muren van schande

 

"Geroepen om te leven in solidariteit en broederschap"

De oranje mafkees in het Witte Huis toetert steeds oorlogszuchtiger taal en lijkt te zijn begonnen aan een opsporings- en deportatiebeleid. Het extreem-rechtse regime in de Verenigde Staten dweept met een extreemrechtse vorm van het christendom, Christian Nationalism. Daarom is het des te belangrijker dat de Paus, het hoofd van de Katholieke Kerk, zich klaar en duidelijk en formeel uitspreekt tegen het xenofobe beleid in de VS.

 

 

 

BRIEF VAN DE HEILIGE VADER FRANCIS
AAN DE BISSCHOPPEN VAN DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA

_________________

Beste broeders in het bisschopsambt,

Ik schrijf u vandaag om enkele woorden tot u te richten in deze delicate momenten waarin u leeft als herders van het Volk van God dat samen wandelt in de Verenigde Staten van Amerika.

 

1. De reis van slavernij naar vrijheid die het Volk Israël aflegde, zoals verhaald in het Boek Exodus, nodigt ons uit om de realiteit van onze tijd, zo duidelijk gemarkeerd door het fenomeen migratie, te zien als een beslissend moment in de geschiedenis om niet alleen ons geloof te bevestigen in een God die altijd dichtbij is, vleesgeworden, migrant en vluchteling, maar ook de oneindige en transcendente waardigheid van elke menselijke persoon.

 

2. Deze woorden waarmee ik begin zijn geen kunstmatige constructie. Zelfs een vluchtige bestudering van de sociale leer van de Kerk laat nadrukkelijk zien dat Jezus Christus de ware Emmanuel is (vgl. Mt 1,23); Hij leefde niet los van de moeilijke ervaring om uit zijn eigen land verdreven te worden vanwege een dreigend gevaar voor zijn leven, en van de ervaring om toevlucht te moeten zoeken in een samenleving en een cultuur die vreemd waren aan de zijne. Door mens te worden koos de Zoon van God er ook voor om het drama van immigratie te beleven. Ik herinner me onder andere graag de woorden waarmee paus Pius XII zijn Apostolische Constitutie over de zorg voor migranten begon, die wordt beschouwd als de “Magna Carta” van het denken van de Kerk over migratie:

“De familie van Nazareth in ballingschap, Jezus, Maria en Jozef, emigranten in Egypte en vluchtelingen daar om te ontsnappen aan de toorn van een goddeloze koning, zijn het model, het voorbeeld en de troost van emigranten en pelgrims van alle tijden en landen, van alle vluchtelingen van alle omstandigheden die, belaagd door vervolging of noodzaak, gedwongen zijn hun vaderland, geliefde familie en dierbare vrienden te verlaten voor vreemde landen.”

 

3. Evenzo voedt Jezus Christus, die iedereen liefheeft met een universele liefde, ons op in de permanente erkenning van de waardigheid van ieder mens, zonder uitzondering. Wanneer we spreken over “oneindige en transcendente waardigheid”, willen we benadrukken dat de meest beslissende waarde die de menselijke persoon bezit, elke andere juridische overweging die het leven in de samenleving kan regelen, overtreft en ondersteunt. Daarom worden alle christelijke gelovigen en mensen van goede wil opgeroepen om de legitimiteit van normen en overheidsbeleid te bezien in het licht van de waardigheid van de persoon en zijn of haar fundamentele rechten, en niet andersom.

 

4. Ik heb de grote crisis die zich in de Verenigde Staten afspeelt met de start van een programma van massadeportaties op de voet gevolgd. Een juist gevormd geweten kan niet anders dan een kritisch oordeel vellen en zijn afkeuring uitspreken over elke maatregel die stilzwijgend of expliciet de illegale status van sommige migranten vereenzelvigt met criminaliteit. Tegelijkertijd moet men het recht van een natie erkennen om zichzelf te verdedigen en gemeenschappen te beschermen tegen mensen die gewelddadige of ernstige misdaden hebben gepleegd terwijl ze in het land waren of voor aankomst. Het uitzetten van mensen die in veel gevallen hun eigen land hebben verlaten vanwege extreme armoede, onveiligheid, uitbuiting, vervolging of ernstige aantasting van het milieu, tast de waardigheid van veel mannen en vrouwen en van hele gezinnen aan en plaatst hen in een toestand van bijzondere kwetsbaarheid en weerloosheid. 

 

5. Dit is geen kleinigheid: een authentieke rechtsstaat wordt juist geverifieerd in de waardige behandeling die alle mensen verdienen, vooral de armsten en meest gemarginaliseerden. Het echte algemene welzijn wordt bevorderd wanneer de samenleving en de overheid, met creativiteit en strikt respect voor de rechten van iedereen - zoals ik bij talloze gelegenheden heb bevestigd - de meest kwetsbare, onbeschermde en kwetsbare mensen verwelkomt, beschermt, bevordert en integreert. Dit staat de ontwikkeling van een beleid dat ordelijke en legale migratie regelt niet in de weg. Deze ontwikkeling kan echter niet tot stand komen door het privilege van enkelen en de opoffering van anderen. Wat gebouwd is op basis van geweld, en niet op de waarheid over de gelijke waardigheid van ieder mens, begint slecht en zal slecht eindigen.

 

6. Christenen weten heel goed dat alleen door de oneindige waardigheid van allen te bevestigen, onze eigen identiteit als persoon en als gemeenschap tot volle wasdom komt. Christelijke liefde is geen concentrische uitbreiding van belangen die zich beetje bij beetje uitbreiden naar andere personen en groepen. Met andere woorden: de menselijke persoon is niet louter een individu, relatief expansief, met wat filantropische gevoelens! De menselijke persoon is een subject met waardigheid dat, door de constitutieve relatie met allen, vooral met de armsten, geleidelijk kan rijpen in zijn identiteit en roeping. De ware ordo amoris die bevorderd moet worden is die welke we ontdekken door voortdurend te mediteren over de parabel van de “barmhartige Samaritaan” (vgl. Lc. 10, 25-37), dat wil zeggen door te mediteren over de liefde die een broederschap opbouwt die openstaat voor allen, zonder uitzondering. 

 

7. Maar je zorgen maken over persoonlijke, gemeenschaps- of nationale identiteit, los van deze overwegingen, introduceert gemakkelijk een ideologisch criterium dat het sociale leven verstoort en de wil van de sterkste oplegt als het criterium van de waarheid.

 

8. Ik erken uw waardevolle inspanningen, beste broederbisschoppen van de Verenigde Staten, terwijl u nauw samenwerkt met migranten en vluchtelingen, Jezus Christus verkondigt en fundamentele mensenrechten bevordert. God zal alles wat u doet voor de bescherming en verdediging van hen die als minder waardevol, minder belangrijk of minder menselijk worden beschouwd rijkelijk belonen!

 

9. Ik spoor alle gelovigen van de katholieke Kerk en alle mannen en vrouwen van goede wil aan om niet toe te geven aan verhalen die onze migranten- en vluchtelingenbroeders en -zusters discrimineren en onnodig lijden veroorzaken. Door de naastenliefde zijn we allemaal geroepen om te leven in solidariteit en broederschap, om bruggen te bouwen die ons steeds dichter bij elkaar brengen, om muren van schande te vermijden en om te leren ons leven te geven zoals Jezus Christus het zijne gaf voor het heil van allen.

 

10. Laten we Onze Lieve Vrouw van Guadalupe vragen om bescherming voor individuen en families die in angst of pijn leven vanwege migratie en/of deportatie. Moge de “Virgen morena”, die volkeren wist te verzoenen toen ze elkaar vijandig gezind waren, ons allen schenken elkaar weer te ontmoeten als broeders en zusters, in haar omhelzing, en zo een stap voorwaarts te zetten in de opbouw van een samenleving die broederlijker is, niemand uitsluit en de waardigheid van allen respecteert.

 

Broederlijk,

Francis

Vaticaan, 10 februari 2025

 

 

Bron: Vaticaan 

 

 

Een goed migratiebeleid gaat uit van de realiteit, niet van wensdenken.

Vandaag vraag ik graag even jullie aandacht voor het asielbeleid in België. Hoe onmenselijker ons asielbeleid, hoe meer problemen er kunnen opduiken. 

Mensen vluchten oorlog en geweld en miserie. Dat is hun recht. Dat is ook maar logisch. Belgen vluchten en masse tijdens de oorlog. Duizenden Belgen namen de boot naar Canada, de Verenigde Staten en andere 'betere oorden'. Dat is de normaalste zaak ter wereld. Dat is ook van alle tijden. 

Vandaag de dag laten we ons beleid tov vluchtelingen niet leiden door mensenrechten of door humanisme, maar door racisme en kortzichtig electoraal opportunisme. 

Mensen ontvluchten onhoudbaar, onmenselijke situaties, waar ze mogelijk bijzonder traumatiserende zaken hebben meegemaakt. Vluchten wordt onnodig moeilijk gemaakt. Smokkelroutes en levensgevaarlijke oversteken, dat of vaak onleefbare vluchtelingenkampen net over de grens, omringt door onveiligheid en dreigingen. Tijdens het vluchten volgen nog traumatische gebeurtenissen. Komen ze aan in België botsen ze opnieuw op onmenselijke behandeling, ondervragingen, gericht op het 'door de mand laten vallen'. Geen opvang, slapen op straat. Of opvang in een tijdelijk verblijf, waar ze jaren aan een stuk moeten wachten. Met als ze geluk hebben een geëngageerde medewerker of een schitterende vrijwilliger. 

Onderstaande Open Brief gaat over de absurde behandeling van (een deel van) de Afghaanse vluchtelingen. In België worden significant minder vluchtelingen erkend. Als ze worden afgewezen, kunnen we niet terugkeren. Dat erkent de bevoegde minister. Dus ze worden afgewezen, ze moeten het grondgebied verlaten maar kunnen niet terugkeren. Deze Open Brief klaagt dit aan en klaagt vooral aan dat deze compleet absurde situatie alleen maar kan leiden tot problemen. 

 

Een goed migratiebeleid gaat uit van de realiteit

Een Afghaan heeft in Europa gemiddeld 80% kans op erkenning van zijn verzoek tot internationale bescherming. In Nederland is dat 88%, in Duitsland en Denemarken respectievelijk 93 en 94%. In België krijgt slechts 35% een positieve uitkomst. Het federaal migratiecentrum Myria maakt zich hier terecht zorgen om. Terugkeren naar Afghanistan is - dat erkent ook staatssecretaris de Moor - ‘erg moeilijk’.
 

Erg moeilijk is hierbij duidelijk een understatement. Sinds de overname van het land door de Taliban, organiseert de Internationale Organisatie voor Migratie geen vrijwillige terugkeer meer naar Afghanistan. Er is volgens hen namelijk geen veilige omgeving voor terugkeer. Daarbovenop leveren de buitenlandse consulaire posten van Afghanistan sinds 30 juli 2024 ook geen documenten meer af. Afghanen die toch het (levens)gevaar besluiten te trotseren en op eigen houtje terug willen keren, kunnen zo bijvoorbeeld hun reisdocumenten niet laten vernieuwen. Er worden momenteel ook geen gedwongen repatriëringen meer georganiseerd naar Afghanistan, niet vanuit België, maar ook niet vanuit andere Europese landen.
 

Wie zijn aanvraag afgewezen ziet komt dus in limbo terecht. Je krijgt een bevel om het grondgebied te verlaten, terwijl dit schier onmogelijk uitvoerbaar is. Je mag niet blijven (en dus ook niet werken) en je kan niet weg.
 

Ook voor de 7% die wordt afgewezen, voorziet Duitsland een oplossing. Het gaat om 18.090 personen die een humanitaire status kregen. Dat zorgt ervoor dat deze mensen niet perspectiefloos ronddolen. Ze kunnen actief participeren, werken en bijdragen aan de samenleving. Zo werken ze aan hun kansen om -mogelijks op een later moment - in Afghanistan een nieuw leven op te bouwen en hun families te ondersteunen.

 

Deze oplossing bespaart de hele samenleving en de mensen in kwestie de negatieve effecten van de overlevingsstrategieën waartoe mensen zonder wettig verblijf vaak gedwongen worden zoals o.a. uitbuiting, dakloosheid, psychische kwetsbaarheid, verslaving, … Ook in België is er nood aan een duurzame oplossing om mensen niet in precaire overlevingssituaties te duwen. Niemand heeft er baat bij deze mensen nieuwe trauma’s te laten stapelen op de eerdere.
 

Wie nu een onuitvoerbaar bevel om het grondgebied te verlaten aflevert, zorgt er willens en wetens voor dat deze mensen in een uitzichtloze situatie terechtkomen. Het zal dan opnieuw op de schouders van de vrijwilligers en de hulpverleners vallen om deze mensen bij te staan. De draagkracht van deze burgers is niet onbeperkt, deze extra druk op de samenleving kan en moet vermeden worden.
 

Daarom roepen ondergetekende organisaties de onderhandelaars van de nieuw te vormen regering op om het Duitse voorbeeld te bestuderen en na te volgen. Als je onwettig verblijf écht wil tegengaan, geef je deze mensen een oplossing. De verwachting dat zij op eigen houtje terugkeren naar Afghanistan, is niet meer dan wensdenken.
 

Want een goed migratiebeleid gaat uit van de realiteit, niet van wensdenken.
 

Ondertekend,
ORBIT vzw
Dokters van De Wereld
11.11.11
Amnesty International België
Caritas International
Vluchtelingenwerk Vlaanderen
JRS Belgium

stop de criminalisering van reddingswerkers

Beste vrienden, in de Middellandse Zee is nog steeds een ware nachtmerrie gaande.

De Europese partij van Verenigd Links, GUE/NGL, heeft, in samenspraak met verschillende NGO's en reddingsorganisaties waaronder Proactiva Open Arms en Sea-Watch, een reeks duidelijke voorstellen/eisen opgesteld. Europa moet hoogdringend een antwoord bieden op deze humanitaire crisis: 

1 – Stop criminalising humanitarian NGOs
From impounding vessels for dubious reasons like unlawful waste disposal, to imposing administrative deadlocks such as registration issues the criminalisation of NGOs by states is a direct threat to their crucial work. Some authorities have even withdrawn flags and randomly slapped criminal charges on crew members. These dirty tricks that member states have been using are a scandalous impediment to the urgent need to save lives at sea.

2 – People’s lives above politics
By actively trying to prevent people from reaching Europe, member states like Italy are breaking EU and international law in which the duty to save life at sea is unambiguous. The EU must provide safe and legal pathways to Europe and reform its asylum legislation based on solidarity and respect for human rights.

3 – Implement an effective European rescue programme
The EU must establish an effective, coherent and transparent approach to sea rescue that is compliant with international maritime and human rights law. Abandoning migrants and refugees in Libya (or third countries) must be outlawed. NGOs also want the EU to establish a rescue programme that ensures survivors can disembark promptly and in the nearest EU safe harbour. The ports must remain open, and member states need to acknowledge their humanitarian and legal responsibilities rather than shifting them to the countries of departure and transit.

Lees hier het volledige dossier. 

GUE over de criminalisering van reddingsoperaties

De Europese Partij van Verenigd Links, GUE/NGL, poste een zeer bekijkenswaardige video. Reddingswerkers in de Middellandse Zee brengen een uit de praktijk gegrepen getuigenis die je recht naar de keel grijpt.

 

bekijk de volledige persconferentie

de dehumaniserende boemerang

U heeft het vast en zeker elders al uitgebreid kunnen lezen, deze week kwam een bijzonder straffe open brief uit. Dit als antwoord op de verbijsterende reactie van de regering op de open brief van de rectoren.
De academici schreven een bijzonder straffe boodschap: wat er nu gaande is, de dehumanisering van 'de Ander' en de beperking van vrije meningsuiting, vormt  een gevaarlijke cocktail - een die zich als een sluipend gif in onze samenleving kan verspreiden, een democratie onderuit kan halen en het meest onmenselijke in mensen naar boven kan halen.

Een fragment: 

Dehumanisering van 'de Ander'

Toen de rectoren vorige week opriepen tot meer menselijkheid lieten ze niet alleen hun hart spreken, maar ook hun verstand: Het afnemen van menselijkheid kan gevaarlijke gevolgen hebben in onze samenleving.

Wanneer we anderen zien lijden, hebben we als mens twee opties: ons bekommeren om hun lot of onze blik afwenden. De eerste optie is makkelijker wanneer we controle ervaren over de situatie en we het gevoel hebben te kunnen helpen. Maar, wanneer er sprake is van onmacht of controleverlies, dan is er kans op onverschilligheid, of erger, dan keren we ons tegen het slachtoffer. "Heeft hij/zij de situatie zelf niet in de hand gewerkt? Míj zou dit toch nooit overkomen!" Deze gevoelens van onbegrip en minachting vormen de voedingsbodem voor dehumanisering, dat is, voor het zien van 'de Ander' als 'minder mens dan wij'. Er zijn in de sociale en psychologische wetenschappen honderden studies verricht naar de effecten van dehumanisering op hoe we 'de Ander' behandelen. De resultaten zijn ronduit beangstigend. Dehumanisering geeft een vrijgeleide om de Ander als minderwaardig te beschouwen en onze morele kaders bij te stellen tot het punt dat Universele mensenrechten niet langer gelden. Historische en actuele voorbeelden hiervan zijn legio.

We stellen vast dat vluchtelingen en migranten subtiel of minder subtiel ontmenselijkt worden: ze worden voorgesteld als onderdeel van (oncontroleerbare) vluchtelingenstromen en migratiegolven. En migreren zelf wordt als een te vervolgen crimineel feit beschouwd, getuige het gebruik van het woord 'illegaal' in plaats van 'mensen zonder papieren.' Daarnaast worden ze vaak voorgesteld alsof ze minder capaciteiten, daadkracht en subtiele emoties hebben dan niet-migranten en vinden sommigen het zelfs nuttig om een prijs op hen te plakken. Deze bewoordingen en beelden, die talrijk aanwezig zijn in de media, het politieke debat en publieke discours, brengen dehumanisering dichterbij - zeker voor diegenen die nooit de kans nemen of krijgen om de mens achter de vluchteling te ontmoeten. Want, ontmoetingen met de Ander ontkrachten vaker dan niet eerdere vooroordelen.

Zonder te ontkennen dat migratie een uitdaging vormt voor onze samenleving, mag dehumanisering geen onderdeel vormen van hoe we ermee omgaan.

Dehumanisering vormt de context om weinig vragen te stellen bij beleidsintenties die indruisen tegen het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, zoals die van Theo Francken in het kader van de hervorming van het Europese migratiebeleid. En indirect creëert dit discours een klimaat waarin polarisatie welig tiert en actie en reactie elkaar haast onmiddellijk opvolgen. Zoals: explosieve tweets die nadien moeten rechtgetrokken worden, een praktijk van blaming-the-victim en het ontzeggen van emoties aan rouwenden bij het graf van een kind.

Bovenstaande gebeurtenissen zijn geen 'toevalligheden' of 'ongevallen' maar symptomen van een dehumaniserend discours.  In dit licht is de oproep van de rectoren voor meer menselijkheid niet alleen hun volste recht, maar ook hun verdomde plicht. Elke beweging in de richting van ontmenselijking moet gestopt worden - stante pede.

Trouwens die brief van de rectoren, die ging over het feit dat de ouders van de doodgeschoten peuter om humanitaire redenen een verblijfsvergunning zouden moeten krijgen. Een volslagen begrijpbare en zeer redelijke oproep die op een verbazingwekkende manier werd beantwoord, je weet wel Theo Francken over een boemerang. Alsof dit een of ander 'vulgair' verzoek was geweest.


Bon, als je het niet gedaan hebt, lees de volledige oproep en teken.

de vluchtelingencrisis - 'hoe houden we het hoofd boven water?'

Donderdag, 19u30, Zebrastraat:

Oorlogen, hongersnoden en desastreuze economische politiek, gevoed door westerse wapens en belangen, brengen dezer dagen opnieuw grote vluchtelingenstromen op gang. De vluchtelingen in Calais zijn het zoveelste slachtoffer van dit onmenselijke beleid, hun situatie is schrijnend en vaak uitzichtloos.

In schril contrast met het gevoerde beleid van de EU en haar lidstaten staat de manier waarop mensen uit heel Europa vandaag hun solidariteit betuigen met de vluchtelingen. Om te proberen tegemoet te komen aan de meest dringende noden worden er overal inzamelacties en noodopvang georganiseerd.

Om een antwoord te bieden op de vele vragen en discussies die dit thema naar voren brengt, organiseert de PVDA een infoavond over de vluchtelingencrisis.

Op het programma staan o.a. Riet Dhont (PVDA), Steven Van Landeghem (voormalig kabinetsmedewerker Asiel en Migratie), Lucas Jacobs (voorzitter ACV openbare diensten Fedasil) en Chris Bens (Hand in Hand)

Belgian refugees

Als maandags filmpje hebben we een 'trailer' van AMSAB over een onderzoeksproject rond Belgische vluchtelingen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Dus niet alleen 'historisch' uitermate interessant, maar vooral ook prachtig actueel.


Belgische vluchtelingen 1914-1918 from Amsab-ISG on Vimeo.


Meer info belgianrefugees14-18/.

ballade van de zee

Niet de wind, maar een boze mond
doofde de kaars. De koningszoon verdronk.

Wie op hem wachtte werd gek van verdriet
en sprong in zee. Beiden werden een lied.

Is het water te diep, koopt men een plaats
op een boot. De afstand is niet zeer groot.

De levens aan boord, zij wegen zo zwaar
en de boot is licht. Ook brandt er geen kaars.

Aan de overkant is nog een feest aan de gang.
Men eet er de wereld, al eeuwen lang.

Spoelen de lijken aan, vangt men ze op
en wordt stil. Een minuut lang spreekt God.

Daarna blazen monden het fort weer dicht,
voor de poort ligt een oorlogsschip.

De doden in zee, ook zij worden een lied.
Het zingt niet, het huilt.

En toch hoort men het niet.


Charles Ducal

bron: DeWereldMorgen.be

Gent solidair