posten komen toch van Sam Van Rooy:
Geen nood Catherine, als wij niet ten oorlog trekken tegen de islam, dan is de islam wel bezig met tegen ons ten oorlog te trekken, misschien moet u eens wat meer de krant lezen.
"De historische leugens van de antisemiet Catherine i.v.m. islam en nazisme (nazislam) zijn ongekend, de échte feiten kan u hier lezen: http://www.joostniemoller.com/2009/12/nazisme-en-islam-een-geschiedenis/ Verder wil ik wijzen op mijn 'close reading' van het domme boekje van Ico Maly, 'De beschavingsmachine. Wij en de islam', hier te lezen: http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=10156"
Moest u het zich afvragen die eerste link verwijst naar de blog van een Nederlandse journalist waarop een slecht vertaald artikel staat van een Amerikaanse islamofoob en zionist. De tweede link verwijst naar een ranzige extreem-rechtse Nederlandse site waarop een artikeltje van junior staat waarin hij 'multiculi's zoals Maly' en 'gevaarlijke postmodernisten' verwijt schandalig naief te zijn in het onderschatten en zelf ontkennen van het Joodse Gevaar, verschoning, Islamitische Gevaar, door een opsomming te geven van 'feiten' over en 'bewijzen' van voornoemde gevaar.
"Daar kan Catherine (de zelfverklaarde blanke opperarabier) de talloze kleuterachtige fouten die Maly maakte (die overigens gedeeltelijk al door iemand als Tom Naegels werden geschreven in zijn recensie in DS) op een rijtje zien staan, en kan hij zich meteen schamen voor het feit dat hij een onwetende nietsnut als Maly aanhaalt in zijn artikel."
Een onwetende nietsnut? Wauw, poëtisch gesteld van junior.
Ja, zo kan het natuurlijk ook.
"Vaneertbrugghen stapelt de leugens op, niet alleen hier, maar ook in zijn boeken en zijn blogs. Het is in feite bewezen dat hij gewoon een jodenhater is, en dat maakt me boos."
Bewezen dat hij jodenhater is, amai. En waar dan wel, voor een rechtbank? Een vulgair stukje zionistische propaganda in joods actueel is nog geen bewijs. En hoe kan dat ook bewezen worden. Lucas Catherine is allesbehalve een jodenhater. Deze man is een antizionist en dat is zijn goed recht, dat ben ik ook trouwens. Maar dat heeft niets maar dan niets met antisemitisme te maken.
'En dat maakt junior boos!' Man toch, hoe infantiel kun je gaan?
Maar verder: als men in de islamitische wereld spreekt van een demografische jihad in Europa, en als men inderdaad kan vaststellen dat op veel plaatsen waar er in Europa een effectieve moslimmeerderheid is, de sharia openlijk of stiekem wordt ingevoerd en er no-go areas ontstaan, dan denk ik dat wij inderdaad moeten nadenken over de immigratie- en integratiepolitiek wat betreft moslims zoals die decennialang is gevoerd, en over de resem aan internationale verdragen waardoor wij niet meer in staat zijn om daar paal en perk aan te stellen. Kijk alleen al naar de weg die de Somaliër die Westergaard probeerde te vermoorden in Europa heeft kunnen afleggen, dat is weerzinwekkend.
Ja, de hele wereld, de Westerse Beschaving wordt bedreigt door horden Mohammedanen die kweken als konijn. Eens in de 'effectieve meerderheid' voeren ze 'openlijk of stiekem' de sharia in en ontstaan er 'no-go areas'. Man toch.
"Nog een paar dagen en we gaan het nieuwe decennium in. Een stralende glimlach zal zich spontaan om mijn lippen vormen als ik op oudejaarsavond naar mijn twee zoontjes kijk. Ze zijn twee jaar geleden geboren en ze zijn het mooiste wat mij is overkomen.
Toen ik met mijn ouders midden jaren zeventig naar Nederland kwam, waren we Turken. We werden aangesproken op onze Turkse afkomst, mensen stelden vragen over Turkije (hebben ze daar bakstenen huizen?), en onze Turkse gastvrijheid werd hoog gewaardeerd door onze Nederlandse kennissen en buren die we thuis uitnodigden. Niemand zat zonder een baan of ziek thuis. De migranten waren toen nog jong en er was genoeg werk. Islam was toen ook geen nationale issue. Niet onder de migranten maar ook niet tussen de migranten en Nederlanders. Je was in die periode eerst Turk, dan immigrant, en daarna moslim.Het was een tijd waarin de immigranten monter en hoopvol waren. Over Nederland klagen, deden mijn ouders niet, ze waren redelijk tevreden met dit land. Andere Turkse vrienden en kennissen eveneens. Beleefdheid was in die tijd de norm en dat voelde je. Beledigen was niet de nieuwe sport waarin je kon uitblinken.
Mijn zoontjes groeien nu op in een totaal andere Nederland. Ze zijn in de eerste, tweede en derde plaats moslim en in de vierde plaats een peuter. Islam is hét gespreksonderwerp, wordt als het nieuwe gevaar voor de wereldorde en voor de rechtsorde in Nederland gezien. Moslims zijn potentiële terroristen. Ze zijn intolerant en hangen een achterlijk geloof aan. Westerlingen hebben het licht gezien, moslims leven in donkerte. De PVV groeit met de dag vanwege haar angstkwekerij voor een tsunami van islamisering in Nederland.
Wat mij zorgen baart, is dat schofferen en beledigen blijkbaar de norm is geworden.
De afstand tussen moslims en autochtonen is groter geworden, bewijst wetenschappelijk onderzoek. Respect, fatsoen en beleefdheid worden als een zwakte gezien. Ik heb nog nooit zo vaak meegemaakt dat ik buitenshuis als een kind werd toegesproken. Nederland lijkt massaal van zins moslims te ’heropvoeden’: zo doen we dat hier niet.
Het ergste is nog wel dat het nergens ánders meer over gaat dan moslims versus Nederlanders. Immigranten en hun kinderen zijn bezorgd, weten zich geen houding te geven omdat ze in principe van Nederland houden en dit hun thuis voelen. Maar de sfeer? Wat moeten ze daarmee? Hun geloof willen ze niet afzweren, en ze herkennen zich niet in het karikaturale beeld dat moslimfundamentalisten en Geert Wilders van hun geloof presenteren. Emigreren naar het land van hun ouders is ook geen optie want wat moeten ze daar?
Kon ik maar aan mijn kinderen het positieve Nederland geven van mijn kindertijd."
